Hoe de leugen over de genocide in Gaza een vrijbrief werd om Joden lastig te vallen en te vermoorden
Van Los Angeles tot Washington en Sydney tekent zich een verontrustend patroon van antisemitisme en geweld af
06/09/2026 door Adam Milstein

Foto: Shutterstock.
Afgelopen december bestormden gemaskerde anti-Israëlactivisten de Wilshire Boulevard Temple, de oudste joodse synagoge in Los Angeles, waarbij ze antisemitische scheldwoorden naar de gasten slingerden en hen bestempelden als „genocidale monsters“. Binnen twee weken arresteerde de FBI vier leden van de groep die de aanval had aangesticht. Het zelfbenoemde ‘Turtle Island Liberation Front’ wordt nu door de federale overheid aangeklaagd wegens terrorisme, omdat het op oudejaarsavond zou hebben samengespannen om pijpbommen te laten ontploffen op vijf locaties in Zuid-Californië. De vermeende aanvoerder, Audrey Carroll, noemde zichzelf ‘een Hamas-fangirl’.
Dit zijn geen uitzonderingen. In mei 2025 werden Yaron Lischinsky, een medewerker van de Israëlische ambassade, en zijn verloofde, Sarah Milgrim, buiten het Capital Jewish Museum in Washington vermoord door Elias Rodriguez, die tegen de politie zei: „Ik deed het voor Gaza.“ Enkele dagen later gooide Mohammed Soliman in Boulder, Colorado, een brandbom naar joden die marcheerden voor Israëlische gijzelaars die door Hamas in Gaza werden vastgehouden, terwijl hij schreeuwde dat hij „alle zionisten wilde vermoorden“. Holocaustoverlevende Karen Diamond bezweek aan haar verwondingen. En tijdens de afgelopen Chanoeka openden twee moslimschutters, Sajid Akram en zijn zoon Naveed Akram – die zichzelf hadden gefilmd terwijl ze „zionisten“ veroordeelden – het vuur tijdens een Chanoeka-feest op Bondi Beach in Sydney, waarbij 15 mensen omkwamen, waaronder een 10-jarig meisje.
In 1144 werden de joden van Norwich, Engeland, beschuldigd van het ritueel vermoorden van een christelijke jongen omwille van zijn bloed. Bijna negen eeuwen lang deed de bloedbeschuldiging de ronde, met woedende menigten op de hielen. Het ging nooit om wat joden wel of niet deden. Het bestond om menigten toestemming te geven joden lastig te vallen en te vermoorden. Vandaag de dag heeft diezelfde bloedbeschuldiging een nieuwe naam: de genocide in Gaza.
Kijk eens naar de tijdlijn. De beschuldiging van genocide kwam al binnen enkele dagen na 7 oktober naar voren, terwijl Israël nog bezig was met het identificeren van de lichamen van 1.200 vermoorde mannen, vrouwen en kinderen, en terwijl meer dan 250 Israëlische gijzelaars in Gaza werden mishandeld. Binnen enkele dagen na het bloedbad, de verkrachtingen en het in brand steken van kinderen, nog voordat de Israëlische grondoperatie zelfs maar was begonnen, zwaaiden activisten in westerse steden al met borden met de tekst „stop de genocide.“
Op 13 oktober plaatste Zohran Mamdani op X: „We staan op dit moment aan de vooravond van een genocide op Palestijnen in Gaza.” Op 15 oktober drongen 800 anti-Israëlische organisaties erop aan dat „onmiddellijke en effectieve maatregelen nodig zijn, aangezien er zich een genocide voltrekt in de Gazastrook.”
De beschuldiging van genocide stort in bij confrontatie met bewijsmateriaal, waaronder de eigen gegevens van Hamas. De slachtofferlijsten van het door Hamas gecontroleerde ministerie van Volksgezondheid in Gaza spreken het genocideverhaal tegen: 72% van de doden in Gaza in de leeftijd van 13 tot 55 jaar waren mannen in de strijdbare leeftijd, de bevolkingsgroep waaruit Hamas zijn rekruten put. Zij stierven ongeveer drie keer zo vaak als vrouwen van dezelfde leeftijd. Israël voerde een oorlog tegen een terreurleger dat zich achter burgers verschuilde, geen genocide. De enige partij die op 7 oktober genocide pleegde, was Hamas, waarvan de leiders beloofden dit ‘keer op keer’ te herhalen.
In zijn boek Israel on Trial betoogt rechter Roy Altman dat de Holocaust genocide was omdat nazi-Duitsland van plan was het Joodse volk te vernietigen en daadwerkelijk zes miljoen Joden heeft vermoord. Daarentegen groeide de bevolking van Gaza van ongeveer 1,3 miljoen in 2005 tot meer dan 2,1 miljoen in 2025, een feit dat niet strookt met het voornemen om het Palestijnse volk uit te roeien. Israël heeft geen genocide gepleegd in Gaza; Israël was bezig met natievorming!
