Schaakmat – Het verraad van Trump

Mike Spaulding - 23 juni 2026

Het blijkt dat president Trump in hart en nieren toch echt een zakenman is. De afgelopen jaren hebben aanhangers van president Trump zijn zakelijk inzicht geprezen en dit aangeprezen als een van de redenen waarom hij boven het moeras van de politiek in Washington uitstijgt. „Hij is geen politicus.” “Hij is een buitenstaander in Washington.” “President Trump speelt 4-D-schaken terwijl alle anderen het damspel spelen.” De houdbaarheid van die overtuigingen is abrupt verstreken. Of zoals de meme op sociale media zegt: “Dat heeft het niet doorstaan.”

Het recente en nog steeds lopende Iraanse „vredesproces/onderhandelingen/memorandum van overeenstemming“ heeft president Trump ontmaskerd. De meester van „The Art of the Deal“? Aan flarden gescheurd. De beroemdste uitspraak die momenteel de ronde doet, is: „Iran heeft nog nooit een oorlog gewonnen, maar nog nooit een onderhandeling verloren.“ Iran blijft de ongeslagen zwaargewichtkampioen in de wereld van de onderhandelingen. Hoe de Iraanse extremisten erin geslaagd zijn de overwinning uit de klauwen van de nederlaag te rukken, is een wonder om te aanschouwen. Natuurlijk werden ze daarbij geholpen door een president wiens houding duidelijk was bijgestuurd door de communistische Chinezen tijdens zijn recente staatsbezoek aan dictator Xi Jinping. De ommezwaai van president Trump na zijn ontmoeting met Jinping is al uitgebreid door meerdere mensen beschreven en hoeft hier niet te worden herhaald.

Verschillende zaken ondersteunen bovenstaande opvattingen. Ten eerste de duizelingwekkende terugtrekking van minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio van hoofdwoordvoerder tot politieke mimespeler. Met andere woorden: ijskoude stilte. Hetzelfde geldt voor minister van Oorlog Pete Hegseth. Beiden waren krachtige en uitgesproken voorstanders van Israël en van de Amerikaans-Israëlische alliantie, en van het voltooien van de vernietiging van de Iraanse mullahs en hun gestoorde wereldbeeld van verovering en onderwerping van alle ongelovigen. Dat betekent iedereen die zich niet houdt aan de sharia: man, vrouw of kind. Een regime van krankzinnige gekken dat tienduizenden van hun eigen burgers heeft afgeslacht, zullen er geen moeite mee hebben om elke kafir op hun pad te vermoorden. President Trump heeft dit regime intact gelaten; hij ging zelfs zo ver dat hij hen ‘rationeel’ noemde.

Parallel aan de terugtrekking van Rubio en Hegseth is de opmars van vicepresident Vance. Hij heeft geen geheim gemaakt van zijn verzet tegen de vernietiging van de Iraanse extremisten. Hij gelooft dat diplomatie zal zegevieren. Dus is hij vandaag de spreekbuis van president Trump, die het mediacircuit afgaat (circus, iemand?) en de geweldige voordelen van het vredesplan van Trump aanprijst. Het probleem voor Vance is dat een groot deel van het vredesplan is uitgelekt, en kort gezegd is het een ramp voor de VS, voor Israël en voor elke andere natie in het Midden-Oosten, behalve Syrië en Turkije.

Bovenop deze duidelijke ommezwaai komt nog dat president Trump afstand neemt van Benjamin Netanyahu en de staat Israël. ‘Afstand nemen’ is misschien nog te beleefd. Laat ik zeggen wat het werkelijk is: verraad. President Trump heeft in feite het startsein gegeven aan alle fanatieke Israëlische progressieven en agenten van de ‘deep state’ dat het jachtseizoen nu is geopend en Netanyahu de prooi is.

De recente uitspraken van Trump, waarin hij zichzelf de verdienste toeschrijft voor het voortbestaan van Israël, tonen meer dan alleen zijn ego en narcisme; ze onthullen een totale minachting voor de geschiedenis, en met name de bijbelse geschiedenis. Heeft Israël het overleefd omdat president Trump in functie is? De arrogantie die uit zo’n uitspraak spreekt, is adembenemend.

