www.wimjongman.nl
Massale islamitische immigratie: een langetermijnstrategie om de joods-christelijke beschaving van binnenuit te veranderen
Door Brandon Holthaus - 18 mei 2026
Zoals de Bijbel waarschuwt: „Weet echter dit: in de laatste dagen zullen er gevaarlijke tijden aanbreken.” (2 Timoteüs 3:1). Ik wil alarm slaan over iets waar de meeste politici, mediafiguren en zelfs veel predikanten niet openlijk over willen praten: de langetermijngevolgen van massale islamitische immigratie – niet alleen illegale immigratie, maar ook legale islamitische immigratie die fundamenteel onverenigbaar is met het Westen en haar joods-christelijke grondslagen.
Al decennia lang wordt Amerikanen verteld dat alle culturen even compatibel zijn en dat zorgen over islamitische migratie ongegrond zijn. Wat we nu echter in westerse landen zien, spreekt dit verhaal tegen: er ontstaan parallelle islamitische samenlevingen die niet integreren, maar aandringen op de vervanging van de westerse beschaving.
Dit gaat over wereldbeeld, wetgeving, bestuur, cultuur en spirituele loyaliteit—niet over etniciteit of nationaliteit.
Veel islamitische immigranten komen uit samenlevingen die zijn gevormd door de sharia, waar religie en overheid onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, waar de vrijheid van meningsuiting sterk wordt beperkt, waar vrouwen geen rechten hebben, waar islamitische afvalligheid en godslastering strafbaar zijn gesteld, en waar individuele vrijheid ondergeschikt is aan religieus gezag. Hoewel niet elke moslimimmigrant de volledige invoering van de sharia omarmt, is het grotere ideologische probleem dat de islam niet simpelweg streeft naar coëxistentie met westerse constitutionele systemen. In veel gevallen streeft de islam ernaar om deze uiteindelijk te domineren.
Dat is de reden waarom we in de hele westerse wereld toenemende druk zien om aanpassing te eisen in plaats van assimilatie.
De dimensie die vaak over het hoofd wordt gezien in discussies over islamitische immigratie is het islamitische concept van de Hijrah, dat de migratie van Mohammed van Mekka naar Medina in 622 n.Chr. beschouwt als een voorschrift in plaats van een beschrijving van de islamitische expansie naar niet-moslimgebieden.
Moderne massamigratie kan fungeren als een vorm van “beschavingsjihad” of “demografische jihad”, waarbij invloed wordt uitgebreid niet noodzakelijkerwijs door militaire verovering, maar door migratie, demografische groei, politieke druk, juridische aanpassing en de geleidelijke oprichting van parallelle islamitische instellingen binnen westerse landen.
Na verloop van tijd, naarmate de bevolking groeit, volgt politieke en culturele invloed, wat leidt tot druk voor aanpassingen aan de sharia, islamitische scholen, afgezonderde gemeenschappen en grotere invloed op het openbare leven. Dit vertegenwoordigt een langetermijnstrategie van transformatie van binnenuit, waarbij de tolerantie en openheid van westerse samenlevingen tegen henzelf worden gebruikt.
In Europa zijn de resultaten al zichtbaar. Hele wijken in grote steden zijn in feite gesegregeerde islamitische enclaves geworden waar de politie aarzelt om binnen te gaan (d.w.z. no-go zones), waar parallelle sharia-rechtsstructuren informeel opereren en waar westerse waarden openlijk worden afgewezen. Frankrijk worstelt al jaren met islamitische immigratie, zoals blijkt uit rellen, terreuraanslagen en een groeiende vijandigheid tegenover de Franse identiteit.
Volgens rapporten die door Rep. Chip Roy in The Daily Caller worden aangehaald, bleek uit een peiling uit 2025 dat 44% van de moslims in Frankrijk vindt dat de islamitische wet voorrang moet krijgen boven de Franse wet, een dramatische stijging ten opzichte van eerdere decennia.
Ondertussen wijst Roy erop dat Mohammed al enkele jaren op rij een van de populairste babynamen in het Verenigd Koninkrijk is. Duitsland blijft worstelen met massale migratie en uitkeringsafhankelijkheid die verband houden met grote migrantengroepen. Zweden, ooit beschouwd als een van de veiligste landen van Europa, kampt nu met escalerend bendegeweld, bomaanslagen, seksueel geweld en sociale instabiliteit die verband houden met mislukt immigratie- en assimilatiebeleid.
