www.wimjongman.nl
Zien we de voortekenen van een grote ramp toenemen? 3 zware aardbevingen in 24 uur?
Door de redactie van PNW 25 juni 2026
Binnen slechts enkele uren heeft de aarde ons er op krachtige wijze aan herinnerd dat de mensheid op een onrustige planeet leeft.
Een verwoestende reeks aardbevingen trof Venezuela. Een krachtige aardbeving met een kracht van 6,9 op de schaal van Richter deed Japan schudden. Noord-Californië werd opgeschrikt door een aardbeving met een kracht van 5,6 op de schaal van Richter, die tientallen naschokken veroorzaakte.
Op zichzelf bewijst geen van deze gebeurtenissen iets profetisch. Aardbevingen komen elk jaar voor, en geologen waarschuwen terecht tegen het trekken van conclusies op basis van één enkele gebeurtenis.
Maar wanneer er meerdere aanzienlijke aardbevingen bijna gelijktijdig plaatsvinden, trekken ze de aandacht van mensen – en roepen ze natuurlijk een ongemakkelijke vraag op:
Hoe goed zijn we voorbereid als er iets veel groters op komst is?
De meest verwoestende ramp speelt zich nog steeds af in Venezuela, waar ten westen van Caracas kort na elkaar aardbevingen met een kracht van 7,2 en 7,5 plaatsvonden. Gebouwen stortten in, luchthavens werden gesloten, reddingswerkers haastten zich naar de getroffen wijken en de snelle evaluatie van de U.S. Geological Survey waarschuwde dat het aantal slachtoffers uiteindelijk zeer hoog zou kunnen uitvallen. Zoek- en reddingsoperaties gaan door terwijl de autoriteiten proberen de volledige omvang van de ramp vast te stellen.
Aan de andere kant van de Stille Oceaan werd Japan getroffen door een aardbeving met een kracht van 6,9. Ondertussen werd Noord-Californië getroffen door een aardbeving met een kracht van 5,6, met het epicentrum in Mendocino County. Hoewel Californië deze keer aan catastrofale schade is ontsnapt, raakten bij de beving meerdere mensen gewond, raakten gebouwen beschadigd, viel de stroom uit en waren er tientallen naschokken die de bewoners in spanning hielden.
Voor veel Amerikanen riep de aardbeving in Californië echter onmiddellijk een andere naam in gedachten:
De San Andreas-breuklijn.
De breuklijn waarvan iedereen weet dat die er is
De San Andreas-breuklijn strekt zich over ongeveer 800 mijl uit door Californië en markeert de grens tussen de Pacifische en Noord-Amerikaanse tektonische platen.
Wetenschappers benadrukken al lang dat het niet de vraag is óf er nog een grote breuk zal plaatsvinden, maar wanneer.
Niemand kan de dag of het uur voorspellen.
Geen enkele verantwoordelijke wetenschapper beweert dat te kunnen.
Maar bijna iedereen is het erover eens dat een nieuwe grote aardbeving langs delen van de breuklijn onvermijdelijk is.
Modellen van de USGS hebben onderzocht wat er zou kunnen gebeuren als het zuidelijke deel van de San Andreas-breuklijn een aardbeving met een kracht van ongeveer 7,8 op de schaal van Richter zou veroorzaken.
De prognoses zijn ontnuchterend:
Ongeveer 1.800 doden
Bij deze cijfers wordt uitgegaan van moderne noodhulp en techniek.
Een iets kleinere aardbeving – misschien met een kracht van 6,8 tot 7,0 – zou waarschijnlijk nog steeds een ernstige regionale ramp zijn, waarbij oudere gebouwen, snelwegen, nutsvoorzieningen en infrastructuur zouden worden beschadigd en miljarden aan schade zouden worden veroorzaakt.
Een breuk met een kracht van 7,3 tot 7,5 zou waarschijnlijk veel grotere delen van Zuid-Californië treffen, waardoor vervoerscorridors, communicatie, ziekenhuizen en toeleveringsketens zouden worden verstoord.
Een grootschalige „Big One“ met een kracht van 7,8, vergelijkbaar met de planningsscenario’s van de USGS, zou generaties lang in het geheugen blijven hangen.
Zelfs Amerikanen die duizenden mijlen verderop wonen, zouden de economische gevolgen ervan voelen.
De havens van Californië verwerken enorme hoeveelheden geïmporteerde goederen. Snelwegen, brandstofpijpleidingen, data-infrastructuur, voedseldistributie en financiële markten zijn allemaal afhankelijk van systemen die weken of maandenlang verstoord zouden kunnen zijn.
In de onderling verbonden economie van vandaag zou een mega-aardbeving in Californië niet langer alleen een probleem voor Californië blijven.
Het zou een probleem voor heel Amerika worden.
Wordt de San Andreas-breuklijn „wakker“?
Telkens wanneer Californië te maken krijgt met matige aardbevingen, verschijnen er krantenkoppen waarin wordt gevraagd of „de Grote“ de volgende is.
Het eerlijke antwoord is:
Niemand weet het.
