www.wimjongman.nl

(homepagina)

YHWH's kostbare bezit gespaard voor de dag des oordeels

Jeff - 22 juni 2020

()

Deek 1

Voordat we de parallelle passage van 3:16-4:3 onderzoeken, willen we erop wijzen dat de hoofdstukindeling in onze Bijbels vanaf het einde van hoofdstuk 3 tot het begin van hoofdstuk 4 arbitrair is: Er is geen hoofdstukindeling in de Hebreeuwse tekst van Maleachi (als daarin het derde hoofdstuk het boekdeel afsluit). Dit lijkt misschien een kleinigheid, maar de hoofdstukkendeling helpt ons moderne denken zeker niet om de naadloze overgang van 3:18 naar 4:1 te maken.

Desalniettemin bevat Maleachi 3:16-4:3 een tekstuele eenheid één hoofdidee en is het in woorden geïntegreerd door verschillende sleutelwoorden en zinnen:

1) De vermelding van degenen die "de HEER/MIJN NAAM vrezen" - Mal. 3:16; 4:2
2) De zinsnede "op de dag dat ik maak/voorbereid" - Mal. 3:17; 4:3
3) De scheiding van "de rechtvaardigen" en "de goddelozen" - Mal. 3:18; 4:2-3

En niet alleen hebben we deze hechte banden die dezelfde Godvrezende groep uit 3:16-18 verbinden met degenen die ook opstaan en de goddelozen vertrappen (4:1-3), de omringende context van 3:16-4:3 geeft ons ook een scherp contrast tussen een eigenzinnig Israël en dit naamloze "gekoesterde bezit" (3:17) dat gespaard blijft voor de dag van YHWH:

Mysteriegroep/gekoesterde bezitIsraël
Gespaard van Gods vurig oordeel
(3:17)
Spreekt tot elkaar in angst voor YHWH
(3:16)
Reeds dienende YHWH
(3:17-18)
Gebonden aan het Herinneringsboek
(3:17)
Gevangen in het kruisvuur van Gods
oordeel (3:3-6)
Spreekt tot elkaar tegen YHWH
(3:13)
Niet klaar om YHWH te dienen
(3:3-4, 13)
Verteld om de Wet/Torah van Mozes te "herinneren" (4:4)

Door het gebruik van verschillende tekstuele aanwijzingen en vergelijkingen houdt de auteur deze twee groepen bewust gescheiden en onderscheiden. Bovendien, Israël blijft Israël in alle historische en eschatologische passages van Maleachi, en daarom moet de identiteit van deze mysterieuze groep wachten op een verdere openbaring van God om volledig ontwikkeld en verduidelijkt te worden (d.w.z. het Nieuwe Testament).

Veel evangelische commentaren zien deze mysterieuze groep als een heilige subgroep van Israël - een rechtvaardig overblijfsel van de etnische Israëlieten die als het ware tot aan het einde toe overleven. Maar als Maleachi 3:16-4:3 verwijst naar een speciale groep Israëlieten die zich onderscheidt van de rest van de natie, dan wordt het antwoord van de HEER op Israël in 3:18 niet-logisch. Denk er eens over na: Zijn er aan het einde van de dag, wanneer Gods eindtijdoordelen hun loop hebben genomen, dan twee soorten Israëlieten die het koninkrijk beërven: een rechtvaardige en een niet-zo-rechtvaardige?

Door het hele boek van Maleachi heen vinden we dialogen van de HEER met Zijn verbondsvolk, Israël (vgl. Mal. 1:2-3; 3:6), en hoewel ze hardvochtig en ongehoorzaam zijn, ze toch nog steeds geliefd zijn en zullen ze uiteindelijk volledige verlossing ervaren vanwege Gods verbond met hun voorvaderen (vgl. Rom. 11:28). Ook uit Maleachi en andere OT-passages blijkt overduidelijk dat Israël tijdens de beproeving Gods toorn zal ondergaan, en toch zullen zij het doorstaan en ervan gereingd en gezuiverd worden (vgl. Deut. 4:30-31; Jes. 10:21-23; Jer. 30:6-7; Ezech. 20:34-37; Hos. 5:14-15; Zach. 13:8-9).

Echter, in tegenstelling tot het pad van Israël in de tijd van het laatste oordeel, is deze naamloze groep van 3:16-4:3 volledig vrijgesteld van de Dag van YHWH en in plaats van het lijden onder toorn en straf samen met de goddelozen, staan ze op tot glorieuze vrijheid, genezing en overwinning.

