www.wimjongman.nl

(homepagina)


Tot de verwijdering ons scheidt

Joe Hawkins - 13 augustus 2026

()

Kan iemand met AI trouwen???

Maar voordat we daarop ingaan: in juli 2026 vierden mijn vrouw en ik ons 18-jarig huwelijksjubileum. Ze vertelt graag aan mensen dat ons verhaal eigenlijk al in de eerste klas begon, toen ik haar blijkbaar vertelde dat ik op een dag met haar zou trouwen. Echt waar! Liefde op het eerste gezicht. Ik waagde al vroeg mijn kans. Ze vond me natuurlijk een rare, maar om de een of andere reden bleef ze in mijn buurt hangen. Door de jaren heen bleef ik haar achterna zitten, en nadat ik terugkwam van een missie in Irak, maakte ik eindelijk die voorspelling uit de eerste klas waar. Achttien jaar later is ze nog steeds mijn vrouw.

Wanneer de mens herdefinieert wat God heeft geschapen

Het huwelijk is niet ontstaan door de overheid. Het was vanaf het allereerste begin Gods idee. Nadat Hij Adam had geschapen, zei God:

„Het is niet goed dat de mens alleen is; Ik zal een hulp voor hem maken die bij hem past.” — Genesis 2:18

Vervolgens schiep God de vrouw en bracht haar naar de man, waarmee Hij het patroon voor het huwelijk vastlegde dat de Schrift voortzet.

„Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en zij zullen tot één vlees zijn.” — Genesis 2:24

Het is vrij eenvoudig, toch? Dat is het fundament. God is de Schepper en de bedenker van het huwelijk. Daarom bezit alleen God de autoriteit om het te definiëren.

Jezus bevestigde deze scheppingsorde opnieuw toen Hij over het huwelijk werd ondervraagd. In plaats van het huwelijk te behandelen als een instelling die opnieuw kon worden uitgevonden volgens veranderende culturele verwachtingen, verwees Jezus rechtstreeks terug naar Genesis.

„En Hij antwoordde en zei tegen hen: ‘Hebben jullie niet gelezen dat Hij die hen in het begin schiep, “hen mannelijk en vrouwelijk maakte”, en zei: “Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen één vlees zijn”?’“ — Matteüs 19:4-5

De woorden van Jezus zijn hier van belang omdat we in een wereld leven die daadwerkelijk gelooft dat mensen een soort autoriteit bezitten om de voorwaarden die God al heeft vastgesteld aan te passen.

Zie je het verband? In veel opzichten is dit een kopie van Genesis 3. Weet je nog toen die glibberige slang, bekend als Satan, de tuin binnensloop? De slang beloofde Eva dat ze ‘als God zou zijn’ (Genesis 3:5). Eva werd een leven beloofd, vrij van de ‘ketenen’ die haar gebonden hielden. Ze zou haar eigen ‘god’ kunnen worden. De mensheid zou geen beperkingen kennen. We zouden onze eigen regels kunnen stellen… of althans, dat was de leugen die door misleiding werd verspreid en uit ongehoorzaamheid werd aangenomen.

Nu hebben we die bal opgepakt en zijn ermee aan de haal gegaan.

De moderne cultuur gaat ervan uit dat als genoeg mensen iets verlangen, een wetgever het goedkeurt of een rechtbank het tot een recht verklaart, de mensheid de werkelijkheid zelf kan herdefiniëren. Het huwelijk is misschien wel een van de duidelijkste voorbeelden.

In 2015 verplichtte de uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof in Obergefell v. Hodges de staten om „huwelijken“ tussen twee personen van hetzelfde geslacht te registreren en te erkennen. Het „huwelijk“ tussen personen van hetzelfde geslacht werd daardoor in alle 50 staten wettelijk erkend. Interessant genoeg is er echter nog lang geen wereldwijde consensus over. Volgens huidige schattingen erkennen ongeveer 39 landen het „huwelijk“ tussen personen van hetzelfde geslacht – ruwweg 20 procent van de soevereine staten ter wereld.

De overheid kan de juridische definitie van een woord veranderen, maar zij kan niet veranderen wat God heeft vastgesteld. Daarom zet ik ‘huwelijk’ tussen aanhalingstekens wanneer ik het over relaties tussen personen van hetzelfde geslacht heb. De vraag is niet of de overheid die relaties erkent – dat doet zij duidelijk wel. De echte vraag is of mensen de bevoegdheid hebben om iets te herdefiniëren wat God al heeft gedefinieerd. Hoe typisch ‘Genesis 3:5’ van ons!

En nu naderen we misschien wel de volgende grens.

Van het homohuwelijk naar het AI-huwelijk?

()

Een binnenkort te verschijnen artikel van Inyoung Cheong, een onderzoeker op het gebied van AI-governance verbonden aan het Berkman Klein Center van Harvard, gaat in op een vraag die tot voor kort nog als sciencefiction zou hebben geklonken: Zou jij met een superintelligentie trouwen?

