Dag 22

DENK JE WEL EENS NA OVER JE BEGRAFENIS?

“Enkele vrome mannen begroeven Stefanus en hielden luid rouw om hem.”
—Handelingen 8:2

Het klinkt misschien morbide, maar ik denk vaak na over mijn begrafenis. Ik vraag me af wie er zal zijn en wie niet. Ik vraag me af wat er over mij gezegd zal worden. Ik vraag me af of er tranen zullen worden vergoten. Ik vraag me af of mensen geïnspireerd zullen raken om God en de naaste meer te liefhebben wanneer ze terugkijken op mijn leven. Het leven van Stefanus had een diepgaande invloed op de geloofsgemeenschap en er werd intens om hem gerouwd bij zijn overlijden. En waarom ook niet? Hij had zijn leven gewijd aan de zorg voor weduwen (Handelingen 6:5), het verlichten van leed (Handelingen 6:8), het verkondigen van het evangelie (Handelingen 7:2-56) en het vergeven van zijn vijanden (Handelingen 7:60). Ik geloof oprecht dat onze gezinnen, gemeenten en gemeenschappen er veel baat bij zouden hebben als we meer tijd zouden besteden aan het nadenken over de onvermijdelijke dag van onze dood. „Het is beter om naar een huis van rouw te gaan dan naar een feesthuis, want dat is het einde van ieder mens, en de levenden nemen het ter harte“ (Pred. 7:2). Scan deze QR-code of klik op de onderstaande link om de overdenking van vandaag met een vriend te delen. oneforisrael.org