Israël: De begin- en eindpunten van de profetie

Door Terry James 20 april 2026

Dr. Robert Jeffress, predikant van de First Baptist Church in Dallas, Texas, stelde dat de bijbelse profetie begint met Israël en eindigt met Israël. Israël vormt de kern van de bijbelse profetie.

Mijn gedachten begonnen te malen toen ik op die vroege ochtend zijn preek hoorde. Ik heb altijd volgehouden dat Gods ‘uitverkoren volk’ het enige zekere teken is van waar deze generatie zich bevindt op Zijn profetische tijdlijn. De uitspraak van Dr. Jeffress hielp mij die ochtend te bevestigen dat Israël inderdaad, van begin tot eind, onlosmakelijk verbonden is met Gods Heilige Woord. Het is als de boekensteunen die de bijbelse profetie van begin tot eind omlijsten.

Het ontstaan van Israël – zijn ware oorsprong – begon met de woorden van Jezus, die het Woord van God is.

In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God. Hetzelfde was in het begin bij God. Alle dingen zijn door Hem gemaakt; en zonder Hem is geen enkel ding gemaakt dat gemaakt is. In Hem was leven; en het leven was het licht der mensen. En het licht schijnt in de duisternis; en de duisternis heeft het niet begrepen. (Johannes 1:1–5)

Jezus gaf toen via Mozes wat het begin zou zijn van het volk Israël. Hij sprak over Zijn eigen conceptie – Zijn incarnatie, Zijn komst naar de aarde vanuit Zijn drie-eenheid binnen de Godheid om verlossing te brengen voor de gevallen mensheid.

Jezus zei het volgende tegen Satan over Zijn komst op een dag als het Lam dat geslacht is vanaf de grondlegging van de wereld:

En Ik zal vijandschap zetten tussen u en de vrouw, en tussen uw nageslacht en haar nageslacht; het zal uw hoofd vermorzelen, en u zult zijn hiel vermorzelen. (Genesis 3: 15)

De bijbelse profetie begon dus met de belofte van de Verlosser, Jezus Christus, die als mens in de wereld zou komen.

Opnieuw kreeg Mozes het Woord over Gods volk dat zou worden uitgekozen om deze God-mens te baren.

Nu had de HEERE tot Abram gezegd: Ga weg uit uw land, en uit uw familie, en uit uw vaders huis, naar het land dat Ik u zal wijzen: En Ik zal van u een groot volk maken, en Ik zal u zegenen en uw naam groot maken; en gij zult een zegen zijn. En Ik zal hen zegenen die u zegenen, en hem vervloeken die u vervloekt; en in u zullen alle geslachten van de aarde gezegend worden. (Genesis 12:1–3)

We weten dat Abraham en Sara vervolgens het kind van de belofte kregen, Isaak. Uit Isaak kwam Jakob voort, die omgedoopt werd tot Israël.

Jezus, de Zoon van God, werd geboren uit Maria, een nakomeling van Jakob, door de onbevlekte ontvangenis, om de Verlosser van de mensheid te worden, die sinds de zondeval in Eden verloren was.

De geschiedenis van Israël is er een van lijden als slachtoffer van satanische haat door de millennia heen. Dit komt omdat Jezus allen verlost die Gods genadegave van verlossing aanvaarden door de dood van Christus aan het kruis, Zijn begrafenis en Zijn opstanding.

Zoals verteld in Genesis 3:15, zou de slang, Satan, die de hiel van Christus ‘verwondde’, zijn hoofd verpletterd zien worden door de Verlosser, door Zijn verlossende daad aan dat wrede kruis op Golgotha en Zijn daaropvolgende opstanding tot leven.

Jezus heeft de zonde en de dood overwonnen om eeuwig leven te schenken aan ieder mens – allen geboren als zondige schepselen vanwege de zonde van Adam in Eden.

Christus de Verlosser kwam via Israël in deze verdoemde wereld. De voortdurende oorlog tegen dat volk en het Joodse ras speelt zich nog steeds af binnen de bijbelse profetie, die vertelt over een tijd waarin de wereld zich tegen Israël zal keren:

Zie, Ik zal Jeruzalem tot een beker van gif maken voor alle volken rondom. En op die dag zal Ik Jeruzalem tot een lastige steen maken voor alle volken; allen die zich daarmee belasten, zullen in stukken worden gehakt, hoewel zij zich ertegen verzamelen. (Zacharia 12:2–3)

De bijbelse profetieën blijven dus op Israël gericht, terwijl we zien hoe de woorden van de profeet Zacharia zich zelfs op dit moment ontvouwen.