Een van de duidelijkste voorbeelden van deze culturele versnippering is te zien in het Verenigd Koninkrijk, waar de autoriteiten al jaren strijden tegen georganiseerde islamitische verkrachtingsbendes die grotendeels verbonden zijn met moslimimmigrantengemeenschappen.
Onafhankelijk journalist Tommy Robinson heeft er herhaaldelijk op gewezen hoe politieke leiders, politiediensten en mediakanalen vaak vermijden het probleem aan te pakken uit angst om als racistisch of islamofoob bestempeld te worden. Talrijke onderzoeken in plaatsen als Rotherham, Rochdale, Telford, Oxford, Huddersfield en andere steden brachten gruwelijke patronen aan het licht waarbij jonge Britse meisjes werden geronseld, verhandeld, misbruikt, verkracht en genegeerd door autoriteiten die de politieke gevolgen vreesden van het aanpakken van de etnische en islamitische dimensies die hierbij een rol speelden.
Dit is een van de duidelijkste voorbeelden geworden van wat er gebeurt wanneer multiculturele ideologie voorrang krijgt boven waarheid, gerechtigheid en nationale verantwoordelijkheid. In plaats van kwetsbare burgers te beschermen, geven politieke leiders vaak voorrang aan het in stand houden van het WOKE-verhaal van diversiteit, acceptatie en tolerantie. Het resultaat is maatschappelijke zelfmoord, institutionele lafheid en verwoestende gevolgen voor talloze slachtoffers.
Veel Europeanen zien deze schandalen nu als waarschuwingen voor wat er gebeurt als regeringen weigeren de mislukkingen van assimilatie en de gevaren van parallelle islamitische samenlevingen die zich binnen westerse landen ontwikkelen, aan te pakken.
En nu versnelt hetzelfde traject in Amerika.
Alleen al in Texas wijst Roy erop dat er naar schatting 650 moslim-non-profitorganisaties zijn opgericht in 2026. Een van de meest schokkende ontwikkelingen is EPIC City bij Plano, Texas, een enorm woonproject van 400 hectare gericht op moslims, dat verbonden is met het East Plano Islamic Center. De ontwikkelingsplannen omvatten meer dan 1.000 woningen, islamitische scholen, moskeeën en infrastructuur die is ontworpen rond het islamitische gemeenschapsleven. Critici vrezen dat dit geen integratie in de Amerikaanse samenleving betekent, maar de vorming van een parallelle samenleving die functioneert op basis van andere culturele en religieuze uitgangspunten.
Nogmaals, het gaat hier niet om ras. Het gaat om wereldbeeld, de sharia en loyaliteit.
Kan een beschaving overleven wanneer miljoenen mensen die tot die beschaving toetreden, het joods-christelijke morele kader, de constitutionele orde en het christelijke religieuze erfgoed verwerpen?
Christenen moeten reageren met waarheid en liefde, niet met angst of wrok. We zijn geroepen om uitdagingen bijbels aan te pakken, in de hoop dat iedereen tot geloof in Jezus Christus komt. Maar van mensen houden betekent niet dat we ons onderscheidingsvermogen moeten opgeven of de uitholling van de westerse beschaving of bijbelse waarden moeten accepteren. We kunnen van individuen houden en tegelijkertijd de waarheid verdedigen, zonder de maatschappelijke transformatie door massale islamitische migratie te omarmen.
Maar deze kwestie gaat nog dieper dan het immigratiebeleid zelf. Wat we zien, maakt deel uit van een veel grotere mondiale agenda.
Globalisten begrijpen iets wat veel christenen en conservatieven nog steeds niet doorhebben: naties zijn het sterkst wanneer ze een gedeelde identiteit, geschiedenis, moreel kader en culturele samenhang hebben. Sterke grenzen, nationale loyaliteit, religieus erfgoed en stabiele gezinnen zorgen voor veerkrachtige samenlevingen die weerstand bieden aan gecentraliseerde wereldwijde controle.
