www.wimjongman.nl

(homepagina)


HET HYBRIDE TIJDPERK (DEEL 18): Het gevecht dat geen medelijden toont: Christelijke Transhumanisten en de Zoektocht van Gilgamesj

31 maart 2022 door SkyWatch Editor

()

Deel 1 - Deel 2 - Deel 3 - Deel 4 - Deel 5 - Deel 6 - Deel 7 - Deel 8 - Deel 9 - Deel 10 - Deel 11
Deel 12 - Deel 13 - Deel 14 - Deel 15 - Deel 16 - Deel 17 - Deel 18 - Deel 19 - Deel 20 - Deel 21
Deel 22 - Deel 23 - Deel 24 - Deel 25 - Deel 26 - Deel 27 - Deel 28 - Deel 29 - Deel 30 - Deel 31
Deel 32 - Deel 33 - Deel 34 - Deel 35 - Deel 36 - Deel 37 - Deel 38 - Deel 39 - Deel 40 - Deel 41

Van Milieu-lid Derek Gilbert

Voor de mensheid, welk leven zij ook heeft, wees niet ziek van hart,
weest niet wanhopig, weest niet van hartverscheurend!
De vloek van de mensheid is aldus gekomen, ik heb het u gezegd,
Wat vaststond toen je navelstreng werd doorgesneden is dus gekomen, ik heb het u gezegd.
De donkerste dag van de sterfelijke mens heeft je ingehaald,
de eenzame plaats van de sterfelijke mens heeft je ingehaald,
de vloedgolf die niet kan worden getrotseerd, heeft u ingehaald,
de strijd die niet kan worden ontvlucht, heeft u ingehaald,
het gevecht dat niet kan worden geëvenaard, heeft u ingehaald,
de strijd die geen medelijden toont, heeft u ingehaald!
-Episch van Gilgamesh

Meer dan vijfduizend jaar geleden begon de legendarische Soemerische koning Gilgamesj aan een doelbewuste zoektocht naar het geheim van de onsterfelijkheid. Volgens het verhaal was hij zo bedroefd door de dood van zijn beste vriend, Enkidu, en geobsedeerd door het overwinnen van zijn eigen sterfelijkheid, dat hij de Sumerische Noach, Utnapishtim de Verre, om raad vroeg.

Ongeveer duizend jaar nadat Gilgamesj bezweek aan het lot dat ons allen te wachten staat, rond 2000 v. Chr., overrompelden de Amorieten de inheemse Soemerische en Akkadische heersers van de Vruchtbare Sikkel. Rond 1900 v.Chr., de tijd van Abraham, beheersten Amoritische dynastieën bijna elk koninkrijk en elke stadstaat van de Perzische Golf tot aan de Levant - het huidige Irak, Syrië, Jordanië, Libanon, en Israël. Tegen de tijd van Jakob waren de Amorieten naar het zuiden getrokken en hadden ook Noord Egypte in bezit genomen.

Aan de magische en religieuze praktijken van de Sumeriërs die van vóór de zondvloed, voegden de Amorieten voorouderverering toe, maar met een draai. Uit het bewijsmateriaal, waarvan sommige pas in de laatste honderd jaar zijn gevonden en in de laatste veertig jaar zijn vertaald, blijkt dat de koningen van de Amorieten geloofden dat zij afstamden van de goden die regeerden vóór de Zondvloed - degenen die in de Babylonische, Hettitische en Griekse kosmologie (en ook in de Bijbel)[i] waren opgesloten in een onderwereldgevangenis, gereserveerd voor bovennatuurlijke bedreigingen van de goddelijke orde.

Verder voerden de Amorieten, althans in het tweede millennium voor Christus, rituelen uit om de geesten van die goden op te roepen om hun koningen te zegenen.

