Europa op het punt van overgave aan de islam

Een cultuur die gevormd is door de Verlichting kan niet worden overweldigd door een middeleeuwse cultuur die weigert te veranderen, en het is aan Europa om zichzelf te redden.

Janet Levy | 7 april 2026

In zijn beschrijving van de ondergang van het Romeinse Rijk in The Story of Civilization schreef Will Durant: “Een grote beschaving wordt niet van buitenaf veroverd voordat ze zichzelf van binnenuit heeft vernietigd.” Hetzelfde zou in de 21e eeuw kunnen gelden voor de Europese Unie (EU). Postmoderne illusies van een goedaardig en rechtvaardig multiculturalisme zorgen ervoor dat de islamistische ideologie – die geen terughoudendheid kent wat betreft haar supremacistische ambities – zich met een ongekende virulentie kan verspreiden.

Bedenk hoe een schuld- en schaamtecomplex, aangewakkerd door linkse academici in instellingen, de media en het publiek, het joods-christelijke ethos uitholt. Kerstmis is niet langer Kerstmis, maar een of andere dwaze seculiere viering zoals ‘Winter Journey’ of ‘Destination Beautiful Winter’, terwijl ‘Merry Christmas’ wordt vervangen door ‘Happy Winter’. In de VS, Frankrijk, Spanje, Duitsland en daarbuiten hebben overheden, scholen en mediakanalen joods-christelijke feesten afgezwakt, geschrapt of gezuiverd en christelijke symbolen, verlichting en zelfs traditionele liederen afgeschaft.

Tegelijkertijd wordt de islam een luide en zichtbare aanwezigheid toegestaan. Ramadanvieringen vinden steeds vaker plaats op iconische locaties en bij belangrijke overheidsgebouwen. Iftar-gebeden worden steeds vaker in de openbare ruimte gehouden in plaats van in moskeeën. België organiseerde bijvoorbeeld het langste iftar-diner – 2 km lang, door meerdere gemeenschappen heen, en met meer dan 8.000 gasten. De adhan, die verkondigt dat er geen andere god is dan Allah en dat Mohammed Zijn boodschapper is, weerklinkt uit luidsprekers, waarmee de islamitische dominantie wordt bevestigd en alle andere religies worden afgewezen, aan wie dergelijke voorzieningen ronduit worden ontzegd.

In het Verenigd Koninkrijk werden iftars zelfs gehouden in kathedralen in Manchester, Bristol, Southwark, Bradford, St. Paul’s en Coventry. Het uitroepen van Allah als de enige ware God op een plek gewijd aan het beoefenen van het christendom is een directe schending van het canoniek recht, maar de invloed van de publieke opinie en de heersende stemming heeft er steeds vaker toe geleid dat kerken dit toestaan – wellicht als een gebaar van virtue signalling of uit angst voor kritiek. Niemand vraagt zich af of de praktijken van andere religies ooit in een moskee zouden worden toegestaan.

Openbaar gebed is niet toegestaan voor andere religies – zelfs niet voor het christendom – op een overwegend christelijk continent. Alleen de islam geniet dat voorrecht: in veel steden in de VS en Europa loopt het verkeer vertraging op wanneer moslims op straat namaz verrichten. Christenen worden echter vaak gearresteerd voor bekering, prediking of zelfs gebed. Grondwettelijke rechten – zoals de vrijheid van geloof en meningsuiting – worden selectief genegeerd: Isabel Vaughan-Spruce werd twee keer aangeklaagd omdat ze rustig stond te bidden buiten een abortuskliniek.

De brede culturele verschuiving in heel Europa is in de richting gegaan van een twijfelachtige en rigide rationeel-wetenschappelijk-seculiere visie als het gaat om alle religies behalve de islam. Het Verenigd Koninkrijk en andere Europese landen doen hun uiterste best om tegemoet te komen aan de moslimgeloofsovertuigingen. Wetten en schoolrichtlijnen waarschuwen tegen afbeeldingen van Mohammed en zelfs van menselijke figuren – aangezien moslims deze als godslasterlijk zouden kunnen beschouwen. Een 32 pagina's tellend boekje, uitgegeven door de stad Leeds, waarschuwt onderwijzers voor de ‘gevoeligheden’ van moslims ten aanzien van kunst, dans, muziek en lichamelijke opvoeding.

De nieuwe Britse definitie van ‘anti-moslimvijandigheid’ omvat een godslasteringswet die sterk lijkt op de islamitische leer. Onder deze wet kunnen legitieme zorgen en kritiek op moslims en hun praktijken gemakkelijk worden onderdrukt. Nog zorgwekkender is dat het de politie, openbare diensten en ngo’s zou kunnen belemmeren bij het aanpakken van kwesties als groomingbendes, genitale verminking van vrouwen en terrorisme. Ondanks deze ruime bescherming beschreef de Muslim Council of Britain de wijzigingen als een “afgezwakte versie” waarbij tijdens de besprekingen geen input van haar leiding was gevraagd. Dit staat in contrast met de dhimmitude die in islamitische landen aan niet-moslims wordt opgelegd.