Maar iemand kan zich afvragen: Als deze zogenaamde "geheimzinnige groep" niet Israël is, waarom beschrijft Maleachi 3:17 hen dan met exact dezelfde termen die in andere boeken van de OT voor Israël gebruikt worden: d.w.z. "gekoesterd bezit" (Ex. 19:4-6; Deut. 7:6; 14:2; 26:18; Ps. 135:4) en YHWH's "zoon" (Ex. 4:22-23; Hos. 11:1)?

Ah, dit brengt ons bij de kern van de zaak. Om deze vraag verstandig en getrouw te beantwoorden, hebben we onderscheidingsvermogen en een stevige greep nodig op het hele verhaal van de Schrift, van het begin tot het einde. We hebben ook behoefte aan apostolische autoriteit en de leiding van de Heilige Geest om te begrijpen waarom de heiden-dominante Gemeente dezelfde bewoording krijgt als Gods oorspronkelijke eerstgeboren "zoon" en "gekoesterd bezit".

*Voor we verder gaan, hier een snelle herinnering: Zei YHWH niet dat Hij Israël jaloers en boos zou maken door middel van een "dwaze natie" en degenen die niet Zijn volk waren? Denk er eens over na...</p>

In eerdere studies in Unsealed hebben we ruimschoots bijbels bewijs gepresenteerd om de identificatie van Christus en Zijn Lichaam als het mannelijke kind van Openbaring 12:5, een "zoon" geboren (d.w.z. verheerlijkt) en naar Gods troon onttrokken voordat de vrouw (Israël) in de hoofdletter "L" baren gaat (d.w.z. de Verdrukking, van Daniëls 70e week). De associatie van de Gemeente als de man (Grk. arsen) in Opb. 12:5 wordt verder versterkt door de Griekse tekst van Jesaja 66:7-8, waar het sleutelbegrip, arsen, wordt gebruikt door een andere auteur (dezelfde Geest) om de geboorte van de corporatieve man/zoon-natie te beschrijven die vóór Israëls tijd van verdrukking werd bevrijd.

Johannes, de auteur van het laatste boek van de Bijbel en de apostel die het laatste woord heeft, staat in overeenstemming met de apostel Paulus wat betreft het mysterie van het lichaam van Christus (vgl. Ef. 5:32). Zoals Paulus inzicht krijgt in dit mysterie dat in het OT verborgen ligt en later in het NT wordt onthuld (b.v. Rom. 9,23-33; 10,19-20), zo bevestigt ook Johannes dat het mysterie van de Gemeente diep geweven is in het weefsel van het OT-profetische verhaal. Bovendien 'leent' Johannes de Griekse term arsen niet zomaar, negeert hij de oorspronkelijke context en past deze vervolgens creatief aan om de collectieve werkelijkheid van Christus en de Gemeente te verklaren. Aan de andere kant, Openbaring 12:5 is een directe vervulling van Jesaja 66:7-8, en deze verbluffende apostolische bevestiging geeft aan dat de Gemeente inderdaad in het OT wordt genoemd, zij het cryptisch, en niet voor het eerst als een gloednieuw onderwerp wordt geïntroduceerd in NT-geschriften.

Op dit punt vraagt u zich misschien af, hoe deze discussie over een Griekse term uit Jesaja 66:7 en Openbaring 12:5 bijdraagt aan het onderwerp in kwestie (d.w.z. de identificatie van het onbenoemde 'gekoesterde bezit' van Maleachi 3:17)?

Drie afhaalmaaltijden zijn relevant voor onze huidige onderneming in Maleachi:

1) We kunnen niet voorbijgaan aan de Griekse vertaling van de OT (algemeen aangeduid als de Septuagint/LXX). De onmiskenbare woordlink in Opb. 12:5 terug naar Jesaja 66:7 is een schoolvoorbeeld.
2) Auteurs van het Nieuwe Testament 'lenen' geen taal uit het OT of gebruiken deze creatief om ze later in een andere context te herdefiniëren (d.w.z. de gemeente wordt het 'Nieuwe Israël').
3) De gemeente wordt in het OT onderscheiden van Israël, zij het op een verborgen en cryptische manier.

Nu dan, met betrekking tot de Exodus-thema woorden en zinnen worden gebruikt in Maleachi 3:17, en is er geen twijfel over mogelijk dat Israël de eerste is die Gods "gekoesterde bezit" wordt genoemd (Hebr. segullah, 8x gevonden in het OT) en een "zoon die door YHWH wordt verlost om Hem te dienen." Maar omdat Israël de eerste natie is die door deze termen in de Schrift wordt geïdentificeerd, maakt dat ze ook een type (Grk. tupos "patroon, voorbeeld" is - vgl. Rom. 5:14). Daarom kan de Gemeente, die de "dwaze natie" en "geen volk" van Deut. 32,21 is, ook worden geïdentificeerd als het volk van God met dezelfde termen als Israël. In feite is het geheel passend en ironisch voor de natie die God gebruikt om Israël jaloers en boos te maken om dan een "zoon" en een "gekoesterd bezit" genoemd te worden.