Op korte termijn wordt het niet beter, maar slechter… veel slechter!

Jezus profeteerde in hoeverre de haat tegen Israël zou toenemen:

Want dan zal er grote verdrukking zijn, zoals er sinds het begin van de wereld tot nu toe nog nooit is geweest, en ook nooit meer zal zijn.

De profeet Jeremia zei over deze tijd:

Wee! Want die dag is groot, zodat er geen andere is zoals die; het is zelfs de tijd van Jakobs benauwdheid; maar hij zal eruit gered worden. (Jeremia 30:7)

De Heer slaat in Zijn beschrijving in Mattheüs 24:21 de details over van de tijd waarin de situatie het ergst wordt tot aan het einde, wanneer het volk Israël uit de tijd van de grote verdrukking zal worden gered.

Maar Jezus beschrijft later zelf, in expliciete details via eenentwintig specifieke oordelen, de tijd die leidt tot de redding van Israël uit de grote Verdrukking. Jezus gaf het gehele boek Openbaring via de apostel Johannes – de discipel van wie de Bijbel zegt dat de Heer hem liefhad.

Paulus profeteert over de uiteindelijke positie van Gods uitverkoren volk:

Want ik wil niet, broeders, dat u onkundig bent van dit geheimenis, opdat u niet wijs bent in uw eigen ogen; dat een gedeeltelijke verharding over Israël is gekomen, totdat de volheid van de heidenen is binnengekomen. En zo zal heel Israël gered worden, zoals geschreven staat: ‘Uit Sion zal de Verlosser komen, en Hij zal de goddeloosheid van Jakob afwenden; Want dit is mijn verbond met hen, wanneer Ik hun zonden wegneem. (Romeinen 11: 25-27)

Israël zal uit deze verschrikkelijke tijd worden gered. Zacharia zegt:

En het zal geschieden op die dag, dat Ik zal trachten alle volken te vernietigen die tegen Jeruzalem optrekken. En Ik zal over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem de geest van genade en van smeking uitstorten; en zij zullen op Mij zien, Die zij doorstoken hebben, en zij zullen om Hem rouwen, zoals men rouwt om zijn enige zoon, en zij zullen bitter zijn om Hem, zoals men bitter is om zijn eerstgeborene.

Israël staat dus centraal in de bijbelse profetieën, van Genesis tot Openbaring. En dit wil niet zeggen dat er een zogenaamd dubbel verbond bestaat met Gods uitverkoren volk over verlossing van zonde. Het Joodse volk wordt op dezelfde manier van zonde gered als alle andere mensen van alle andere rassen: door geloof in Jezus Christus alleen.

De “redding” van Israël betekent dat een overblijfsel van het Joodse volk de natie zal vormen van Gods verbondsbeloften. Dat wil zeggen: degenen die Jezus Christus aanvaarden als hun Verlosser – de Messias van Israël – erven Gods beloften voor Israël. Dit overblijfsel van Joodse gelovigen zal Jezus zien terugkeren uit de hemel ten tijde van Armageddon en zal op dat verbluffende moment beseffen dat Hij hun Messias is. Dit zal de uitverkoren natie en het volk zijn dat God vanaf de tijd in Eden van plan was te vestigen.

Israël is het onbetwistbare teken van precies waar de wereld op dit moment staat. De beweging om alle bijbelse profetieën te vervullen stroomt met elke nieuwscyclus sneller. Alle geopolitiek draait om de natie die begon in Genesis 3:15. De tijd van Jakobs benauwdheid nadert snel.

Je wilt geen deel uitmaken van de mensen in de invloedssfeer van degenen die Jezus niet kennen voor hun redding.

Hier is nogmaals hoe je tot Christus kunt komen wanneer Hij roept – een gebeurtenis die in een oogwenk zal plaatsvinden!

Want als je met je mond belijdt dat Jezus de Heer is en met je hart gelooft dat God Hem uit de dood heeft opgewekt, zul je gered worden. Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid, en met de mond belijdt men tot redding. (Romeinen 10:9–10)

Bron: Israel: The Bookends of Prophecy « Terry James Prophecy Line