www.wimjongman.nl
De stilte in de meeste kerken over onze ‘gezegende hoop’ is een grote fout
DoorJonathan Brentner 24 juli 2026
Afbeelding van Derk T. Bos via Pixabay
Velen herkennen de talloze tekenen die wijzen op de spoedige komst van Jezus om ons mee naar huis te nemen, naar de heerlijkheid. Maar naarmate de dagen weken worden en vervolgens maanden en jaren, hebben we soms moeite om een gretige verwachting van Jezus’ verschijning vast te houden. Als u net als ik bent, vraagt u zich af: hoe dicht kunnen we nog bij het begin van de Grote Verdrukking komen voordat we Hem in de lucht ontmoeten?
De stilte in de meeste kerken over onze ‘gezegende hoop’ maakt het des te moeilijker om onze verwachting vast te houden. Veel van onze christelijke vrienden en familieleden vinden het onredelijk om de Opname te beschouwen als iets dat tijdens ons leven zou kunnen gebeuren, als het al gebeurt. We horen ook het gelach van christenen die onze verwachting van Jezus’ aanstaande verschijning bespotten.
Ondanks al deze dingen blijf ik ervan overtuigd dat de onmiddellijke komst niet alleen belangrijk is voor de tijd waarin we leven, maar ook essentieel is voor gelovigen, ongeacht de tijd waarin we leven.
Ik zeg dit om verschillende redenen.
De onmiddellijke komst weerspiegelt de verwachting van de nieuwtestamentische heiligen
Wanneer we de Opname beschouwen als iets dat elk moment kan plaatsvinden, volgen we de verwachtingen van de nieuwtestamentische heiligen. Al een vluchtige blik op enkele verzen uit de brieven bevestigt dat zij elke dag leefden met een gevoel van onmiddellijke komst:
- „Want de komst van de Heer is nabij“ (Jakobus 5:8).
- “Want ons burgerschap is in de hemel, vanwaar wij ook verlangend uitzien naar een Verlosser, de Heer Jezus Christus” (Filippenzen 3:20).
- “Zodat het u aan geen enkele gave ontbreekt, terwijl u verlangend uitziet naar de openbaring van onze Heer Jezus Christus” (1 Korintiërs 1:7).
- “ Want zij zelf vertellen over ons hoe wij bij u zijn ontvangen, en hoe u zich van de afgoden tot God hebt bekeerd om de levende en ware God te dienen en op Zijn Zoon uit de hemel te wachten“ (1 Tessalonicenzen 1:9-10).
Al vroeg in zijn bediening geloofde Paulus dat de Opname tijdens zijn leven zou kunnen plaatsvinden (1 Tessalonicenzen 4:17; 1 Korintiërs 15:52) . Hoe is dat mogelijk zonder te geloven dat Jezus’ verschijning elk moment kan plaatsvinden?
De onmiddellijke komst leidt tot een nauwere omgang met Jezus
Het besef dat Jezus elk moment voor ons kan komen, leidt tot een nauwere omgang met Hem. De apostel Johannes zinspeelt hierop in 1 Johannes 2:28: “En nu, kindertjes, blijft in Hem, opdat wij, wanneer Hij verschijnt, vrijmoedigheid mogen hebben en ons bij Zijn komst niet in schaamte van Hem zullen terugtrekken.”
Wat is de bemoediging in dit vers om in Jezus te blijven ‘blijven’? Het is het besef dat we ons op elk moment in de aanwezigheid van onze glorieuze en rechtvaardige Verlosser kunnen bevinden. Moedigt dit ons niet aan om onmiddellijk af te rekenen met bitterheid, onvergevingsgezindheid, woede en andere zonden, in plaats van ze voet aan de grond te laten krijgen in ons (d.w.z. Efeziërs 4:26-27)?
In 1 Johannes 3:2-3 legt Johannes uit hoe onze focus op de verschijning van Jezus tot grotere reinheid in ons leidt: „Geliefden, wij zijn nu kinderen van God, en wat wij zullen zijn, is nog niet geopenbaard; maar wij weten dat, wanneer Hij verschijnt, wij aan Hem gelijk zullen zijn, want wij zullen Hem zien zoals Hij is. En een ieder die zo op Hem hoopt, reinigt zichzelf, net zoals Hij rein is.”