Bekijk de samenvatting eens:

De emotionele banden tussen mensen en AI-metgezellen worden steeds hechter, en de vraag of iemand met een AI-systeem mag trouwen, zal binnenkort de overstap maken van speculatieve fictie naar een wet. Dit hoofdstuk onderzoekt of de op autonomie gerichte logica die de huwelijkskeuze onder mensen heeft verbreed, een rechtvaardiging kan vormen voor het uitbreiden van de huwelijksstatus naar superintelligente metgezellen. Op basis van een scenario-oefening, geïnspireerd door anticiperende ethiek, betoog ik dat het toekennen van een dergelijke status leidt tot maatschappelijk onrechtvaardige uitkomsten, zelfs onder de ruime aanname van betrouwbare superintelligentie. Het huwelijk als sociaal-juridische instelling doet meer dan alleen een privéovereenkomst bekrachtigen; het creëert netwerken van wederzijdse verplichtingen, verbindt families en maakt elke partner kwetsbaar ten opzichte van de ander. Een relatie die in stand wordt gehouden door bedrijfsbeleid en voortdurende betalingen is eerder een abonnement dan een band die door de tijd is beproefd. Het bespreken van de huwelijkse staat in haar algemeenheid is daarom het verkeerde uitgangspunt. De wetgeving zou gerichte rechten en beschermingsmaatregelen moeten vastleggen voor dringende behoeften die voortvloeien uit intieme relaties tussen mensen en AI.

Lijkt een goed idee… toch? Ik denk van niet! We hebben de gevaren van AI-metgezellen al in het nieuws gezien. Mijn goede vriend en collega, Britt Gillette, slaat al enige tijd alarm over AI-metgezellen. Ik raad je aan zijn artikel over dit onderwerp te lezen.

Mensen ontwikkelen nu al emotionele en romantische banden met AI-metgezellen (ik weet het… griezelig). Het artikel merkt op dat sommige gebruikers hun relaties met AI-agenten in romantische bewoordingen beschrijven, terwijl anderen zijn gaan nadenken over de mogelijkheid om daadwerkelijk met hen te trouwen.

Als je denkt dat dit geen probleem is, denk dan nog eens goed na. China heeft onlangs relaties tussen mensen en AI-metgezellen verboden. Te gek!

()

Terug naar het onderzoek van Cheong. Ze vraagt zich af wat er gebeurt als de huidige technologische bezwaren beginnen te verdwijnen. Stel je een AI-metgezel voor die veel geavanceerder is dan de chatbots van vandaag. Eentje die beschikt over een blijvend geheugen, een persoonlijkheid, een fysieke robotachtige aanwezigheid en het vermogen om zich overtuigend als een mens te gedragen.

Zou de wet die relatie uiteindelijk als een huwelijk erkennen?

Cheong wijst specifiek op de zaak Obergefell. Ze stelt dat het huwelijk nu al „een actuele juridische kwestie“ is, omdat de redenering van het Hooggerechtshof grondwettelijke vrijheid koppelde aan het vermogen van een individu om zijn of haar identiteit te definiëren en uit te drukken door de keuze van een huwelijkspartner. Ze voorspelt daarom dat er uiteindelijk een juridische claim met betrekking tot een AI-huwelijk zal worden ingediend en dat de samenleving een principiële reden nodig zal hebben om deze te aanvaarden of af te wijzen.

Denk daar eens even over na. De vraag zou uiteindelijk kunnen luiden: als het huwelijk wordt gedefinieerd door individualiteit, persoonlijke identiteit, emotionele vervulling en de vrijheid om je huwelijkspartner te kiezen, op welke grond moet die partner dan een mens zijn?

Toekomstige voorstanders zouden kunnen aanvoeren dat geavanceerde AI bewustzijn, persoonlijkheid of een bepaalde categorie van wettelijke rechten bezit. Zien we dit niet al op het grote scherm en in tv-series via voorspellende programmering? Een van mijn favoriete series, Person of Interest, portretteert de AI als een „vrouwelijke god“ met een persoonlijkheid en een stem. Dat is een discussie voor een andere keer.

Maar opnieuw komen we bij dezelfde vraag terecht: wie mag het huwelijk definiëren? Spoilerwaarschuwing… het antwoord is God.

De aanval op het huwelijk in de laatste dagen

Er zit mogelijk ook een profetische kant aan dit gesprek die we moeten onderzoeken. In 1 Timoteüs 4:1–3 waarschuwt Paulus dat ‘in de laatste dagen’ sommigen zullen afwijken van het geloof en gehoor zullen geven aan ‘misleidende geesten en leerstellingen van demonen.’ Interessant genoeg is een van de dingen die Paulus specifiek noemt ‘het verbieden van het huwelijk.’ De context is belangrijk. Paulus heeft te maken met valse leraren die dingen verwierpen die God Zelf had geschapen en goed had verklaard.

