Netflix’ Narnia heeft een nieuwe Aslan – en christenen zijn daar niet blij mee

Door de redactie van PNW 18 september 2026

Al meer dan zeventig jaar weten lezers van C.S. Lewis’ Kronieken van Narnia precies wie Aslan hoort te vertegenwoordigen.

Hij is niet zomaar een magische, pratende leeuw. Hij is niet louter de wijze heerser van een fantasierijk. En hij is zeker geen personage wiens identiteit opzettelijk vaag is gehouden zodat toekomstige filmmakers hem opnieuw konden uitvinden.

Aslan is Lewis’ onmiskenbaar mannelijke Christusfiguur.

Daarom roept de laatste onthulling over de aankomende Narnia-verfilming van Netflix zo’n heftige reactie op onder christelijke fans: Greta Gerwig heeft bevestigd dat Meryl Streep de stem van Aslan zal inspreken in *The Magician’s Nephew*.

De geruchten deden al meer dan een jaar de ronde. Nu zijn ze bevestigd.

En de vraag die veel christenen zich stellen is simpel: waarom?

Aslan is niet zomaar een personage

Als dit louter een pratende leeuw in een gewone fantasiefranchise was, zou het casten van een vrouw om een mannelijk personage in te spreken wellicht niet meer zijn dan een ongebruikelijke artistieke keuze.

Maar Narnia is geen gewone fantasiefranchise.

Lewis verwerkte het christendom in de structuur van zijn fictieve universum, en Aslan staat daarin centraal. In *The Lion, the Witch and the Wardrobe* geeft Aslan zich vrijwillig over in plaats van een ter dood veroordeelde verrader, wordt gedood en staat weer op. In *The Magician’s Nephew* zingt hij Narnia zelf tot leven.

De parallellen zijn nauwelijks verborgen.

Aslan is de soevereine schepper, de opofferende verlosser en de terugkerende koning van Narnia. Lewis maakte van hem geen abstracte godheid zonder identiteit. Hij stelde Aslan consequent voor als mannelijk.

Dat maakt Gerwigs castingbeslissing belangrijker dan alleen maar de keuze voor een onverwachte beroemde stem.

Meryl Streep is niet het punt

De controverse gaat niet echt over de vraag of Meryl Streep kan acteren.

Weinig serieuze critici zouden dat in twijfel trekken.

Gerwig legde zelf uit dat ze iemand zocht met gravitas, wijsheid, diepgang, vreugde en een gevoel van verwondering. Ze beschreef Streep als iemand die precies die kwaliteiten bezit.

Maar die uitleg gaat opvallend voorbij aan de vraag die de controverse veroorzaakt.

Waarom zou je een vrouw casten als de stem van een specifiek mannelijk personage dat Jezus Christus vertegenwoordigt?

Uit de huidige berichtgeving blijkt dat Gerwig Aslan niet daadwerkelijk in een leeuwin heeft veranderd. Empire en andere media blijven naar Aslan verwijzen met ‘hij’. Met andere woorden: het lijkt hier te gaan om een mannelijke Aslan met de stem van een vrouw, in plaats van een expliciet vrouwelijke Aslan.

Dat onderscheid neemt de bezorgdheid bij christenen niet weg. In zekere zin maakt het die juist nog groter.

Want het betekent dat de filmmakers blijkbaar begrepen dat Aslan mannelijk blijft, terwijl ze niettemin bewust voor een vrouwelijke stem voor hem hebben gekozen.

Maken ze van Aslan een ‘transpersoon’?

Die provocerende beschuldiging wordt online al door critici rondgestrooid.

Technisch gezien gaat die omschrijving, op basis van wat tot nu toe bekend is, verder dan de bekende feiten. Netflix heeft geen transgender Aslan aangekondigd, noch heeft Gerwig gezegd dat Aslan vrouwelijk is geworden.