Spoel nu vierduizend jaar vooruit naar vandaag: In het Westen zijn we zo geïndoctrineerd door het positivisme (een filosofie die leert dat wetenschap het enige betrouwbare instrument is om de waarheid te vinden) dat we eerder geloven dat de oude goden buitenaardse astronauten waren dan bovennatuurlijke wezens. Maar de zoektocht om het geheim van onsterfelijkheid te ontsluieren gaat door. De moderne transhumanistische beweging houdt dezelfde belofte in als aan Adam en Eva in Eden: Om te parafraseren: "Gij zult niet sterven, uw ogen zullen geopend worden en gij zult zijn als goden."

Als Christenen verwerpen wij het positivisme. Dat wil niet zeggen dat wij anti-wetenschap zijn, maar om tot onze club te worden toegelaten moet men (onder andere) geloven dat een onzichtbare, almachtige godheid alles in het leven heeft geroepen; dat Hij zich ongeveer tweeduizend jaar geleden als een volledig menselijke man heeft gemanifesteerd in een stoffige, achtergebleven provincie van het Romeinse rijk; dat Hij voor onze zonden is gestorven; en dat Hij vervolgens drie dagen later letterlijk uit de dood is opgestaan. Het is onmogelijk om het christelijk geloof te combineren met een filosofie die theologie en het metafysische verwerpt. En toch is dat precies wat transhumanisten proberen te doen - ook al beseffen de meesten van hen het niet of willen zij het niet toegeven.

Transhumanisme is een groeiende beweging die de menselijke fysiologie fundamenteel wil veranderen door middel van geavanceerde technologie, met als doel het eeuwige leven te bereiken door middel van wetenschap. Met andere woorden, transhumanisten proberen twee diametraal tegenovergestelde wereldbeelden samen te smelten - het ene gebaseerd op het bovennatuurlijke en het andere dat het bestaan daarvan ontkent.

Het is dan ook verbazingwekkend te ontdekken dat sommige christenen het eens zijn met transhumanisten. Door dit te doen, roepen deze Christenen onbewust die oude goden op en bieden hen een laatste kans om God van Zijn berg van vergadering te stoten.

Dat is het waarom het Milieu zich uitspreekt.

Twee generaties voor Gilgamesj regeerde een Sumerische koning met de naam Enmerkar over het oude Nabije Oosten. Beide mannen regeerden vanuit de stad Uruk in het huidige zuidoosten van Irak - wat je misschien is opgevallen, maar dat is een andere spelling van de naam van de stad. In de Bijbel wordt de naam op een derde manier gespeld - Erech, dat samen met Babel "het begin van [Nimrod's] koninkrijk" was. Van daaruit regeerden de legendarische koningen van Uruk over bijna de gehele Vruchtbare Sikkel, het land tussen de rivieren de Eufraat en de Tigris in wat nu Irak, Syrië en Zuid-Turkije is. Geleerden noemen dit de Uruk Expansie, een periode tussen ongeveer 4000 voor Christus en 3100 voor Christus. Logischerwijs zouden Nimrod en Gilgamesj ergens in dat tijdsbestek passen.

Net als Nimrod, was Enmerkar de tweede generatie na de zondvloed. In mijn boek The Great Inception laat ik zien waarom Babel niet moet worden verward met Babylon, dat pas werd gesticht minstens duizend jaar nadat de bouw van de toren was onderbroken, en maak ik duidelijk dat Enmerkar en Nimrod één en dezelfde waren. Babel lag hoogstwaarschijnlijk in de oude stad Eridu, en de toren was een ziggurat, de grootste en oudste die ooit in Mesopotamië is gevonden, gebouwd als tempel voor de Soemerische god Enki, de heer van de afgrond.

Volgens een gedicht uit de tijd van Abraham, hoopte Enmerkar/Nimrod de tempel van Enki op te bouwen tot een "heilige berg," en om "de grote verblijfplaats, de verblijfplaats van de goden, beroemd te maken voor mij."[ii] Een verblijfplaats van de goden direct boven de abzu, de afgrond? Geen wonder dat YHWH besloot om persoonlijk in te grijpen!

