www.wimjongman.nl
PASCHA VROEGER EN NU
Jezus vierde het Pascha – hier zijn 4 redenen waarom ook evangelicalen er goed aan zouden doen dit te doen
Joel C. Rosenberg| Gepubliceerd: 1 april 2026
Jezus eet het paasmaal met zijn discipelen in de film “The Chosen” (Afbeelding via 5 & 2 Studios)
JERUZALEM, ISRAËL – Vanavond zullen meer dan 15 miljoen joden over de hele wereld, waaronder zo'n 8 miljoen Israëli's, samenkomen met familie en vrienden om het Pascha te vieren.
Miljoenen evangelische christenen – waaronder onze familie – zullen het ook vieren.
Niet-Joodse christenen zijn hiertoe niet verplicht in het Nieuwe Testament.
Maar ik geloof dat evangelische gezinnen rijkelijk gezegend zullen worden als ze dit doen.
Hier zijn vier redenen waarom.
Ten eerste vierde Jezus het Pascha met Zijn discipelen in de eerste eeuw en wij zijn vandaag de dag Zijn discipelen.
In de evangelieverslagen zien we dat Jezus jaar na jaar Gods redding en verlossing van het Joodse volk, de natie Israël, uit de slavernij en wrede onderdrukking in Egypte gedenkt en viert.
Hij deed dit zelfs in de laatste dagen van Zijn aardse leven.
In Mattheüs hoofdstuk 26 lezen we het volgende: “Op de eerste dag van het Feest van de Ongezuurde Broden kwamen de discipelen naar Jezus toe en zeiden tegen Hem: ‘Waar wilt U dat wij voor U het Pascha bereiden?’ En Hij zei: ‘Ga de stad in naar een bepaalde man en zeg tegen hem: “De Meester zegt: Mijn tijd is nabij; Ik zal het Pascha bij u thuis vieren met Mijn discipelen.”’ De discipelen deden dus wat Jezus hun had opgedragen en bereidden het Pascha voor. Toen de avond was gevallen, ging Hij aan tafel met de twaalf” (Matteüs 26:17-20).
Dit verhaal wordt ook verteld in Marcus 14 en Lucas 22.
De apostel Johannes beschrijft het veel gedetailleerder in de hoofdstukken 13 tot en met 17 van zijn verslag.
‘Vóór het paasfeest wist Jezus dat Zijn uur was gekomen om deze wereld te verlaten en terug te keren naar Zijn Vader,’ zo begint het verslag in Johannes 13:1.
‘Hij had Zijn discipelen liefgehad tijdens Zijn bediening op aarde, en nu had Hij hen lief tot het einde toe.’
Het is inderdaad tijdens dat laatste avondmaal – de laatste paasmaaltijd – dat Jezus met zijn discipelen deelt, dat enkele van de meest diepgaande waarheden over de liefde en vergeving van de Vader zijn vastgelegd in de Schrift.
Slechts één voorbeeld: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven, en niemand komt tot de Vader dan door Mij” (Johannes 14:6).
Zou het niet zo moeten zijn dat wat belangrijk was voor Jezus, ook belangrijk voor ons zou moeten zijn?
Ten tweede is het paasverhaal een verhaal van redding en verlossing, door God geschapen om door gezinnen samen bestudeerd en gevierd te worden, en vooral door ouders met hun kinderen te delen.
Keer op keer moedigt God Zijn volk aan om bijbelse waarheden door te geven aan de volgende generatie.
Dit geldt in het bijzonder voor het paasverhaal.
Let op de nadruk die de Heer legt op het helpen van kinderen om dit verhaal te begrijpen en zich eigen te maken.
“Dit is een dag om te gedenken,” zei de Heer via Mozes. “Elk jaar, van generatie op generatie, moet je het vieren als een speciaal feest voor de Heer. Dit is een wet voor alle tijden” (Exodus 12:14).
