Dag 19

MOETEN WE TOT JEZUS BIDDEN?

“Ze bleven Stefanus stenigen, terwijl hij de Heer aanriep en zei: ‘Heer Jezus, neem mijn geest op!’ Toen viel hij op zijn knieën en riep met luide stem: ‘Heer, reken hun deze zonde niet aan!’ Nadat hij dit had gezegd, stierf hij.”
—Handelingen 7:59–60

Twee dingen zijn opmerkelijk aan het laatste gebed van Stefanus. Ten eerste bidt hij tot Jezus. Dat een Jood uit de eerste eeuw Jezus in zijn gebed aanspreekt als ‘Heer’ betekent dat Stefanus een zeer duidelijk begrip had van de goddelijke identiteit van onze Verlosser. Ten tweede stelde de ‘grote Jezus’ theologie van Stefanus (d.w.z. een juist begrip van de bijbelse Jezus) hem in staat om iets werkelijk bovennatuurlijks te doen: hij stierf zonder bitterheid! Gezien alle manieren waarop mensen ons pijn doen (soms in werkelijkheid, andere keren alleen in onze beleving), kan alleen een werkelijk bijbelse theologie ons in staat stellen te sterven zonder stenen in onze handen te dragen! Lieve God, maak het ons alstublieft mogelijk om te leven (en te sterven) zonder wrok. Help ons om onze blik te richten op de Heer Jezus en tot Hem te spreken, vooral op die momenten waarop we gekwetst zijn door mensen van wie we echt houden. „Maar Jezus zei: ‘Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen’” (Lucas 23:34a).