Het komende wereldrijk: het is dichterbij dan u denkt

Britt Gillette - 3 februari 2026

In 1914 leidde de moord op aartshertog Franz Ferdinand tot een grootschalig conflict tussen verschillende landen. De Eerste Wereldoorlog, destijds bekend als ‘de Grote Oorlog’ en ‘de oorlog die een einde zou maken aan alle oorlogen’, kostte aan 17 miljoen mensen het leven. 11 miljoen op het slagveld. Nog eens 6 miljoen door ziekte en hongersnood. Als je de naoorlogse Spaanse griepepidemie (die volgens velen door de oorlog werd veroorzaakt) meerekent, stierven er nog eens 50 tot 100 miljoen mensen.

Hoe je het ook bekijkt, de Eerste Wereldoorlog was verschrikkelijk. De dood en vernietiging waren zo groot dat de wereld ‘nooit meer’ zwoer.

Toch waren Europa en de wereld slechts 20 jaar na het Verdrag van Versailles en het einde van de Eerste Wereldoorlog opnieuw in oorlog. Deze keer stierven 60 miljoen mensen, waaronder 6 miljoen Joden in de nazi-holocaust. Opnieuw zwoer de wereld ‘nooit meer.’

Sindsdien zijn er in kleinere oorlogen en conflicten miljoenen mensen omgekomen. Toch hebben we meer dan tachtig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog nog niets gezien dat lijkt op een Derde Wereldoorlog. Waarom? Waarom brachten de eerste decennia van de 20e eeuw twee wereldoorlogen, terwijl de vele decennia daarna relatieve vrede brachten tussen de grote wereldmachten? Het antwoord ligt in hoe de Tweede Wereldoorlog eindigde.

Het tijdperk van wederzijdse gegarandeerde vernietiging (MAD)

De Tweede Wereldoorlog eindigde toen de Verenigde Staten in vier dagen tijd twee Japanse steden verwoestten. De atoombom veranderde het aanzien van oorlog voorgoed. Na de bom moest een land in oorlog zich niet alleen zorgen maken over een nederlaag, maar ook over totale vernietiging.

Toen de Sovjet-Unie het tweede land werd dat kernwapens ontwikkelde, werd de wereld geconfronteerd met de mogelijkheid van een catastrofale oorlog tussen twee kernmachten. Toen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie hun nucleaire capaciteiten tijdens de Koude Oorlog uitbreidden, joeg het vooruitzicht van een wereldoorlog die de hele wereld zou kunnen vernietigen, mannen en vrouwen overal angst aan.

Ironisch genoeg is deze angst de reden waarom velen geloven dat we geen Derde Wereldoorlog gehad hebben. In leerboeken staat dit concept bekend als wederzijds gegarandeerde vernietiging (MAD) en het is sinds 1949 de hoeksteen van de internationale veiligheid.

Het idee is eenvoudig. Een aanval van de ene kernmacht op de andere zal leiden tot de totale vernietiging van zowel de aanvaller als de verdediger. In een dergelijk scenario lanceert het eerste land een eerste, preventieve aanval, wat onmiddellijk een reactie van het tweede land uitlokt. Uiteindelijk worden beide landen (en waarschijnlijk de hele wereld) vernietigd. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog wordt deze eenvoudige doctrine vaak aangehaald als de reden waarom er geen Derde Wereldoorlog is geweest.

Helaas zal dit niet lang meer duren.

Het einde van MAD

Net zoals de Europese diplomatie het Europa van de 19e eeuw vrede bracht totdat dat niet meer zo was, zal MAD de wereld behoeden voor een Derde Wereldoorlog – totdat dit niet meer het geval is. Uiteindelijk zal MAD achterhaald raken.

Hoe kan ik daar zo zeker van zijn? Omdat geavanceerde technologie op een dag zal leiden tot het omzeilen van MAD. Door de opkomst van kunstmatige intelligentie, kwantumcomputers en moleculaire productie zal een land op een dag de kernwapens van een ander land kunnen uitschakelen (voordat ze kunnen worden gelanceerd).

Daarmee zullen deze technologieën de weg vrijmaken voor nieuwe superwapens die in staat zijn om hele landen te veroveren en te onderwerpen. Wanneer deze technologieën opkomen, zullen ze een gevaarlijk onstabiele wapenwedloop in gang zetten.

