Het kanaal van geschenken

Door Tom Gilbreath 24 februari 2026

Bedenk eens hoeveel van Gods grootste geschenken aan de mensheid via het kanaal van Israël zijn gekomen. De westerse beschaving gaat hand in hand met joods-christelijke waarden. Ook vele anderen hebben bijgedragen aan het creëren van de cultuur waarvan we nu genieten, waaronder de Grieken en de Romeinen. Maar uiteindelijk rust het beste deel van de beschaving die door onze voorouders is opgebouwd en aan ons is nagelaten, op de schouders van Abraham, Mozes en vooral Jezus.

Het idee van mensenrechten en de waardigheid van elke persoon is niet ontstaan met de Onafhankelijkheidsverklaring, de Renaissance, de Magna Carta of de Cyruscilinder. De basis van onze rechten komt voort uit het geloof van onze voorouders in Genesis 1:27. “En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen.”

Iedereen die geeft om de cultuur waarin we leven – om onze vrijheden, onze rechten en onze verbazingwekkende vooruitgang – zou dit serieus moeten nemen. Als we elkaar zien als bijzonder, gemaakt naar het beeld van God, dan vraagt dat om wetten en vrijheid, waardigheid en verantwoordelijkheid.

Wat we “westerse beschaving” noemen, is niet perfect. Maar vanuit het oogpunt van mensenrechten en welvaart voor iedereen is het een verbluffend succes geweest ten opzichte van wat eraan voorafging. Toen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio in februari 2026 sprak op de veiligheidsconferentie in München, zei hij: "Wij maken deel uit van één beschaving: de westerse beschaving. We zijn met elkaar verbonden door de diepste banden die naties kunnen delen, gesmeed door eeuwen van gedeelde geschiedenis, christelijk geloof, cultuur, erfgoed, taal, afkomst en de offers die onze voorvaderen samen hebben gebracht voor de gemeenschappelijke beschaving waarvan wij de erfgenamen zijn.“

Op dezelfde conferentie kleineerde vertegenwoordiger Alexandria Ocasio-Cortez de toespraak van de minister als een ”pure oproep tot ‘westerse cultuur’." Ze maakte aanhalingstekens in de lucht toen ze “westerse cultuur” zei, alsof die niet echt of niet belangrijk is. Maar die cultuur – die joods-christelijke cultuur – dient als beschermer van de mensenrechten en de menselijke waardigheid.

En die komt uit de Bijbel. Genesis 1:27 dient als de grote waardigheidsgever en de grote gelijkmaker van de mensheid. We moeten elkaar als bijzonder behandelen, want hoewel we zijn gevallen uit de staat waarin Hij ons heeft geschapen, dragen we allemaal nog steeds het spoor van Gods beeld in ons.

Jezus versterkte en vergrootte het idee van menselijke consequenties toen Hij in Johannes 3:16 zei: “Want God had de wereld zo lief dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” God heeft ons naar Zijn beeld geschapen. En Hij houdt zoveel van ons dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, zodat wij eeuwig leven kunnen hebben. Een andere Jood, de apostel Paulus, schreef in Romeinen 5:8: “God bewijst Zijn liefde voor ons doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.”

Zelfs degenen die deze uitspraken niet geloven, moeten weten dat onze rechten en vrijheden hieruit voortvloeien. Afstappen hiervan is geen vooruitgang voor het Westen, maar de dood. Mensen zijn bijzonder omdat we door God naar Zijn evenbeeld zijn geschapen en, hoewel we niet meer zijn zoals Hij ons oorspronkelijk heeft gemaakt, heeft Hij een manier gecreëerd waarop ieder van ons tot Hem kan terugkeren.

Omdat dit niet de hemel is, kunnen we de westerse beschaving zeker verbeteren. Maar in naam van verbetering lijken miljoenen mensen vastbesloten te zijn om haar te vernietigen. Om een kapotte auto weer aan de praat te krijgen, helpt het als de monteur begrijpt waardoor hij in de eerst wel reed. Om de westerse beschaving te herstellen en te verbeteren, moeten we eerts haar waarderen, haar schoonheid zien en de bron van die schoonheid begrijpen.

Bron: The Hal Lindsey Report | Hal Lindsey