Perzië, niet Iran?

Door Terry James 13 juli 2026

Toen ik op 29 juni naar een ochtendprogramma van Newsmax luisterde, hoorde ik een interessante stelling die diep aansloot bij mijn perspectief als „wachter op de muur.“

Een Amerikaanse generaal werd geïnterviewd door de presentator van het programma. Ze gingen diep in op de omgang van de president met de onderhandelaars van het Iraanse regime – dat wil zeggen, met de weinigen die er nog over zijn om te onderhandelen.

De presentator en de generaal waren het erover eens dat er binnen Iran twee verschillende onderhandelingspartijen zijn. Dat wil zeggen, blijkbaar is dit waar.

De generaal en de presentator waren het daar opnieuw over eens. Het ene element lijkt de diplomatieke kant te zijn, die het zogenaamde MOU (Memorandum of Understanding) heeft ondertekend, waarin het regime instemt met het volgende: 1) Iran zal niet langer een kernwapenprogramma nastreven; en 2) de Straat van Hormuz zal nu volledig openstaan voor scheepvaartverkeer zonder enige verstoring door Iraanse aanvallen. Tegelijkertijd zijn er de fanatieke IRG -militanten die blijven proberen de scheepvaart in de Straat te hinderen, en die niet willen toestaan dat Amerikaanse of internationale onderzoekers Iran binnenkomen om het Iraanse nucleaire materiaal en de nucleaire productiematerialen te inspecteren en te verwijderen.

De generaal legde uit hoe president Trump zojuist opdracht had gegeven tot een zeer krachtige aanval op lanceerinstallaties en andere militaire en radarinstallaties, als reactie op de Iraanse schending van het staakt-het-vuren-akkoord door beschietingen op een schip dat de Straat binnenvoer. (Sindsdien zijn er nog andere vergeldingsaanvallen geweest.)

De generaal zei dat Trumps geduld opraakte. Hij zei in z'n grote lijnen dat de Iraniërs maar beter de voordelen konden inzien van de geduldige aanpak van de president via het diplomatieke proces, omdat ze zouden merken dat Trumps afnemende geduld iets zou zijn wat ze absoluut niet zouden waarderen – waarmee hij suggereerde dat het optreden van Amerika in dat geval veel erger zou zijn dan ‘Midnight Hammer,' de codenaam van de operatie waarmee de hele kwestie was begonnen.

Toen zei de generaal iets dat echt indruk maakte. Hij zei dat als het regime zich niet volledig zou houden aan het MOA dat ze hadden ondertekend, we het land in de toekomst misschien Perzië, zouden noemen, in plaats van Iran. Ik vatte dit op als volgt: omdat Iran militair vernietigd zou worden, net als de IRG, zou de naam van het land worden teruggebracht naar zijn oude naam.

Ik denk dat dat een reële mogelijkheid is. Deze oorlogsinspanning tegen de nucleaire ambities van Iran en het oorlogszuchtige optreden in die regio – zaken als het stilleggen van de internationale scheepvaart – zou in het diplomatieke proces om de oorlog te beëindigen op de een of andere manier kunnen uitmonden in een naamsverandering. De naam zou inderdaad kunnen worden veranderd van Iran terug naar Perzië.

Deze mogelijkheid doet zich naar mijn mening voor vanwege het gepraat over regimeverandering, troepen op de grond en al het verzet tegen dergelijke acties, met name door degenen die zich tegen alles verzetten wat Trump doet.

Het zou typisch zijn voor diplomaten om alleen met een naamsverandering te komen, waarmee ze ons laten weten dat de dreiging nu voorbij is.

Zoiets zou: 1) de militante islamitische fanatici van de IRG in staat stellen aan de macht te blijven; en, nog belangrijker, 2) ervoor zorgen dat die Gog-Magog-natie weer de exacte naam krijgt die Ezechiël in zijn profetie kreeg.

