www.wimjongman.nl
HEB JE VIJAND LIEF
EEN VOOR ISRAËL - 23 maart 20226
Een van de moeilijkste geboden om te gehoorzamen is ongetwijfeld “heb je vijand lief.” Vandaag de dag, terwijl er overal bommen vallen, geldt deze bijbelse aansporing nog steeds. Dit geldt niet alleen voor gelovigen in Israël, maar ook voor degenen die onder vuur liggen in de VAE, Koeweit, Oman, Turkije en de hele regio. Met zoveel gruweldaden en verloren levens lijkt het vergeven van onze vijanden misschien een onmogelijk doel. Toch zegt Yeshua dat we een stapje extra moeten zetten en hen daadwerkelijk moeten liefhebben.
GODS HART VOOR ONZE VIJANDEN
“Ik lees Jona en begrijp het op een heel nieuw niveau,” schreef een Israëlische man in een groep voor Messiaanse gelovigen op sociale media. Hij kon zich inleven in hoe Jona zich gevoeld moet hebben toen hij werd uitgedaagd om naar Nineve te gaan en daar te prediken… en voelde Gods uitdaging aan hem persoonlijk toen hij erover nadacht. Willen we dat die jihadisten de oproep tot bekering horen? Om de kans te krijgen om opgenomen te worden in de familie van het geloof? Het is niet alleen angst, maar afkeer van dat soort onmenselijkheid, en de worsteling om zelfs maar te willen dat zulke mensen zich bekeren en vergeving vinden. Het islamitische regime en hun handlangers zijn net zo bloeddorstig als ISIS, en Nineve functioneerde in de tijd van Jona op dezelfde manier. Extreme en buitensporige wreedheid die het bloed doet stollen. Geen greintje genade, zelfs niet voor baby's. Hoe durven we naar zulke dingen te kijken… en ons vervolgens te verbinden met Gods hart voor de daders? Maar dat is wat Yeshua zei.
“Jullie hebben gehoord dat er gezegd is: ‘Je moet je naaste liefhebben en je vijand haten.’ Maar ik zeg jullie: heb je vijanden lief en bid voor degenen die jullie vervolgen, zodat jullie zonen mogen zijn van jullie Vader die in de hemel is. Want Hij laat Zijn zon opgaan over slechten en goeden, en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Want als jullie degenen liefhebben die jullie liefhebben, wat voor beloning hebben jullie dan? Doen de tollenaars niet hetzelfde? En als jullie alleen jullie broeders groeten, wat doen jullie dan meer dan anderen? Doen de heidenen niet hetzelfde? Jullie moeten daarom volmaakt zijn, zoals jullie hemelse Vader volmaakt is. (Matteüs 5:43-48)
De lat ligt zo hoog, het is volstrekt onhaalbaar. Volmaaktheid? Alleen de Geest van God Zelf kan dit mogelijk maken. Net als vliegen is het onmogelijk voor ons om te doen… tenzij we in een vliegtuig stappen. Gods Geest die in ons woont, opent hele werelden van mogelijkheden voor ons. De onmogelijke taak om onze vijand lief te hebben, wordt mogelijk. Hij is het vliegtuig dat het voor ons mogelijk maakt om te vliegen. Maar ieder van ons moet bereid zijn om al onze gevoelens, gedachten en worstelingen voor Gods troon te brengen en Hem de ruimte te geven om ons te vernieuwen. Om ons hart te veranderen en het te vullen met bovennatuurlijke liefde.
GOD VAN HET ONMOGELIJKE
Het kan gebeuren in de meest extreme gevallen. Corrie Ten Boom1 overleefde een nazi-vernietigingskamp en kwam later een van de bewakers tegen…
“Toen zag ik hem, zich een weg baand tussen de anderen. Het ene moment zag ik de overjas en de bruine hoed; het volgende moment een blauw uniform en een pet met klep en doodshoofd. Het kwam allemaal weer terug: de enorme ruimte met zijn felle lampen, de zielige stapel jurken en schoenen in het midden van de vloer, de schaamte om naakt langs deze man te lopen. Ik zag de tengere gestalte van mijn zus voor me, met scherpe ribben onder de perkamentachtige huid. Betsie, wat was je mager!