Als het dus je doel is om de soevereine naties te verzwakken en de wereld in de richting van wereldwijd bestuur te sturen, is massale migratie, en dan vooral islamitische immigratie, een van de meest effectieve middelen.
In veel opzichten zijn we getuige van een poging om om te keren wat God deed bij de Toren van Babel in Genesis 11. Nadat de mensheid zich onder het gecentraliseerde systeem van Nimrod had verenigd in de opstand tegen God, verdeelde God de naties door talen en grenzen om het kwaad in toom te houden en een geconsolideerde wereldwijde opstand te voorkomen. Grenzen, culturen, naties, talen en verschillende volkeren waren geen toevalligheden van de geschiedenis. Ze werden onderdeel van Gods voorzienige ordening van de wereld na Babel.
Maar het globalisme streeft ernaar deze grenzen uit te wissen, culturen te versmelten, nationalisme te onderdrukken en macht te centraliseren. Dit is een moderne poging om Babel te herbouwen door middel van economie, migratie, technologie en ideologische conformiteit.
Massale islamitische migratie verscheurt de identiteit van elke westerse cultuur, aangezien de islam niet verenigbaar is met het Westen. De islam creëert tribalisme, sociale versnippering, economische druk, culturele verwarring en politieke instabiliteit. Het overbelast de infrastructuur en verzwakt de nationale eenheid. Het creëert ook afhankelijkheid van uitbreidende overheidssystemen om de chaos te beheersen die voortkomt uit islamitische immigranten die de sharia willen toepassen.
De strategie is niet toevallig.
Massale islamitische migratie destabiliseert samenlevingen en creëert omstandigheden waarin de bevolking steeds meer bereid is vrijheden op te geven in ruil voor veiligheid en stabiliteit. Hoe chaotischer een samenleving wordt, hoe gemakkelijker het voor gecentraliseerde autoriteiten is om surveillance, censuur, digitale identificatiesystemen, digitale valuta, uitgebreide politiebevoegdheden en uiteindelijk vormen van technocratisch bestuur te rechtvaardigen.
En in toenemende mate wordt de islam gebruikt als een van de hamers om dat proces te versnellen. Trevor Loudon heeft dit beschreven als de “Rood-Groene As”, een alliantie tussen marxisten, communisten, socialisten en islamisten. Hoewel deze ideologieën in veel opzichten fundamenteel tegenover elkaar staan, zijn ze verenigd door een gemeenschappelijke vijandigheid jegens de westerse beschaving, nationale soevereiniteit, het kapitalisme, Israël en het christendom. In veel gevallen beschouwen mondiale elites de islam als een nuttige destabiliserende kracht die kan helpen de culturele en spirituele fundamenten van het Westen van binnenuit te verzwakken.
De islam speelt in deze vergelijking een unieke rol, omdat het niet louter een persoonlijke religie is. De islam bezit politieke, juridische, militaire en bestuurlijke dimensies die verankerd zijn in haar historisch kader. Dat maakt haar niet alleen tot een persoonlijke religie, maar ook als een uiterst effectieve politieke ideologie om westerse liberale democratieën uit te dagen van binnenuit.
Tegelijkertijd geloven mondiale elites vaak dat ze deze spanningen kunnen manipuleren en benutten om de samenleving om te vormen tot een nieuwe wereldorde. Ze denken dat ze de instabiliteit die ze creëren, kunnen beheersen.
Maar de Schrift onthult iets veel ontnuchterender.
Vanuit een bijbels wereldbeeld zouden christenen hierdoor niet verrast moeten zijn. De Bijbel voorspelt een komend wereldwijd systeem dat nationale verschillen zal uithollen, politieke en economische macht zal centraliseren en uiteindelijk zal uitmonden in een wereldregering onder de antichrist.
Het boek Openbaring beschrijft een laatste wereldrijk dat wordt gekenmerkt door politieke centralisatie, economische controle, religieuze misleiding en rebellie tegen God (Openbaring 13:1-18; 17:3,7, 9-18). De profetieën van Daniël beschrijven eveneens opeenvolgende heidense rijken die uitmonden in een laatste wereldrijk dat zich tegen Gods volk keert en wereldwijde heerschappij nastreeft. (Daniël 2:40-43; 7:23-25)
Wat veel globalisten niet begrijpen, is dat hoewel zij misschien geloven dat zij een utopische wereldorde aan het opbouwen zijn, vrij van ware, bijbelgelovige volgelingen van Jezus, het Joodse volk en Israël, zij uiteindelijk juist helpen bij het vestigen van het systeem waarvoor de Schrift duizenden jaren geleden al waarschuwde.
