www.wimjongman.nl
De spirituele dimensie van de oorlog tussen Iran en Israël: Iraanse analist over de eschatologie van het islamitische regime
Ali Siadatan stelt dat het bestaan van Israël een theologische bedreiging vormt voor de heersende ideologie van Iran
Jo Elizabeth | Gepubliceerd: 16 juni 2026
Een Iraanse man sleept de Amerikaanse en Israëlische vlaggen langs een reusachtige Israëlische vlag tijdens een anti-Amerikaanse en anti-Israëlische demonstratie ter gelegenheid van de verjaardag van de bezetting van de Amerikaanse ambassade in het centrum van Teheran, Iran, op 4 november 2025. (Foto: Morteza Nikoubazl/NurPhoto via Reuters)
Er spelen belangrijke spirituele krachten mee in het conflict in het Midden-Oosten, vertelde Ali Siadatan, een Iraanse auteur en commentator, aan ALL ISRAEL NEWS.
Hij werd onlangs door het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken uitgenodigd in Jeruzalem om zijn expertise over Iran en de eschatologie van het islamitische regime te delen.
Siadatan, die nu in Canada woont, bekijkt Iran door een groothoeklens. Hij ziet niet alleen de geopolitieke elementen die vandaag de dag ter plaatse spelen, maar blikt ook terug op de omvangrijke geschiedenis van het land en kijkt verder dan het fysieke domein naar de spirituele aspecten van het conflict, zoals die in de Bijbel worden onthuld.
De terugkeer van Israël: een theologische bedreiging voor de revolutionaire visie van Iran
De in Iran geboren pedagoog stelt dat een van de belangrijkste problemen met Israël, vanuit het perspectief van het regime, is dat het bewijst dat de Bijbel waar is.
„De hele terugkeer naar het land geeft de oude geschriften van de profeten veel meer inhoud. En daardoor wordt het een theologische bedreiging voor de andere utopische systemen,” zei hij.
Volgens Siadatan zien we het regime in slow motion ten onder gaan. De dood van de voormalige Opperste Leider Ali Khamenei was volgens hem de belangrijkste gebeurtenis van de oorlog en de doodsklok voor het regime.
„Het experiment is voorbij,“ stelt hij, waarbij hij het islamitische regime beschouwt als een mislukte poging om de theologie uit de zevende eeuw te verzoenen met de praktische aspecten van het besturen van een staat in de moderne wereld. „Ze kunnen zich niet aanpassen aan de wereld en tegelijkertijd een economie hebben die voor iedereen functioneert.“
Het vermogen om een staat succesvol te besturen is misschien verloren gegaan, maar de ideologie erachter is dat zeker niet. Gedreven door een eschatologische visie op de toekomst biedt de islam, net als het marxisme en de nazi-ideologie, een tegenhanger voor de messiaanse duizendjarige heerschappij en het koninkrijk van God zoals beschreven in de Bijbel.
De nazi’s streefden naar hun eigen visie van een duizendjarige heerschappij van het Derde Rijk, terwijl de islam een universeel kalifaat wil besturen als de definitieve openbaring van Allah.
De Islamitische Republiek Iran raakt steeds meer in de ban van de droom om de messiaanse figuur van de Mahdi te verwelkomen en is geobsedeerd door Israël en Jeruzalem.
Siadatan beschreef Jeruzalem als een „pijler“ – de belichaming van de westerse joods-christelijke cultuur – en legde uit dat hij gelooft dat spirituele krachten zich richten op de Israëlische hoofdstad, wat gevolgen heeft voor de hele westerse wereld.
„Ze putten uit dezelfde bron van het occulte om vervolgens oorlog te voeren tegen Jeruzalem en, bij uitbreiding, tegen de Jeruzalemse pilaar van het Westen,“ zegt hij, via „concurrerende visies op de toekomst.“
Volgens Siadatan moeten de bestaande cultuur en systemen van het Westen worden vernietigd om plaats te maken voor het nieuwe.