Betsie en ik waren gearresteerd omdat we Joden in ons huis hadden verborgen tijdens de nazi-bezetting van Nederland; deze man was bewaker geweest in concentratiekamp Ravensbrück, waar we naartoe waren gestuurd. Nu stond hij voor me, met uitgestoken hand: “Een mooie boodschap, fräulein! Wat is het fijn om te weten dat, zoals u zegt, al onze zonden op de bodem van de zee liggen!” En ik, die zo vlot over vergeving had gesproken, rommelde in mijn tasje in plaats van die hand aan te nemen. Hij zou zich mij natuurlijk niet herinneren – hoe kon hij zich één gevangene herinneren tussen die duizenden vrouwen? Maar ik herinnerde me hem nog wel, en de leren zweep die aan zijn riem bungelde. Het was de eerste keer sinds mijn vrijlating dat ik oog in oog stond met een van mijn bewakers en mijn bloed leek te bevriezen.
“U noemde Ravensbrück in uw toespraak,” zei hij. “Ik was daar bewaker.” Nee, hij herinnerde zich mij niet. “Maar sinds die tijd,” vervolgde hij, “ben ik christen geworden. Ik weet dat God mij heeft vergeven voor de wrede dingen die ik daar heb gedaan, maar ik zou het ook graag uit uw mond willen horen. Fräulein” – opnieuw stak hij zijn hand uit – “wilt u mij vergeven?”
“En daar stond ik – ik, wiens zonden keer op keer waren vergeven – en ik kon niet vergeven.
Mijn zus, Betsie, was op die plek gestorven – kon hij haar langzame, vreselijke dood zomaar uitwissen door erom te vragen? Het kan niet veel seconden hebben geduurd dat hij daar stond – met uitgestrekte hand – maar voor mij leek het uren terwijl ik worstelde met het moeilijkste wat ik ooit had moeten doen. Vergeving is een daad van de wil, en de wil kan functioneren ongeacht de temperatuur van het hart. Jezus, help me! bad ik in stilte. Ik kan mijn hand opheffen. Dat kan ik wel. Jij zorgt voor het gevoel. En zo, houterig en mechanisch, stak ik mijn hand uit naar de hand die naar mij was uitgestrekt. En toen ik dat deed, gebeurde er iets ongelooflijks. De stroom begon in mijn schouder, raasde langs mijn arm naar beneden en sprong over in onze samengevoegde handen. En toen leek deze helende warmte mijn hele wezen te overspoelen, waardoor de tranen in mijn ogen sprongen. “Ik vergeef je, broeder!” riep ik uit. “Met heel mijn hart.” Een lange tijd hielden we elkaars handen vast, de voormalige bewaker en de voormalige gevangene. Ik had Gods liefde nog nooit zo intens ervaren als op dat moment. Maar toch besefte ik dat het niet mijn eigen kracht was. Het was de kracht van de Heilige Geest.
Op dezelfde manier moeten wij onze vijanden liefhebben. Het lijkt misschien een onmogelijke taak, maar wij dienen de God van het onmogelijke. We kunnen in gebed tot God komen, en net zoals Hij Corrie Ten Boom hielp die bewaker lief te hebben, kan Hij ons helpen in de meest extreme omstandigheden. Zoals Corrie Ten Boom zelf zei:
“Het prachtige aan bidden is dat je een wereld verlaat waarin je iets niet kunt, en Gods rijk binnengaat waar alles mogelijk is. Hij is gespecialiseerd in het onmogelijke. Niets is te groot voor Zijn almachtige kracht.
DE ANDERE WANG TOEKEREN?
Yeshua zei ons ook om de andere wang toe te keren in datzelfde hoofdstuk van het evangelie van Matteüs. Het is zo’n krachtige manier om het kwaad te weerstaan, en ik ken mensen die dit met groot succes hebben gedaan. Maar is er enige waarde aan het idee dat Israël de andere wang moet toekeren aan terroristen? Is het een goddelijke manier voor een natie om te reageren, door niet in te gaan op de confrontatie, in de hoop de cyclus van geweld te doorbreken? Er is een Britse komische sketch waarin een politiebureau wordt gerund door christenen. Een vrouw rent radeloos naar binnen omdat haar handtas is gestolen. “O ja, we hebben hem vergeven en hem laten gaan,” verzekert de politie haar. Het is komisch omdat het belachelijk is. Zelfs de meest oprechte volgeling van Yeshua ziet de dwaasheid in van een rechtssysteem dat volgens dat principe functioneert. De andere wang toekeren is bedoeld voor interpersoonlijke relaties, niet voor nationale rechtssystemen of de bestrijding van terrorisme op internationale schaal. Andreas Stutz, een van onze docenten aan het Bijbelcollege van ONE FOR ISRAEL, schreef deze uitleg over hoe dergelijke passages op het huidige conflict kunnen worden toegepast:
“De staat heeft de verantwoordelijkheid om zijn eigen burgers te beschermen en een afschrikkend effect teweeg te brengen bij de vijanden van Israël, zodat zij niet zullen aanvallen. Het toepassen van de ethiek van het Nieuwe Testament op politiek niveau is een uitdaging.
