Wekelijkse nieuwsbrief 19 februari - 26 februari 2026

Shalom vanuit een land dat opnieuw op de rand van oorlog staat! Er is weer een week voorbijgegaan waarin Israël in een wachtstand is gebleven, terwijl anderen zich over ons lot ontfermen. Wat er ook wordt besloten tussen de Verenigde Staten en Iran, wij zullen erdoor worden beïnvloed. Als Amerika toeslaat, zullen wij in het daaropvolgende conflict worden meegesleept. Als president Trump genoegen neemt met onderhandelingen, dan is het aan Israël om te doen wat nodig is om ons te beschermen tegen een Iraanse aanval. Het lijdt geen twijfel dat een Iran dat alleen door woorden en beloften in toom wordt gehouden, uiteindelijk tegen ons in opstand zal komen. Wij zullen niet werkeloos toekijken en wachten tot dat gebeurt.

De timing van dit alles is ironisch. Aanstaande maandagavond begint Poerim, een jaarlijkse herdenking van hoe de Joden met uitroeiing werden bedreigd door de kwaadaardige Haman. Maar één vrouw, koningin Esther, riskeerde haar leven door het complot aan het licht te brengen en redde daarmee haar volk. De term “Poerim” verwijst niet naar de genocidale plannen, maar naar de loten die werden geworpen om de datum te kiezen. Voor Haman en de Perzen ging het nooit om de vele levens die verloren zouden gaan. Het waren maar Joden, geen groot verlies. In plaats daarvan waren ze meer bezorgd over het juiste moment voor de slachting, zodat die op de juiste manier kon worden uitgevoerd.

Toen de aanval van 7 oktober werd gepland, werd hetzelfde denkpatroon gevolgd. De vraag was nooit of er Joden zouden worden afgeslacht. Dat stond vast. De strategische afweging draaide om timing en coördinatie. Toen Hamas vroegtijdig begon, was het regime van de ayatollahs niet boos over de doden en de wreedheid. Ze waren boos omdat hun bredere plan, waarbij veel van hun andere proxy-milities betrokken waren, werd ondermijnd. Met andere woorden, ze waren niet boos over hoeveel er waren gedood, maar over hoe weinig.

Nu, 2500 jaar na de gebeurtenissen in het boek Esther, leven de Joden nog steeds en bloeien ze. We hebben de plannen van het oude Perzië, uitgevoerd door Haman, overleefd, en we hebben de plannen van het moderne Perzië (Iran), uitgevoerd door Hamas, overleefd. En nu zijn het de ayatollahs die op het hakblok liggen. Ik ben een man die poëzie kan waarderen, en er schuilt een prachtige poëtische gerechtigheid in deze wending van de gebeurtenissen.

Dus, een gelukkig Poerim voor jullie allemaal! Am Israel Chai!

Middenoosten en daarbuiten

Maandag hield ik een Bible Prophecy Round Table Discussion met Jan Markel en pastor Barry Stagner, en gisteren was ik weer online met Barry voor een MidEast & Beyond - YouTube. In deze nieuwsbrief belicht ik enkele van de onderwerpen die we hebben behandeld, maar in beide programma's kun je een meer gedetailleerde discussie vinden. Daarnaast update ik mijn Telegram-kanaal gedurende de dag met het laatste nieuws en plaats ik actuele gebeurtenissen, updates over mijn bediening en wat leuke dingen op mijn Instagram. Abonneer je vandaag nog op beide!

Oorlog tegen het weekend?

We gaan een cruciaal weekend tegemoet. Vandaag is de derde ronde van indirecte gesprekken tussen Iran en de Verenigde Staten in Genève al tijdelijk stopgezet. Beide partijen zeggen dat ze willen dat de onderhandelingen slagen. Ik zou er niet op durven wedden. Abbas Araghchi, minister van Buitenlandse Zaken van Iran, zei dat ze hun “vreedzame” nucleaire doelstellingen niet zullen opgeven. Hij dreigde vervolgens met aanvallen op Amerikaanse bases in de regio, “zelfs als die zich op het grondgebied van Arabische landen bevinden”. Aan Amerikaanse zijde zei president Trump in zijn State of the Union-toespraak dat hij nooit zal toestaan dat de grootste sponsor van terrorisme ter wereld kernwapens krijgt. Zoals de Amerikaanse ambassadeur in Israël, Mike Huckabee, zei, vormt Iran een bedreiging voor de VS, niet alleen voor Israël. “Veel Amerikanen staan daar niet bij stil omdat Iran duizenden kilometers van hen verwijderd is. Maar al 48 jaar lang brengt Iran dood en verderf in Amerika,heeft het duizenden Amerikanen gedood en werkt het aan een wereldwijde nucleaire dreiging”, aldus de ambassadeur.