Over de marxistisch-islamitische alliantie zei hij: „Die wist de Bijbel uit en nodigt vervolgens die cultuur uit om een alternatieve visie op de toekomst binnen te marcheren, anders dan die welke door de Bijbel is geopenbaard. En daarom bevindt zij zich in concurrentie of oorlog met de krachten die die oudere bijbelse visie uitdragen.”
Het is ongemakkelijk dat de boog van de bijbelse geschiedenis zich blijft ontwikkelen, ondanks alle pogingen om deze te vernietigen.
„Niets heeft haar meer tot leven gewekt dan de geboorte van de staat Israël, de heropleving van het land, het volk en Jeruzalem, dat na een zeer wonderbaarlijke oorlog in 1967 deel ging uitmaken van het Gemenebest van het Joodse volk,” zei Siadatan.
Hij wees erop dat de meeste Joden tegenwoordig in de Engelssprekende wereld wonen: Engeland, Australië, Canada en Amerika – een feit dat volgens hem niet onbelangrijk was.
„De Engelstalige wereld is uniek“, legde hij uit. „Ze is gebaseerd op het idee dat de mens naar Gods beeld is geschapen. Ze put uit de boeken van Mozes om individuele rechten te verlenen, terwijl de islam en het marxisme collectivistische ideeën zijn die vasthouden aan prescriptieve kennis die wordt beheerd door instellingen; je moet erin geloven, anders sta je op de zwarte lijst.“
Iraanse gelovigen verbranden een Israëlische vlag na het vrijdaggebed tijdens een bijeenkomst tegen anti-regeringsprotesten, Teheran, Iran, 5 januari 2018. (Foto: Shutterstock)
Jeruzalem, de Mahdi en de strijd om concurrerende toekomsten
Siadatan wees op een vers van Johannes in het Nieuwe Testament:
„Elke geest die Jezus niet belijdt, is niet uit God. Dit is de geest van de antichrist, waarvan jullie hebben gehoord dat hij zou komen en die nu al in de wereld is“ (1 Johannes 4:3).
„Het Griekse woord Antichristus betekent ‘valse Messias’,” verduidelijkte hij. „Terwijl de Heilige Geest uitgaat, gaat ook deze andere geest uit, en de strijd tussen deze twee geesten vormt het DNA van tweeduizend jaar geschiedenis. En zo lijken de islam en het marxisme meer op deze winden – net als in het Hebreeuwse woord ‘ruach’ (dat zowel geest als wind betekent) kennen ze geen grenzen… ze gaan overal naartoe.”
„Wanneer deze twee winden zich verenigen om de scepter van Perzië in te zetten als wapen tegen Judea en tegen de pilaar van Jeruzalem, is dat een krachtige combinatie, een sandwich,” verklaarde hij, waarbij hij de geografisch ongebonden „winden“ van de islam en het marxisme onderscheidde van regionale vorstendommen.
De Prins van Perzië: Geestelijke krachten, bijbelse profetieën en de strijd om Israël
Siadatan schrijft momenteel een boek over dit onderwerp en legde uit hoe zijn denkproces begon tijdens onderzoek naar de discrepanties tussen de Septuaginta, de Dode Zeerollen en de Masoretische teksten.
„Er staat een prachtige passage in Deuteronomium hoofdstuk 32 die ik rond 2001 ontdekte,” zei hij. „In het lied van Mozes, in de Masoretische tekst, in de Codex van Aleppo, staat dat toen God de volken verdeelde en hun grenzen vaststelde, Hij dat deed naar het aantal zonen van Israël. Maar in de Septuaginta staat er ‘naar de zonen van God’.”
“Toen de Allerhoogste de volken hun erfdeel gaf, toen Hij de mensheid verdeelde, stelde Hij de grenzen van de volken vast naar het aantal zonen van God. Maar het deel van de Heer is Zijn volk, Jakob is Zijn toegewezen erfdeel” (Deut. 32:8-9).
In Genesis 46:27 staat dat er 70 mensen onder de zonen van Israël werden geteld toen zij Egypte binnenkwamen, een getal dat in de joodse traditie vanwege dit vers de volken is gaan vertegenwoordigen. Deze passage kan echter ook verwijzen naar de „zonen van God”, die Siadatan gelijkstelt aan de geestelijke krachten die heerschappij hebben over specifieke geografische gebieden.