“Toen zei Mozes tegen het volk: ‘Dit is een dag om voor altijd te gedenken – de dag waarop jullie Egypte verlieten, de plaats van jullie slavernij. Vandaag heeft de Heer jullie eruit geleid door de kracht van zijn machtige hand’” (Exodus 13:3).
“Op de zevende dag moet je aan je kinderen uitleggen: ‘Ik vier wat de Heer voor mij heeft gedaan toen ik Egypte verliet’” (Exodus 13:8).
“En in de toekomst zullen je kinderen je vragen: ‘Wat betekent dit allemaal?’ Dan zul je hun zeggen: ‘Met de kracht van zijn machtige hand heeft de Heer ons uit Egypte geleid, de plaats van onze slavernij’ (Exodus 13:14).
Ten derde helpt het paasverhaal ons het offer en de vergeving te begrijpen die we in Jezus hebben, want het Nieuwe Testament leert ons dat Christus ons paaslam is.
Gods bovennatuurlijke redding en verlossing van het Joodse volk uit de slavernij en wrede onderdrukking in Egypte is zo’n prachtig en krachtig waargebeurd verhaal.
Dat God van de Joden eiste dat ze een volmaakt lam offerden en het geloof hadden om hun deuren met het bloed van dat lam te besmeren – zodat de engel des doods hen zou voorbijgaan – leert ons zoveel over Gods plan voor eeuwige verlossing.
Het Pascha is een voorafschaduwing van de komst en het offer van de Messias voor ons.
“De volgende dag zag Johannes [de Doper] Jezus naar zich toe komen en zei: "Kijk! Het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt!", lezen we in het evangelieverslag van de apostel Johannes.
“Hij is degene over wie ik sprak toen ik zei: ‘Er komt iemand na mij die veel groter is dan ik, want hij bestond al lang vóór mij.’ Ik herkende hem niet als de Messias, maar ik heb met water gedoopt opdat hij aan Israël geopenbaard zou worden” (Johannes 1:29-31).
De apostel Johannes noemt Jezus “het Lam van God”.
De apostel Paulus zegt dat Jezus ons paasoffer is.
“Want ook ons paaslam, Christus, is geslacht”, lezen we in 1 Korintiërs 5:7.
In Zijn liefde en barmhartigheid zond God Zijn enige Zoon – Jezus – om het laatste volmaakte lam te zijn dat voor ons aan het kruis werd geofferd.
Als we ons oprecht bekeren van onze zonden en ons geloof stellen in Gods voorziening voor ons – in het bloed van Jezus dat voor ons is vergoten – dan zal de engel van de eeuwige dood ons voorbijgaan wanneer we lichamelijk sterven.
Onze zonden zullen volledig vergeven worden en we zullen eeuwig leven in de hemel bij God ontvangen, veilig en vrij en genezen en voor eeuwig en altijd geliefd.
Het oorspronkelijke Pascha wijst ons op Jezus – het Lam van God dat de zonden wegneemt van allen in de wereld die in Zijn dood en opstanding geloven – en dat is nog een geweldige reden om het Pascha te bestuderen en te vieren en dit bijzondere Bijbelse feest met onze kinderen en kleinkinderen te delen.
Ten vierde zien we in het Pascha-verhaal dat God soeverein zorgt voor gerechtigheid tegen het kwaad.
We lezen keer op keer in het Bijbelboek Exodus dat de farao zich tegen God verzette, God verwierp en God weigerde.
De Heer gaf de farao meerdere kansen om het juiste te doen, vele kansen om zich te bekeren en Gods geboden te gehoorzamen.
Maar de farao bleef nee zeggen.
Dus verhardde God het hart van de farao.
Toen kwam het oordeel over deze goddeloze leider en over degenen die hem volgden en ook de Ene Ware God verwierpen.
Vandaag de dag geloof ik dat God ook de harten van de Iraanse leiders heeft verhard.
Dit is niet zomaar een menselijke oorlog.
