www.wimjongman.nl

(homepagina)

Giants, Goden en draken ( Deel 6): De Messias, de Hermonberg, en Jack the Ripper

2 november 2020 - door SkyWatch Editor Tom Horn

Deel 1 - Deel 2 - Deel 3 - Deel 4 - Deel 5

( )

Sir Robert Anderson (1841-1918)

Sir Robert Anderson diende als adjunct-commissaris van de London Metropolitan Police tijdens de Jack the Ripper-onderzoeken in 1888. Hoewel het misschien misplaatst lijkt om een negentiende-eeuwse politieman in onze discussie over Daniels profetische visioenen te betrekken, is het in feite heel verhelderend. Sharons onderzoek naar de structuur van de politie tijdens het Ripper-onderzoek vormt de basis voor de serie Redwing Saga romans. Tijdens dat onderzoek ontdekte ze een prachtig verband tussen deze seriemoorden en de berg Hermon, de berg waar de Wachters van Henoch naar afdaalden en het waagden om menselijke vrouwen als hun "vrouwen" te nemen.

We keren zo terug naar Anderson, maar laten we eerst nadenken over zijn meerdere in de Metropolitan Police Department, Commissaris Sir Charles Warren.

Voor zijn benoeming tot politiecommissaris diende de wiskunde-"nerd" Warren zijn geboorteland Engeland als landmeter in Egypte, Zuid-Afrika en de Levant - evenals in de oude plaatsen Jericho en Jeruzalem. Als onderdeel van zijn taken observeerde Warren de Oude Stad en de Tempelberg. In 1867 ontdekte en documenteerde hij de details van "Warren's Shaft", een verticaal kanaal naast de Gihonbron dat zoet water in de Bronstijd en de IJzertijd aan Jeruzalem leverde.

( )

Generaal Sir Charles Warren (1840-1927 )

In 1869 beklom Sir Charles namens het Palestijns Ontdekkingsreizen Fonds de verboden zijde van de berg Hermon om de ware hoogte te bepalen en om de archeologische vindplaatsen te beschrijven. Als zodanig verkende en meette en schetste Warren een oude tempel bekend als Qasr Antar. Hier ging de bezoeker door een tempel, maar werd hij gedwongen om op te gaan langs de top, in een eigenaardige tegen de klok in spiraal, om zo de top te bereiken.

Het rotsachtige terrein van de zuidelijke piek was uitgehold om rituele plengoffers te ontvangen voor de god of de goden van de berg. Ter bevestiging van deze theorie ontdekte Warren in het gebied een vreemde stele (ook gespeld als stela; een stenen pilaar of teken), aan één kant gegraveerd in het Oudgrieks. Eenmaal vertaald, is de tekst om koud van te worden voor iedereen die gelezen heeft van de afdaling van de wachters op de Hermon en de gelofte deden die elk moest doen om hun leider Semjâzâ tevreden te stellen:

Volgens het bevel van de grootste en meest heilige God, gaan zij die een eed afleggen, van hier verder.1

( )

De stele ontdekt door Sir Charles Warren in de tempel op de top van de berg Hermon.

Na het verlaten van de top, koos Warren ervoor om de steen van de helling van de Hermon te verwijderen en hem over de hoogte van 2700 m te dragen voor een transport naar Londen. Maar omdat hij 1 meter dik was en veel zwaarder dan zijn team aankon, liet de landmeter de steen in de lengterichting doorsnijden om de dikte ervan te verminderen. Hoewel het lichtere gewicht de tocht naar beneden makkelijker maakte, leed de oude steen hierdoor, en brak hij horizontaal doormidden.

De steen is momenteel opgesteld in het British Museum, vermeld als Item 1903,0422.1. 2) Tijdens een bezoek aan het museum in 2019 hebben we geprobeerd om de steen te vinden, maar ons werd verteld dat hij niet meer wordt tentoongesteld aan het publiek.