WAAROM WORDT "DE ONTHULLING" ZO BELANGRIJK GEACHT DAT MEER DAN 2 DOZIJN INTERNATIONAAL ERKENDE EXPERTS BIJEENKOMEN OM ONTWIKKELINGEN TE ONTHULLEN DIE VERBONDEN ZIJN MET DE EINDTIJD!?

De Sumerische Koningslijst noemt Lugalbanda als Enmerkar's opvolger als koning van Uruk, en hij werd op zijn beurt opgevolgd door Gilgamesh. We weten niet of Gilgamesj de kleinzoon van Enmerkar/Nimrod was, maar geleerden beschouwen hem over het algemeen als een historische figuur. Een team van Duitse archeologen heeft in 2001 en 2002 Uruk in kaart gebracht met behulp van cesium magnetometrie, en een van hun ontdekkingen was een gebouw onder wat in het derde millennium v. Chr. de bedding van de rivier de Eufraat was, dat de grafkelder van de legendarische koning zou kunnen zijn.[iii]

Wij weten niet of Gilgamesj de kleinzoon van Nimrod was, maar hij had de ambitie van zijn voorganger en nog wat meer. Waar Nimrod probeerde de bekende wereld te veroveren en een huis voor de goden in zijn koninkrijk te bouwen, had Gilgamesj zijn zinnen gezet op onsterfelijkheid.

Er zijn aanwijzingen dat de koning zijn toevlucht heeft genomen tot het terugbrengen van kennis die verloren was gegaan onder het water van de Grote Vloed. Volgens het Boek Henoch daalde een groep engelachtige wezens, door de Hebreeën Wachters genoemd, af naar de top van de berg Hermon in de dagen van de aartsvader Jared.[iv] Zoals Dr. Michael Heiser opmerkte in Reversing Hermon, was er meer aan de hand met het bezoek van de Wachters dan het voortbrengen van monsterlijke nakomelingen; de opstandige engelen brachten informatie met zich mee die de mensheid niet had mogen bezitten: Tovenarij, betoveringen, het versnijden van wortels en planten (waarschijnlijk voor het mengen van drankjes), metaalbewerking en het maken van wapens, make-up (en vermoedelijk de kunst van het verleiden), en het lezen van fortuinen in de standen van de sterren. Kortom, de Wachters lokten de mensheid het kwade in, en "de hele aarde was vervuld van de goddeloosheid en het geweld dat haar was overkomen."[v]

Gilgamesj werd op een Mesopotamisch cilinderzegel aangeduid als "meester van de apkallu,"[vi] en tegen de tijd van Hammurabi de Grote, die waarschijnlijk een tijdgenoot van Izaäk en Jakob was, werd Gilgamesj gezien als degene die de kennis van de apkallus - de Mesopotamische naam voor de Wachters - aan de mensheid had teruggegeven, van vóór de Vloed. [vii] Het schijnt zelfs zo te zijn dat de wijzen en priesters van Babylon geloofden dat het juist die geheimzinnige kennis was die (om een uitdrukking te lenen) Babylon weer groot had gemaakt.

Interessant is dat de Oudbabylonische tekst van het Gilgamesj-epos een ander verband legt tussen Gilgamesj en de Wachters. Om naam te maken besloten Gilgamesj en zijn drinkebroer Enkidu om Huwawa (of Humbaba) te doden, het monster dat het Cederwoud bewaakte. In zekere zin streefde het tweetal naar een soort onsterfelijkheid door een grote daad te verrichten.

Hoor mij aan, o oudsten van Uruk-de-stadspleinen!
Ik wil het pad bewandelen naar de woeste Huwawa,
Ik wil de god zien, over wie men spreekt,
wiens naam de landen voortdurend herhalen.
lk zal hem veroveren in het Cederbos:
Laat het land leren dat Uruk een machtige afstammeling is.
Laat me beginnen, ik zal de ceder omhakken,
ik zal voor eeuwig een naam vestigen die eeuwig is![viii]

De Oud-Babylonische tekst van het epos lokaliseert het cederbos op de toppen van "Hermon en Libanon."[ix] Na Huwawa te hebben gedood, "drongen de twee vrienden door in het woud, openden de geheime woning van de Anunnaki."[x]

