www.wimjongman.nl

(homepagina)


OVER HET PLAN OM DE DERDE TEMPEL TE BOUWEN
(DEEL 7): De berg van de ark

9 juni 2022 - door SkyWatch Editor

()

Deel 1 - Deel 2 - Deel 3 - Deel 4 - Deel 5 - Deel 6 - Deel 7 - Deel 8 - Deel 9 - Deel 10 - Deel 11
Deel 12 - Deel 13 - Deel 14 - Deel 15 - Deel 16 - Deel 17 - Deel 18 - Deel 19 - Deel 20 - Deel 21

Het boek 2 Makkabeeën 2:4 legt uit dat vóór de verwoesting van Salomo's Tempel door de Babyloniërs in 587 voor Christus, de Ark door de profeet Jeremia werd verborgen in een grot aan de voet van de berg Nebo in het Pisgah-gebergte van Jordanië. Twee Makkabeeën, evenals andere apocriefe werken, zijn bewaard gebleven in moderne Katholieke Bijbels, evenals de Septuagint en Vulgaat.[i] Het is gevonden in de verslagen...

...dat Jeremia de profeet, gewaarschuwd door God, gebood dat de tabernakel en de ark om met hem mee te gaan, toen hij de berg opging, waar Mozes opklom, en de erfenis van God zag. En toen Jeremy daar kwam, vond hij een holle grot, waarin hij de tabernakel, en de ark, en het reukofferaltaar neerlegde, en dan de toegang afsloot.

En sommigen van degenen, die hem volgden, kwamen om de weg te markeren, maar zij konden het niet vinden. En toen Jeremia het bemerkte van hun poging verweet hij hun dit, zeggende: Wat die plaats betreft, die moet onbekend blijven tot de tijd dat God Zijn volk weer bijeen zal brengen, en hen zijn barmhartigheid toont. Dan zal de Here hun deze dingen tonen, en de heerlijkheid des Heren zal verschijnen, en de wolk ook, zoals die getoond werd onder Mozes, en zoals toen Salomo wenste dat de plaats eervol geheiligd zou worden.[ii]

Dit verslag van de Ark uit 2 Makkabeeën wordt ook vermeld in de Joodse Talmoed, in Huriot 12A en Traktaat Yoma 72a. Deze teksten leggen uit dat de locatie van de Ark niet zou worden teruggevonden totdat de Joden na de Diaspora naar Israël zouden zijn teruggebracht, een gebeurtenis die op wonderbaarlijke wijze in 1948 plaatsvond. Het pseudepigrafische boek 2 Baruch, geschreven rond de eerste eeuw, herhaalt de profetische tijd waarin de Ark zou worden teruggevonden:

O aarde...bewaak ze [de Tempelvaten en de Ark] tot het laatst der tijden, opdat Gij ze, wanneer Gij bevolen zijt, wedergeeft, opdat vreemden ze niet in bezit krijgen. Want de tijd komt, dat ook Jeruzalem voor een tijd zal worden overgeleverd, totdat er gezegd wordt, dat het voor eeuwig weer hersteld wordt.[iii]

Volgens de profetie zouden de Joden van de eindtijd uit alle volken der aarde terugkeren naar Israël. Jesaja 11:11-12 legt uit dat Israël bevolkt zou worden door ballingen die vroeger in alle delen van de wereld woonden. Dit is de situatie sinds 1948, en houdt geen verband met de eerste terugkeer van de Joden naar Israël na de Babylonische ballingschap:

En het zal te dien dage geschieden, dat de Here Zijn hand voor de tweede maal zal stellen om het overblijfsel van Zijn volk te herwinnen.... En Hij zal een teken oprichten voor de volken, en de verstotenen van Israël verzamelen, en de verstrooiden van Juda verzamelen uit de vier hoeken van de aarde.

Amos 9:14-15 verklaart dat na de tweede terugkeer van de ballingen, zij nooit meer in de verstrooiing zouden gaan: "En Ik zal hen planten op hun land, en zij zullen niet meer uitgetrokken worden uit hun land, dat Ik hun gegeven heb, spreekt de Here, uw God."

