Kies vandaag… oorlog of vrede

Door Terry James 14 september 2026

De Russische schrijver Leo Tolstoj schreef het omvangrijke romanwerk Oorlog en Vrede, dat wordt beschouwd als een van de grootste liefdesverhalen aller tijden. Het beschrijft hoe de hoofdpersonen Natasja, prins Andrej en anderen leed ondergingen tijdens de grote Napoleontische oorlogen, toen de beroemde keizer het Russische vaderland aanviel. In zekere zin leek Tolstoj in een microkosmos het leven te beschrijven op een planeet die zich voortdurend in een staat van oorlog bevindt, maar altijd op zoek is naar vrede.

Het Woord van God vertelt ons dat dit de toestand is van de gevallen mensheid sinds Eden. Wij roepen: „Vrede, vrede, terwijl er geen vrede is“ (Jeremia 6:14 en Jeremia 8:11; een soortgelijke gedachte vinden we ook in Ezechiël 13:16 en Micha 3:5).

Dat wij nog steeds in de greep zijn van oorlog die de aardse vrede vernietigt, wordt elk uur opnieuw bewezen in onze nieuwsberichten. Ironisch genoeg heeft de schrijver van Oorlog en Vrede hier op indirecte wijze mee te maken.

Pjotr Tolstoj, vicevoorzitter van de Doema en achter-achterkleinzoon van de Russische schrijver Leo Tolstoj, heeft opgeroepen tot massale bombardementen op Oekraïense steden om het verzet van de inwoners te breken en hen tot overgave te dwingen, zo meldde het nieuwsstation 24 Kanal.

Rusland ontkent dat het burgers treft en beweert na elke aanval dat het militaire doelen heeft geraakt, zelfs als zijn raketten inslaan op huizen, ziekenhuizen, energiecentrales en voedseldepots. De woordvoerder van het Oekraïense ministerie van Buitenlandse Zaken, Heorhii Tykhyi, zei dat de woorden van Tolstoj aanleiding zouden moeten zijn voor een arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof, en noemde ze een oproep tot oorlogsmisdaden door een Russische functionaris.

Wat Tolstoj in het openbaar heeft bepleit, doen de Russische strijdkrachten al meer dan twaalf jaar, terwijl ze dit ontkennen.

De presentator stelde voor om de steden te ontruimen.

In de staatstalkshow „Vremya Pokazhet“, die door Tolstoj wordt gepresenteerd, werd hem in herinnering gebracht dat er meer dan twintig miljoen mensen in Oekraïne wonen en werd hem gevraagd wat er met hen zou gebeuren als het land tot een verwoeste woestenij zou worden gemaakt. Hij stelde voor om de inwoners een dag voor de aanvallen te waarschuwen, zodat ze hun huizen konden ontvluchten.

„Denk je dat we oproepen tot wreedheid? We roepen op om de bevolking zo grondig te demoraliseren dat ze onze troepen tegemoet komt met haar pootjes omhoog“, zei Tolstoj.

Vervolgens noemde hij de reden.

Uiteindelijk beschreef Tolstoj wat Oekraïne betekent voor de plannen van Rusland.

„[Oekraïne] is het soort grondgebied dat ons in staat stelt onze energiebronnen via de korte route naar Europa te exporteren“, zei hij. („Een hoge Russische functionaris zei hardop wat de Russische raketten elke nacht doen“, 24 Kanal, RR News, 29 augustus 2026)

Het wordt met de dag duidelijker dat Rusland afstevent op oorlog. Of zo’n oorlog beperkt kan blijven tot Poetins behoefte om Oekraïne te veroveren, is twijfelachtig. Omdat hij het vermogen verliest om als sterke leider op te treden doordat hij de kleinere vijand nog niet heeft verslagen, rijst de vraag: zou de gedachte om een grotere oorlog te ontketenen om zichzelf te bewijzen de „kwaadaardige gedachte“ kunnen zijn waar de profeet Ezechiël naar verwees in de Gog-Magog-profetie?