Dit is belangrijk om een paar redenen. Ten eerste, de missie van Gilgamesh en Enkidu kan veel duisterder zijn geweest dan het oppervlakkig lijkt. Wijlen Dr. David Livingston, stichter van Associates for Biblical Research, wees erop dat "Huwawa" in de oude talen veel zou kunnen hebben geklonken als "Jahweh". Als Livingston gelijk had, dan was de werkelijke missie van Gilgamesj het verwerven van onsterfelijke roem en glorie door het doden van de bewaker van het geheime huis van de goden-Yahweh.[xi]

Ten tweede waren de Anunnaki, die oorspronkelijk de grote goden van Mesopotamië waren, ten tijde van Abraham de goden van de onderwereld geworden. Marduk verordende, na de chaosdraak Tiamat verslagen te hebben, dat de Anunnaki, of tenminste de helft van hen, voorgoed naar het onderwereldrijk moesten verhuizen. De Hettieten, die ten noorden van Mesopotamië leefden in wat nu Turkije is, identificeerde de Anunnaki als oergoden van de onderwereld, mogelijk "een vroegere generatie van goden die in ruste waren gegaan of verbannen waren door de jongere goden die nu de leiding hadden"[xiv].

Dit is relevant omdat Gilgamesj, ondanks zijn wanhopige pogingen om "de vloek der mensheid" te ontlopen, toch stierf - en volgens de legende werd hij na zijn dood heerser over de doden.

Gilgamesj, in de gedaante van zijn geest, dood in de onderwereld, zal de gouverneur van de onderwereld zijn, hoofd van de schaduwen![xv]

Dit heeft een bijzondere betekenis vanwege het belang van de vooroudercultus bij de Amorieten, die het oude koninkrijk Babylon stichtten. Meer dan duizend jaar lang vereerden de Amorieten in het oude Nabije Oosten (het huidige Irak, Syrië, Libanon, Jordanië, Israël, Saoedi-Arabië, en Noord-Egypte) hun doden, vooral de dode voorouders van hun koningen. [xvi] Hoewel Gilgamesj een Soemerische koning was die deze wereld een millennium vóór de grote koningen van Babylon had verlaten, lijkt hij de belichaming te zijn van de vereerde koninklijke doden, en hij speelde een belangrijke rol in de vooroudercultus en magische genezingsrituelen van Babylon.[xvii]

Dr. Thomas Horn en Jimmy Evans Verklaren De Grootste Bedreiging Die Transhumanisme Vormt Voor De Mensheid Op Daystar

In The Great Inception citeer ik Kanaänitische (westelijke Amoritische) teksten die rituelen beschrijven om de Rephaim op te roepen - de geesten van de Nephilim (merk op dat het Hebreeuwse woord rapha in de Bijbel soms wordt weergegeven als "schaduwen") - en iets dat de Raad van de Didanu wordt genoemd, die blijkbaar een onderwereldvergadering was van de oude goden.

Nu, luister goed: Didanu was de naam van een oude Amoritische stam waarvan de koningen van Babylon, het oude Assyrië en Kanaän beweerden af te stammen, en - hier is het goede gedeelte - het was het woord waaraan de Grieken de naam van hun vroegere goden, de Titanen, ontleenden.

Pauze om dat te laten bezinken. Koningen van de Amorieten, buren van de oude Hebreeën uit de tijd van Abraham tot de tijd van de Richters, geloofden kennelijk dat zij afstamden van goden die later bij de Grieken bekend werden als de Titanen - de oudere generatie godheden die door Zeus en de Olympiërs ten val werden gebracht en naar de Tartarus werden verbannen.

Laten we even stoppen en dit samenvatten. Dit begint mijn hoofd te tollen, en ik ben degene die het schrijft.