Een nieuw wereldwijd initiatief, de „Gaza GenoLIE“, gelanceerd door meer dan 70 organisaties wereldwijd, waaronder de Anti-Defamation League (ADL) en het World Jewish Congress (WJC), ontmaskert deze bloedlaster. De website GazaGenoLIE.com levert concreet bewijs dat de beschuldigingen van genocide een verzonnen, georkestreerde campagne zijn: beweringen over genocide die al een dag na het bloedbad begonnen; een juridische definitie die onherkenbaar is verdraaid; een „hongersnood“ die wordt gepromoot met beelden van kinderen die ziek zijn door reeds bestaande aandoeningen; terroristen die zich voordoen als „journalisten“ voor het Qatarese Al Jazeera.
Amerikaanse radicalen hebben dit vanaf dag één overgenomen. Op 8 oktober 2023 vulde een bijeenkomst ter viering van het ‘recht op verzet’ Times Square, georganiseerd door de New Yorkse afdeling van de Democratic Socialists of America, het Trojaanse paard binnen de Democratische Partij waarover ik in een eerder artikel heb geschreven.
Demonstranten scandeerden ‘700’, het aantal Israëli’s waarvan toen bekend was dat ze waren omgekomen, terwijl ze gebaren maakten alsof ze hun keel doorsneden. De nationale organisatie van de DSA verklaarde dat het bloedbad ‘niet ongegrond’ was. De nationale medevoorzitter noemt de ‘genocide in Gaza’ het ergste wat ze in haar volwassen leven heeft meegemaakt, en het is nu een reden voor uitsluiting als door de DSA gesteunde politici zeggen dat Israël het recht heeft zich te verdedigen.
En deze ideologie wint verkiezingen. Congreslid Rashida Tlaib, lid van de DSA, werd door het Huis van Afgevaardigden berispt nadat ze de president had beschuldigd van het steunen van „de genocide op het Palestijnse volk.“ Darializa Avila Chevalier, een door Mamdani gesteunde DSA-kandidaat voor het Congres, woonde de bijeenkomst van 8 oktober bij en verdedigt haar aanwezigheid nog steeds. Ze versloeg een ervaren congreslid in de voorverkiezingen in New York en verklaarde: „We kunnen zeggen dat wat er in Gaza gebeurt een genocide is, en toch winnen.“
Ik beargumenteer al lange tijd dat antisemitisme niet louter een joods probleem is; het is een Amerikaans probleem, en de DSA bewijst dat. De DSA is een binnenlandse buitenpost van wat ik de rood-groene as noem: het huwelijk van gemak tussen radicaal-linkse en islamistische bewegingen. Het „rood“ brengt een decennia oud project mee om Amerikaanse instellingen – het kapitalisme, het gezin, de wetshandhaving en het tweepartijenstelsel – te ontmantelen, met behulp van de campus- en vakbondsinfrastructuur die voor dit doel is opgebouwd. Het „groen“ brengt religieuze ijver, geld en menselijke hulpbronnen mee.
Dit is geen marginale ergernis. De islamo-linkse alliantie is de grootste vijand van de Verenigde Staten. Haar doel is niet het buitenlands beleid; het is binnenlandse transformatie: de Amerikaanse macht delegitimeren, politiek geweld normaliseren en een generatie radicaliseren tegen de grondbeginselen van het land. Het genocideverhaal is slechts het huidige middel. Wat het voorwendsel ook is, het doel blijft hetzelfde: de Amerikaanse manier van leven, het Amerikaanse patriottisme en de loyaliteit van de volgende generatie aan het land zelf.
Joden zijn de kanarie in de kolenmijn. Een samenleving die toestaat dat een bloedlaster moord rechtvaardigt, zal het niet bij de Joden laten. Dezelfde rood-groene coalitie die vandaag ‘genocide’-kreten toejuicht, zal morgen nieuwe doelwitten vinden, omdat haar werkelijke conflict met Amerika zelf is: zijn allianties, zijn constitutionele orde en zijn steun voor democratieën die onder vuur liggen.
Wat moeten we doen? Ten eerste: wapen jezelf met de feiten op GazaGenoLIE.com en deel ze, vooral met jongeren die verdrinken in desinformatie. Ten tweede: eis dat leiders van beide partijen de genocidebeschuldiging noemen wat het is: een bloedlaster uit de 21e eeuw, en de islamo-linkse alliantie erachter benoemen voor wat ze is: een bedreiging voor Amerika, niet alleen voor Israël. Ten derde: ga van verdediging naar aanval in de media, op de universiteitscampus en bij de stembus. Maak de GenoLIE, en de alliantie die deze verspreidt, politiek giftig.
Al bijna negen eeuwen volgt de bloedlaster hetzelfde patroon: de leugen, de vrijbrief, het bloed. Deze keer zullen we niet wachten op het einde. De strijd tegen de GenoLIE en de confrontatie met de rood-groene as die deze aanwakkert, is niet alleen een joodse strijd. Niets minder dan de toekomst van Amerika staat op het spel.
JISS-beleidsdocumenten worden gepubliceerd dankzij de vrijgevigheid van de familie Greg Rosshandler.
Bron: How the Gaza Genocide Lie Became a License to Harass and Kill Jews - JISS