Alles bij elkaar getuigt dit van een duidelijke beleidsomslag. Wanneer werd deze omslag duidelijk? Direct nadat president Trump China had bezocht en ontmoetingen had gehad met Xi Jinping, veranderde zijn houding ten opzichte van Iran, Israël en het vredesplan. Hij maakte een abrupte ommezwaai. Wat hebben Trump en Jinping precies besproken? Zeer weinig mensen weten dat met zekerheid. Mijn mening is dat de discussie zich concentreerde op hoe de wereld eruit zou zien zodra president Trump over slechts twee jaar zijn ambt zou neerleggen.

Nogmaals, naar mijn mening ging dat gesprek over de controle over AI, cryptovaluta, tokenisatie en de opkomende wereldeconomie. Ik heb goede redenen om deze dingen te geloven.

Patrick Wood, een van de meest vooraanstaande experts op het gebied van AI, transhumanisme en het raakvlak daarvan met technocratie, heeft onlangs een boek uitgebracht met de titel The New Economics of Technocracy: You Will Own Nothing.1 Wood schreef het volgende over het zakenimperium van president Trump.

In 2021 noemde Donald Trump Bitcoin „een zwendel tegen de dollar.“ Tegen september 2024 hadden zijn zonen World Liberty Financial opgericht – een cryptovalutabedrijf dat in minder dan achttien maanden zou uitgroeien van nul tot een ecosysteem van 13 miljard dollar. Tegen maart 2025 had het bedrijf USD1 uitgegeven, een aan de dollar gekoppelde stablecoin die gedekt werd door Amerikaanse schatkistpapier. In juli 2025 had Trump de GENUIS Act ondertekend, waarmee hij het federale regelgevingskader creëerde dat de stablecoin van zijn eigen familie legitimeerde. In januari 2026 werd tijdens het World Economic Forum in Davos het handvest ondertekend voor een nieuw internationaal bestuursorgaan, de Board of Peace – met Trump als permanent voorzitter, permanente zetels die voor 1 miljard dollar per stuk konden worden gekocht, en zonder enige goedkeuring van het Congres. Lees die reeks nog eens door. Van „een zwendel tegen de dollar“ tot de architect van diens vervanging in veertig maanden. Geen enkel individu in de geschiedenis heeft de technocratische transitie met zo’n snelheid, zo’n durf en zo’n structurele volledigheid voortgestuwd. Als je je afvroeg of „game over“ overdreven is, dan is die reeks het antwoord.2

Alleen de meest fervente Trump-aanhanger zou het voor de hand liggende negeren. Trump heeft zijn zinnen al gezet op de periode na zijn presidentschap. Hij heeft de mogelijkheid om wereldleiders te ontmoeten en te bespreken hoe zijn versie van de toekomst eruitziet. Wereldleiders kunnen ervoor kiezen om zich aan te sluiten bij de Nieuwe Wereldorde en hiervan te profiteren, of ze kunnen weigeren en achterblijven.

Als je begrijpt wat Trump en zijn familie de afgelopen jaren hebben gedaan, wordt met verbluffende duidelijkheid verklaard waarom hij van koers is veranderd ten aanzien van Iran, waarom zijn vredesplan het papier waarop het is gedrukt niet waard is, en waarom hij Netanyahu en Israël heeft verraden. Voor Trump draait het erom nu de nodige stappen te zetten, zolang hij de macht van het ambt van president van de VS achter zich heeft, om ervoor te zorgen dat hij en zijn familie een aanzienlijk aandeel in de Nieuwe Wereldorde krijgen.

Trump is gewoon weer een speler, geen schaakmeester en geen meesteronderhandelaar. Hij heeft de zoektocht naar ‘Make America Great Again’ opgegeven. Natuurlijk was de MAGA-beweging vanaf het begin gedoemd te mislukken. Grootheid is alleen haalbaar als God wordt erkend, geëerd en aanbeden.

In zijn streven om de toekomst van zichzelf en zijn familie veilig te stellen, heeft president Trump de Amerikanen rechtstreeks in het vizier van een onvermijdelijk schaakmat geplaatst.

— Pastor Mike Spaulding

1. Verkrijgbaar bij https://www.technocracy.news/store/the-new-economics-of-technocracy/

2. The New Economics of Technocracy: You Will Own Nothing. Kindle-editie, pagina 9.

Bron: Checkmate – Trump’s Betrayal - Prophecy Watchers