En tot slot…

Door Terry James 3 augustus 2026

Dit commentaar zal enigszins persoonlijk van aard zijn, dus ik moet u waarschuwen dat het informatie bevat waarvan ik geloof dat de Heer wil dat deze wordt gepresenteerd, maar dat het schrijven ervan zou kunnen worden opgevat als een poging om de aandacht op mezelf te vestigen. Weet alstublieft dat dat niet mijn bedoeling is.

Toen ik vele jaren geleden in de reclame werkte, was ik creatief directeur bij een aantal reclamebureaus. We werkten er natuurlijk aan om de bedrijven van onze klanten in het best mogelijke daglicht te stellen en via regionale en nationale gedrukte media en omroepen aantrekkelijke boodschappen te creëren gericht op potentiële klanten van de producten en diensten van onze klanten.

We speurden voortdurend de uithoeken van onze hersenen af naar de slimste, maar toch treffende teksten (woordbeelden) om klanten voor onze klanten aan te trekken en om onze concurrerende reclamebureaus te laten zien hoe goed we waren in het vak van reclame.

Voor dergelijke narcistische inspanningen werden jaarlijks prijzen uitgereikt. Ik hield van de reclamewereld, maar omdat ik jonger was dan de directeuren van het bureau, raakte ik nooit betrokken bij de hogere regionen van het bedrijf waar de topmensen bijeenkwamen om de prijzen in ontvangst te nemen.

De ene keer die ik hier wil vertellen, waarbij het deel waar ik van hield – het creatieve proces – een rol speelde, is vervat in de titel van dit commentaar. Ik weet zeker dat de uitdrukking sinds dat moment lang geleden al vele malen is gebruikt. Maar het was de eerste keer dat hij werd gebruikt, en we zaten allemaal in de creatieve ruimte van het reclamebureau en wensten dat we er zelf op waren gekomen.

Hij stond groot op een reclamebord. Ik kan me niet meer herinneren welk reclamebureau ermee kwam, of voor welke uitvaartonderneming hij was bedacht, maar het was destijds absoluut de perfecte slogan voor een uitvaartonderneming: “En tot slot…”.

Ik denk dat gedachten over begrafenisgerelateerde zaken altijd wel ergens in de achtergrond van ons denken aanwezig zijn, vooral naarmate we ouder worden.

Mijn vierentachtigste verjaardag is de dag nadat we dit artikel publiceren, en terwijl ik dit schrijf op dinsdag 28 juli, heb ik geluisterd naar de begrafenis van senator Lindsey Graham, die aanzienlijk jonger stierf dan ik op dit moment ben. Daardoor kwam die slogan van lang geleden op een zeer aangrijpende manier bij me op.

Hier zit ik dan, nadenkend, biddend en schrijvend over de bijbelse afsluiting van alle dingen – bijbelse profetie.

Ik moet denken aan de vele geweldige vrienden die hun hemelse beloning hebben ontvangen, sommigen aanzienlijk jonger dan ik nu ben. Zoals dr. Dave Breese, werkelijk een van mijn meest geliefde vrienden, die me hielp bij het schrijven van mijn eerste boek – Storming Toward Armageddon.

Dave, een van de meest welsprekende en briljante woordvoerders van Gods Woord, was pas drieënzeventig toen hij naar de hemel werd geroepen.

Ik denk aan mijn geweldige vriend dr. Tim LaHaye, die zestien jaar ouder was dan ik. Ik herinner me dit omdat Tim, toen Tim en ik elkaar voor het eerst ontmoetten, met een glimlach het leeftijdsverschil opmerkte. Tim geniet nu ongetwijfeld van de geweldige beloningen van het hemelse leven – het eeuwige leven!

Dan denk ik aan de grote predikant en leraar dr. J. Vernon McGee, die zo velen van ons inspireerde met zijn nuchtere, maar enorm krachtige leer. Hij was… nou ja… hij was vierentachtig toen hij overging naar die hemelse dimensie! Vierentachtig!… Nou ja… ik ben nu ook 84!

Tijd om na te denken over wat de slogan die ik me zo levendig herinner van al die jaren geleden werkelijk inhoudt! ”En tot slot…”.

Dit is niet bedoeld om gelezen te worden als mijn eigen aanstaande grafschrift. Ik vertrouw erop dat de Heer mij hier nog heeft voor Zijn eigen doeleinden. Ik zal niet ingaan op de hartaanval en hartstilstanden van lang geleden, op Goede Vrijdag, 22 april 2011, en de wonderbaarlijke reis naar de hemel en terug, drie keer. (Nou ja, ik denk dat ik er toch weer op ingegaan ben, maar ik kan het gewoon niet laten.) Het is een getuigenis, en ik zal het altijd ter sprake brengen wanneer de gelegenheid zich voordoet.

En dat getuigenis – de belangrijkste reden waarom ik geloof dat ik nog steeds ‘boven de grond’ ben, zoals ik graag zeg – is om te vertellen dat God de wereld waarschuwt dat het einde van dit tijdperk (het Tijdperk van Genade of het Kerkelijk Tijdperk) op het punt staat te komen.

Dit betekent dat de ergste tijd in de hele menselijke geschiedenis, zoals Jezus Zelf verklaarde (Matteüs 24:21), op het punt staat over de opstandige mensheid te komen.

De Grote Verdrukking zal de laatste zeven jaar zijn die een einde zullen maken aan de opstand van de mensheid tegen God. Het zal de zeventigste week van Daniël zijn.

De beschrijving van dit verschrikkelijke tijdperk van hemelse straf tegen de opstandigen op aarde, die voornamelijk in het boek Openbaring te vinden is en waarin eenentwintig oordelen worden beschreven in een reeks van drie specifieke uitingen van Gods toorn: zeven boekrollen, zeven bazuinen en zeven schalen, zal in feite betekenen dat God zegt wat die reclamebordadvertentie al die jaren geleden al liet zien.

En tot slot…

De Heer is inderdaad langzaam met Zijn oordeel. Hij wil niet dat iemand in zijn zonde verloren gaat. Hij smeekt iedereen om tot bekering te komen. Maar Zijn geduld kent grenzen, en het is voor elke ware student van bijbelse profetie duidelijk dat deze generatie het einde van dit tijdperk van Gods geduld nadert.

De Opname van alle gelovigen, waarbij zij (harpazo) worden opgenomen in de aanwezigheid van Jezus Christus, die hen (paralambano) tot Zich zal nemen, waar zij voor altijd bij Hem zullen zijn.

Dit is nu wat wij, die Gods Woord – en met name Zijn profetische Woord – bestuderen en uitdragen, uiteindelijk wensen voor iedereen die gehoor geeft aan de roep van de Hemel. Dit is het einde van alle dingen zoals God het wil, want dat einde is in werkelijkheid het Begin.

Aanvaard Christus en de verlossing die God aanbiedt door de dood, begrafenis en opstanding van Zijn Zoon. De woorden van die slogan die ik me herinner, zullen dan een prachtige, en geen angstaanjagende, betekenis krijgen.

En tot slot…

Bron: And in conclusion… « Terry James Prophecy Line