www.wimjongman.nl
Paus beweert dat God de gebeden van oorlogszuchtigen ‘afwijst’ — de geschiedenis en de Bijbel spreken dit tegen
Door Tony Perkins - 3 april 2026
(Foto: CommonSpace Images)
Toen God de kinderen van Israël bevrijdde uit de slavernij in Egypte en het leger van de farao versloeg, reageerde Mozes met een lied, opgetekend in Exodus 15. Hij verklaart: “De Heer is een krijgsman, de Heer is Zijn naam.”
Die beschrijving is veelzeggend. De Schrift stelt God herhaaldelijk voor als iemand die Zijn volk verdedigt, gerechtigheid handhaaft en uiteindelijk zegeviert over het kwaad. Hij is geen afstandelijke toeschouwer van menselijke conflicten, maar een rechtvaardige Rechter die in de geschiedenis optreedt.
En deze beeldspraak blijft niet beperkt tot het Oude Testament. In Openbaring 19 wordt Jezus Zelf afgebeeld als een strijder te paard op een wit paard, die oordeel velt over de volken, met een zwaard dat uit Zijn mond komt. Het bijbelse getuigenis is consistent: God is zowel Verlosser als Rechtvaardige Rechter.
Oorlog is daarom een tragisch maar reëel kenmerk van een gevallen wereld. De Bijbel negeert het niet — hij reguleert het. Vanuit deze bijbelse principes formuleerde Augustinus van Hippo wat bekend zou worden als de rechtvaardige-oorlogstheorie, later verfijnd door Thomas van Aquino. Dit kader heeft eeuwenlang een groot deel van de westerse morele redenering over oorlog geleid, in het besef dat oorlog weliswaar nooit ideaal is, maar soms noodzakelijk kan zijn om het kwaad in toom te houden en onschuldigen te beschermen.
Daarom zijn recente opmerkingen van paus Leo XIV in een preek op Palmzondag zowel raadselachtig als zorgwekkend. Hij verklaarde onder meer dat Jezus “oorlog afwijst” en niet luistert naar de gebeden van degenen die oorlog voeren.
Was de inspanning van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog – ondernomen om Adolf Hitler en de wreedheden van het Derde Rijk te stoppen – in strijd met de wil van God? Waren de gebeden van leiders en soldaten, opgezonden in nederigheid en wanhoop, op de een of andere manier afgewezen?
Op 6 juni 1944, toen Amerikaanse troepen de stranden van Normandië bestormden, leidde Franklin D. Roosevelt de natie in gebed. Hij vroeg Gods zegen voor degenen die hun leven riskeerden om tirannie te verslaan en vrijheid te verzekeren. Het was geen gebed voor verovering – het was een gebed voor gerechtigheid, voor bevrijding en voor vrede.
Evenzo riep George Patton tijdens de wrede winter van de Slag om de Ardennen op tot gebed. Geconfronteerd met onmogelijke omstandigheden spoorde hij zijn troepen aan om Gods tussenkomst te zoeken. Tweehonderdvijftigduizend exemplaren van dat gebed werden uitgedeeld aan de soldaten van het Derde Leger.
En toen het weer omsloeg en het tij van de strijd keerde, merkte Patton op tegen zijn aalmoezenier: “Nou, Padre, onze gebeden hebben gewerkt.”
En godzijdank was dat zo.
De Schrift geeft ons vertrouwen in deze waarheid. Zoals de apostel Johannes in 1 Johannes 5 schrijft: als we iets vragen in overeenstemming met Gods wil, hoort Hij ons – en als Hij ons hoort, hebben we wat we van Hem hebben gevraagd.
Dat is de sleutel: in overeenstemming met Zijn wil.
Niet elke oorlog is rechtvaardig. Niet elke zaak is rechtvaardig. Maar wanneer degenen aan wie gezag is toevertrouwd, handelen om het kwaad te beteugelen, de onschuldigen te verdedigen en een rechtvaardige vrede na te streven, staan zij niet tegenover God, maar staan zij binnen de bedoelingen van Zijn gerechtigheid.
En op die momenten wordt het gebed niet afgewezen – het wordt gehoord.
De vraag is niet of God de gebeden van degenen in de strijd hoort.
De vraag is of degenen die leiden – en degenen die vechten – in overeenstemming zijn met de wil van Degene die zowel Vredevorst is als de rechtvaardige verdediger van de onschuldigen.
Als dat zo is, kunnen ze vol vertrouwen bidden.
En de geschiedenis leert ons: Hij antwoordt.
Tony Perkins is voorzitter van de Family Research Council en hoofdredacteur van The Washington Stand. Daarnaast was hij twee termijnen lang lid van het Huis van Afgevaardigden van Louisiana en bekleedde hij de functie van voorzitter van de Amerikaanse Commissie voor Internationale Religieuze Vrijheid.