  • Gilgamesj, een legendarische (maar waarschijnlijk historische) na-Zondvloed koning van Uruk in het vierde millennium voor Christus, was geobsedeerd door het vinden van de sleutel tot onsterfelijkheid.
  • Hij stierf toch ergens rond 3000 v. Chr., plus of min een paar eeuwen.
  • De Amorieten brachten Gilgamesj meer dan duizend jaar later in verband met de "schaduwen" (de Rephaim?), de apkallu (de Wachters/Titanen), en de Anunnaki, de goden van de onderwereld.
  • Als de Hettieten correct waren in hun identificatie van de Anunnaki als "vroegere goden" die ten val waren gebracht en verbannen naar de onderwereld, dan kunnen zij ook worden geïdentificeerd als de Hebreeuwse Wachters en de Griekse Titanen.
  • De Anunnaki en de Wachters (en dus de Titanen) waren verbonden met de berg Hermon. De berg Hermon is ook de plaats waar Gilgamesj en Enkidu de monsterlijke Huwawa doodden.
  • Door hun verhalen met de Bijbel te vergelijken, kunnen we de Titanen, de Anunnaki en de apkallu identificeren als de Wachters van Genesis 6, "de engelen die niet binnen hun eigen gezagspositie bleven" die "in eeuwige ketenen onder duistere duisternis worden gehouden tot het oordeel van de grote dag."[xix]

Alles goed en wel, zou je kunnen zeggen, maar wat heeft iets van die oude geschiedenis te maken met het moderne transhumanisme, en vooral met christenen die zichzelf transhumanisten noemen? Blij dat je het vraagt.

Zonder het te beseffen, doen de transhumanisten van vandaag de zoektocht van Gilgamesj naar het geheim van onsterfelijkheid na. De meeste transhumanisten zijn atheïsten, wat hun missie gemakkelijker te begrijpen maakt. (Hoewel Gilgamesj geen atheïst was, kan het Mesopotamische hiernamaals niet erg leuk zijn geweest als hij zoveel moeite deed om een manier te vinden om het te vermijden).

Christelijke transhumanisten daarentegen lijken meer op Adam en Eva, of degenen die leefden in de tijd van de afstamming van de Wachters - mensen die beter hadden moeten weten (Adam leefde nog 470 jaar na de geboorte van Jared), maar die bereidwillig hun leven weggaven voor geheimen die hen als goden zouden maken. Zoals ze dat ook dachten.

Om te beginnen: uw visie op de profetie van de eindtijd heeft een grote invloed op hoe u uw christelijk geloof beleeft. Als je bijvoorbeeld gelooft dat Jezus pas aan het eind van de duizendjarige heerschappij die in Openbaring 20 wordt voorspeld, zal terugkeren, of dat de duizendjarige heerschappij symbolisch is in plaats van letterlijk, dan is het begrijpelijk dat je gelooft dat het de plicht van een christen is om te werken aan de schepping van de hemel op aarde.

Het amillennialisme, dat deze laatste visie onderwijst, is de meerderheidsopvatting onder de christenen in de wereld. Het is het officiële standpunt van de grootste christelijke denominaties - het rooms-katholicisme, de oosterse en oosters-orthodoxe kerken, en sommige van de grote protestantse denominaties. Hoewel veel van de gelovigen in de katholieke en orthodoxe kerken een bovennatuurlijk wereldbeeld aanhangen, is het geen verrassing dat de combinatie van een wetenschapscultuur en een eschatologie die voorziet dat de wereld steeds beter wordt tot Jezus wederkomt, een subgroep van christenen voortbrengt die, althans gedeeltelijk, de filosofie van de transhumanisten aanvaardt.

VOLGENDE: Dus, wat is Transhumanisme precies?