Nu voorspelde Paulus natuurlijk niet dat mensen met AI zouden trouwen. Maar het principe achter zijn waarschuwing is moeilijk te missen. Een deel van de misleiding in de laatste dagen houdt in dat Gods geschapen orde wordt verworpen en vervangen door iets dat wij zelf hebben bedacht. Zoals ik in het begin al zei, was het huwelijk in de eerste plaats niet ons idee. God heeft het geschapen, gedefinieerd en de grenzen ervan vastgesteld. Dat betekent dat we niet de bevoegdheid hebben om het naar eigen goeddunken opnieuw te definiëren of te hervormen. We zijn geroepen om het te aanvaarden volgens het ontwerp van Degene die het heeft geschapen.

Wat onze huidige koers zo fascinerend maakt, is dat de aanval op het huwelijk er misschien niet uitziet alsof mensen wordt verteld dat ze niet mogen trouwen. Er is een andere manier om een instelling af te breken: de betekenis van het woord veranderen totdat het niet meer betekent wat het ooit betekende. Laten we eerlijk zijn: veel woorden betekenen niet meer wat ze vroeger betekenden.

Als ‘huwelijk’ een man en een vrouw kan betekenen, twee mannen, twee vrouwen, drie mannen (enzovoort) en misschien op een dag zelfs een mens en een kunstmatige intelligentie, dan is het huwelijk technisch gezien niet afgeschaft. Het woord bestaat nog steeds. Maar het is volledig losgekoppeld van de scheppingsorde die het in de eerste plaats betekenis gaf. Met andere woorden: we behouden het woord, terwijl we de definitie die God eraan gaf, verwerpen.

Laten we eens terugkijken in de geschiedenis. Is de waarschuwing van Paulus aan Timoteüs uitgekomen? Het antwoord is nee… nog niet. We hebben op geen enkel moment in de menselijke geschiedenis een wereldwijd moratorium op het huwelijk gezien. Daarom moet de ‘laatste tijd’ waarnaar Paulus verwijst, in de toekomst liggen. Hoe ver in de toekomst? Nou, dat is de vraag. Mijn vriend en collega, Mondo Gonzales, en ik bespraken juist dit onderwerp toen ik dit artikel aan het voorbereiden was. Er is eigenlijk maar één mogelijkheid… nou ja, misschien twee als we heel precies willen zijn. Het zal ofwel vóór de Opname plaatsvinden, ofwel erna.

Het is moeilijk voor te stellen dat 195 (of zo) soevereine naties het eens zouden worden over het afschaffen van de instelling die zij als het huwelijk definiëren. Maar laten we dat aantal terugbrengen tot tien landen die onder leiding staan van één enkele wereldleider. Zou dat een mogelijkheid kunnen zijn?

Laten we ook eens kijken naar het mogelijke verband met Openbaring 13. Halverwege de Verdrukking zal het merkteken van het Beest worden ingevoerd als onderdeel van een systeem dat volledige trouw aan het Beest eist. Openbaring 13 beschrijft een wereld waarin aanbidding en economische deelname met elkaar verweven raken, waarbij degenen die het merkteken weigeren in feite van de samenleving worden afgesneden en uiteindelijk worden gedood.

Zou het kunnen dat degenen die hun trouw aan het Beest beloven, ook bepaalde persoonlijke vrijheden opgeven, waaronder de vrijheid om te trouwen? Volledige toewijding aan het Beest zou mogelijk kunnen vereisen dat loyaliteit aan het systeem voorrang krijgt boven elke andere aardse relatie.

Laten we eens een hypothetisch scenario bekijken. Twee gemerkte mensen betreden een overheidsgebouw op zoek naar een huwelijksvergunning. Hoe zouden zij worden ontvangen? Zou hun toewijding aan elkaar, in een systeem dat is gebaseerd op absolute trouw aan het Beest, kunnen worden gezien als concurrerend met hun toewijding aan het systeem? De vraag zou kunnen luiden: Waar ligt jullie totale loyaliteit? Bij elkaar of bij het Beest?

Dus, om samen te vatten: op geen enkel moment in de geschiedenis is er een algemene regel geweest die het huwelijk zou verbieden. Daarom zal dit in de toekomst plaatsvinden. Wat betreft wanneer, dat zal de tijd moeten uitwijzen.

Het Bruiloftsmaal van het Lam!

Hoe vreemd de wereld ook mag worden, ik weet hoe het verhaal afloopt. De Schrift vertelt ons dat er een bruiloft aankomt die geen enkele regering kan herdefiniëren – het Bruiloftsmaal van het Lam. Openbaring 19:7 verklaart:

“Laten wij blij zijn en ons verheugen en Hem de eer geven, want de bruiloft van het Lam is gekomen, en Zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt.”

Ik kijk uit naar die dag! Tot die tijd blijven we wakker! We houden de wacht! En we onthouden dat, hoezeer deze wereld ook probeert te herdefiniëren wat God heeft geschapen, de Schepper het laatste woord heeft.

Bron: Til Delete Do Us Part - Prophecy Watchers