In een vreemd toeval, en door een reeks van persoonlijke veranderingen die alleen onze prachtige Heer zou kunnen bedenken, vond Sir Charles Warren uiteindelijk zichzelf samenwerkend met een Bijbelarcheologie liefhebber. Tijdens het Jack the Ripper onderzoek in 1888 werd als Warrens assistent-commissaris voor misdaad benoemd: Sir Robert Anderson, hiervoor genoemd. Naast het behalen van een graad in de rechten, had deze erudiete heer ook een graad in de godgeleerdheid; het was in deze hoedanigheid als geestelijke, dat hij vele verhandelingen publiceerde over de profeet Daniel. Met de volharding van een getrainde politieagent en aanklager benaderde Sir Robert de studie van Daniels visioen van de zeventig weken en durfde hij de aanwijzingen van zijn mogelijke timing te berekenen.

Herinner je, de engel Gabriël vertelde Daniel dit:

Weet daarom en begrijp dat van het uitgaan van het woord om Jeruzalem te herstellen en te bouwen tot de komst van een gezalfde, een vorst, er zeven weken zullen zijn. Dan zal het gedurende tweeënzestig weken opnieuw gebouwd worden met pleinen en gracht, maar in een moeilijke tijd. En na de tweeënzestig weken, zal een gezalfde afgesneden worden en zal niets hebben. (Daniël 9: 25-26a; nadruk van mij)

Zoals eerder vermeld, geven zeven weken toegevoegd aan tweeënzestig weken ons in totaal 69 weken totdat "een gezalfde zal worden afgesneden". In de overtuiging dat deze periode van 69 weken ergens tijdens Christus' leven moet zijn afgelopen, probeerde Anderson elke aanwijzing te volgen. Hij somt zijn gedachten op in The Coming Prince, een krachtig en inzichtelijk boek. 3)

KIJK WEEK 2 IN DE NIEUWE ONDERZOEKSREEKS. REUZEN, GODEN EN DRAKEN

Wie of wat is CHAOSKAMPF en de "reusachtige levende wezens" in de hemel? Zullen ze hier spoedig zijn!?

Te beginnen op pagina 52, lezen we een samenvatting van Andersons berekeningen. (Alle nadruk is toegevoegd.)

1. De scepter van de aardse macht, die aan het huis van David was toevertrouwd, werd aan de heidenen in de persoon van Nebukadnezar overgedragen om in heidense handen te blijven "totdat de tijden van de heidenen vervuld zijn". De aan Juda en Jeruzalem beloofde zegeningen die werden uitgesteld tot na een periode die werd omschreven als "zeventig weken"; aan het einde van de 69e week van dit tijdperk zou de Messias "afgesneden moeten worden.”

2. Deze zeventig weken vertegenwoordigen zeven keer zeventig profetische jaren van 360 dagen, te rekenen van de uitvaardiging van een edict voor de wederopbouw van de stad - "de straat en muren" van Jeruzalem. Het edict in kwestie was het decreet van Artaxerxus Longitmanus in het twintigste jaar van zijn regering, die Nehemia machtigde om de vestingwerken van Jeruzalem te herbouwen.

3. De datum van de heerschappij van Artaxerxes kan zeker worden vastgesteld — niet door uitgebreide verhandelingen van bijbelse commentatoren en profetische schrijvers, maar door de verenigde stem van seculiere historici en chronologen.

4. De verklaring van Lukas is duidelijk en ondubbelzinnig, dat de openbare bediening van onze Heer begon in het vijftiende jaar van keizer Tiberius. Het is even duidelijk dat dit kort voor het Pascha begon, de datum ervan kan dus worden vastgesteld tussen augustus A.D. 28 en april A.D. 29. Het Pascha van de kruisiging was daarom in A.D. 32, toen Christus werd verraden in de nacht van het Pascha Avondmaal en ter dood werd gebracht op de dag van het Pascha Feest.

5. Als de bovenstaande conclusies goed gegrond zijn, mogen we verwachten dat de tussenliggende periode tussen het edict van Artaxerxes en de kruisiging 483 profetische jaren waren. En nauwkeurigheid zo absoluut als de aard van de zaak het toelaat is niet meer dan de mensen het recht hebben om te eisen. Er kan geen losse afrekening zijn in een goddelijke chronologie; en als God het gedaan heeft; Hij was er om op de menselijke kalenders de vervulling van zijn doelen te markeren zoals voorspeld in profetie op zijn strengst: een controle zal niet in staat zijn om misrekening of vergissing te detecteren.