Laten we het civiele / juridische niveau nemen. Zou u willen dat een rechter of een politieagent van een slachtoffer van verkrachting eist dat zij haar verkrachter vergeeft, zodat hij geen gerechtelijke gevolgen ondervindt? Zeker niet. Zij zijn er om crimineel gedrag te bestraffen. Evenzo is, zoals hierboven vermeld, het Israëlische leger verplicht om de eigen burgers te beschermen en een afschrikkend effect teweeg te brengen onder Israëls vijanden.
De ethiek van het Nieuwe Testament is bedoeld voor christenen wanneer zij zelf worden vervolgd. Maar zelfs een christen kan, wanneer hij ziet dat iemand ernstig onrecht wordt aangedaan, genoodzaakt zijn (zelfs brutaal) geweld te gebruiken om dit te stoppen. Wees er echter zeker van: Israël wilde deze oorlog niet en is deze dus niet begonnen. Kijk eens hoeveel van Israëls oorlogen door Israël zijn begonnen. Het is niet voor niets dat het Israëlische leger “Israel Defence Forces” heet. Er is nog één ding dat in deze vergelijking moet worden meegenomen. De ervaring heeft geleerd dat wanneer Israël ervoor kiest niet met macht te reageren, de andere partij niet emotioneel geraakt wordt door Israëls goede wil, dit als zwakte beschouwt en er misbruik van probeert te maken.”
Het is niet alleen toegestaan, maar het is de plicht van een natie om haar burgers te beschermen, met behulp van militair ingrijpen indien nodig. Soms, zoals we zagen in de strijd tegen Hitler, is vechten tot het einde absoluut het juiste en morele om te doen. Het achterwege laten van een militaire reactie in het aangezicht van ongebreidelde agressie is hoe cycli van geweld in stand worden gehouden. Geweld kan worden gestopt zodra de overwinning een feit is, maar het bloedvergieten gaat eindeloos door als er een compromis wordt opgelegd, omdat dit de agressor alleen maar in staat stelt door te gaan met aanvallen. Een vijand als het islamitische regime moet worden gestopt, net zoals ISIS en de nazi’s zijn gestopt. Gewone mensen in Iran en Libanon schreeuwen op dit moment ook om de afzetting van het islamitische regime en Hezbollah, nadat ze gedwongen zijn gebruikt als menselijk schild en hun leven door hun eigen leiders met volstrekte minachting is behandeld. Er zijn ook velen in Gaza die genoeg hebben van Hamas:
“Elke inwoner van Gaza droomt er op dit moment van dat die mensen zullen verdwijnen. We betalen de prijs voor de idiote beslissingen van Hamas. Hoe lang nog? Als Hamas blijft, komt er misschien bijvoorbeeld een staakt-het-vuren, een wapenstilstand, en over een jaar of twee herhaalt Hamas hetzelfde scenario.”2
Dus als Israël de andere wang niet toekeert, hoe ziet het dan eruit om onze vijanden lief te hebben? Het IDF probeert altijd schade aan de burgerbevolking te vermijden en dringt er bij hen op aan zich in veiligheid te brengen voordat het terroristische doelen aanvalt. Israël heeft tonnen voedsel en medische hulp aan Gaza geleverd en er zelfs voor gezorgd dat alle kinderen tegen polio zijn ingeënt. Vóór 7 oktober 2023 werden aan 20.000 Gazanen Israëlische werkvergunningen verstrekt, en er zijn veel projecten geweest die gericht waren op het opbouwen van relaties en vrede. Helaas zijn sommige van die vredesactivisten door Hamas vermoord. Maar de beste manier om iemand te zegenen is met Jezus, en we blijven het evangelie via het internet delen en bereiken allerlei soorten mensen in het Midden-Oosten, en ondersteunen degenen die op Jezus hebben gereageerd zo goed als we kunnen. We bidden ook voor degenen die ons vervolgen.
“Wanneer je Israëli's hoort bidden over het conflict, hoor je ze bijna altijd ook voor onze vijanden bidden.
VIJANDEN DIE VAN ONS HOUDEN!
Ondertussen ontvangen we ook veel liefde, zorg en steun van helpers in de verschillende landen – zelfs uit Iran. Iraanse voetbalfans in Teheran eisten tijdens een wedstrijd dat de Palestijnse vlaggen, die door de autoriteiten waren opgehangen, werden verwijderd, en een groot aantal steunt Israël in dit conflict. Ze begrijpen heel goed waar we hier mee te maken hebben. Veel Iraanse mensen verzetten zich tegen hun leiders en steunen het volk van Israël.
