Wonderen in het Midden-Oosten

Door Tom Gilbreath 20 april 2026

Iets meer dan tien jaar geleden sprak de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken John Kerry hardop uit wat een groot deel van de media opvallend stil had gehouden. Hij zei dat Hezbollah, de sjiitische moslimterreurgroep die al decennialang de natie Libanon domineerde, beschikte over een arsenaal van 80.000 raketten en ballistische raketten, grotendeels geleverd door Iran.

Op dat moment schatte de Israëlische inlichtingendienst dat Hezbollah in werkelijkheid 100.000 raketten had — allemaal gericht op Israël. In de jaren die volgden, breidde Iran de raketvoorraad van Hezbollah zowel in kwantiteit als in kwaliteit uit. Tegen de tijd van de Hamas-aanval op Israël in oktober 2023 bedroeg de voorraad raketten en raketten van Hezbollah meer dan 150.000. Dat zijn meer ballistische raketten dan enig NAVO-land in Europa in zijn arsenaal heeft.

Toen 7 oktober 2023 aanbrak, had Iran Israël omsingeld. Iran controleerde Hezbollah, en Hezbollah controleerde Libanon ten noorden van Israël. Iran stuurde Syrië aan ten noordoosten van Israël. Iran leverde wapens aan, en had de loyaliteit van, de enorme sjiitische milities van Irak ten oosten van Israël. De Houthi-rebellen van Jemen bevonden zich meer dan duizend mijl ten zuiden van Israël, maar met geavanceerde Iraanse raketten en drones lieten ze hun aanwezigheid voelen. Palestijnse terroristen voerden vanuit Judea en Samaria (ook bekend als de Westelijke Jordaanoever) een voortdurende campagne tegen Israël. Hamas controleerde Gaza ten westen van Israël. Als soennitische moslims was Hamas niet religieus loyaal aan het sjiitische Iran, maar deelde het wel het doel van Iran om Israël en de joden van de aardbodem te vernietigen. Bovendien was Hamas blij met het geld en de wapens van Iran.

Iran, de poppenspeler, stond duizend kilometer verderop – en regisseerde het geheel. Het leverde geld, training, inlichtingen en strategische leiding. Ze scandeerden: “Dood aan Israël” en “Dood aan Amerika.” Dit waren geen louter politieke slogans, maar uitingen van religieuze overtuiging. De meeste mensen in het Westen weten niet hoe krachtig religieuze toewijding kan zijn, maar ze zouden moeten weten dat het op grote schaal dodelijk kan zijn wanneer het draait om haat.

Iran had olie en oliegeld. Het had de kernmachten Rusland, China en Noord-Korea als strategische partners. En Iran had een religieuze ijver om eigen kernwapens te bouwen, samen met de raketten om ze op overal ter wereld te kunnen afvuren. In de VS dreigden opeenvolgende presidenten met het gebruik van geweld tegen Iran. Maar ze losten het probleem niet op en maakten de situatie in sommige gevallen zelfs veel erger.

Het is moeilijk te bevatten hoe ingrijpend alles is veranderd sinds Hamas op 7 oktober 2023 de grens met Israël overschreed. Hamas bestaat nog steeds en zou weer kunnen opkomen, maar voorlopig is het slechts een schim van wat het ooit was. Hezbollah blijft restanten van het oude raketarsenaal vinden en afvuren, maar het beschikt niet meer over de voorraad die het nog maar tweeënhalf jaar geleden had. Het nieuwe regime in Syrië is slecht en gevaarlijk, maar het is niet verbonden met Iran zoals het oude Assad-regime dat was. De Houthi's, de sjiitische milities in Irak en andere vijanden van Israël bestaan nog steeds. Maar het Iraanse regime dat hen ooit ondersteunde en aanstuurde, is vernietigd.

Een groot deel van de wereld juichte de aanvallen van 7 oktober toe. Ze dachten dat het het begin van het einde voor Israël was. Toch gebeurde het tegenovergestelde. Het doet me denken aan een regel uit het klassieke gedicht van James Weldon Johnson, “The Prodigal Son”, uit zijn beroemde boek God’s Trombones. De predikant in het gedicht begint zijn preek met enkele van de meest diepzinnige woorden die ooit zijn uitgesproken: “Jongeman — Jongeman — Je arm is te kort om met God te boksen.”

Dat is een goed woord voor mensen, jong en oud. En het geldt ook voor naties.

Jesaja 45:9 waarschuwt: “Wee degene die strijdt met zijn Maker!” Jesaja 14:27 zegt: “Want de Heer der heerscharen heeft het besloten, en wie zal het ongedaan maken? Zijn hand is uitgestrekt, en wie zal die terugtrekken?” God heeft bepaalde onvoorwaardelijke beloften aan Israël gedaan – niet omdat zij die verdienen, maar omdat Hij het zo wilde. Niets zal kunnen verhinderen dat die beloften worden vervuld.

Bron: The Hal Lindsey Report | Hal Lindsey