6. Het Perzische edict dat de autonomie van Juda herstelde werd uitgevaardigd in de Joodse maand Nisan. Het kan in feite gedateerd zijn op de 1e van Nisan, geen andere dag wordt genoemd; de profetische periode moet worden berekend volgens een praktijk die gebruikelijk is bij de Joden, vanaf de Joodse Nieuwjaarsdag. De zeventig weken moeten daarom berekend worden vanaf de eerste van Nisan 445 v.C..

7. In 445 v.C. was de nieuwe maan, waarmee het Pascha werd gereguleerd, op 13 maart om 7u. 9m. A.M. en dienovereenkomstig kan de 1e Nisan worden toegewezen aan de 14e maart. Maar de taal van de profetie is duidelijk: "vanaf het uitgaan van het gebod om Jeruzalem te herstellen en te bouwen tot de Messias de Vorst zal zeven weken en tweeënzestig weken zijn." Een tijdperk dus van 69 weken, of 483 profetische jaren gerekend vanaf 14 maart, voor Christus 445, zou moeten sluiten met een gebeurtenis om de woorden "tot aan de Messias de Vorst" te vervullen.

8. Geen enkele onderzoeker van het Evangelie kan niet zien dat het laatste bezoek van de Heer aan Jeruzalem niet alleen een feit was, maar ook het doel ervan, de crisis in zijn bediening, het doel waarop het was gericht. Nadat de eerste tekenen waren gegeven dat de natie zijn Messiaanse claims zou verwerpen, had hij alle publieke erkenning door hen gemeden. Maar nu was het dubbele getuigenis van zijn woorden en zijn werken volledig bewezen, en zijn binnenkomst in de heilige stad was om zijn Messiasschap te verkondigen en zijn ondergang te ontvangen. Steeds weer werd aan zijn apostelen voorgehouden dat zij hem niet bekend moesten maken. Maar nu accepteerde hij de toejuichingen van "de gehele menigte van discipelen" en legde de berisping van de Farizeeën het zwijgen op: "Ik zeg u dat de stenen zouden roepen, als dezen zouden zwijgen." (Lucas 19:39,40)

9. De tijd van bezoek aan Jeruzalem was gekomen, maar zij wist het niet. Lang voordat de natie hem had afgewezen, maar dit was de geplande dag waarop hun keuze onherroepelijk zou zijn - de dag zo duidelijk aangegeven in de Schrift als de vervulling van de profetie van Zacharia: "Verheug u zeer, o dochter van Zion! schreeuw, dochter van Jeruzalem! zie, uw Koning komt tot u."(Zacharia 9:9) Van alle dagen van de bediening van Christus op aarde zal geen andere zo goed de woorden van de engel vervullen, tot aan Messias de Vorst.

10. En de datum ervan kan worden vastgesteld. In overeenstemming met de Joodse gewoonte, ging de Heer op naar Jeruzalem op de 8e Nisan, "zes dagen voor het Pascha." Maar als de 14e, waarop het Pascha diner werd gegeten, dat jaar viel op een donderdag, was de 8e de voorafgaande vrijdag. Hij moet dus de sabbat in Bethanië hebben doorgebracht, en op den avond van de 9de, nadat de Sabbat was geëindigd, vond het avondmaal plaats in het huis van Martha. De volgende dag, de 10e Nisan, kwam hij Jeruzalem binnen zoals vastgelegd in de evangeliën.

11. De Juliaanse datum van die 10e Nisan was zondag 6 april, A.D. 32. Wat was dan de duur van de periode tussen het uitvaardigen van het decreet om Jeruzalem te herbouwen en de publieke komst van "Messias de Vorst" tussen 14 maart 445 v.Chr. en 6 april 32 n.C.? De interval bevatte precies, en tot op de dag, 173.880 dagen, of zeven keer negenenzestig profetische jaren van 360 dagen, de eerste negenenzestig weken van Gabriëls voorzegging.

Als je je afvraagt hoe nauwkeurig deze verklaringen en berekeningen zijn, verklaart Anderson verder dat hij:

... dank verschuldigd aan de hoffelijkheid van de Astronomer Royal, wiens antwoord op mijn onderzoek over dit onderwerp is bijgevoegd:

"ROYAL OBSERVATORY, GREENWICH.”