Gecoördineerde islamisering via vreedzame en gewelddadige middelen gaat in Europa in hoog tempo door, omdat landen een gemeenschap verwelkomen die weigert te integreren. Grootschalige migratie gaat gepaard met de bouw van meer moskeeën en madrasa’s, een toename van sharia-rechtbanken en moslims die ervoor kiezen de islamitische wet boven nationale wetten te stellen. Het landschap verandert merkbaar en moslimwijken, waar islamitische kleding- en voedingsvoorschriften worden gehandhaafd, komen steeds vaker voor in Europese steden.

Veel moslimwijken zijn no-go zones geworden voor wetshandhavers, ondanks dat ze hotspots zijn voor criminaliteit, geweld tegen vrouwen, islamistische indoctrinatie en terrorisme. Een Zweeds onderzoek uit 2020 vond een sterk verband tussen criminaliteit en immigratie. Van 2002 tot 2017 waren immigranten (voornamelijk moslims) verdachten in 74% van de moorden, pogingen tot moord en doodslag, en in 70% van de overvallen. Sinds 2018 hebben Zweden, Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk een toename gezien van bomaanslagen, schietpartijen door bendes, steekpartijen, onthoofdingen en aanvallen op de politie. Met name Zweden is de verkrachtingshoofdstad van Europa geworden, terwijl het Verenigd Koninkrijk weigert het bestaan te erkennen van grooming- en verkrachtingsbendes die zich richten op minderjarige meisjes.

Deze misdrijven worden zelden vervolgd omdat moslims in een groot deel van Europa een beschermde groep zijn geworden, een status die zij hebben verworven door grootschalige immigratie en opzettelijke druk. Naarmate de moslimbevolking groeit, nemen ook de beschuldigingen van racisme en islamofobie toe. Europa, in zijn obsessie met multiculturalisme en het idee van een seculiere staat vrij van enige culturele invloed, doet er alles aan om tegemoet te komen aan islamitische overtuigingen en moslims te beschermen.

Een onderzoek van het Pew Research Center schatte de moslimbevolking in Europa op 4,9%, met een verwachte groei tot tussen de 7,4% en 14% in 2025, afhankelijk van migratietrends en vruchtbaarheidscijfers, die over het algemeen hoger liggen onder moslimimmigranten dan onder de autochtone bevolking. In Duitsland en Zweden zou de moslimbevolking kunnen oplopen tot 20–30%, terwijl Frankrijk, Italië en België met vergelijkbare druk te maken kunnen krijgen. Zodra er grote moslimgemeenschappen zijn gevestigd, kunnen zij pleiten voor wetten die de islamitische dominantie ondersteunen. Bovendien is er altijd een onuitgesproken dreiging dat elk vermeend onrecht kan leiden tot vergeldingsaanvallen door terroristen.

De steekpartij op Theo van Gogh in Amsterdam (2004), de aanrijding met een vrachtwagen op de luchthaven van Glasgow (2007), de steekpartij op een Britse soldaat (2014), de schietpartijen bij Charlie Hebdo en het bloedbad in theater Bataclan in Parijs (beide in 2015), het opzettelijk inrijden met een vrachtwagen op een kerstmarkt in Berlijn (2016) en de onthoofding van een leraar Frans (2020) – de lijst is eindeloos, en het is onwaarschijnlijk dat dergelijke aanslagen zullen stoppen, gezien het tempo waarin Europa moslims toelaat. In februari van dit jaar hebben Nederlandse autoriteiten 15 mensen gearresteerd wegens het verspreiden van ISIS-propaganda via TikTok.

Dat de islamitische cultuur volkomen vijandig staat tegenover ideeën als vrouwenvrijheid, die in Europa als vanzelfsprekend worden beschouwd, is al vele malen aangetoond door massale seksuele aanrandingen en grope-sprees door jonge moslimmannen. Na een van de ergste van dergelijke aanvallen, tijdens oudejaarsavond in Keulen (2015), werden de politie en de media ervan beschuldigd het te verdoezelen om het anti-immigrantensentiment te verminderen. Het boek Prey van Ayaan Hirsi Ali legt een verband tussen de sterke toename van seksuele aanrandingen en de moslimimmigratie naar Europa.

Door moslimimmigratie aan te moedigen met uitkeringen, gratis huisvesting en werkloosheidsuitkeringen, is het onwaarschijnlijk dat dit zal stoppen. Degenen die aankomen, leren vaak de lokale taal niet en verwerven niet de vaardigheden en opleiding die nodig zijn voor integratie; in plaats daarvan gedijen ze vaak in geïsoleerde gemeenschappen die zich afzonderen van de lokale bevolking. Het Franse Instituut voor Publieke Opinie constateerde dat 46% van de in het buitenland geboren moslims en 18% van de in Frankrijk geboren moslims de sharia steunt.

Naarmate moslims meer politieke vertegenwoordiging krijgen, zal de Europese cultuur waarschijnlijk in verval raken, grotendeels omdat regeringen proberen moslims te paaien. De Italiaanse premier Giorgia Meloni had volkomen gelijk toen zij in 2024 verklaarde dat “de islamitische cultuur en de Europese beschavingswaarden een compatibiliteitsprobleem hebben.”

Een cultuur die gevormd is door de Verlichting mag niet worden overspoeld door een middeleeuwse cultuur die weigert te veranderen. Om met de woorden van Durant te spreken: Europa moet zijn culturele zelfvernietiging door de islam voorkomen. Dit is misschien wel de laatste kans voor Europa om zichzelf te redden.

Bron: Europe On The Verge Of Surrender To Islam - American Thinker