Oorlog is onvermijdelijk, en vrede is onmogelijk in deze gevallen wereld na het paradijs. De apostel Jakobus zegt hierover het volgende.

Waar komen de oorlogen en de twisten onder u vandaan? Komen ze niet voort uit uw begeerten, die in uw leden strijden? U begeert en hebt niet; u doodt en bent jaloers, en kunt niet verkrijgen; u strijdt en voert oorlog, maar u hebt niet, omdat u niet vraagt. (Jakobus 4:1–2)

De gevallen natuur van de mens maakt het onmogelijk om de God van de hemel om iets te vragen, omdat zij willen wat in hun eigen wil ligt, niet wat in Gods wil ligt. En wanneer zij wel vragen, laten zij zien dat zij het niet serieus menen, of dat zij niet geloven in de God van de hemel – omdat zij de Heilige Naam weglaten van de enige Persoon op wie God de Vader zal reageren bij het verhoren van gebeden.

Een voorbeeld hiervan is, naar mijn mening, een lang, welsprekend gebed dat president Franklin Roosevelt voorlas toen D-Day naderde. Zoals ik al zei, was zijn gebed lang, welsprekend en met groot retorisch talent voorgedragen. De schrijnende tekortkoming ervan was dat hij het afsloot met alleen het woord ‘Amen.’ – zonder enige vermelding van Jezus Christus. Voor elke christen die werkelijk verstand heeft van gebed, was dit een ernstige nalatigheid van Roosevelts kant. Gelukkig zorgde God ervoor dat de aanvallende troepen die dag de overwinning behaalden, maar ik ben ervan overtuigd dat dit niet te danken was aan het gebed van Roosevelt bij die gelegenheid.

Jezus gaf de volgende instructie:

En wat gij ook zult vragen in mijn naam, dat zal Ik doen, opdat de Vader verheerlijkt worde in de Zoon. (Johannes 14:13)

Wanneer we openbare functionarissen horen bidden, zelfs als ze aangeven dat het een christelijk gebed is, eindigen ze zelden met de naam van Jezus, zoals Jezus opdraagt. Ze laten daarmee zien dat ze weigeren te kiezen voor het dienen en gehoorzamen van Jezus of God de Vader. Ze willen, nogmaals, doen wat in hun eigen ogen juist is, of volgens hun eigen wil. En het is een collectieve wil die Satan dient, niet God, in dit gevallen, wereldse bestuurssysteem.

Het is van het grootste belang hierover na te denken, zoals Jozua opdroeg toen hij de hemelse instructies aan Gods uitverkoren volk Israël doorgaf:

En indien het u kwaad lijkt de HEER te dienen, kiest dan heden wie gij dienen wilt: de goden die uw vaderen dienden aan de overzijde van de rivier, of de goden van de Amorieten, in wiens land gij woont; maar wat mij en mijn huis betreft, wij zullen de HEER dienen. (Jozua 24:15)

Alleen in de gehoorzaamheid zoals Jozua die hooghield, is de enige vrede te vinden. Want het is de vrede die alleen te vinden is in het geloof in de Heer Jezus Christus, die het volgende beloofde aan hen die Hem dienen:

Vrede laat Ik jullie na, mijn vrede geef Ik jullie; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die aan jullie. Laat jullie hart niet verontrust zijn, en laat het ook niet bevreesd zijn. (Johannes 14:27)

We moeten dus vandaag kiezen wie we zullen dienen.

Nogmaals, als je niet weet hoe je moet beginnen met dienen, dan is dit de manier:

Want als je met je mond belijdt dat Jezus de Heer is en met je hart gelooft dat God Hem uit de dood heeft opgewekt, zul je gered worden. Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid, en met de mond belijdt men tot redding. (Romeinen 10:9–10)

Bron: Choose You This Day…War or Peace – Terry James Prophecy Line