De ultieme overwinning: het antwoord van een zesjarig slachtoffer van 7 oktober op de terreur

door Areyah Kaltmann 14 augustus 2026

Als we het woord ‘overwinning’ horen, komen er bepaalde beelden in ons op. De FIFA-wereldbeker die hoog in de lucht wordt geheven voor miljarden kijkers. Een Olympische gouden medaille die om de nek van de kampioen hangt. De Wimbledon-trofee die triomfantelijk wordt omhooggehouden op Centre Court terwijl toeschouwers opspringen. We stellen ons kampioenen voor als Messi, Michael Jordan, Federer en Phelps – figuren die zo legendarisch zijn dat ze geen introductie behoeven.

Maar deze week werd ik getroffen door een heel ander beeld van overwinning. Een beeld dat alle andere medailles, trofeeën en records in de schaduw stelt.

Het was een foto van een zesjarig meisje dat in de bus stapt voor haar eerste schooldag.

Haar naam is Abigail Edan. Abigail, die zowel de Israëlische als de Amerikaanse nationaliteit heeft, zag op 7 oktober 2023 haar huis binnengevallen worden door Hamas-terroristen – die haar ouders voor haar ogen vermoordden.

Ze overleefde het door zich onder het lichaam van haar moeder te verstoppen, maar werd vervolgens meegenomen naar Gaza en daar 50 dagen lang gegijzeld gehouden. Abigail werd in november van dat jaar bevrijd en later geadopteerd door twee overlevenden van 7 oktober, Zoli en Leron Mor.

Bijna twee jaar later stapt ze in een gele schoolbus, met haar paardenstaart die heen en weer zwaait en haar rugzak over haar schouders geslingerd. Geen fanfare. Geen juichende menigte. Gewoon een rustig, alledaags moment vastgelegd op camera.

Maar waarom beschouw ik dit moment als zo’n ingrijpende overwinning?

De tijdloze wijsheid van de Thora biedt een antwoord.

In de parashah van deze week, Ki Teitzeh, gebruikt de Thora bij het beschrijven van de oorlogswetten de volgende woorden: „Ki Teitze L’Milchama Al Oyvecha.“ (Deut. 21:10). De meeste Engelse vertalingen zeggen: „Wanneer je ten strijde trekt tegen je vijanden.“ Maar de Hebreeuwse woorden „Al Oyvecha“ betekenen letterlijk „boven“ of „boven“ je vijanden.

De Lubavitcher Rebbe legde de redenering achter deze opmerkelijke woordkeuze uit. In een gevecht, wanneer beide partijen op hetzelfde niveau staan, is de strijd eindeloos en wint geen van beide partijen. Pas wanneer de ene partij “boven” de andere uitstijgt, met name op het gebied van kracht, geestkracht en overtuiging, kan de overwinning worden veiliggesteld.

Hetzelfde geldt voor onze innerlijke conflicten. Wanneer we worstelen met onze negatieve neiging (de Yetzer Hara), is het gemakkelijk om toe te geven aan onze negatieve impulsen, tenzij de positieve neiging een overweldigend voordeel heeft. Pas wanneer we putten uit de oneindige kracht van onze ziel – in chassidische teksten beschreven als „een daadwerkelijk deel van G-d“ – putten we uit een kracht die transcendent en onstuitbaar is, waardoor de overwinning verzekerd is.

Het verhaal van Abigail staat symbool voor deze triomf van de geest. Op 7 oktober probeerden de vijanden van Israël het Joodse volk te vernietigen. Toch is hier een kind dat volhield: levend, glimlachend, met een lunchbox in de hand, haar leven ten volle levend. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor haar vermoorde ouders. Voor dit kleine meisje is elke daad van normaliteit een grotere prestatie dan welk wereldrecord dan ook.

Uiteindelijk is ware overwinning niet een atleet die een trofee omhoog houdt of een kampioenschap wint. Het zit in de kleine momenten waarop een zesjarige in de bus stapt, klaar om aan een nieuw schooljaar te beginnen. Het ligt in het blijven streven wanneer alle hoop verloren lijkt, in het behouden van waardigheid wanneer de wereld die probeert af te nemen, in de stille weigering om gebroken en verslagen te worden.

Volgens New York Times-columnist Thomas Friedman ligt de sleutel tot de kracht van Israël in het vermogen om zich te herstellen van tragedie. Hij merkte op dat direct na een terreuraanslag, binnen slechts een uur, werklieden al begonnen zijn met het schoonmaken van de straten, het opnieuw schilderen van de trottoirs en het herstellen van de beschadigde gebouwen. Gedurende de lange geschiedenis van vervolging van ons volk, na elke poging van een natie om ons te verdrijven of uit te roeien, zijn we trots en vreugdevol weer opgestaan, als een leeuw in volle glorie.

Nu Rosj Hasjana nadert, mogen we beseffen dat de ware overwinning in ieder van ons ligt, in onze onverzettelijke vastberadenheid om telkens weer op te staan als we worden neergeslagen. Overwinning ligt in onze toewijding om het dit jaar opnieuw te proberen, ondanks de tekortkomingen van het afgelopen jaar.

Dit is ons geheim om te overleven, en we blijven nog vele jaren sterk tot de komst van de Masjiach.

Rabbi Areyah Kaltmann is uitvoerend directeur van Chabad Columbus en het Lori Schottenstein Chabad Center.

Bron: The Ultimate Victory: A Six-Year-Old Oct. 7 Victim’s Answer to Terror | Algemeiner.com