Maar het is niet moeilijk te begrijpen waarom christenen dergelijke bewoordingen gebruiken.

De westerse entertainmentindustrie daagt al jarenlang opzettelijk de traditionele onderscheiden tussen mannelijke en vrouwelijke personages uit. Het publiek heeft gezien hoe bekende verhalen herschreven, van geslacht verwisseld en opnieuw geïnterpreteerd werden vanuit hedendaagse culturele aannames.

Nu zal een van de meest geliefde literaire afbeeldingen van Christus binnen het christendom met de stem van een vrouw spreken.

Voor christenen die deze bredere culturele transformatie hebben zien plaatsvinden, voelt dit niet als een op zichzelf staande, opmerkelijke castingkeuze.

Het voelt alsof er weer een grens wordt getest.

En daar houden de veranderingen niet op

Er zijn nog meer redenen waarom trouwe Narnia-lezers nerveus zijn.

Gerwig heeft de aardse setting van *The Magician’s Nephew* verplaatst van het begin van de twintigste eeuw naar de jaren vijftig. Ze heeft haar creatieve visie ook omschreven als een „rockopera“, waarbij ze sterk put uit figuren als David Bowie en andere rockiconen. Aslan zelf zou naar verluidt verschillende kleuren ogen hebben en een rode streep op zijn gezicht, geïnspireerd door Bowie.

Gerwig legde uit dat, aangezien Narnia tot leven wordt gezongen, rockmuziek haar heeft geïnspireerd bij haar interpretatie van een wereld die door muziek wordt geschapen.

Elk van deze veranderingen zou kunnen worden verdedigd als artistieke vrijheid.

Samen genomen suggereren ze echter dat Gerwig *The Magician's Nephew* niet in de eerste plaats benadert als een nauwgezette poging om de wereld van Lewis op het scherm te reproduceren. Ze geeft er een zeer eigen creatieve interpretatie aan.

En dat is precies wat veel christelijke fans ongemakkelijk maakt.

Christenen hebben deze film al eens gezien

Hollywood-verfilmingen komen steevast met de verzekering dat filmmakers het bronmateriaal liefhebben en respecteren.

Dan volgt de modernisering.

Dan de herinterpretatie.

Dan de uitleg dat geliefde personages door een hedendaagse bril bekeken moesten worden.

Narnia vormt een bijzonder moeilijke test, omdat het christendom geen decoratief element is dat zomaar losgekoppeld kan worden van Lewis’ fantasiewereld. De christelijke theologie loopt als een rode draad door het verhaal.

Haal er genoeg van weg en je houdt misschien nog wel kleerkasten, heksen, pratende dieren en besneeuwde bossen over.

Maar dan heb je steeds minder te maken met het Narnia van C.S. Lewis.

In de aankondiging van Netflix zelf staat dat de erfgenamen van Lewis enthousiast zijn over Gerwigs visie; ze beschrijven haar als iemand die de wereld van Lewis heeft omarmd met „vreugde, hart en oprechte liefde voor het verhaal“. De film staat gepland voor een bioscooprelease in februari 2027, waarna hij in april op Netflix verschijnt.

Misschien zal Gerwigs film uiteindelijk trouwer blijken te zijn dan bezorgde christenen verwachten.

Maar scepsis is begrijpelijk.

Aslan is niet zomaar een personage dat beschikbaar is voor creatieve experimenten. Voor miljoenen lezers is hij een van de meest herkenbare afbeeldingen van Jezus Christus die ooit in de moderne fictie zijn gecreëerd.

Lewis heeft hem niet voor niets een specifieke identiteit gegeven.

Wanneer filmmakers besluiten dat zelfs de stem van Aslan opnieuw moet worden uitgevonden, hebben christelijke kijkers het recht zich af te vragen wat er nog meer aan Lewis’ Narnia volgens hen veranderd moet worden.

Bron: Netflix's Narnia Has A New Aslan - And Christians Are Not Happy