Zoals ik in deze video vertel, geloof ik dat we getuige zijn van een bijbels oordeel dat over het goddeloze en slechte regime van Iran komt, in overeenstemming met oude profetieën uit Jeremia 49.
Heb ik gelijk over wat er in Iran gebeurt?
Dat laat ik aan u over.
Maar voorlopig moedig ik u aan om in ieder geval na te denken over hoe God in de oudheid met de farao omging.
Exodus 7:3-5 – “Ik zal het hart van de farao verharden, opdat Ik Mijn tekenen en Mijn wonderen in het land Egypte kan vermenigvuldigen. Wanneer de farao niet naar u luistert, dan zal Ik Mijn hand op Egypte leggen en Mijn legers, Mijn volk, de zonen van Israël, met grote oordelen uit het land Egypte leiden. De Egyptenaren zullen weten dat Ik de Heer ben, wanneer Ik Mijn hand over Egypte uitstrekt en de zonen van Israël uit hun midden leid.”
Exodus 7:13 – “Maar het hart van de farao was verhard, en hij luisterde niet naar hen, zoals de Heer had gezegd.”
Exodus 7:22 – “…en het hart van de farao was verhard, en hij luisterde niet naar hen, zoals de Heer had gezegd.”
Exodus 8:15 – “Maar toen de farao zag dat er verlichting was, verhardde hij zijn hart en luisterde niet naar hen, zoals de Heer had gezegd.”
Exodus 8:32 – “Maar ook deze keer verhardde Farao zijn hart, en hij liet het volk niet gaan.”
Exodus 9:7 – “Maar het hart van Farao was verhard, en hij liet het volk niet gaan.”
Exodus 9:12 – “En de Heer verhardde het hart van Farao, en hij luisterde niet naar hen, precies zoals de Heer tegen Mozes had gesproken.”
Exodus 9:27 (na de hagel, plaag nr. 7) – “Ik heb deze keer gezondigd; de Heer is de rechtvaardige, en ik en mijn volk zijn de goddelozen.”
Exodus 9:34-35 – “Maar toen de farao zag dat de regen en de hagel en de donder waren opgehouden, zondigde hij opnieuw en verhardde hij zijn hart….”
Exodus 10:1-3 (vlak voor de sprinkhanen, plaag nr. 8) – “Toen zei de Heer tegen Mozes: ‘Ga naar de farao, want Ik heb zijn hart en het hart van zijn dienaren verhard, opdat Ik deze tekenen van Mij onder hen kan verrichten….Mozes en Aäron gingen naar de farao en zeiden tegen hem: ‘Hoe lang weigert u zich voor Mij te vernederen? Laat Mijn volk gaan, opdat zij Mij mogen dienen.’”
Exodus 10:16-17 – “Toen riep de farao haastig Mozes en Aäron bij zich en zei: ‘Ik heb gezondigd tegen de Heer, uw God, en tegen u. Vergeef mij daarom alstublieft deze ene keer mijn zonde en vraag uw God of Hij deze dood van mij wil wegnemen.’”
Exodus 10:20 (vóór de duisternis, plaag nr. 9) – “Maar de Heer verhardde het hart van de farao….”
Exodus 10:27 – “Maar de Heer verhardde het hart van de farao….”
Exodus 11:10 (vóór de duisternis, plaag nr. 10) – “... maar de Heer verhardde het hart van de farao...”
Toen kwam het Pascha en de laatste plaag.
Kortom: zo’n 15 miljoen Joden zullen vanavond en in de loop van de komende week het Pascha vieren.
Evangelicalen zijn zeker niet verplicht om dit te doen.
Maar ik geloof dat het bestuderen en vieren van het Pascha een zegen kan zijn voor ons allemaal.
Joel C. Rosenberg is hoofdredacteur van ALL ISRAEL NEWS en ALL ARAB NEWS en de president en CEO van Near East Media. Hij is een New York Times-bestsellerauteur, Midden-Oostenanalist en evangelische leider, en woont met zijn vrouw en zonen in Jeruzalem.