Van het begin tot het einde wijst de Schrift naar Jezus

Het verhaal van Jezus was al eeuwen vóór Zijn geboorte verweven in het Oude Testament

Britt Gillette - 16 juni 2026

Isaak droeg het hout voor zijn eigen offer. Hetzelfde hout dat bedoeld was om hem te doden.

Honderden jaren later droeg Jezus Zijn eigen kruis naar Zijn executie.

Dat is geen toeval. Het is een voorafschaduwing… Het is een patroon dat terug te vinden is in elk verhaal, elk feest en elk offer in het Oude Testament.

Lang voordat Jezus in Bethlehem werd geboren, kondigde het Oude Testament Zijn komst al aan. Jezus getuigde hier zelf van. Hij zei:

„Jullie onderzoeken de Schriften omdat jullie denken dat ze jullie eeuwig leven geven. Maar de Schriften wijzen juist naar mij!” Johannes 5:39 (NLT)

Jezus zei ook dat alles wat over Hem geschreven staat in de wet van Mozes, de profeten en de Psalmen in vervulling moest gaan (Lucas 24:44).

Als je de boeken van het Oude Testament bestudeert – boeken die honderden jaren vóór Jezus zijn geschreven – zul je merken dat dit waar is. Je zult gedetailleerde en specifieke profetieën vinden over de komst van een Messias, en je zult zien dat allemaal in het leven van Jezus in vervulling zijn gegaan. Deze profetieën alleen al bevestigen de identiteit van Jezus als de langverwachte Messias.

Maar bijbelse profetieën zijn niet de enige manier waarop Jezus in het Oude Testament wordt verheerlijkt. Ook de verhalen, rituelen en wonderen wijzen op Zijn leven, dood en opstanding.

Sterker nog, als je het Oude Testament doorleest, zul je Jezus overal tegenkomen. Laten we dan eens kijken naar een paar voorbeelden – Abrahams bijna-offer van Isaak, het verhaal van Jona, het paaslam en de lentefeesten.

Abrahams bereidheid om Isaak te offeren

In het eerste boek van de Bijbel, dat honderden jaren vóór Jezus werd opgeschreven, wordt het geloof van Abraham op de proef gesteld. God zegt hem zijn enige zoon, Isaak, mee te nemen naar het land Moria en hem daar als brandoffer te offeren (Genesis 22:2). Denk eens na over wat Abraham heeft meegemaakt. Kun je je voorstellen dat God jou zou vragen je eigen kind te offeren? Uiteindelijk hield God Abraham tegen en spaarde Hij Isaaks leven.

Maar er is meer aan de hand in dit verhaal.

God voerde dit plan uit toen het om Zijn eigen Zoon, Jezus, ging. God gaf Jezus als een levend offer, zodat iedereen die in Hem gelooft eeuwig leven zal hebben (Johannes 3:16). Gods verzoek aan Abraham – om zijn enige zoon te offeren – was dus een voorafschaduwing van de kruisiging van Jezus. Het verslag in Genesis onthult zelfs dat Abraham, terwijl hij naar de offerplaats liep, het hout voor het brandoffer op Isaaks schouders legde (Genesis 22:6) – hetzelfde hout dat bestemd was om zijn leven te beëindigen. Ook dit was een voorafschaduwing van Jezus, die gedwongen werd het kruis naar Zijn eigen executieplaats te dragen (Johannes 19:17).

Het verhaal van Jona

Ruim 700 jaar vóór de geboorte van Jezus sprak God tot een man genaamd Jona. Hij droeg hem op naar de stad Nineve te gaan en Gods oordeel uit te spreken. Maar Jona deed precies het tegenovergestelde: hij ging aan boord van een schip en voer naar een ander land.

Toen de bemanning van het schip zich realiseerde wat Jona had gedaan, gooiden ze hem overboord en werd hij door een grote vis opgeslokt. Toch stierf Jona niet. Hij bracht de volgende drie dagen en drie nachten door in de buik van de vis (Jona 1:1-17).

Het verhaal van Jona was een voorafschaduwing van de dood en opstanding van Jezus.