In de State of the Union eiste de president ook een beperking van het ballistische raketprogramma van Iran. Momenteel beschikt het leger van Teheran over raketten die Europa kunnen bereiken. Binnenkort zal hun bereik zich uitbreiden tot de Verenigde Staten. Op de vraag of president Trump Iran als een bedreiging ziet, antwoordde Karoline Leavitt, persvoorlichter van het Witte Huis: “Iran scandeert ‘Dood aan Amerika’. Vertel mij maar of dat een bedreiging is.” Van Iraanse kant hebben ze gezegd dat ze niet eens over ballistische raketten willen praten. Die staan helemaal niet ter discussie. Voor mij klinkt dat als een impasse.

Dat brengt ons bij het heden. Alle benodigde Amerikaanse troepen zijn in het gebied aangekomen. Landen over de hele wereld hebben hun burgers uit Iran teruggetrokken. Teheran laadt zijn olie in hoog tempo in tankers, drie keer zo snel als vorige maand. De afgelopen vijf dagen zijn tienduizenden demonstranten weer de straat opgegaan bij Iraanse universiteiten, roepend: “Dood aan de dictator!” De tijd van de vertragingstactieken van de ayatollahs loopt ten einde. Als de gesprekken in Genève mislukken, wat onvermijdelijk is, is dat dan het moment waarop Trump eindelijk de trekker overhaalt?

Dit is een tijd om te bidden, mijn vrienden. Bid voor wijsheid in Washington en een realiteitscheck in Teheran. Bid voor het Amerikaanse leger dat gestationeerd is in bases in het Midden-Oosten. Bid voor ons in Israël, want duizenden Iraanse raketten zijn op ons gericht. Bid voor het Iraanse volk dat wanhopig wil dat dit islamitische regime verdwijnt en dat opnieuw het onschuldige slachtoffer zou kunnen worden van de zonden van de ayatollahs.

Oorlogszorgen in Libanon

Onder degenen die hopen dat er geen oorlog uitbreekt in het Midden-Oosten, bevinden zich ook leden van de Libanese regering. Dat is niet omdat ze bang zijn dat er iets ergs zal gebeuren met Israël of Amerika, en ook niet omdat ze het islamitische regime in Iran zo sympathiek vinden. Hun angst komt puur voort uit zelfbehoud. Als Iran oorlog voert, zullen de ayatollahs hun handlangers in actie brengen. Plotseling zullen de raketten van Hezbollah allemaal richting Israël vliegen. De Libanese regering heeft gezien hoe dat afloopt. Om te voorkomen dat Israël hun land zwaar zal treffen bij het vernietigen van de terroristische militie, smeekt de regering Hezbollah om zich niet in de strijd te mengen als er inderdaad oorlog uitbreekt. Youssef Raiji, de minister van Buitenlandse Zaken van Libanon, zei in Genève dat de regering waarschuwingen heeft ontvangen dat elke betrokkenheid van Hezbollah Israël ertoe zou aanzetten om infrastructuur aan te vallen. “We doen er alles aan om dit te voorkomen”, voegde hij eraan toe.

Trump's State of the Union

Blijkbaar waren de Democraten niet helemaal blij met sommige dingen die president Trump zei in zijn jaarlijkse State of the Union-toespraak. Het Texaanse congreslid Al Green moest worden verwijderd uit de congreszaal, terwijl de afgevaardigden Ilhan Omar en Rashida Tlaib de president voortdurend onderbraken. Trump reageerde door hen op zijn beurt te onderbreken, hen bedriegers en vreselijke mensen te noemen en hen de schuld te geven van de slechte staat waarin de Verenigde Staten verkeerden toen hij aantrad. Op een gegeven moment leek het erop dat de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden op het punt stond de hamer neer te slaan op de onhandelbare Democraten, maar uiteindelijk besloot hij dat niet te doen. “Ik dacht, weet je, laat ze dat maar laten zien,” zei hij. Hij nam de juiste beslissing. Het partijpolitieke gedrag was lomp en kinderachtig.

Het thema van de toespraak was zeer patriottisch en extreem “America First,” zoals een presidentiële toespraak hoort te zijn. Als buitenstaander zijn er een aantal dingen die ik liever anders had gezien, en ik had liever gehad dat hij meer nadruk had gelegd op de ballistische raketten van Iran. Maar zijn doel was America First, niet Israel First, zoals het hoort. Het was een zeer slimme zet om de situatie in Iran aan het einde van de toespraak te behandelen. In Iran is het ‘het’ ding dat gaande is; in Amerika is het ‘een’ ding. Terwijl de ayatollahs zweten terwijl ze worden omsingeld door een derde van het Amerikaanse leger, is het Amerikaanse volk meer geïnteresseerd in het vieren van oorlogshelden, dappere redders en hun gouden medaille hockeyteam. Dat is het soort arrogante houding dat het Midden-Oosten aanspreekt. “Ja, misschien vernietigen we morgen jullie land, maar voordat we dat doen, willen we eerst deze 10-jarige meid eren omdat ze op school coole dingen met AI heeft gedaan.”