Enkele redenen hiervoor zijn:

1) Wereldwijde handel

Naarmate nieuwe technologieën en automatisering vorderen, zullen landen onafhankelijk van elkaar worden. Dit is een dramatische ommekeer in de langdurige trend naar economische onderlinge afhankelijkheid.

In de decennia sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn landen onderlinge handelsovereenkomsten aangegaan op basis van het idee dat economisch onderling afhankelijke landen minder snel oorlog zullen voeren. De Europese Unie is het resultaat van een dergelijke aanname.

Naarmate de technologie vordert, zullen landen steeds meer economisch zelfvoorzienend worden, waardoor de kans op misverstanden die tot een groot militair conflict leiden, toeneemt. In een wereld met geavanceerde technologie zullen landen niet meer dezelfde prikkels hebben om met elkaar samen te werken, waardoor oorlog een meer haalbare optie wordt dan in het verleden.

2) Toegenomen onzekerheid

Een post-MAD-wereld zal een wereld van intense onzekerheid zijn. Rivaliserende landen zullen zich zorgen maken over elkaars intenties, en door de exponentiële groei van nieuwe technologieën (met name kunstmatige intelligentie) zal het voor elk land moeilijk worden om te begrijpen met welke potentiële dreigingen het te maken heeft. Hierdoor zal het op zijn zachtst gezegd moeilijk worden om een adequate verdediging te ontwikkelen.

Als je niet zeker weet met wat voor soort aanval je te maken hebt, kun je zeker niet zeker zijn van je reactie. Kan een aangevallen land snel genoeg reageren om zichzelf te verdedigen? Of zal het overweldigd worden voordat het kan reageren? Deze onzekerheid vergroot de kans op een groot conflict, omdat het in het voordeel is van het land dat als eerste toeslaat.

3) Gemakkelijke ontwikkeling

In tegenstelling tot de ontwikkeling van kernwapens, waarvoor dure infrastructuur en de aanschaf van zeldzame en gecontroleerde materialen nodig zijn, zal moleculaire productie de ontwikkeling van post-MAD-superwapens binnen het bereik van bijna alle landen brengen.

Het volgen en controleren van de ontwikkeling van dergelijke wapens zal moeilijk, zo niet onmogelijk zijn. Vanwege de lage ontwikkelingsdrempels zullen dergelijke wapens wijdverspreid raken. Binnen korte tijd zal de eerste ontwikkelingsland worden gevolgd door een tweede, een derde, een vierde, enz. Hoe meer landen deze superwapens hebben, hoe minder waarschijnlijk het is dat een land zich veilig zal voelen (gezien de exponentiële vooruitgang van deze technologieën). Dat vergroot de kans op een catastrofale oorlog.

4) Geen fall-out

Na een nucleaire aanval worden ground zero en het omliggende gebied radioactief en verontreinigd. Hierdoor is er geen echte overwinning in een totale nucleaire oorlog. Wie zou er immers willen leven? Niemand zou onder dergelijke omstandigheden willen leven. Maar zal dat ook zo zijn als MAD achterhaald is?

Nee.

Een supermacht na MAD zou zijn vijanden kunnen verslaan zonder het land te verontreinigen. Dit maakt een eerste aanval, en de kans op overwinning, veel aantrekkelijker voor een rivaliserende natie. Een succesvolle aanvaller zou grote rijkdom kunnen verwerven, en dit vergroot de kans op een conflict.

5) Gerichte vernietiging

In tegenstelling tot een nucleaire aanval zullen moleculaire productie en andere geavanceerde technologieën een gerichte, bijna chirurgische vernietiging van de vijand mogelijk maken. Kernwapens vernietigen alles om zich heen zonder onderscheid.

Maar de volgende generatie wapens zal een vijand vernietigen zonder grootschalige verwoesting. Hoe? We hebben gekeken naar welke soorten wapens er in een post-moleculaire productiewereld zullen ontstaan in de artikelen “A.I., Drone Swarms, and the End Times” en “Is the World on the Brink of Seeing Revelation 13:4 Fulfilled?”