Ten slotte, om de Gemeente als de mysterieuze groep vanuit Maleachi 3,16-4,3 verder te onderbouwen, denk hier eens over na: Op een vergelijkbare manier als de Griekse link van de apostel Johannes tussen Jesaja 66 en Openbaring 12, is er een unieke Griekse term in Maleachi 3,17 die door twee NT apostelen wordt opgepikt om de Gemeente te identificeren als Gods gekoesterde bezit.

Ten eerste, hier is de Griekse vertaling met ons sleutelwoord gemarkeerd:

 Zo spraken zij die de Heer vreesden, ieder tegen zijn naaste: en de Heer gaf aandacht en luisterde, en hij schreef een gedenkboek voor hem, voor hen die de Heer vreesden en zijn naam vereren. En zij zullen de mijne zijn, zegt de Almachtige Heer, op de dag dat ik benoem tot een eigenaardige bezit [Grk. peripoiesin]; en ik zal een maken keuze voor hen, zoals een man een keuze maakt voor zijn zoon die hem dient" (Mal. 3:16-17, Brenton Septuagint Translation).

Het Griekse zelfstandig naamwoord, peripoiesis, is slechts op 2 andere plaatsen in het Griekse OT te vinden (2 Kron. 14:12 en Hag. 2:9) en beide contexten gebruiken dit woord niet met betrekking tot Gods volk als bezit. Wat betreft het gebruik van het Nieuwe Testament wordt de term in totaal 5 keer gevonden en de meeste woordenboeken geven drie verschillende betekenissen voor peripoiesis (ik verwijs zowel naar het Griekse Lexicon van Thayer als naar een Grieks-Engelse Lexicon van het Nieuwe Testament/BDAG):

1) Een ervaring met conserveren/conservering, bewaren: (Hebr. 10:39)
2) Een ervaring van een evenement van verkrijgen, verwerven: (1 Thess. 5:9; en 2 Thess. 2:14)

En, last but not least, hier is de definitie die overeenkomt met de context van Maleachi 3:17:

3) Datgene wat verworven is, een bezit, een eigendom.

Kijk nu eens naar de twee plaatsen in het Nieuwe Testament waar we dit bijzondere gebruik van peripoiesis vinden:

 [de Heilige Geest] is de aanbetaling van onze erfenis, tot de verlossing van Gods eigen bezit, tot de lof van Zijn glorie. (Efeziërs 1:14, NET).

En voor de grote finale hebben we de apostel Petrus die in overeenstemming met de apostel Paulus staat over het profetische begin van de Gemeente:

 Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige volk, dat God Zich tot Zijn eigendom maakte, opdat u de uitnemendheid van Hem zou zien die u uit de duisternis riep tot zijn wonderbaarlijke licht (1 Petrus 2:9, HSV).

Oh, en nog één ding over dit vers in 1 Petrus: De voorgaande context beschrijft de constructie van de geestelijke tempel van Christus (1 Petrus 2:5-8; denk aan Maleachi 3:1, "Plotseling zal Hij naar Zijn tempel komen..."), en 1 Petrus 2:10 pakt het allemaal met de Deuteronomium 32:21 profetie: Want u was voorheen "geen volk", maar nu bent u "het volk van God".

Het komt er op neer: Zowel Paulus als Petrus zijn het erover eens - God spreekt over de verlossing van de Gemeente in het Oude Testament, en Maleachi herhaalt Mozes uit Deuteronomium 32:21 dat een natie die zich onderscheidt van Israël las eerste verlost wordt als YHWH's zoon en gekoesterd bezit!

Hier komt de Zoon

Waar is de God van de gerechtigheid? Waarom blijven de goddelozen gedijen zonder gestraft te worden? Wat is het nut van het dienen van God als men niet verzekerd is van een tastbare beloning in dit leven?

