www.wimjongman.nl

(homepagina)


HET MYSTERIE VAN JEZUS VAN GENESIS TOT OPENBARING - DEEL 3: Wat is een Theofanie/Christofanie?

8 november 2022 door SkyWatch Editor

()

Inleiding - Deel 1 - Deel 2

EDITOR'S NOTE: Deze baanbrekende serie wordt aangeboden ter viering van een voorheen topgeheim project en nu ongekende nieuwe 3-delige boekenserie (meer dan 10 jaar in de maak) van bestseller geleerde Dr. Thomas Horn en bijbelse geschiedenis en theologie majors Donna Howell en Allie Anderson: HET MYSTERIE VAN JEZUS VAN GENESIS TOT OPENBARING - GISTEREN, VANDAAG EN MORGEN


Het is gemakkelijk om aan te nemen dat, hoewel er symbolen en typeringen van Christus in het Oude Testament staan (en die zijn er in overvloed!), er geen letterlijke, fysieke, waarneembare "verschijning" van Jezus (of zelfs van de Vader) in het Oude Testament is. "De enige manier waarop God letterlijk of fysiek aanwezig is," zou men kunnen zeggen, "is door de waarneembare effecten van Zijn macht, zoals het scheiden van de wateren. We kunnen waarnemen dat het water in een reusachtige muur klimt, maar we kunnen niet waarnemen dat God het water terugduwt. Wat de andere twee leden van de Drie-eenheid betreft, is er een verwarrende verwijzing naar de Heilige Geest die over de wateren van de aarde zweeft in de eerste passages van Genesis, en vervolgens duikt de Zoon op in Mattheüs."

Geleerden van over de hele wereld en uit alle culturen en achtergronden erkennen echter al lang dat de Griekse en Hebreeuwse talen van de oorspronkelijke bijbelse manuscripten vaak verschijningen van de Vader en de Zoon in het hele Oude Testament beschrijven in een vorm die, voor de mensen die er toen waren, lichamelijk zou zijn - fysiek aanraakbaar en met het blote oog te zien. In het geval van Christus is dat vóór Zijn menselijke geboorte. Baker Encyclopedia of the Bible vereenvoudigt dit ingewikkelde idee: "De theofanieën in menselijke vorm in het OT [Oude Testament] worden vaak aangeduid als Christofanieën op grond van het feit dat deze verschijningen van God het best verklaard kunnen worden als vóór de incarnatie verschenen manifestaties van de Tweede Persoon van de Drie-eenheid. Deze verschijningen lopen dus vooruit op de incarnatie van Christus en bieden een OT-blik op de drie-eenheid van de Godheid."[i]

In een werk als dit, waarin Christus verschijnt in een oudtestamentisch verhaal eeuwen voordat Hij in het vlees van Maria werd geboren, wordt het belangrijk om dit onderwerp vanaf het begin aan te pakken. Allie Anderson en Donna Howell behandelden dit in Encounters: Extraordinary Accounts of Angelic Intervention and What the Bible Actually Says about God's Messengers, toen zij aan het uitzoeken waren hoe Jezus de oudtestamentische "Engel des Heren" kon zijn:

Het woord "theofanie" is afgeleid van de Griekse woorden theos ("god") en phainein ("tonen" of "openbaren"). Een theofanie in de context van de Heilige Bijbel is daarom een zichtbare verschijning van God zelf aan de mensheid. Een "Christofanie" is in wezen hetzelfde, maar dan specifiek voor een verschijning van Christus, zoals de ervaring van de apostel Paulus op de "Weg naar Damascus". De meeste theofanieën beschrijven God in menselijke gedaante, maar sommige zijn mysterieuzer en ingewikkelder, zoals toen Hij aan Mozes verscheen in de vorm van een brandende struik (Exodus 3:2 en 4:17)....

Soms hoeven we niet ver te zoeken naar het bewijs dat een "engel" in feite een theofanie is, omdat in de buurt van het vers in kwestie een andere passage dit in niet mis te verstane bewoordingen verduidelijkt. Genesis 31:11 zegt bijvoorbeeld: "En de Engel Gods sprak tot mij in een droom, zeggende: 'Jakob': En ik zei: 'Hier ben ik'." In eerste instantie is het niet zeker dat dit God zelf is. Maar twee verzen later zegt diezelfde "Engel van God": "Ik ben de God van Bethel, waar gij de pilaar gezalfd hebt, en waar gij Mij een gelofte hebt afgelegd." Niemand hoeft zich af te vragen of een boodschapper [engel]... "de God van Bethel" is (of de "God van" welke plaats dan ook). Verder zouden er geen zalvingen en geloften worden gedaan aan een geest die dienaar is van de Almachtige in plaats van de Almachtige, zelf....