Toen de Farizeeën een wonder van Jezus eisten, zei Hij tegen hen:

„Het enige teken dat Ik jullie zal geven, is het teken van Jona. Want net zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de grote vis was, zo zal Ik drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn.“ Matteüs 12:38-40 (NLT)

Jezus vervulde deze profetie tot op de letter toen Hij drie dagen en drie nachten na Zijn kruisiging uit het graf opstond (Lucas 24:6-7).

Het paaslam

Terwijl de Israëlieten door de farao tot slavernij waren gedwongen, zond God een dodelijke plaag om alle eerstgeborenen in Egypte te doden. Maar God droeg de Israëlieten op een lam te slachten en het bloed ervan op de deurposten van de huizen aan te brengen waar zij het dier zouden eten (Exodus 12:6-7). In ruil daarvoor beloofde God de met bloed gemarkeerde huizen over te slaan, zodat de doodspest die huishoudens niet zou treffen (Exodus 12:13).

Sinds die nacht viert het Joodse volk elk jaar het Pascha ter herdenking van wat God heeft gedaan. Enkele eeuwen later werd de betekenis achter Gods verzoek duidelijk toen Hij Jezus zond om als het ultieme offer voor ons te dienen. Toen Johannes de Doper Jezus zag, zei hij:

„Zie, het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt!” Johannes 1:29 (NLT)

Jezus was het ware Paaslam dat onze vrijheid heeft verworven en ons vergeving van onze zonden heeft geschonken met Zijn eigen bloed (Efeziërs 1:7). Net zoals geen enkele eerstgeborene in Egypte aan de dood kon ontkomen zonder het bloed van het lam op zijn deurpost, kan niemand op aarde vergeving van zonden ervaren zonder het bloed van Jezus. Want volgens de Wet van Mozes kan er zonder het vergieten van bloed geen vergeving zijn (Hebreeën 9:22).

De lentefeesten

Paulus zei tegen de gemeente in Kolosse:

„Laat niemand jullie veroordelen omdat jullie bepaalde heilige dagen, nieuwe-maanceremonies of sabbatten niet vieren. Want deze voorschriften zijn slechts schaduwen van de werkelijkheid die nog moet komen, en Jezus is die werkelijkheid.” Kolossenzen 2:16-17 (NLT)

Net zoals Jezus zei: „De Schrift wijst naar mij“, zo zei Paulus dat alle heilige dagen en ceremonies naar Christus wijzen.

In Leviticus 23 gebiedt God de Israëlieten zeven heilige feesten te vieren. Hoewel dit in de tijd van Mozes willekeurig leek, weten we nu dat deze feesten profetisch van aard waren. De lentefeesten waren een voorafschaduwing van Zijn eerste komst, en de herfstfeesten zijn een voorafschaduwing van Zijn tweede komst.

Aangezien ze al in vervulling zijn gegaan, laten we eens kijken naar de lentefeesten.

Het Pascha

We hebben al besproken hoe Jezus de vervulling is van het Paschalam.

Elk jaar is het Joodse volk verplicht het Pascha te vieren als een bijzonder feest ter ere van de Heer (Exodus 12:14). Toch zijn deze vieringen slechts schaduwen die verwijzen naar het ware Pascha dat bijna tweeduizend jaar geleden plaatsvond.

Ter vervulling van het Pascha-feest werd Jezus gekruisigd terwijl de Pascha-lammeren in de Tempel werden geslacht (Johannes 19:14). Als het Lam van God betrad Jezus het Allerheiligste en verzekerde Hij voor altijd onze verlossing met Zijn eigen bloed in plaats van met het bloed van dieren (Hebreeën 9:12).

Ook zagen de Romeinse soldaten tijdens de kruisiging dat Jezus al dood was, zodat zij Zijn benen niet braken (Johannes 19:33). Hiermee werd voldaan aan Gods vereiste dat het Paschalam vrij moest zijn van gebroken beenderen (Exodus 12:46).

Het Feest van de Ongezuurde Broden

Het Feest van de Ongezuurde Broden moet zeven dagen na het Pascha worden gevierd; gedurende die tijd moet alle gist uit het huis worden verwijderd en mag niemand brood met gist eten (Exodus 12:15).