Het is interessant om op te merken dat Israël geen enkele keer werd genoemd toen de president over Iran sprak. Dat komt omdat het potentiële conflict niet meer over Israël gaat. Het gaat over Amerika als supermacht die de demonstranten heeft beloofd dat er hulp onderweg is. Het gaat om een Amerika dat een rustig en welvarend Midden-Oosten wil. Het gaat om een Amerika dat niet wil dat het land dat het de “Grote Satan” noemt, raketten en kernkoppen heeft die zijn kusten kunnen bereiken. Israël heeft al laten zien dat het zijn vijanden kan aanvallen wanneer dat nodig is. Nu wordt Amerika door zijn eigen tegenstanders in de gaten gehouden om te zien of het het lef heeft om hetzelfde te doen.

IDF lanceert AI-taskforce

Over coole AI-dingen gesproken, luitenant-generaal Eyal Zamir, stafchef van de IDF, heeft een vijfjarenplan onthuld dat zich richt op AI, robotica en ruimteverdediging. Israël behoort al tot de technologische leiders op het gebied van defensie, en andere landen zijn geïnteresseerd in onze kennis en hardware. Aan de positieve kant zal dit helpen om de manier waarop Israël zichzelf verdedigt te revolutioneren. Aan de negatieve kant verkort het voor landen als Rusland, Turkije en Iran de tijd die ze hebben om met Israël af te rekenen voordat technologische vooruitgang hun wapens verouderd maakt. Dat brengt ons terug bij de positieve kant: de Ezechiël-oorlog kan sneller komen dan we allemaal denken. Ik besef dat AI een controversieel onderwerp kan zijn. Voor mijn visie op de voor- en nadelen van AI, kijk naar de MidEast & Beyond Update van gisteren.

De bloeiende vriendschap tussen Israël en India

Op woensdag werd de Indiase premier Narendra Modi enthousiast en warm onthaald toen hij voor de Israëlische Knesset stond. Modi is de leider van het dichtstbevolkte land ter wereld, met 1,44 miljard inwoners, en hij staat aan het hoofd van de op drie na grootste nationale economie. In het verleden neigde India meer naar het nabijgelegen Rusland en Iran. Maar Modi heeft zijn land een nieuwe focus gegeven met het oog op een nieuwe “Zijderoute” die zijn land nog welvarender zal maken. De tijd die Modi en Netanyahu tot nu toe samen hebben doorgebracht tijdens deze reis is al zeer productief geweest: ze hebben 16 memoranda van overeenstemming over bilaterale aangelegenheden ondertekend.

Deze handelsroute, die de India-Midden-Oosten-Europa Economische Corridor (IMEC) wordt genoemd, brengt in India geproduceerde goederen naar de Verenigde Arabische Emiraten, vanwaar ze via Saoedi-Arabië en Jordanië naar Israël worden vervoerd. Uiteindelijk worden deze goederen in Haifa op schepen geladen die naar havens in Europa varen. Dit alternatief voor de traditionele route via het Suezkanaal is veiliger en zorgt ervoor dat goederen 40 procent sneller op hun bestemming aankomen. Zoals u zich kunt voorstellen, valt dit niet in goede aarde bij Rusland, Turkije en Iran, die buiten het proces en dus ook buiten het geld vallen. Opnieuw zien we een motiverende factor voor deze landen om zich tegen Israël te keren, een land dat steeds veiliger en welvarender wordt. Net als in het vorige verhaal krijgt u in de MidEast & Beyond Update een diepgaande analyse van het belang van India en IMEC.

The Huck vs. the Hack

Zelden heb ik zo'n mismatch van intelligentie, gedrag en klasse gezien als toen ik Tucker Carlson zijn “interview” met de Amerikaanse ambassadeur in Israël, Mike Huckabee, zag afnemen. Carlson kwam met een lange lijst van valstrikken waarmee hij de ambassadeur hoopte te vangen, maar Huckabee ontweek ze niet alleen allemaal, maar keerde er ook veel tegen zijn interviewer. Het was soms gênant om te zien hoe Carlson terugviel op zijn kenmerkende lach terwijl hij probeerde snel te reageren. Het werd al snel duidelijk dat feiten voor Tucker niet belangrijk zijn, maar het verhaal wel. Zijn verhaal is dat de Israëli's van vandaag niet de Joden uit de Bijbel zijn. Hij ging zelfs zo ver dat hij een 23-and-me-achtig onderzoek voorstelde, waarbij alle Israëli's zich zouden onderwerpen aan een DNA-test om hun Semitische band met Abraham te bewijzen.

In nazi-Duitsland werden joden ervan beschuldigd niet in Europa thuis te horen omdat ze joden waren. Voor Tucker horen Israëli's niet thuis in Israël omdat ze geen joden zijn. Dit is de antisemitische, antizionistische retoriek van een groeiend deel van conservatief rechts. Als de Republikeinen hopen een kans te maken om aan de macht te blijven bij de verkiezingen in november, moeten ze hier snel paal en perk aan stellen. Ik kan hetzelfde zeggen tegen het jodenhatende segment binnen het christendom. Als christenen ooit een echte impact op deze wereld willen hebben, moeten ze deze doctrine van haat tegen datgene wat God volgens de Bijbel duidelijk liefheeft, achter zich laten.

Bron: Amir’s Weekly Newsletter