„Er zijn deze glimpen van geestelijke krachten achter de volken… de vorst van Perzië, de vorst van Griekenland,” legt hij uit, eraan toevoegend dat toen Jezus in de woestijn werd verzocht, Satan aanbood de heerschappij over alle koninkrijken van de wereld over te dragen, alsof ze onder zijn controle stonden om weg te geven.
„Het past binnen het imperiale systeem van de droom van Nebukadnezar, als een van de dragende imperiale rechtsgebieden van de wereldorde. Want daaruit komt Rome voort, en uit Rome komt Europa, en de moderne wereld,” vervolgde hij, verwijzend naar het boek Daniël waarin de Prins van Perzië bij naam wordt genoemd.
“Dit zijn dus de geestelijke autoriteiten over de volken,” vervolgde Siadatan. “Ze eisen aanbidding, ze worden afgoden, ze geven geschriften, maar Gods Bijbel is heel anders omdat die de toekomst voorspelt voordat die plaatsvindt.”
In vergelijking met ideologische manifesten of andere religieuze teksten onderscheidt de Bijbel zich doordat zijn profetieën consequent zijn uitgekomen en dat nog steeds doen.
„De profetische historische ondertoon van het verhaal is het unieke kenmerk van de Hebreeuwse Bijbel, doorlopend tot in het Nieuwe Testament, waar alleen de aspecten van het leven van de Messias zijn vastgelegd die binnen het bereik vallen van de voorspellingen van de Hebreeuwse Bijbel over de Messias.”
„De islamitisch-marxistische beweging heeft niet alleen Iran veroverd of de sjah ten val gebracht,“ stelt Siadatan. „Het is het centrum van een heel vorstendom dat de hele regio bestuurt; zelfs Turkije, Egypte en de Arabische wereld vallen binnen het rijk van de vorst van Perzië, maar het lijkt erop dat het hoofdkwartier wel degelijk vanuit het Iraanse plateau opereert.“
Siadatan gaf commentaar op de manier waarop deze alliantie de controle heeft gegrepen over politieke partijen, de media, het onderwijssysteem en zelfs kerken om een hele generatie te indoctrineren. De grond was voorbereid en het kruitvat klaargezet, dus toen 7 oktober aanbrak, ontstond er een vuurstorm, suggereerde hij.
„Nu is de lucifer gegooid en werd de vlam op 8 oktober aangewakkerd… en aangezien het woord ‘Hamas’ (חמס) op opmerkelijke wijze voorkomt in de parasja van Noach, vult het een week later de hele aarde,” zei hij, verwijzend naar Genesis 6:11, dat in de Torah-lezing stond in de week dat het gebeurde:
“De aarde was in Gods ogen verdorven, en de aarde was vervuld van geweld [Hamas חמס].”
Maar dat is nu juist het bijzondere aan de Bijbel. Hij is mysterieus en profetisch, en beschrijft gebeurtenissen nauwkeurig en voorspelt ze zelfs voordat ze plaatsvinden. Dus hoezeer de overheden en geesten die tegen Jeruzalem werken ook mogen woeden, het Boek der boeken blijft zich voor onze ogen ontvouwen.
Hij zei: „De reden waarom deze mensen Israël willen vernietigen, is omdat [dit de waarheid van] de Bijbel bewijst. De legitimiteit van deze pilaar van Jeruzalem ligt in het feit dat de woorden van de Bijbel op het toneel van de geschiedenis zijn uitgekomen. Er zit een waarheid in.”
Neem alstublieft even de tijd en sluit u aan bij anderen die op dit moment voor Israël bidden door uw licht toe te voegen aan de live gebedskaart met een simpele klik op prayforisrael.live.
Jo Elizabeth heeft een grote interesse in politiek en culturele ontwikkelingen; ze studeerde sociaal beleid voor haar bachelor en behaalde een master in joodse filosofie aan de Universiteit van Haifa, maar ze schrijft het liefst over de Bijbel en het belangrijkste onderwerp daarvan: de God van Israël. Als schrijfster verdeelt Jo haar tijd tussen het Verenigd Koninkrijk en Jeruzalem, Israël.