Dit feest was een voorafschaduwing van Jezus en Zijn zondeloze leven, aangezien Jezus het brood des levens is (Johannes 6:35) en Hij zonder zonde is (1 Petrus 2:22).

Aangezien gist (een vorm van zuurdesem) symbool staat voor zonde en valse leerstellingen (1 Korintiërs 5:6-7; Galaten 5:9), staat het Feest van de Ongezuurde Broden voor het verwijderen van zonde uit iemands leven. Als het ultieme paaslam (Openbaring 5:12) was Jezus een lam zonder vlek of smet (1 Petrus 1:19) – een verdere vereiste voor het paaslam (Exodus 12:5). Ongezureerd brood symboliseert het zondeloze lichaam van Jezus, dat samen met Zijn bloed werd gegeven als een offer voor de vergeving van zonden (Matteüs 26:26).

Het Feest van de Eerste Vruchten

Als viering van de eerste oogst eiste God van de Israëlieten dat zij het Feest van de Eerste Vruchten zouden vieren op de dag na de eerste sabbat tijdens het Feest van het Ongezuurde Brood (Leviticus 23:9-14).

De opstanding vond plaats op het Feest van de Eerste Vruchten (de zondag na het Pascha). Het Feest van de Eerste Vruchten was dus een voorafschaduwing van de opstanding van Jezus – de eerste vrucht van een overvloedige oogst van zielen die verlost zijn door het lichaam en bloed van Christus. Paulus bevestigde dit toen hij over Jezus zei: „Hij is de eerste in een grote oogst van allen die gestorven zijn“ (1 Korintiërs 15:20).

Maar als Christus de eerste vrucht is, dan impliceert dat iets van grote betekenis. En wat is dat? Dit is het… Als er een eerste vrucht is, dan moet er ook een tweede, een derde, een vierde, enzovoort zijn. Jezus werd opgewekt als de eerste van de oogst, maar wanneer Hij terugkomt, zal iedereen die in Hem gelooft eveneens worden opgewekt (1 Korintiërs 15:23).

Pinksteren

Vijftig dagen na het Feest van de Eerste Vruchten eiste God van de Israëlieten dat zij het Oogstfeest zouden vieren – een feest dat beter bekend staat onder de Griekse vertaling, „Pinksteren“ (Leviticus 23:15-22).

Op deze dag gaf God de Heilige Geest aan de gelovigen (Handelingen 2:1-13). Jezus beloofde dat de Heilige Geest zou komen wonen in degenen die in Hem geloven (Johannes 14:16-17), en Paulus zei dat je de Heilige Geest zult ontvangen op het moment dat je het Goede Nieuws over Jezus gelooft (Galaten 3:5).

Pinksteren viert de grote zielenoogst die tot stand is gekomen door de kruisiging en de opstanding. Zoals Jezus zei: ‘De oogsters krijgen een goed loon, en de vrucht die zij oogsten zijn mensen die tot het eeuwige leven worden gebracht’ Johannes 4:36 (NLT).

Het draait allemaal om Jezus

De parallellen tussen deze rituelen en verhalen uit het Oude Testament zijn meer dan louter toeval. In combinatie met andere voorbeelden van symboliek uit het Oude Testament en de vervulde Messiaanse profetieën vormen ze een verdere bevestiging dat de Bijbel het geïnspireerde Woord van God is. Het belangrijkste is dat ze dienen om de naam van Jezus te verheerlijken.

Een zorgvuldige bestudering van de Schrift onthult deze waarheid – ze wijzen naar Jezus (Johannes 5:39).

Alle voorbeelden uit het Oude Testament die in dit artikel aan bod komen, waren een voorafschaduwing van toekomstige gebeurtenissen. En de Bijbel zegt:

“Want de essentie van profetie is om een duidelijk getuigenis af te leggen voor Jezus.” Openbaring 19:10 (NLT)

Jezus is de Alfa en de Omega. De Eerste en de Laatste. Van begin tot eind draait de Bijbel helemaal om Hem!

Bron: From Beginning to End, Scripture Points to Jesus