Soms onderscheidt de Schrift een theofanie wanneer een passage de Engel beschrijft die een daad, dienst, wonder of almachtige karaktertrek verricht waartoe alleen God zelf in staat is....

[Als een voorbeeld:] God is de enige macht in het universum die leven kan scheppen (Genesis 1; Jesaja 40:28; Handelingen 17:24), en nog belangrijker, Hij is de enige macht die leven kan scheppen uit het niets door de pure kracht van Zijn bevel (Kolossenzen 1:16).... Toch lezen we in Genesis 16:10: "En de Engel des Heren zeide tot haar: Ik zal uw zaad overvloedig vermenigvuldigen, tot een menigte zo dat het niet geteld kan worden." Ook hier zou een "boodschapper" [de letterlijke vertaling van het Griekse woord voor "engel"] van de Schepper niet de macht hebben om nageslacht te vermenigvuldigen.

Elders viel Jozua "op zijn aangezicht ter aarde en aanbad" de Engel; onmiddellijk na Jozua's aanbiddingsuitdrukking zei de Engel tegen Jozua - in dezelfde toon als Hij eerder tegen Mozes had gezegd - dat Jozua op "heilige grond" stond (Jozua 5:14-15). Binnen de grenzen van een gezonde christelijke theologie mogen engelen niet aanbeden worden. Dit soort dwaling leidde in de eerste plaats tot de kwade/gevallen engelen. Elke "heilige engel" van de hemelse orde van de Heer zou geen aanbidding accepteren, zoals blijkt uit het verslag van Johannes op Patmos [Openbaring 22:8-9; zie ook Mattheüs 4:9-10; Romeinen 1:25; Kolossenzen 2:18].....

Daarom weten we dat de engel in het Jozua verslag een theofanie was, aangezien hij openlijk aanbidding aanvaardde en in dezelfde termen sprak als God.[ii]

Gelukkig zagen Allie en Donna dat er wat wenkbrauwen zouden worden opgetrokken als een "theofanie" werd uitgelegd als de verschijning van God, maar de "Christofanie" kwam niet aan bod, en kortom, ze gaan verder:

Inmiddels vraag je je misschien af waarom zoveel geleerden ervan overtuigd zijn dat sommige van deze theofanieën Christofanieën zijn, waarbij specifiek wordt verwezen naar een verschijning van Jezus in de tijd van het Oude Testament, voordat Hij in menselijk vlees zou komen. Een paar factoren dragen bij aan deze berekening.

Ten eerste beschouwen geleerden de eigenschappen en kenmerken van elk lid van de Drie-eenheid en vinden zij Christus de meest waarschijnlijke kandidaat om lichamelijk te verschijnen. Het Woord is duidelijk dat "niemand ooit God heeft gezien" (Johannes 1:18), maar toch hebben velen Christus gezien toen Hij in het vlees wandelde. Dit raadsel heeft door de jaren heen een groot aantal bijbelstudenten in verwarring gebracht, omdat verzen als deze door de hele Schrift verspreid staan: "En Hij zei: 'Gij kunt mijn aangezicht niet zien, want niemand zal Mij zien en leven'" (Exodus 33:20).

Maar wacht eens even... Jacob zag God en leefde: "En Jakob werd alleen gelaten, en daar worstelde een man...[en zei daarna:] 'Ik heb God gezien van aangezicht tot aangezicht, en mijn leven is behouden'" (Genesis 32:24, 30).

Aan de andere kant kan niemand God zien: "[God] heeft alleen onsterfelijkheid...die niemand kan benaderen; die niemand heeft gezien, noch kan zien" (1 Timotheüs 6:16).

Maar aan de andere kant: "En Manoach zei tot zijn vrouw: Wij...hebben God gezien" (Richteren 13:22).

Terwijl het in de Schrift heel duidelijk is dat geen mens God kan zien en leven, is het heel duidelijk dat Jezus - God in menselijke gedaante - door de mensen overal waar Hij kwam werd "gezien". Hij was lichamelijk, aanraakbaar en fysiek....

