De uitdaging die Donald Trump nog niet heeft aangenomen

Door: Shira Schechter - 28 juni 2026

Een maquette van de Tweede Tempel in Jeruzalem (Teo K, Shutterstock.com)

In oktober 2025 stond Jake Turx, een chassidische journalist met een perskaart voor het Witte Huis, op in de perszaal en stelde persvoorlichter Karoline Leavitt een vraag die de zaal aan het lachen bracht: „Is er, voor zover u weet, ooit gesproken over de herbouw van de Heilige Tempel in Jeruzalem?“ Turx had de vraag met een stalen gezicht gesteld en merkte daarbij op dat Trump „waarschijnlijk de geschiedenis zal ingaan als de grootste bouwer van dit tijdperk.“

Leavitt maakte er met vier woorden een einde aan: „Nee, dat is niet gebeurd.“

De zaal ging verder. Maar de vraag was niet belachelijk. Het was een provocatie — een opzettelijke poging om iets ter sprake te brengen waarvan iedereen in die zaal te wereldwijs was om het serieus te nemen. En het feit dat het gelach opleverde, zegt iets belangrijks over waar we nu staan.

Want dit is wat niemand in die briefingzaal wist, of in ieder geval niemand hardop zei: dit is allemaal al eens eerder gebeurd.

In een recent gesprek in het kader van de Bijbelmaand op het YouTube-kanaal van Israel365 verdiepten rabbijn Elie Mischel en Aharon Mendelowitz zich in het openingshoofdstuk van het boek Ezra — en wat zij ontdekten, heeft opvallende implicaties voor onze tijd. Het boek begint met een proclamatie van de machtigste man ter wereld. Cyrus, koning van Perzië, veroveraar van Babylonië, heerser over een rijk dat zich uitstrekte van India tot Griekenland, vaardigt een decreet uit: God heeft mij opgedragen Hem een tempel te bouwen in Jeruzalem. Wie van Zijn volk wil terugkeren – laat die terugkeren.

Cyrus was een heidense koning. Hij aanbad afgoden. Hij was, in welke opzicht dan ook, geen heilige man. En toch had de profeet Jesaja hem – bij naam, generaties vóór zijn geboorte – aangewezen als Gods mashiach. Niet de uiteindelijke Messias, maar mashiach in de oorspronkelijke betekenis: gezalfd, door God aangesteld voor een specifieke missie.

כֹּה־אָמַר יְהֹוָה לִמְשִׁיחוֹ לְכוֹרֶשׁ אֲשֶׁר־הֶחֱזַקְתִּי בִימִינוֹ לְרַד־לְפָנָיו גּוֹיִם וּמָתְנֵי מְלָכִים אֲפַתֵּחַ לִפְתֹּחַ לְפָנָיו דְּלָתַיִם וּשְׁעָרִים לֹא יִסָּגֵרוּ׃
Zo zegt de Hashem tot Zijn gezalfde, tot Cyrus, wiens rechterhand Ik heb versterkt om de volken voor hem te onderwerpen en de heupen van koningen te breken; Ik zal voor hem deuren en poorten openen, die zich niet zullen sluiten.

Jesaja 45:1

Gods instrument voor de terugkeer van het Joodse volk naar hun land was een Perzische heiden.

Er zijn tegenwoordig mensen die Donald Trump een Cyrus-figuur noemen. Zoals rabbijn Mischel en Mendelowitz bespreken, is het niet moeilijk te begrijpen waarom. De onwaarschijnlijke opkomst, de onvoorwaardelijke steun voor Israël, de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël, de verhuizing van de ambassade — en vervolgens de moordaanslag, de kogel die een stukje van zijn oor wegnam, waarover Trump zelf heeft gesproken als een teken dat God hem om een reden heeft behoed. God werkt door onwaarschijnlijke instrumenten. Dat heeft Hij altijd gedaan.

Maar de vergelijking met Cyrus, hoe overtuigend die ook is, legt de lat misschien wel te laag.

Blader een paar boeken terug in de Bijbel, naar 1 Koningen 5, en je vindt een ander voorbeeld van hoe samenwerking met heidenen in Gods plannen eruit kan zien. Salomo bereidt zich voor op de bouw van de Eerste Tempel in Jeruzalem. Hij heeft de visie, de middelen, het goddelijke mandaat. Wat hij nodig heeft, is hout – de grote ceders van Libanon – en de ambachtslieden die weten hoe ze daarmee moeten werken. En dus wendt hij zich tot Hiram, koning van Tyrus.

Hiram vaardigt geen proclamatie uit. Hij geeft geen toestemming. De Joden hebben zijn toestemming niet nodig – zij zijn soeverein in hun eigen land en bouwen hun eigen tempel. Wat Hiram doet, is gewoon komen opdagen. Hij stuurt ceder- en cipressenhout. Hij stuurt zijn eigen ambachtslieden om samen met die van Salomo te werken. Hij gaat een volwaardig partnerschap aan met de koning van Israël om het huis van God te bouwen. „Hiram gaf Salomo al het ceder- en cipressenhout dat hij wenste“, zo vertelt de tekst ons, „en Salomo gaf Hiram twintigduizend maten tarwe“ (1 Koningen 5:24-25).

Dit, zo stellen rabbijn Mischel en Mendelowitz, is hoe een volwaardig partnerschap met niet-Joden in het verhaal van Israëls verlossing er in werkelijkheid uitziet. Geen toestemmingsbriefje. Een partnerschap.

Trump is een Cyrus geweest. Hij heeft de macht waarover hij beschikte gebruikt om deuren te openen voor het Joodse volk en de staat Israël, en dat is niet niks — het is in feite buitengewoon. Maar Cyrus en Hiram zijn twee verschillende modellen, en de vraag die het stellen waard is, is of Trump zichzelf als één van beiden of als beide ziet.

Cyrus vaardigde zijn decreet uit en trok zich terug. Hiram stuurde zijn hout en zijn ambachtslieden en ging aan de slag.

Jake Turx kreeg de lachers op zijn hand in de perszaal van het Witte Huis. Maar de vraag die hij eigenlijk stelde – ook al stelde hij die met een glimlach – is een van de ernstigste vragen van onze tijd. De staat Israël wordt herbouwd. Het Joodse volk keert terug naar huis. De profetieën die tweeduizend jaar lang onmogelijk leken, ontvouwen zich in realtime. In dat verhaal is er een rol weggelegd voor een Cyrus en een rol voor een Hiram.

Donald Trump heeft een van die rollen al op schitterende wijze vervuld.

De vraag is of hij bereid is de andere rol op zich te nemen.

Dit artikel is geïnspireerd door een gesprek tussen rabbijn Elie Mischel en Aharon Mendelowitz in de YouTube-serie ‘Israel365 Bible Month’. Om de volledige discussie te bekijken, ga naar het YouTube-kanaal van Israel365.

Shira Schechter is inhoudsredacteur voor TheIsraelBible.com en Israel365 Publications. Ze behaalde masterdiploma’s in zowel Joods Onderwijs als Bijbelstudies aan de Yeshiva University. Ze gaf acht jaar lang les in de Hebreeuwse Bijbel op een middelbare school in New Jersey, voordat ze in 2013 met haar gezin aliyah maakte. Shira trad kort na haar verhuizing naar Israël toe tot het team van Israel365 en leverde een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling en publicatie van The Israel Bible.

Bron: The Challenge Donald Trump Hasn’t Accepted Yet – The Israel Bible