Eindnoten

[i] "God spaarde de engelen niet toen zij zondigden, maar wierp hen in de hel en verbond hen aan ketenen van duistere duisternis om vastgehouden te worden tot het oordeel" (2 Peter 2:4, ESV). De enige plaats in de Bijbel waar gesproken wordt over engelen die zondigen is Genesis 6:1-4 (de Wachters/ apkallu, die menselijke vrouwen namen en de Nephilim voortbrachten). Het Griekse werkwoord "werp hen in de hel" is tartaroo, wat letterlijk betekent "neergeworpen in de Tartarus." In de Griekse kosmologie was de Tartarus een speciale strafplaats, even ver onder de Hades (hel) als de aarde onder de hemel. Omdat Petrus schreef onder leiding van de Heilige Geest, nemen we aan dat hij het verschil kende tussen de Tartarus en de Hades. Het is de enige plaats in de Bijbel waar dat woord wordt gebruikt.

[ii] “Enmerkar and the Lord of Aratta: translation.” The Electronic Corpus of Sumerian Literature, (http://etcsl.orinst.ox.ac.uk/section1/tr1823.htm), retrieved 12/27/17.

[iii] Becker, Helmut and Fassbinder, Jörg W. E. (2003), “Magnetometry at Uruk (Iraq): The City of King Gilgamesh,” Archaeologia Polona, 41 , pp. 122–124.

[iv] 1 Henoch 6:6. Hoewel de geleerde Edward Lipinski in 1971 in zijn artikel "El's verblijfplaats" suggereerde dat "dagen van Jared" gelezen moeten worden als "dagen van de yarid ,” wat een ritueel plengoffer was, een drankoffer voor de goden. Zoals Lipinski opmerkte, is de top van de berg Hermon uitgehold, en vroegere geleerden, zoals Charles Clermont-Ganneau in 1903, speculeerden dat dit de plaats kan zijn geweest waar de aanbidders hun vloeibare offers goten.

[v] Nickelsburg, George W. E. 1 Enoch: The Hermeneia Translation . Fortress Press. Kindle Edition, p. 26.

[vi] Greenfield, J. C. (1999). “Apkallu,” Dictionary of Deities and Demons in the Bible . Van der Toorn, K., Becking, B., & Van der Horst, P. W. (Eds.). Brill, p. 73.

[vii] Annus, Amar (2010). “On the Origin of Watchers:
A Comparative Study of the Antediluvian Wisdom in Mesopotamian and Jewish Traditions.” Journal for the Study of the Pseudepigrapha , Vol 19, Issue 4, pp. 277–320.

[viii] George, Andrew (1999). The Epic of Gilgamesh (London: Penguin Books), 111–112.

[ix] Lipiński, Edward (1971). “El’s Abode: Mythological Traditions Related to Mount Hermon and to the Mountains of Armenia,” Orientalia Lovaniensa Periodica II , p. 19.

[x] Ibid.

[xi] Livingston, David (2003). “Who Was Nimrod?” (http://davelivingston.com/nimrod.htm), retrieved 12/27/17.

[xii] “Anunna.” Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses . (http://oracc.museum.upenn.edu/amgg/listofdeities/anunna/index.html), retrieved 12/27/17.

[xiii] Pritchard, James B., ed. (2010). The Ancient Near East: An Anthology of Texts and Pictures (Princeton University Press), p. 34.

[xiv] Lieck, Gwendolyn (1998). A Dictionary of Ancient Near Eastern Mythology (New York City, New York: Routledge), p. 141.

[xv] George, op. cit. , p. 199.

[xvi] This is well established, but see, for example: Spronk, Klaas (1986). Beatific Afterlife in Ancient Israel and in the Ancient Near East . Kevelaer: Butzon & Bercker, Neukirchen-Vluyn.

[xvii] Frölich, Ida (2014). “Mesopotamian Elements and the Watchers Traditions,” in The Watchers in Jewish and Christian Tradition   (ed. Angela Kim Hawkins, Kelley Coblentz Bautch, and John Endres; Minneapolis: Fortress), p. 23.

[xviii] Annus, Amar (2000). “Are There Greek Rephaim? On the Etymology of Greek Meropes and Titanes,Ugarit Forschungen  31 (1999), 13–30.

[xix] Jude 6.

Bron: THE HYBRID AGE (PART 18): The Fight That Shows No Pity: Christian Transhumanists and the Quest of Gilgamesh » SkyWatchTV