Met behulp van kwantumcomputers, kunstmatige intelligentie en moleculaire productie zal een aanvallende natie eenvoudigweg een vijand uitschakelen en vervolgens zijn grondgebied veroveren. Ook hier blijven het land, de gebouwen en de bevolking intact. Er blijft geen verwoeste infrastructuur of vervuiling achter. En net als bij de andere factoren maakt dit een eerste aanval veel aantrekkelijker.

Geavanceerde technologie zal leiden tot een totale omkering van wederzijdse gegarandeerde vernietiging – de doctrine die ons zo lang van een Derde Wereldoorlog heeft weerhouden.

De vraag wordt dan: “Hoe voorkomen we een wereldoorlog die het voortbestaan van de mensheid bedreigt?”

Het land dat als eerste moleculaire productie ontwikkelt, zal zich die vraag stellen. Als gevolg daarvan zullen zij het als een noodzaak zien om te voorkomen dat een andere macht met dezelfde technologie opkomt. Anders zal een destabiliserende wapenwedloop leiden tot een wereldoorlog en catastrofale vernietiging.

De ultieme oplossing: een wereldrijk

Geconfronteerd met het vooruitzicht van totale vernietiging, zal de natie (of groep van naties) die als eerste moleculaire productie ontwikkelt, kiezen voor wat zij als de enige verstandige koers beschouwt: een wereldrijk.

Zij zullen de wereld veroveren om te voorkomen dat er een concurrerende macht ontstaat. Een wereldrijk zal de enige manier zijn om het gevaar van een wapenwedloop die de mensheid vernietigt, te vermijden.

Lang geleden voorspelde de Bijbel dit alles al

Voor wie de Bijbel kent, is dit geen verrassing. Bijna tweeduizend jaar geleden legde Johannes zijn visie op een wereldrijk vast in het boek Openbaring. Daarin zegt hij dat de antichrist gezag zal hebben over iedereen op aarde – “mensen van elke stam, taal en natie” (Openbaring 13:7). Met andere woorden, de antichrist zal over de hele wereld heersen. Dit is hetzelfde wereldrijk dat in het boek Daniël wordt genoemd. Het zal alles op zijn pad verpletteren en over de aarde heersen (Daniël 7:23), en het zal alleen worden omvergeworpen wanneer Jezus zelf terugkeert om het te vernietigen (Daniël 2:44).

Op dit moment staat de wereld op het punt om dit wereldrijk te zien ontstaan. Geen enkele andere generatie in de geschiedenis kon wijzen op zoveel tekenen van de wederkomst van Jezus Christus:

• Israël is opnieuw een natie,


• het Joodse volk bezit opnieuw Jeruzalem,


• Israël is omringd door vijanden,


• reizen en kennis zijn enorm toegenomen,


• het evangelie wordt over de hele wereld gepredikt,


• en nog veel meer...

De samenkomst van al deze tekenen is een duidelijk signaal dat Zijn terugkeer nabij is. En terwijl deze tekenen samenkomen, brengt geavanceerde technologie de wereld dichter bij een wereldrijk.

Deze tekenen en andere tekenen van de wederkomst zijn overal waar we kijken. Niettemin blijft de wereld onwetend over hoe dicht we bij het einde zijn.

Ook dit hoeft geen verrassing te zijn.

De Bijbel geeft aan dat wanneer Jezus terugkomt, Hij de wereld zal verrassen (1 Tessalonicenzen 5:2). Jezus zegt dat de wereld zal zijn zoals “in de dagen van Noach” en “in de dagen van Lot." Mensen zullen eten, drinken en een normaal leven leiden tot het moment van Zijn komst (Matteüs 24:37-38).

Toen Noach de ark bouwde, geloofden zijn buren niet dat er een zondvloed zou komen.

Maar die kwam wel.

Voordat Lot Sodom en Gomorra verliet, geloofden de inwoners van die steden niet dat er vuur uit de hemel zou komen om hen te verteren.

Maar dat gebeurde wel.

Op dezelfde manier denken veel mensen vandaag de dag niet dat Gods oordeel zal komen.

Maar dat zal wel gebeuren.

En de nabijheid van een wereldrijk is nog een ander teken.

Bron: The Coming Global Empire: It’s Closer Than You Think