De HEER heeft al gesproken en een antwoord gegeven op deze blijvende, eeuwenoude vragen: De dag komt eraan, en hij komt snel dichterbij (Zeph. 1:14):

 Want zie, die dag komt, brandend als een oven. Dan zullen alle hoogmoedigen en allen die goddeloosheid doen, stoppels worden. En de dag die komt, zal ze in vlam zetten, zegt de HEERE van de legermachten, Die van hen wortel noch tak zal overlaten. (Mal. 4:1, HSV)

Ja, de dag van de HEER is aan de nabije horizon, en het zal niet lang duren voordat de dag als een valstrik begint, die de nietsvermoedende wereld verrast (vgl. Luc. 21:34-35). Deze dag is groot en vreselijk, en voor hen die om gerechtigheid roepen, heeft God zelf een paar vragen:

 Maar wie zal de dag van Zijn komst verdragen? Wie zal bij Zijn verschijning standhouden? (Mal. 3:2, NASB)

Volgens Maleachi 3:1 en 3:17 is er één groep in het bijzonder die boven alles zal uitstijgen als de Heer en boodschapper van het Verbond terugkeert. En dus zal de komende grote en vreselijke dag eigenlijk een goede dag zijn voor deze mensen:

 Maar voor u die Mijn Naam vreest, zal de Zon der gerechtigheid opgaan en onder Zijn vleugels zal genezing zijn; en u zult naar buiten gaan en dartelen als kalveren uit de stal. U zult de goddelozen vertrappen. Voorzeker, stof zullen zij worden onder uw voetzolen op die dag die Ik bereiden zal, zegt de HEERE van de legermachten. (Mal. 4:2-3, HSV)

Maar het zal een slechte dag zijn voor Israël en de rest van de Christus-verwerpende wereld die Gods oordelen op de aarde zal moeten verdragen. Zoals we in deze huidige studie hebben gezien, wordt het Lichaam van Christus, een mysterie dat in het OT is geschreven en gecodeerd, die de tempel van de HEER in Maleachi 3:1 is genoemd, evenals zijn "gekoesterde bezit" in Maleachi 3:17. Deze groep Godvrezende heidenen (Mal. 1:11, 14; 3:16; 4:2) zal volledig worden opgewekt en verlost voordat de HEER de oven van Zijn toorn aanzwengelt. Maar Israël, aan de andere kant, zal door de vurige smeltkroes moeten gaan om gereinigd en gezuiverd te worden.

Tot op de dag van vandaag, wanneer het Lichaam van Christus roept om gerechtigheid, in tegenstelling tot een gedeeltelijk verhard Israël (Mal. 2:17; 3:13-15), roepen we werkelijk om Jezus, onze gerechtigheid en rechtvaardiging (Rom. 10:3-4; 1 Kor. 1:30; Filip. 3:9). Hij is de zon van de gerechtigheid die plotseling naar zijn tempel zal komen en zijn kostbare bezit zal verlossen. En afgezien van de messiaanse verwijzing in Mal. 4:2 (d.w.z. Jezus als "de zon der gerechtigheid"), Mal. 4:3 bevat ook een subtiele toespeling op het triomfantelijke Zaad van de Vrouw in Genesis 3:15 die de kop van de slang verplettert (vergelijk ook Rom. 16:20; Efez. 1:22-23; Hebr. 2:5-9). Deze tekst is dus als een kers op de taart als we de rest van het bewijs beschouwen dat de hechte relatie tussen Christus en de gemeente in Maleachi 3-4 bevestigt.

Ten slotte zal ik, in antwoord op de vaak verkeerd begrepen Kerk/Israëlische relatie en voor de duidelijkheid, wat advies geven over het vermijden van twee uitersten:

De Schrift leert geen Vervangingstheologie (d.w.z. de Gemeente vervangt Israël als Gods volk), maar ze onderwijst wel Tijdelijke Verplaatsingstheologie (voor verdere uitleg over wat ik 'Tijdelijke Verplaatsingstheologie' heb genoemd, zie mijn vorige functie Hidden in Hosea (Verborgen in Hosea). Omgekeerd wordt de waarheid ook niet aan de andere kant van het spectrum gevonden: Met andere woorden, de Kerk wordt niet onder Israël geplaatst zoals sommige aanhangers van de Hebreeuwse wortels leren als ze Paulus' figuur van de olijfboom in Romeinen 11,11-24 verkeerd interpreteren en zeggen dat de Gemeente 'geënt is op Israël.'

Beide uitersten zijn onjuist. De Gemeente komt niet in de plaats van Israël, maar Israël komt ook niet in de plaats van de Gemeente. Kortom, de waarheid bevindt zich in het midden. Er is zowel continuïteit als discontinuïteit tussen de Gemeente en Israël, en we moeten zowel de overeenkomsten als de verschillen accepteren - en daarbij moeten we oppassen voor de twee 'vervangings'-extremen.

Bron: Here Comes the Son: Shining a Light on The Temple and Treasured Possession of Malachi 3–4 - UNSEALED - World News | Christian News | Prophecy Updates