De legendarische verhalen over Jeremia en de Ark geven een verborgen aanwijzing voor de locatie van de Ark bij de berg Nebo. Er bestaat een symbolisch verband tussen de namen van de Babylonische koning die dreigde de Ark te vernietigen en de berg waar deze door Jeremia werd verborgen. Zowel "Nebukadnezar" als "Nebo" stammen af van de Semitische wortel nebu, wat de god "Mercurius" betekent. Dit werd ook gesuggereerd in de profetieën van Ezechiël waarin Jeruzalem werd veroordeeld (hoofdstuk 2). De naam "Nebukadnezar" betekent "de vorst van de god Merucurius."[iv] Het Hebreeuwse woord nebo komt van de wortel neba ("profeteren" en ook "een profeet").[v] In dezelfde rol als de profeten van de God van Israël, werd Nebo vereerd als de hemelse schriftgeleerde van de Assyriërs, de "tolk van de goden, en verklaarder van hun wil."[vi]

Volgens de Bijbel was Mozes de grootste profeet aller tijden: "En er is sindsdien geen profeet [neba] in Israël geweest, gelijk aan Mozes, die de Here van aangezicht tot aangezicht gekend heeft. Ironisch genoeg was de berg Nebo de plaats van de dood van Mozes:

En Mozes ging op van de vlakten van Moab naar de berg Nebo, naar de top van Pisgah, die tegenover Jericho ligt. En de Here toonde hem het gehele land van Gilead, tot aan Dan .... En de Here zeide tot hem: Dit is het land, dat Ik Abraham, Izaäk en Jakob gezworen heb, zeggende: Ik zal het uw zaad geven: Ik heb het u met uw ogen doen zien, maar gij zult er niet heengaan. Aldus stierf Mozes, de knecht des Heren, aldaar in het land Moab, naar het woord des Heren.[viii]

De Hebreeuwse woorden nobe, dat "hoge plaats" betekent, en nabab, dat "uithollen", "poort" of "pupil van het oog" betekent, komen ook overeen met de locatie voor de rustplaats van de Ark in een "holle grot" op de berg Nebo, beschreven in 2 Makkabeeën.[ix]

De Talmoed legt uit dat de toren van Babel gewijd was aan Nebo, zoon van Marduk (Griekse Jupiter) en dat de vernietiging ervan samenviel met de verwarring van de talen en de vergetelheid van de kennis.[x] Het embleem van Mercurius, een slang verstrengeld op een paal, werd voor het eerst opgetekend in Exodus, namelijk de koperen slang op een paal die door Mozes werd opgetild om de opstandige Israëlieten te genezen van een slangenplaag (Numeri 21:9).[xi]

De slang op de paal werd gebruikt als Messiaans symbool, en werd geïllustreerd door Christus zelf, zoals verteld in Johannes 3:14: "En gelijk Mozes de slang in de woestijn omhooggeheven heeft, alzo moet ook de Zoon des mensen omhooggeheven worden." Dit voorwerp bleef echter bewaard en werd later door de Israëlieten vereerd als Mercurius-Nebo, totdat het door koning Hizkia ca. 725 v. Chr. werd vernietigd, toen hij "de bronzen slang die Mozes had gemaakt, in stukken brak, want tot die dagen had het volk Israël er wierook voor gebrand; het werd Nehushtan genoemd."[xii]

Het past bij de cryptische naam van de berg Nebo dat op de top ervan, bij de kerk van Mozes, een modern beeldhouwwerk in metaal van een slang op een paal staat.[xiii] Als de Ark in de berg Nebo verborgen was, moest deze tot het einde der dagen in de vergetelheid blijven. Deze profetie vertoont opmerkelijke overeenkomsten met het thema van Mercurius als god van de kennis en de vergetelheid. De terugvinding ervan ergens vóór de wederkomst van Christus past in het profetische schema van Sir Isaac Newton waarin een herbouwde tempel, de Ark, en een wereldheerschappij door "het Grote Babylon" de boventoon voeren.

Hoewel de macht van Babylon over Israël resulteerde in het verlies van de Ark en de verwoesting van de Tempel, zal de herrijzenis van Babylon als een geestelijke kracht die de wereld regeert aan het einde der dagen, gepaard gaan met de herbouw van het bouwwerk en de ontdekking van de Ark.

