Vervloekt en gezegend

Commentaar op bijbelse profetieën

Geplaatst door Gary Ritter | 19 augustus 2026

Transcript:

De Bijbel biedt een heel eenvoudige manier om te bepalen of iemand vervloekt of gezegend zal worden. Israël kreeg deze richtlijn via de verschillende profeten. Omdat de Schrift tegenwoordig voor ons allen in het Westen gemakkelijk toegankelijk is, zou niemand een excuus mogen hebben om niet te bepalen hoe men met God moet wandelen, of hoe men ver van Hem af kan dwalen in ongerechtigheid.

Israël neemt een unieke plaats in in de annalen van de wereldgeschiedenis. Het land en het volk werden specifiek door God uitgekozen om licht en zegeningen te brengen aan de hele mensheid. Deze bestemming ging gepaard met zegeningen, maar ook met vloeken. Door de Schepper uit alle volken – uit letterlijk alles – te worden uitgekozen om Hem tegenover de mensheid te vertegenwoordigen, was een enorm voorrecht. Het bracht ook een grote verantwoordelijkheid met zich mee. Weinig mensen door de eeuwen heen hebben begrepen wat dit voor Israël heeft betekend.

De zegeningen die de Heer aan de Joden schonk, zorgden ervoor dat velen van hen over vaardigheden en beloningen beschikten welke die van andere volken overtroffen. Hierdoor hebben velen de Joden met argwaan bekeken vanwege al hun successen, en in plaats van Gods hand in hun leven te zien, hebben zij hun prestaties en welvaart door een complotbril bekeken: hoewel klein in aantal, hebben zij kennelijk via hun rijkdom en sluwe manieren een verdachte invloed en controle uitgeoefend. In dit wereldbeeld is correlatie gelijk aan causaliteit. Dat dit alles mogelijk is ontstaan vanwege Gods bedoelingen, gaat aan de meeste mensen voorbij.

Natuurlijk kennen we het grote probleem dat de Joden tot op de dag van vandaag teistert. Hoewel zij Gods uitverkoren volk zijn met Zijn Naam op hun land, laat de naam van hun natie ons het probleem zien. Israël betekent in het Hebreeuws ‘hij die met God worstelt’. Deze benaming werd aan de aartsvader Jakob gegeven nadat hij de hele nacht met de Engel des Heren had geworsteld. Had hij zich niet gewoon kunnen overgeven aan deze overduidelijk machtige tegenstander? Blijkbaar niet, en dus kreeg hij die naam, die sindsdien het probleem van het Joodse volk symboliseert. Zoals de profeet opmerkte dat God vol walging zei in Jeremia 2:11:

Heeft een volk zijn goden verwisseld,
ook al zijn het geen goden?
Maar mijn volk heeft zijn glorie
verruild voor iets dat geen nut heeft.

Israël had (en heeft nog steeds) deze vervelende gewoonte om net als alle andere volken te willen zijn. Waarom? Omdat zij afgodsbeelden hadden van hun goden die zij konden zien wanneer zij hen aanbaden. Dit hele idee van een onzichtbare God ging hen net iets te ver. Hij sprak via de profeten en verrichtte eindeloze wonderen, maar het feit dat het volk Hem niet kon aanraken of aanschouwen, veroorzaakte angst en ongeloof. Hoe absurd is het in dit opzicht dat de God van Israël op bovennatuurlijke wijze belachelijke overwinningen op hun vijanden bezorgde met legers die in vergelijking met die van hun tegenstanders minuscule waren, en dat de koning en het volk van Israël daarna toch de goden wilden overnemen van degenen die ze hadden verslagen? Ik schud mijn hoofd en rol verbaasd met mijn ogen telkens als ik dat in de Bijbel tegenkom.

Deze voortdurende mentaliteit was een gruwel voor God, en Hij moest de Joden er voortdurend aan herinneren dat dit voor Hem niet werkte. Ze begrepen de boodschap wel even, maar vervielen daarna meteen weer in hun dwaze denkwijze. De herinnering die God gaf, betrof het zegenen van Israël vanwege zijn trouw en het vervloeken ervan wanneer het in strijd met Zijn wegen handelde.

De Heer zette dit principe onder andere uiteen in Jeremia 17:5-7 in Zijn Woord:

⁵ Zo zegt de Heer:
“Vervloekt is de man die op de mens vertrouwt
en het vlees tot zijn kracht maakt,
wiens hart zich van de Heer afkeert.
⁶ Hij is als een struik in de woestijn,
en zal geen goed zien komen.
Hij zal wonen in de dorre plaatsen van de wildernis,
in een onbewoond zoutland.

⁷ ‘Gezegend is de man die op de Heer vertrouwt,
wiens vertrouwen de Heer is.

Waarom gebeurt deze dwaasheid dan toch? Jesaja 5:20 beschrijft het en verkondigt Gods oordeel ertegen:

Wee degenen die het kwade goed noemen
en het goede kwaad,
die duisternis voor licht houden
en licht voor duisternis,
die bitter voor zoet houden
en zoet voor bitter!

Wat is een „wee“ en wat betekent het? Strong’s nr. 1945 voor het Hebreeuwse woord hoy zegt hierover:

Het is een indringende uitroep die verdriet, onrust of een naderend oordeel uitdrukt.

„Wee“ is niet louter een uitbarsting, maar een profetisch instrument dat wordt ingezet om zonde aan de kaak te stellen, oordeel aan te kondigen, weeklagen op te roepen en tot bekering uit te nodigen. De aanwezigheid ervan door de geschiedenis van Israël heen getuigt van de standvastigheid van Gods rechtvaardige norm en Zijn barmhartige oproep tot bekering. Voor de kerk van vandaag klinken deze oude kreten nog steeds, en leiden ze de harten naar Degene die verlossing biedt van elk ‘wee.’