We zullen in dit leven geen zondeloze volmaaktheid bereiken; maar leven in het besef dat Jezus ons elk moment kan komen halen, houdt ons dicht bij de Verlosser en brengt ons snel terug naar Hem wanneer we zondigen en afdwalen.
Het besef van de nabijheid stelt ons in staat een eeuwig perspectief te behouden
Ik herinner me dat ik in Washington, D.C. op de metro stond te wachten. Zodra de aftelling voor de aankomst van de volgende trein bijna op nul stond, richtte ik mijn blik op de tunnel aan het einde van het perron, in afwachting van het licht dat door de duisternis zou schijnen.
Op dezelfde manier zorgt het besef dat de Opname elk moment kan plaatsvinden ervoor dat onze hoop op eeuwige realiteiten is gericht, zoals niets anders dat kan. Paulus beschrijft dit perspectief voor ons in 2 Korintiërs 4:17-18:
„Want deze lichte, kortstondige verdrukking bereidt voor ons een eeuwig gewicht aan heerlijkheid voor, dat alle vergelijking te boven gaat, aangezien wij niet kijken naar de dingen die gezien worden, maar naar de dingen die onzichtbaar zijn. Want de dingen die gezien worden, zijn vergankelijk, maar de dingen die onzichtbaar zijn, zijn eeuwig.”
De onmiddellijke dreiging herinnert ons er voortdurend aan dat de dingen van dit leven tijdelijk zijn en zorgt ervoor dat we meer waarde hechten aan eeuwige realiteiten dan aan onze hoop op een betere toekomst. Dit perspectief kalmeert mijn bezorgde hart elke week, zo niet dagelijks.
De boodschap van ‘geen Opname’ van onze tijd brengt gelovigen grote schade toe, omdat deze leidt tot een aardse levensvisie die eeuwige realiteiten negeert. Zij geloven wel in het eeuwige leven, maar zien dat als een verafgelegen realiteit na de dood, die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien te midden van de drukte van het leven. Daardoor richten zij zich op tijdelijke ambities, die onvermijdelijk tot grotere frustratie leiden wanneer dingen onvermijdelijk misgaan.
De nabijheid herinnert ons aan Jezus’ zekere tussenkomst
De nabijheid verandert niet alleen ons perspectief op de zaken van dit leven, maar herinnert ons er ook aan dat Jezus zeker in de wereld zal ingrijpen en rechtvaardig oordeel zal vellen over het geweld, de wetteloosheid en de wijdverbreide corruptie bij de overheid die in onze tijd zo gangbaar zijn.
Hoewel David Psalm 37 al heel lang geleden schreef, blijft de boodschap ervan de woede kalmeren die we voelen als we zien hoe het kwaad en de corruptie om ons heen de overhand hebben. Onze verwachting dat Jezus spoedig zal verschijnen, herinnert ons eraan dat de tijd van het rechtvaardige oordeel van de Heer in de niet al te verre toekomst zal aanbreken.
We hoeven niet te zien hoe de daders van de grote goddeloosheid en het geweld van vandaag de dag de gevolgen van hun daden onder ogen moeten zien (hoewel ik, toegegeven, velen van hen graag achter de tralies zou zien). Zelfs mocht de Heer ons vóór de Opname naar huis roepen, dan is het onze verwachting dat dit elk moment kan gebeuren, die ons ervan weerhoudt ons zorgen te maken dat mensen hun goddeloze plannen met succes uitvoeren en miljarden aan belastinggeld stelen.
We leven op de drempel van de eeuwigheid. Het samenvallen van zoveel tekenen maakt ons dagelijks bewust van de realiteit dat we in de laatste momenten leven vóór Jezus’ ingrijpende tussenkomst in de menselijke aangelegenheden, die we de Opname noemen.
We weten niet hoe lang we nog zullen moeten wachten, maar alleen al het besef dat het elk moment kan gebeuren, brengt rust in ons hart te midden van de gevaarlijke tijden waarin we leven. Het herinnert ons er ook voortdurend aan dat dit leven niet alles is, terwijl we hier op aarde met de vele stormen en beproevingen worden geconfronteerd. Is het dan een wonder dat de apostel Paulus het onze „gezegende hoop“ noemde?
Jonathan Brentner is een auteur, een schrijver, een Bijbeldocent met een passie voor het bemoedigen van gelovigen met een gezond bijbels wereldbeeld en de nabijheid van Jezus’ verschijning, en een medewerker van Harbinger’s Daily.