In veel opzichten verachten de elites van vandaag de dag het “volk van het Boek”, omdat het bijbelse christendom, het Westen en Israël allemaal obstakels vormen voor wereldwijde homogenisering en gecentraliseerd autoritarisme. Het bijbelse wereldbeeld leert vaste waarheid, morele absoluten, nationale verschillen, individuele verantwoordelijkheid voor God en trouw aan goddelijke autoriteit boven de staat. Die ideeën staan in direct conflict met de opkomende wereldorde.
Toch is de ironie groot.
De elite denkt dat ze een systeem aan het opbouwen zijn dat ze permanent zullen beheersen. Maar volgens de Schrift zal het uiteindelijke mondiale systeem op het laatst worden overgenomen door de antichrist zelf, die de macht niet met hen zal delen. (Openbaring 17:12-13) Openbaring maakt duidelijk dat het beest-systeem uiteindelijk totalitair wordt en aanbidding, trouw en absolute onderwerping eist aan één man. (Openbaring 13:1-18)
De wereld evolueert niet in de richting van verlichting. Ze beweegt zich in de richting van de ultieme rebellie tegen God.
Daarom moeten christenen ophouden immigratie uitsluitend door een economische of politieke bril te bekijken. Er is ook een geestelijke dimensie aan wat zich wereldwijd ontvouwt. De strijd gaat niet louter over demografie. Het gaat om beschaving, wereldbeeld, soevereiniteit, waarheid en uiteindelijk het behoud van wat er nog over is van de bijbelse invloed in het Westen.
Christenen moeten hun naasten liefhebben, inclusief moslimimmigranten, en alle mensen met waardigheid behandelen. Toch moeten ze ook standvastig blijven in de bijbelse waarheid en waakzaam blijven voor culturele bedreigingen. Mensen liefhebben betekent niet dat je gevaarlijke ideologieën negeert of het recht van een natie opgeeft om haar wetten, cultuur, soevereiniteit en joods-christelijke fundamenten te behouden. Als christenen moeten we onze categorieën duidelijk houden. Maatschappelijke en beschavingsgerelateerde zorgen mogen niet worden verward met interpersoonlijke christelijke ethiek of de Grote Opdracht.
Het Westen staat nu op een kruispunt. Het ene pad leidt naar nationaal behoud, culturele samenhang en de verdediging van de bijbelse waarheid. Het andere leidt naar versnippering, instabiliteit, technocratische controle en uiteindelijk het mondiale systeem waarvan de Bijbel waarschuwde dat het in de laatste dagen zou ontstaan.
Wat we nu meemaken is geen toeval.
Het is de samenloop van globalisme, geestelijke rebellie, demografische verandering en profetische voorbereiding op het wereldsysteem waarvan de Schrift zegt dat het zou komen vóór de terugkeer van Jezus Christus.
Maar temidden van deze ontnuchterende realiteiten kunnen christenen moed putten uit de wetenschap dat Christus de leiding heeft en dat Zijn overwinning zeker is. Hoe donker de tijden ook mogen lijken, de Bijbel belooft dat Jezus bij de Opname zal terugkeren voor Zijn Kerk, Israël zal verlossen tijdens de tijd van Jakobs benauwdheid, elke macht van het kwaad zal verslaan bij de wederkomst, en Zijn Messiaanse koninkrijk van gerechtigheid en vrede zal vestigen. Dit is onze ultieme hoop. Mogen wij, terwijl we zien hoe profetische gebeurtenissen zich ontvouwen, standvastig blijven in het geloof en moedig wandelen in de zekerheid van de uiteindelijke triomf van Christus.
Brandon Holthaus is hoofdpastor van Rock Harbor Church in Bakersfield, Californië, en presenteert daarnaast “Tip Of The Spear,” waarin hij met pastors en culturele opinieleiders in gesprek gaat om actuele kwesties vanuit bijbels perspectief te verkennen.