Ten tweede, de "Engel des Heren" verdween op mysterieuze wijze nadat Jezus Christus in het vlees geboren was. Als de Engel in feite de voorgeïncarneerde Messias was, dan verklaart dit waarom de theofanie/Christofanie niet plaatsvond in de jaren dat Hij in menselijke vorm zijn Vaders werk deed. In een tijd die zo spiritueel en eeuwig belangrijk is als de jaren van Christus' bediening, zou men de afwezigheid van theofanieën een opmerkelijke eigenaardigheid kunnen vinden, totdat we toestaan dat dezelfde God achter de theofanieën wandelde met de discipelen, de Farizeeën uitdaagde, enz. Het is in deze tijd dat Gods belangrijkste boodschapper werd geïdentificeerd als Gabriël, niet als de "Engel des Heren".

Ten derde, hoewel we weten dat Christus "veel beter is dan de engelen" (Hebreeën 1:4), die Hem op hun beurt "aanbidden" (Hebreeën 1:6-7)...Maleachi's profetie (Maleachi 3:1) over de toekomstige Messias identificeert Christus specifiek als Gods mal'ak, wat, zoals we eerder bespraken, Hebreeuws is voor "boodschapper" en bij uitbreiding "engel". Dit is sleuteltaal die Christus zelf in verband brengt met theofanieën.[iii]

Merk op dat sommige vertalingen - de KJV is daar een voorbeeld van - proberen diep te analyseren welke momenten die in het Woord staan opgetekend Christofanieën zijn, aangeduid als de "engel van God" of "engel des Heren", en dat de term met een hoofdletter wordt geschreven: "Engel." Dus als u uw Bijbel leest en een "engel" krijgt een verrassende hoofdletter, dan weet u dat u gestuit bent op wat de vertalers en geleerden achter die vertaling geloven dat een Christofanie is.

Zo grondig als deze uitleg door Allie en Donna in hun werk is behandeld, het is slechts het begin van wat een ton aan bewijs zou kunnen zijn dat Christus lichamelijk aanwezig was in het Oude Testament, typisch als een menselijke man. Sommige gevallen waarin de vorm van deze theofanie/Christofanie geen menselijk ontwerp weerspiegelt, zijn verbijsterend. Soms is het zo vreemd dat we geneigd zijn het over te slaan, onze schouders op te halen en aan te nemen dat het allemaal duidelijk wordt in het hiernamaals. Maar, zoals onze goede vriend en vooraanstaand theoloog, Dr. Michael Heiser, vaak zegt: "Als het in de Bijbel staat en het is vreemd, dan is het belangrijk." We zullen het hier niet verklappen, maar er waren momenten waarop ofwel Christus' type's ofwel Christus zelf al vroeg in bizarre manifestaties verschenen die, wanneer ze eenmaal begrepen worden, de schakelaar van het begrip nog verder omzetten wat betreft de identiteit van Christus in het Nieuwe Testament en hoe die op wonderbaarlijke wijze verbonden is met Gods verlossingsplan vanaf het begin.

Typologie en het woord "type" in dit werk

Je zult merken dat we het woord "type" vaak gebruiken. Op het gebied van theologische studie is dit een doctrine en/of theorie die het Oude Testament koppelt aan het Nieuwe Testament met betrekking tot mensen, plaatsen, voorwerpen, gebeurtenissen, enzovoort, die een voorbode zijn van dingen die komen gaan (maar altijd in enig verband met de Messias). Met andere woorden, het wordt gebruikt om te verwijzen naar een voorafschaduwing van Christus vóór Zijn komst.

Een veelzijdig voorbeeld van een oudtestamentisch type is het verslag van Abraham, toen hij werd gestuurd om zijn enige zoon, Izaäk, te offeren. De jongen vroeg zijn vader waar het lam voor het offer was, waarop Abraham antwoordde dat God zelf voor het dier zou zorgen (Genesis 22:8). Toen Abraham een in een struik gevangen ram kreeg als voorziening die Izaäks leven redde, zien we lagen van Christus in het verhaal: Abraham werd gevraagd zijn enige zoon te offeren, en het was Gods enige Zoon die het enige offer voor allen zou zijn; Izaäk leefde omdat de ram zijn plaatsvervanger was, en Jezus was de plaatsvervanger van het nieuwtestamentische Lam (waarover later meer in het materiaal over de Exodus) die voor allen wordt gedood zodat allen kunnen leven; de ram werd "gekroond" met een struikgewas, en Jezus werd gekroond met doornen. Nogmaals, de ram in dit verhaal is een "type" (een profetische voorafbeelding) van Christus, omdat hij het lam is dat God voorzag van een offer, zoals Jezus het Lam was dat God voorzag van het ultieme offer. Een ander voorbeeld is Jona. Hij is een type van Christus omdat, zoals Christus drie dagen dood was en weer tot leven kwam, Jona werd opgeslokt door een walvis, waar hij drie dagen bleef voordat hij weer tot leven kwam en uit de dood leek op te staan.