Zoals Mozes het Land van Belofte bekeek vanaf de berg Nebo, maar verhinderd werd binnen te gaan, zo wordt de locatie van de Ark op de berg Nebo wel gezien, maar nog niet verkregen. Echter, volgens de profetie zal Mozes in de eindtijd in Jeruzalem wandelen, nadat hij eindelijk toegang heeft gekregen tot het land dat hij vanaf de top van de berg Nebo zag. Terwijl hij wacht op zijn aangewezen tijd om het Beloofde Land binnen te gaan, wacht de Ark tot het door God gekozen uur.

De Bijbel schrijft dat de "heerlijkheid van de Heer" het Heilige der Heiligen binnenging bij de eerste plaatsing van de Ark in Salomo's Tempel.[xiv] Ezechiël, de profeet die waarschuwde voor de verwoesting van Salomo's Tempel toen hij verbannen was in Nippur, Babylonië, was er getuige van geweest dat de heerlijkheid van de Heer zich van de Tempel naar het oosten verwijderde, recht in het verlengde van de berg Nebo. Dit was een verwijzing naar God die de Tempel aan zijn vijanden overliet, en wordt vermeld in Ezechiël 11:23: "En de heerlijkheid des Heren ging op uit het midden der stad en stond op de berg, die aan de oostzijde der stad is."[xv] Later werd Ezechiël het visioen getoond van de herstelde Tempel van de toekomst, waarin de heerlijkheid des Heren terugkeerde uit het oosten, zoals vermeld in Ezechiël 43:4: "En de heerlijkheid des Heren kwam in de Tempel door de weg van de poort, waarvan het uitzicht [is] naar het oosten."[xvi]

De "heerlijkheid des Heren" was een duidelijk kenmerk van de Ark tussen de cherubs. Vertaald is "heerlijkheid" in het Hebreeuws shekinah, wat "aanwezigheid" betekent. Deze aanwezigheid van God was 's nachts in de vorm van een vuurpilaar en overdag in de vorm van een rookpilaar tijdens de reis van de Israëlieten door de woestijn. Telkens wanneer de heerlijkheid van de Heer zich verplaatste vanuit de tabernakel in de woestijn, volgde het volk. Als de vuur- of rookzuil boven de Ark stond, stopten de Israëlieten en sloegen zij hun kamp op. De heerlijkheid van de Heer stond in een verticale kolom die zich uitstrekte van de hemel tot het oppervlak van de Ark. Het boek Exodus verhaalt dat het Heilige der Heiligen in de Tabernakel geen lampen had, grotendeels omdat die niet nodig waren vanwege de intense gloed van de Ark zelf. Sterker nog, toen Mozes het Heilige der Heiligen binnenging om bij het verzoendeksel met God te spreken, gloeide zijn gezicht zo intens dat de Israëlieten bang waren om bij hem in de buurt te komen tenzij hij een sluier droeg[xvii] (Exodus. 34:35). Deze beschrijvingen associëren de Ark met de heerlijkheid van de Heer. Toen de Filistijnen de ark veroverden en uit Israël wegvoerden, verwees de schoondochter van Eli, de hogepriester, naar de ark als de heerlijkheid des Heren zelf, zeggende: "De heerlijkheid is van Israël geweken, want de ark Gods is weggenomen."[xviii]

De Apocalyps van 2 Baruch geeft de richting aan waarin de ark kan rusten in relatie tot de Tempel. Terwijl de Babyloniërs in 587 v. Chr. Jeruzalem belegerden, wierp de profeet Jeremia de sleutels van de tempel en zijn heiligdom naar de zon:

Jeremia nam de sleutels van de tempel, ging de stad uit en wierp ze weg in de nabijheid van de zon, zeggende: Ik zeg u, zon, neem de sleutels van de tempel van God en bewaak ze tot de dag waarop de Heer u erom vraagt. Want wij zijn niet waardig bevonden om ze te bewaren, want wij zijn ontrouwe bewakers geworden.[xix]

FLASHBACK! GARY STEARMAN INTERVIEWT DR. THOMAS HORN OVER HET GEHEIME PLAN OM DE DERDE TEMPEL TE BOUWEN!

