www.wimjongman.nl
Na de Tweede Wereldoorlog en de Neurenbergse processen dachten we misschien dat het nazisme grotendeels tot het verleden behoorde… Hadden we het mis?
Door Olivier Melnick - 16 september 2026
(Foto: CommonSpace Images)
De naziregering kwam officieel ten einde in mei 1945 met de nederlaag van Duitsland, maar de nazipartij werd pas vijf maanden later, in oktober 1945, formeel verboden. Waarom het vijf maanden duurde om de nazipartij officieel te verbieden, is mij een raadsel, maar dat, in combinatie met de processen van Neurenberg, gaf me hoop dat het nazisme – afgezien van een marginale groep gestoorde individuen – tot het verleden behoorde. Had ik het mis?
Er zijn minderheidsgroeperingen, zoals de in de VS gevestigde Goyim Defense League, die in het hele land antisemitische stereotypen en bloedbeschuldigingen verspreiden. Ze zijn verachtelijk, maar ze maken misbruik van onze vrijheid van meningsuiting om hun haat tegen het Joodse volk te verspreiden. Hun logo heeft dezelfde kleuren als de nazivlag; ze groeten zoals de nazi’s dat deden en propageren een ideologie van blanke suprematie die gericht is tegen alles en iedereen die Joods is. Godzijdank bevinden ze zich in de marge en zijn ze op geen enkele manier echt invloedrijk – behalve misschien bij de een of andere, door TikTok beïnvloede, ongeletterde jongere.
Het echte gevaar schuilt in de rood-groene (socialistisch-islamistische) as tegen Israël, dacht ik! Hoewel er een dreigend gevaar voor joden bestaat dat door die as van het kwaad wordt aangewakkerd, zou er een terugkeer van de nazi-ideologie kunnen zijn die nog veel meer olie op het vuur van de jodenhaat zou kunnen gooien. We worden werkelijk van alle kanten aangevallen, maar het nazisme stond al een tijdje niet serieus op mijn radar. Dit zou binnenkort wel eens kunnen veranderen!
In Duitsland vonden onlangs lokale verkiezingen plaats waarbij de Christendemocratische Unie (wat niet per se ‘evangelisch’ betekent) werd verslagen door de partij Alternatief voor Duitsland (AfD). Dit gebeurde in de voormalige Oost-Duitse deelstaat Saksen-Anhalt. Ze haalden niet zomaar een paar stemmen; ze behaalden 43,8% van de stemmen, tegenover de 23% die ze in 2021 hadden behaald. Hiermee komen ze op drie zetels na een meerderheid in het deelstaatparlement. De CDU zakte van 37,1% naar 17,2%.
Waarom is dit zorgwekkend? Omdat ze uiteindelijk het ene uiterste met het andere bestrijden, en de slachtoffers blijven dezelfde. Je raadt het al: het zal niet goed zijn voor joden. Hetzelfde geldt in Frankrijk voor de partij van Marine Le Pen, Rassemblement National (RN). Afhankelijk van de verkiezingen haalden ze tussen de 17,3% en 37,1% van de stemmen, en dit mag niet worden genegeerd.
Europa ondergaat een beschavingsverandering. Het Verenigd Koninkrijk heeft het punt bereikt waarop er geen weg terug meer is in zijn politiek correcte zelfmoord door islamisering; Frankrijk loopt niet ver achter; België volgt, om er maar een paar te noemen. De heimelijke jihad van de radicale islam is zeer consequent en geduldig geweest, en het lijkt er nu op dat dit zijn vruchten afwerpt. West-Europeanen beginnen zich te realiseren dat de kerkklokken op zondag binnenkort wel eens overstemd zouden kunnen worden door de dagelijkse oproepen tot gebed vanuit de talloze minaretten die als paddenstoelen uit de grond schieten over het hele continent – waarvan vele zijn gebouwd op plekken waar ooit kerken stonden. Wat nu?
Als deze landen een kans willen maken om de geopolitieke en ideologische verschuiving van de tektonische platen te overleven, moeten ze nu handelen. Daarom voelen autochtonen zich steeds meer aangetrokken tot de alt-right-partijen die openlijk strijden tegen illegale immigratie en de ideologische herprogrammering waar de islam zich zo op heeft gericht. Landen als Frankrijk en Duitsland, die stemmen op Rassemblement National of Alternative für Deutschland, doen dat uit wanhoop. Het is een soort ‘Hail Mary’ van de beschaving om Europa te redden van de mosliminvasie en de sharia die de bakermat van de Verlichting besmet.
Het probleem is dat deze partijen weliswaar programma’s hebben die hun respectieve landen zeker zouden beschermen tegen een islamitische invasie en open grenzen, maar dat ze ook bepaalde standpunten aanhangen die iedereen met goede bedoelingen als xenofoob of antisemitisch zou beschouwen. Marine Le Pen is de dochter van de man (Jean-Marie Le Pen) die de holocaust ooit ‘een hikje in de geschiedenis’ noemde. Wat ze ook zegt, ze draagt een zware last met zich mee, en wat ze ook over joden zegt, we zullen onder haar leiding niet veilig zijn, omdat de partij antisemitischer is dan zijzelf, en zij zal er niet voor altijd aan het roer staan. Toch zullen veel Franse joden er geen moeite mee hebben om op haar te stemmen om Frankrijk te beschermen tegen de islamitische invasie, waarbij ze willens en wetens negeren dat ook zij in het vizier van de partij staan.
In hoeverre dat ook voor Duitsland geldt, valt nog te bezien, maar ik denk dat het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland duidelijk kunnen worden beschouwd als de kanaries in de Europese kolenmijn van de westerse beschaving.
Extreemlinks is een partnerschap aangegaan met de islamisten, zoals het boegbeeld van die as – Zohran Mamdani – aantoont. De evangelische kerk neemt in exponentieel tempo afstand van haar pro-Israëlische houding; Hollywood ondersteunt het valse Palestijnse verhaal, en de massa’s laten zien hoezeer zij joden in de diaspora en Israëli’s verafschuwen, met een brutaliteit in het toebrengen van fysiek letsel die steeds meer in de mode raakt.
In Zijn onmetelijke wijsheid liet God de Holocaust plaatsvinden en maakte Hij er, na zware verliezen, een einde aan. Binnen enkele jaren ontstond Eretz Yisrael als moderne natie. Het antisemitisme loopt hoog op nu Ezechiël 36 en Zacharia 12:3 in vervulling gaan. Hoewel velen van mijn volk het nog steeds ontkennen, beginnen Joden serieus na te denken over aliyah. Ik had nooit gedacht dat ik tijdens mijn leven getuige zou zijn van de terugkeer van Joden uit de hele wereld naar Israël; misschien had ik het mis!
Olivier Melnick is auteur, spreker, expert op het gebied van antisemitisme, uitvoerend directeur van Shalom in Messiah Ministries en medewerker van Harbinger’s Daily.