Een Iraanse vriend belde onlangs alleen maar om te vragen hoe het met ons gaat. Hij en zijn vrienden komen moedig op voor Israël. Hij was zo bemoedigend en bad voor ons, en vroeg hoe ze konden helpen.
Een andere gelovige met een moslimachtergrond uit Iran werkt hier in Israël samen met een Messiaans-Joodse gelovige (genaamd Avi) in een enorme inspanning om alle duizenden ontheemden te helpen voeden. Honderdduizenden Israëli's zijn geëvacueerd uit hun huizen dicht bij de noordgrens en de gemeenschappen in de buurt van Gaza, en er zijn ook veel ouderen wier verzorgers het land moesten verlaten. In een enorme operatie hebben deze barmhartige koks zich ingezet om Israëli's in nood te voeden, en ze doen dat met grote liefde en zorg. De rabbijn die komt controleren of al het eten koosjer is, is meer dan een beetje geïntrigeerd door de met de Geest vervulde Iraniër die zijn tijd en talenten inzet om voor Israëli's in nood te zorgen!
Op dezelfde manier, hoewel mensen in Egypte doorgaans niet vriendelijk zijn tegenover Israëli's, wordt onze Agape Radio in de eerste plaats beluisterd door mensen uit de VS, maar het op één na hoogste aantal luisteraars komt uit Egypte! Er is veel inspanning geleverd onder gelovigen om de geboden van onze Messias te gehoorzamen en de handen ineen te slaan tussen Arabieren en Joden, zonen van Isaak en zonen van Ismaël. Toch is gemeenschap tussen broeders en zusters in het geloof relatief eenvoudig, zelfs als het tussen vijandige landen is. Zoals Yeshua zei: “als je alleen je broeders groet, wat doe je dan meer dan anderen?” Degenen liefhebben die ons willen doden is iets heel anders. Toch bidden we heel serieus voor iedereen die bij deze gruwelijke oorlog betrokken is.
YESHUA LAAT ONS ZIEN HOE
Veel moslims in Irak en Syrië kwamen tot geloof terwijl ISIS tekeer ging en het ware gezicht van de islam werd onthuld. Zelfs sommige terroristen werden tot inkeer gebracht en noemen Yeshua nu hun Heer. We bidden vurig voor iedereen die bij dit conflict betrokken is, zowel de gewone burgers die gewoon willen leven, als de geradicaliseerde militanten die de weg van de terreur kiezen. Yeshua houdt van ieder van hen. Als we Zijn hart willen weerspiegelen en in Zijn voetsporen willen treden, moeten wij dat ook doen. We zijn allemaal ooit vijanden van God geweest, en we zijn alleen gered door Zijn genade.
Maar God toont zijn liefde voor ons doordat Christus voor ons stierf toen wij nog zondaars waren. Aangezien wij nu dus door zijn bloed gerechtvaardigd zijn, zullen wij des te meer door Hem gered worden van de toorn van God. Want als wij, toen wij nog vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood van zijn Zoon, zullen wij des te meer, nu wij verzoend zijn, gered worden door zijn leven. (Romeinen 5:8-10)
God hield van ons toen we nog Zijn vijanden waren, en gaf ons Zijn enige Zoon om de prijs voor onze zonde te betalen. Yeshua verdiende geen straf, wij wel. Hij nam die in onze plaats op zich. Dit is de extreme en radicale liefde die Hij over ons heeft uitgestort, zelfs toen we nog Zijn vijanden waren, en nu moeten we in die liefde wandelen als Zijn kinderen. Het lot van hen die in de duisternis wandelen is onvoorstelbaar: het is iets vreselijks om in de handen van de Levende God te vallen. We willen niet dat iemand, inclusief Hamas-terroristen, voor God komt zonder de vergeving die gepaard gaat met berouw. We bidden dat velen op hun knieën worden gebracht en in de familie van het geloof worden opgenomen vanuit Gaza, en alle vijandige naties rondom Israël. Abrahams tent staat open voor al zijn kinderen. De God van Jakob roept: Kom naar huis.
1. Corrie ten Boom, A Tramp For the Lord, p.56-57
2. https://www.peacecomms.org/gaza, “Whispered in Gaza”-project, Palestijnen onthullen het leven onder Hamas
Foto door Kelly Sikkema op Unsplash
Bron: Love Your Enemy | ONE FOR ISRAEL Ministry