De meeste matige aardbevingen leiden niet direct tot catastrofale breuken.
Sterker nog, bij de overgrote meerderheid is dat niet het geval.
Tegelijkertijd erkennen wetenschappers dat reeksen aardbevingen de spanning over nabijgelegen breuksystemen kunnen herverdelen. Soms wordt de spanning verlicht.
Af en toe wordt deze naar elders overgebracht. Helaas is de aarde simpelweg te complex om precies te bepalen hoe de ene gebeurtenis de andere op de lange termijn beïnvloedt.
De aardbeving in Noord-Californië vond plaats op het Maacama-breuksysteem, niet direct op de primaire breukzone van de San Andreas, hoewel de regionale breuksystemen onderling verbonden zijn. Die realiteit zorgt er begrijpelijkerwijs voor dat seismologen de situatie nauwlettend in de gaten houden – maar geen catastrofe voorspellen.
Voorbereiding – geen paniek – is het consequente advies van deskundigen.
Geboorteweeën
Voor christenen betekenen aardbevingen echter meer dan alleen geologie.
Jezus noemde ze specifiek als een van de tekenen die de naderende terugkeer van Hem zouden kenmerken.
In Mattheüs 24:7-8 zei Hij:
„Volk zal opstaan tegen volk, en koninkrijk tegen koninkrijk. Er zullen op verschillende plaatsen hongersnoden en aardbevingen zijn. Dit alles is het begin van de geboorteweeën.“
Die uitdrukking – barensweeën – is bijzonder veelzeggend.
Zwangerschapsweeën komen niet met perfect regelmatige tussenpozen.
Soms worden ze heviger.
Soms lijken ze af te nemen.
Soms is er een rustmoment waardoor iedereen denkt dat er niets gebeurt.
Maar die pauzes betekenen nooit dat de geboorte is afgeblazen.
Ze betekenen dat het proces doorgaat.
Evenzo suggereert de Schrift niet dat de wereld een ononderbroken dagelijkse toename van aardbevingen zal meemaken. Jezus beschrijft veeleer een patroon dat lijkt op de bevalling zelf – periodes van relatieve rust, onderbroken door steeds intensere gebeurtenissen naarmate de geschiedenis haar einde nadert.
Dat perspectief voorkomt dat christenen elke aardbeving sensatiezuchtig uitvergroten, terwijl het ons tegelijkertijd ervan weerhoudt het grotere geheel uit het oog te verliezen.
De aardbevingen die nog moeten komen
De Bijbel geeft aan dat enkele van de grootste aardbevingen uit de geschiedenis nog niet hebben plaatsgevonden.
Bij de kruisiging van Christus vermeldt Mattheüs 27:51 een grote aardbeving die Zijn dood begeleidde.
Een andere aardbeving opende de gevangenisdeuren voor Paulus en Silas in Handelingen 16.
Maar Openbaring beschrijft gebeurtenissen op een geheel andere schaal.
Wanneer het zesde zegel wordt geopend (Openbaring 6:12), schrijft Johannes dat „er een grote aardbeving was,” vergezeld van dramatische kosmische verstoringen die de bewoners van de aarde met schrik vervullen.
Later, tijdens het zevende schaaloordeel, beschrijft Openbaring 16 wat wellicht de meest verwoestende aardbeving in de menselijke geschiedenis is:
„Er was een grote aardbeving, zoals er nog nooit een was geweest sinds de mens op aarde was; zo groot was die aardbeving.”
De passage vermeldt dat steden instorten, eilanden wegdrijven, bergen verdwijnen en de geografie van de wereld ingrijpend wordt veranderd.
De algemene boodschap is onmiskenbaar:
Gods laatste oordelen zullen seismische gebeurtenissen omvatten die alles overtreffen wat de mensheid ooit heeft meegemaakt.
Een waarschuwing die we niet mogen negeren
De beschaving geeft ons vaak de illusie van veiligheid. Betonnen wolkenkrabbers, snelwegen, technologie en moderne techniek geven ons het gevoel dat we alles onder controle hebben.
Maar dan, in minder dan een minuut, kunnen hele steden tot puin worden gereduceerd.
De Bijbel herinnert ons er herhaaldelijk aan dat het enige werkelijk onwankelbare fundament niet te vinden is in de geologie, regeringen, economieën of technologie.
Het is te vinden in Jezus Christus.
Zoals de krantenkoppen van vandaag ons eens te meer in herinnering brengen, blijft de aarde onder ons zuchten. En terwijl geologen tektonische platen bestuderen, worden christenen er ook aan herinnerd om de tekenen in de gaten te houden waar Jezus ons op heeft gewezen – niet met angst, maar met hoop, in de wetenschap dat dezelfde Verlosser die deze dingen heeft voorspeld, ook heeft beloofd dat wanneer deze gebeurtenissen zich beginnen te ontvouwen, Zijn volgelingen „hun hoofden moeten opheffen, want hun verlossing nadert”.
Bron: Are We Watching The Birth Pains Increase? 3 Major Earthquakes In 24hrs