Deze legende komt met variaties voor in de Joodse Talmoed en heeft betrekking op de verwoesting van de Eerste en de Tweede Tempel.[xx] Aangezien de zon in het oosten opkomt, impliceert het gooien van de sleutels van de Tempel naar de zon deze richting. Het is opmerkelijk dat het verhaal van de sleutels en het verbergen van de Ark beide in verband worden gebracht met Jeremia. Dit verhaal is ook metaforisch van betekenis. De "sleutels" van de Tempel vertegenwoordigen zowel het rentmeesterschap van de priesters van God als de heilige kennis die belichaamd wordt door de Tempel en zijn rituelen. In de versies van de Talmoed klommen de Levieten of de hogepriester naar het dak van het bouwwerk en wierpen de sleutels in de hemel, vanwaar een goddelijke hand ze opving en in een wolk verdween.[xxi]

Joodse mystici geloven dat deze daad het verlies van de juiste uitspraak van de naam van God, of de kennis van Salomo, voorstelde. Zo bezien vertegenwoordigt het verhaal van de "verloren sleutel" de priscia theologia van de tempel van God als een goddelijk vergaarbak van zuivere kennis. Het is een manier van redeneren die Newton zeker heeft doorgenomen.

De Ark, die de hele Wet voorstelde, was ontworpen met gebruikmaking van de Heilige Cubit. Omdat de 25,20 inch Heilige Cubit een verhouding is van de aarde, zijnde een fractal van 2.520 (en 2.520 x pi is de diameter van de aarde), weerspiegelt de Ark deze geo-metrie (letterlijk, "aardemaat"). De oplossing voor het bepalen van de huidige plaats van de Ark zou kunnen worden gevonden in het woord dat wordt gebruikt voor de goddelijk gekozen rustplaats van de Ark, de naus of navis, de oorsprong van het woord "navigatie", dat de vaardigheid is om de aarde te meten. Als expert in de Wet kan Jeremia hebben geredeneerd dat als de Ark niet kon wonen in de Tempel die was ontworpen als zijn permanente rustplaats, hij tenminste in lijn daarmee kon blijven, hetgeen een specifiek navigatieproces suggereert voor het lokaliseren van de Ark.

Een meetlijn die vanaf de eerste steen van de Tempelberg rechtstreeks naar het oosten loopt, moet op de breedtegraad blijven van de eerste steen waar de Ark in het Heilige der Heiligen rustte, namelijk 31 graden, 46 minuten en 43 seconden noorderbreedte. De lengte moet ook gerelateerd worden aan de Heilige Cubit, die precies 25,20 zeemijl is. Het resultaat aan het einde van de meetlijn raakt de noordelijke helling van de berg Nebo op minder dan een mijl van zijn top.

()

Dat 2.520 een constante is, is ongelooflijk. Het eindpunt van deze meetlijn raakt een punt op de noordelijke helling van de berg Nebo 1.260 voet boven de zeespiegel, wat de helft is van 2.520, en de Tempelberg in Jeruzalem ligt op een heuvel 2.520 voet boven de zeespiegel.[xxii] Passend bij de hoogte van de locatie van de Ark op de berg Nebo, zijn de letters van de naam van Salomo in het Grieks gelijk aan 1.260; het blijkt dat hij het was die de Eerste Tempel bouwde en de Ark in het Heilige der Heiligen vestigde.

Deze waarden komen overeen met Newtons schema van de prisca theologia van de Tempel, gebaseerd op 25,20 van de Heilige Cubit en 2.520 van de tijd die in het boek Daniël en Openbaring wordt vermeld. Deze numerieke signatuur van profetie en wet is overbodig duidelijk in de voorgestelde locatie van de Ark, gesitueerd in een gebied dat overeenkomt met de enige beschrijving die in de bijbelse teksten is gevonden van haar schuilplaats. Op de huidige satellietkaarten van het gebied zijn geen moderne nederzettingen of opgravingen te zien. Bovendien is de geologie van het gebied vergelijkbaar met die van het Qumran-gebied bij de Dode Zee, waar veel grotten bestaan. Het zou een uiterst gunstige plaats zijn geweest om de Ark en het meubilair van de Tempel van Salomo te deponeren.