26 juni 1877.

"Mijnheer, ik heb de plaats van de maan berekend aan de hand van de tafels van Largeteau, in aanvulling op de Connaisance des Tems 1846, door een van mijn assistenten, en twijfel niet aan de juistheid daarvan. De plaats die wordt berekend voor - 12 maart -444, 20h., Franse berekening, of 12 maart. 8h. P.M., Het blijkt dat de genoemde tijd kort voor de nieuwe maan om ongeveer 8h. 47m. was, en daarom vond de nieuwe maan plaats om 4h. 47m. A.M., 13 maart, Parijs tijd.”

Verblijvend, enz.,

"(Getekend,) G. B. AIRY."(alle accenten aan bovenstaande citaten zijn toegevoegd)

Wat een geest bezat Sir Robert Anderson! Nogmaals, we raden u The Coming Prince ten zeerste aan, want hij is gevuld met ongelooflijke inzichten en wetenschappelijke expositie. Sharon vond zeker Sir Charles Warren's connectie met de berg Hermon fascinerend; maar om dan te ontdekken dat een tweede man, Sir Robert Anderson — die zij aan zij diende met Warren tijdens die cruciale misdaadgolf — bijbelse archeologie had gestudeerd en eveneens profetie, en hele volumes componeerde over beide, wat haar positief maakte en deed uitroepen van vreugde!

Zelfs vandaag de dag blijft Jack the Ripper een mysterie; zijn identiteit is nu synoniem met het kwaad: een boeman-belichaming van de oude chaos-draak, die alle mensen zou vernietigen enkel om de Schepper te treiteren.

We wenden ons nu tot een van de mannen die op Ripper jaagden om de timing van Christus' intocht in Jeruzalem te berekenen. In plaats van hem te verwelkomen als hun Messias, zagen de meesten in de stad hem als een indringer — zelfs een charlatan. En zo zou hij "afgesneden" worden en een plaatsvervangend offer in onze plaats worden.

Zoals Paulus in Hebreeën 2:14-15 zegt:

Aangezien de kinderen daarom delen in vlees en bloed, nam hij zelf ook deel aan dezelfde dingen, opdat hij door de dood degene zou vernietigen die de macht over de dood heeft, dat wil zeggen, de duivel, en al degenen bevrijden die door angst voor de dood onderworpen waren aan levenslange slavernij. (nadruk van mij))

Door het aannemen van het vlees, gaf de Heer een bevrijding van de vloek van de geestelijke dood, die in de tuin op ons werd geplaatst. En het brengt ons terug naar onze oorspronkelijke posities als leden van de goddelijke raad. Dat is waar deze huidige strijd om draait, en het is een voortzetting van de oorspronkelijke oorlog, de Chaoskampf.

Sir Robert Andersons berekeningen geven ons de dag aan waarop de eerste 69 weken eindigden!

En er is volgens de engel (hoogstwaarschijnlijk Gabriël) nog een "zeven" aan jaren over, totdat Israël eindelijk verlost en bevrijd is van de slavernij aan de vijand. Als we kunnen vertrouwen op de berekeningen van deze negentiende-eeuwse meester detective — en veel geleerden doen dat — dan heeft Christus letterlijk de eerste negenenzestig weken tot op de dag vervuld; daarom mogen we aannemen dat de laatste week van de zeventig-weken-profetie op dezelfde manier zal verlopen - zeer letterlijk.

Toen Jezus werd 'afgesneden' op die Palmzondag, werd de profetische pauzeknop ingedrukt. Sindsdien heeft de wereld gewacht tot de klok van de tijdlijn weer gaat tikken.

Notities

[1] Translation of the Mount Hermon stela by George Nickelsburg.

[2] British Museum entry for the Mount Hermon stele can be found online in the museum’s catalogue: https://www.britishmuseum.org/collection/object/G_1903-0422-1 (accessed May 18, 2020).

[3] Sir Robert Anderson, The Coming Prince, Or, the Seventy Weeks of Daniel: With an Answer to the Higher Criticism (London: James Nisbett and Company, 1915).

Bron: Giants, Gods, and Dragons (Part 6): The Messiah, Mount Hermon, and Jack the Ripper » SkyWatchTV