Een laatste opmerking: Dit boek leest niet zoals sommige studies, waarbij elk bijbelboek begint met een uitleg van de inhoud (hoewel dat dichter ligt bij de indeling die we volgen vanaf de brieven). In plaats daarvan is dit boek een metgezel van het Woord. Wij stellen voor dat u uw Bijbel bij de hand houdt en vaak raadpleegt terwijl u dit boek leest.

Het Woord van God is een liefdesverhaal, van begin tot eind... en het begint allemaal in Genesis, waar onze Verlosser voor het eerst aan het menselijk ras wordt genoemd als het zaad van de vrouw. Dat lijkt me een goede plaats om te beginnen, ja?

Oud Testament

Het Engelse woord "Testament" dat we in de twee grote koppen van de Bijbel zien, is vertaald uit het Griekse diatheke (dee-ath-ay-kay), en het heeft een drievoudige betekenis, die juridisch bindend is. Ten eerste betekent het hoe het klinkt, als over bewijs, een getuige, of bewijs (denk aan een "getuigenis" in de rechtbank). Ten tweede vertegenwoordigt het woord de "wil" van iemand, vergelijkbaar met het "testament"-document dat iemands persoonlijke bezittingen aan begunstigden toewijst. Ten slotte duidt het, vooral in de context van het Woord, op een "verbond".

Moet je je zorgen maken over een Cern?!

Sommigen definiëren "verbond" als "een belofte", maar het gaat om veel meer dan dat. Beloften kunnen vaak worden gedaan en gemakkelijk gebroken, met weinig gevolgen, behalve dat een enkel individu of een kleine groep hun gevoelens gekwetst zijn of het hart gebroken. Een verbond staat veel dichter bij het concept van een contract, en in de Bijbel is dat precies wat het is.

God gaf ons Zijn zelfopenbaring, een schriftelijk contract, en Zijn handtekening staat op elke bladzijde van het document. Hij is gebonden aan wat erin staat, en wij hebben een keuze: We kunnen het "ondertekenen" en ermee instemmen volgens de voorwaarden ervan te leven om de eeuwige voordelen ervan te plukken, of we kunnen weigeren het te "ondertekenen", met dien verstande dat ons tijdelijk bestaan op deze planeet zal eindigen met de dood - zonder de voordelen van het hiernamaals die het contract ons als begunstigden biedt.

Wat we nooit mogen doen is het contract "ondertekenen" en dan de voorwaarden en clausules ervan schenden, zeggen dat we christenen zijn en leven als heidenen of de oude Israëlieten die eden zwoeren "getrouwd te zijn met Jahweh" en Hem vervolgens "bedrogen met andere goden" (de huwelijkse taal die in beide Testamenten wordt gebruikt om dit "contract" te beschrijven als een huwelijkse regeling).

Het Oude Testament wordt niet "oud" genoemd omdat het irrelevant of ter ziele is. Twee mensen kunnen een contract schrijven en het later aanpassen, maar het nieuwe is nog steeds gebaseerd op de bepalingen van het eerste. Houd in dat verband in gedachten dat het Oude Testament ook het "Bewijs van God in het Begin", de "Wil van God vóór Zijn Gezalfde" of eenvoudigweg het "Eerste Contract" kan worden genoemd.

VOLGENDE: Jezus in Genesis?

Eindnoten

[i] Elwell, W. A., & Beitzel, B. J., “Theophany,” Baker Encyclopedia of the Bible: Volume 2 (Grand Rapids, MI: Baker Book, 1988), 2,052.

[ii] Anderson, Allie and Donna Howell, Encounters: Extraordinary Accounts of Angelic Intervention and What the Bible Actually Says about God’s Messengers (Crane, MO: Defender, 2019), 188–190.

[iii] Ibid., 191–193.

Bron: THE MYSTERY OF JESUS FROM GENESIS TO REVELATION—PART 3: What Is a Theophany/Christophany? » SkyWatchTV