Er is onvermijdelijk de oproep om terug te keren en berouw te tonen, maar bij gebrek aan dat goddelijke berouw volgt de aankondiging van een naderend oordeel. En dit was precies de situatie waarin Israël zich door de jaren heen bevond. Gods toorn werd aangewakkerd door Israëls opstand en ongehoorzaamheid, en als gevolg daarvan bracht Hij rechtvaardig oordeel.

Het ging zo slecht met Israël dat Jeremia driemaal door God werd opgedragen niet te bidden voor het welzijn van Zijn eigen uitverkoren volk (Jeremia 7:16, 11:14, 14:11). Hier is Jeremia 11:14:

„Bid daarom niet voor dit volk, en breng geen roep of gebed voor hen uit, want Ik zal niet luisteren wanneer zij Mij aanroepen in de tijd van hun benauwdheid.”

Dat was een ernstige aanklacht, maar volkomen in lijn met het ontvangen van Gods vloek omdat zij vertrouwden op afgodsbeelden en op zichzelf in plaats van op Hem. Nogmaals, vooral gezien hun status als het enige volk op aarde dat speciaal door God was uitverkoren. Er zijn altijd gevolgen voor onze daden. Dat heb je mij al vaak horen zeggen. Het zou eigenlijk mijn motto moeten zijn.

Dat brengt ons bij de wereld van vandaag en de toestand van de kerk.

De Heer gaf Israël de instructie – en Hij geeft ons op dezelfde manier de instructie – om niet op de mens en zijn wegen te vertrouwen, omdat dit iemands hart van God afkeert. We zien dit in de manier waarop de kerk in deze laatste dagen in afvalligheid is vervallen.

Toen ik voor het eerst gered werd, hield mijn voorganger een Bijbel boven mijn hoofd en zei dat alles wat we doen onder het Woord van God moet staan. Als er een andere leer is die hieraan afbreuk doet en een norm stelt die boven de Bijbel wordt verheven, dan is dat zeer problematisch en zal het onvermijdelijk verkeerd zijn. Dank je wel, voorganger Hal, dat je me hier vanaf het allereerste begin op hebt gewezen!

Hieronder valt ook het verdraaien van de Schrift om deze aan te passen aan onze vooropgezette vooroordelen. De lijst is lang van alle leerstellige problemen die dit met zich meebrengt. Hiertoe behoren het idee van het ‘evangelie van sociale rechtvaardigheid’, het ‘welvaartsevangelie’, het ‘zwarte bevrijdingsevangelie’, syncretisme met heidense concepten zoals het hindoeïsme, het occulte of de islam, wat bekend is geworden als ‘Chrislam’. Velen hebben in deze tijd geprobeerd te beweren dat de Bijbel geen probleem heeft met abortus of homoseksualiteit, en natuurlijk is er het grote schrikbeeld in de kamer: namelijk de vervangingstheologie, die verkondigt dat de Joden nu persona non grata zijn bij God en dat alleen de kerk relevant is voor Zijn eindtijd- en/of toekomstplannen.

Al deze en nog meer zijn theologische dwalingen, of ze nu onopzettelijk of opzettelijk zijn. Jesaja 5:20 is een perfecte weerspiegeling van deze leerstellige problemen. Ze zijn niet van God en komen van degene die zich tegen Hem verzet, en worden vervolgens openbaar gemaakt via menselijke handlangers. En ja, er zijn tegenwoordig velen in de kerk die ongetwijfeld gered zijn, maar toch een handlanger van Satan zijn geworden. Wanneer je handelt in strijd met Gods bedoelingen en in overeenstemming met de tegenstander die Hem haat, word je anti-God ondanks je oorspronkelijke redding, en dat is geen goede positie om in te verkeren.

Precies zoals de profeet het in zoveel woorden zegt: het plaatst je op de spoorrails, terwijl de locomotief van Gods toorn en oordeel met razende snelheid in de tijd van de Grote Verdrukking op je afstormt. Dit is een recept voor de ramp die gepaard gaat met het op zich laden van Gods vloek.

Aan de andere kant: door trouw te blijven aan Gods Woord in gehoorzaamheid door Christus Jezus, bewandelen we het smalle pad door de nauwe poort naar de schaapskooi van de Heer en naar het eeuwige leven in Zijn glorieuze aanwezigheid.

Het volgen van de wegen van de mens brengt niets dan ellende. Ons vlees heeft de sterke neiging om alles te doen wat tegen God ingaat. Daarom zegt Hij dat al onze dwaze voornemens op hun kop staan en binnenstebuiten zijn.

Telkens wanneer we een keuze hebben over wat we in het leven moeten doen, zullen we nooit de fout ingaan als we terugvallen op wat de Heer ons via Zijn Woord heeft meegegeven. De wegen van de mens zijn feilbaar. Gods wegen zijn volmaakt. Onze gehoorzaamheid aan Hem is Hem welgevallig en een zegen voor Hem. Denk daar eens over na. We kunnen God daadwerkelijk laten glimlachen door wat we doen. Daarom moeten we acht slaan op wat Jozua zei en het in ons eigen leven in praktijk brengen, net zoals hij deed, zoals vermeld in Jozua 24:15:

“En als het in uw ogen kwaad is om de HEER te dienen, kies dan vandaag wie u wilt dienen: de goden die uw vaderen dienden aan de overkant van de rivier, of de goden van de Amorieten in wiens land u woont. Maar wat mij en mijn huis betreft: wij zullen de HEER dienen.”

Bron: Awaken Biblical Prophecy Commentary – Cursed & Blessed | Gary Ritter