()
()

Er rijzen vragen over de blootlegging van de locatie van de Ark, als deze berekening juist is. Is het verstandig om hem bloot te leggen? Zal hij in verkeerde handen vallen? Zal de Ark aanwezig zijn in de herbouwde Tempel van de eindtijd?

Het is redelijk dat God geen informatie zou verstrekken om de Ark te vinden, tenzij het deel uitmaakte van Zijn goddelijk plan. Hoewel het acaciahout waaruit de Ark bestaat, uiteengevallen kan zijn, zou het goud dat er omheen was gelegd, evenals het massieve goud van het verzoendeksel en de cherubs, de gevolgen van de tijd zeker hebben doorstaan. Het herstel ervan zou het precieze ontwerp van God vanaf het begin volgen. Als de plaats van de Ark is geopenbaard, dan is het Gods bedoeling dat zij in deze tijd wordt ontdekt. Eén specifiek detail moet echter worden uitgewerkt. De plaats van de Ark van het Verbond op de berg Nebo is afhankelijk van de exacte locatie van de eerste steen op de Tempelberg. Er zijn verschillende theorieën over deze kwestie, waarvan de meest veelbelovende, veelbetekenend, verband houdt met de Oostelijke Poort van de Tempel.[xxiii]

David Flynn's redenering hierboven is spectaculair om zeker te zijn, maar één ding is zeker: Als de Bijbel moet worden aanvaard als Gods Woord in dezen, zal de Derde Tempel worden gebouwd en de onthulling van de Ark van het Verbond en andere Tweede Tempel Schatten zou - elke dag nu - een wereldwijde impuls kunnen ontketenen voor de bouw ervan.

VOLGENDE: TEMPELSCHATTEN EN DE KOPEREN BOEKROL

Eindnoten:

[i] Columbia Encyclopedia , 213.The Apocryphal books were considered historically valuable enough to be included in the King James Bible from its formation in 1611 until 1885. Later, these fourteen books were officially removed from the English printings of the King James Bible by the Archbishop of Canterbury in 1885.

[ii] II Macabees 2:4 Bishop Challoner’s 18th century revision of the Douay Rheims version Catholic Public Domain Version. 2005 Ronald L. Conte Jr., translator and editor.

[iii] R. H. Charles, The Apocrypha and Pseudopigrapha of the Old Testament , Vol. 2, 2 Baruch 6 (Oxford, UK: Oxford Press, 1913).

[iv] James Strong, Strong’s Exhaustive Concordance of the Bible, Hebrew Dictionary, Hebrew Lexicon, # 5015 (Iowa Falls, IA: World Bible Publishers, 1986).

[v] Ibid. # 5013.

[vi] Ibid. # 5011.

[vii] Deuteronomy 34:10, KJV.

[viii] Deuteronomy 34:5, KJV.

[ix] Strong’s Hebrew Dictionary, # 5014.

[x] Talmud (Sanhedrin XI. 109a) (Cf. Obermeyer, pp. 314, 327, 346). Translated by Michael L. Rodkinson. (New York: New Talmud Pub. Co., c1896–c1903).

[xi] Numbers 21:9 , KJV.

[xii] 2 Kings 18:24, KJV.

[xiii] The sculpture of the serpent on the pole was created by Italian artist Giovanni Fantoni. Wikipedia Mount Nebo.

[xiv] 1 Kings 8:10, KJV.

[xv] Ezekiel 11:23, KJV.

[xvi] Ezekiel 43:4, KJV.

[xvii] Exodus 34:35, KJV.

[xviii] 1 Samuel 4:22, KJV.

[xix] R. H. Charles, The Apocrypha and Pseudopigrapha of the Old Testament. .

[xx] Ibid., Ta’anit 29a and in Pesikta Rabbati 26:6.

[xxi] Ibid., Talmud. Jalkut Shekalim 50a and B. on Isa. xxi.

[xxii] Columbia Encyclopedia , 1080.

[xxiii] David Flynn, Temple at the Center of Time , Official Disclosure, First Edition, (Crane, MO: Defender Publishing, September 8, 2008) 129–144.

Bron: ON THE PLAN TO BUILD THE THIRD TEMPLE (PART 7): The Mountain of the Ark » SkyWatchTV