www.wimjongman.nl
Een licht dat schijnt in de duisternis: waarom het vooruitzicht op de opname ons begrip van wereldgebeurtenissen verandert
DoorJonathan Brentner - 26 mei 2026
Al sinds ik tien jaar oud was, heel lang geleden, geloof ik al in een opname vóór de Grote Verdrukking. Ook al begreep ik de betekenis ervan nog niet en moest ik er nog veel over leren, ik voelde dat het in overeenstemming was met de woorden van de Schrift.
Zelfs nadat mijn studie aan het seminarie deze overtuiging had versterkt, duurde het lang voordat ik ten volle kon waarderen wat onze gezegende hoop zo wonderbaarlijk maakt. Ik groei nog steeds in mijn dankbaarheid voor deze kostbare hoop die op de bladzijden van Gods Woord wordt geopenbaard.
Onze tegenstander heeft er een heel andere houding tegenover. In de afgelopen decennia heeft hij zijn aanvallen op onze verwachting om Jezus in de lucht te ontmoeten sterk opgevoerd, tot het punt waarop het woord ‘opname’ in veel kerken taboe is geworden, zelfs in die kerken die beweren in de onfeilbaarheid van de Schrift te geloven. Als gevolg daarvan komt veel van de spot met onze hoop juist van degenen die belijden in de Heer Jezus te geloven.
In plaats van verder stil te staan bij de spotters, wil ik benadrukken wat onze gezegende hoop zo wonderbaarlijk maakt en daarmee tot een doelwit voor onze tegenstander.
Een licht dat schijnt in een donkere plaats</p>
De wereld is een zeer donkere plaats, aangezien wetteloosheid en geweld grotendeels ongecontroleerd blijven toenemen. Zoals ik al vaker heb gezegd, zou ik de krantenkoppen van deze tijd niet aankunnen zonder het bijbelse perspectief van de profetie. Petrus verwees naar de verhelderende eigenschappen ervan in 2 Petrus 1:19: “En wij hebben het profetische woord nog sterker bevestigd, waaraan u er goed aan doet aandacht te schenken als aan een lamp die schijnt in een donkere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten.”
De Schrift werpt licht op wat er in onze wereld gebeurt zoals niets anders dat kan. Ze legt uit waarom Satan zijn felle en dodelijke verzet tegen het Joodse volk heeft opgevoerd. Hij weet dat het bestaan van Israël zijn uiteindelijke ondergang betekent en doet er alles aan om te voorkomen dat zich vervult wat de Bijbel zegt dat er zal gebeuren wanneer Jezus terugkeert naar een berouwvol Joods overblijfsel.
Wat heeft dat te maken met de Opname? De meerderheid van de voorgangers die zeggen dat de Opname hetzelfde is als de Wederkomst, of dat zoiets niet bestaat, gelooft dat de kerk het nieuwe Israël is en dat er geen zevenjarige Verdrukking is. Zij beschouwen de bijbelteksten die ons de weg wijzen door deze donkere en troebele wereld als allegorisch over het verre verleden of als een beschrijving van de afgelopen 2000 jaar.
Met andere woorden, er is geen ingrijpen van de Heer op korte termijn in onze wereld om de goddeloosheid van onze tijd aan te pakken en Zijn koninkrijk in te luiden. Een dergelijke leer versterkt de ‘normalcy bias,’ de ijdele hoop dat het wel beter zal gaan; dat is immers altijd zo geweest. Dat is de lege verwachting van degenen die niet erkennen dat we in bijbelse tijden leven.
Ik herinner me dat de predikant van een Evangelical Free Church de spot dreef met de relevantie van bijbelse profetieën voor onze tijd. Hij beschuldigde ons ervan de Bijbel in de ene hand te lezen met een krant in de andere. Het was zijn manier om te beweren dat we de Schrift interpreteerden op basis van de actualiteit. Hij begreep niet wat de apostel schreef in 2 Petrus 1:19; het zijn de bijbelse profetieën die licht werpen op de duisternis van alles waarover we lezen in onze gewelddadige, corrupte en wetteloze wereld en die ons hoop geven in de spoedige verschijning van Jezus.
Een ontsnapping aan de illusies van het leven
Het tweede voordeel van het uitkijken naar Jezus’ spoedige verschijning is dat het ons in staat stelt te ontsnappen aan de illusie dat we hoop kunnen vinden in de dingen van dit leven. Dit is iets wat ik graag al lang geleden had willen leren.
Het is waar Paulus over schreef in 2 Korintiërs 4:17-18: “Want deze lichte, tijdelijke verdrukking bereidt voor ons een eeuwig gewicht van heerlijkheid voor, dat alle vergelijking te boven gaat, aangezien wij niet kijken naar de dingen die gezien worden, maar naar de dingen die onzichtbaar zijn. Want de dingen die gezien worden, zijn vergankelijk, maar de dingen die onzichtbaar zijn, zijn eeuwig.”
Het is niet zo dat we onze aspiraties voor dit leven opgeven, maar het gaat erom dat we ons bewust worden van de relatieve waarde van tijdelijke zaken ten opzichte van eeuwige realiteiten. Hoewel anderen misschien ook ditzelfde perspectief hebben, is het vaker wel dan niet een gretige verwachting van Jezus’ verschijning die deze eeuwige visie voortbrengt. Na verloop van tijd is het onze focus op onze gezegende hoop die ons meer duidelijkheid verschaft over wat uiteindelijk telt.
Ik geloof dat dit ook is waarover Paulus schreef in Kolossenzen 3:1-4: “Als u dan met Christus bent opgewekt, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, gezeten aan de rechterhand van God. Richt uw gedachten op de dingen die boven zijn, niet op de dingen die op aarde zijn. Want u bent gestorven, en uw leven is verborgen met Christus in God. Wanneer Christus, die uw leven is, verschijnt, dan zult ook u met Hem verschijnen in heerlijkheid.”
Alle vier de verzen spreken over hoe de verlossende boodschap van het kruis ons verandert (zie ook Romeinen 6:5-9). Vanwege het nieuwe leven dat we in Christus hebben, leren we “de dingen die boven zijn” te zoeken en onze “gedachten te richten op de dingen die boven zijn.” Onze verwachting om met Jezus in heerlijkheid te verschijnen wanneer Hij voor ons komt, is geen bijzaak die Paulus eraan toevoegt om te laten zien dat het evangelie ons denken vernieuwt; het is fundamenteel voor het ontwikkelen van een eeuwig perspectief.
Het “wachten op onze gezegende hoop” (Titus 2:13) leert ons hoe we meer belang kunnen hechten aan eeuwige realiteiten dan aan de vluchtige verlangens van dit leven. De stilte in zoveel kerken vandaag de dag, met betrekking tot de Opname en het eeuwige leven, verheft op subtiele wijze dit leven of wat er in het verschiet ligt en richt de gedachten van de mensen in de kerkbanken op de dingen van dit leven.
Ik heb ontdekt dat er grote vrijheid schuilt in het richten van mijn hoop op de spoedige verschijning van Jezus. Daarom heb ik geleerd de Schriftteksten te koesteren die een glorieuze toekomst beloven aan allen die in Christus zijn. Het lange wachten op de Opname heeft geleid tot een grotere waardering ervoor.
Jonathan Brentner is een auteur, een schrijver, een Bijbeldocent met een passie voor het bemoedigen van gelovigen met een gezond bijbels wereldbeeld en de nabijheid van Jezus’ verschijning, en een medewerker van Harbinger’s Daily.