Nogmaals, de discussies binnen de reguliere nieuwsbronnen, en zelfs in de diplomatieke kringen, gaan over wat er zou kunnen gebeuren als Trump zijn niet al te langdurige geduld verliest.

En de heer Trump heeft met zijn recente opmerkingen aanleiding gegeven om ons af te vragen wat er nu gaat gebeuren, terwijl het altijd misleidende, leugenachtige Iraanse regime zijn verwarrende spelletjes blijft spelen.

President Donald Trump waarschuwde zaterdag dat de Verenigde Staten gedwongen zouden kunnen worden om veel ingrijpender militaire actie tegen Iran te ondernemen, nadat Amerikaanse vliegtuigen Iraanse opslagplaatsen voor raketten en drones en radarposten aan de kust hadden aangevallen, die volgens hem werden gebruikt bij herhaalde schendingen van een staakt-het-vuren-overeenkomst.

In een bericht op Truth Social zei Trump dat Amerikaanse troepen in actie kwamen nadat Iran de overeenkomst „OPNIEUW“ had geschonden, waarbij hij Teheran ervan beschuldigde geen lering te hebben getrokken uit herhaalde waarschuwingen.

„Er kan een moment komen waarop we niet langer redelijk kunnen zijn en gedwongen zullen worden om de klus die we zeer succesvol zijn begonnen, militair af te maken“, schreef Trump. „Als dat gebeurt, zal de Islamitische Republiek Iran niet langer bestaan!“

De waarschuwing van de president was een van zijn krachtigste publieke verklaringen tot nu toe, nu de spanningen tussen Washington en Teheran blijven oplopen na recente aanvallen op commerciële schepen nabij de Straat van Hormuz, een van ’s werelds meest cruciale energiecorridors.

Het Amerikaanse Central Command verklaarde dat Amerikaanse troepen Iraanse opslagplaatsen voor raketten en drones, evenals radarposten aan de kust, hebben aangevallen, nadat Iran naar verluidt commerciële schepen zou hebben aangevallen in strijd met het staakt-het-vuren. De aanvallen leken erop gericht te zijn het vermogen van Iran om verdere aanvallen uit te voeren op schepen die door de regio varen, te verzwakken. („Trump waarschuwt Iran dat het ‘niet langer zal bestaan’ na Amerikaanse aanvallen op raket- en dronelocaties”, door Emmit Barry, Worthy Christian News, 27 juni 2026)

De meesten die de gebeurtenissen volgen in het gebied dat Ezechiël ‘Perzië’ noemde , zijn van mening dat dit zich opbouwende conflict een aanzienlijke profetische betekenis heeft. Ik ben het daarmee eens.

Er moet een natie in dat gebied zijn die zich aansluit bij de coalitie van de door Gog geleide aanval op Gods uitverkoren volk. Er moet een soort quasi- of pseudo-oplossing komen voor het huidige, zich opbouwende conflict, waardoor het bestaan mogelijk wordt van een nationale strijdmacht die het gehate Israël kan aanvallen.

Ik stel voor dat een naamsverandering een diplomatiek instrument zou kunnen zijn om deze vreemde wending in de gebeurtenissen mogelijk te maken. Het zou Perzië kunnen zijn, en niet Iran, dat de naam is van die door Satan geïnspireerde natie waarvan de belangrijkste boze engel de Prins van Perzië is, die samen met alle anderen op de bergen van Israël wordt vernietigd, zoals beschreven in de hoofdstukken 38 en 39 van Ezechiël.

Terwijl we de komende dagen toekijken wat er zich in die regio allemaal afspeelt, laten we onze ogen omhoog houden, zoals onze Heer ons heeft opgedragen:

En wanneer deze dingen beginnen te gebeuren, kijk dan omhoog en hef uw hoofden op; want uw verlossing is nabij. (Lucas 21:28)

Bron: Persia not Iran? « Terry James Prophecy Line