Iran permanente controle geven over de Straat van Hormuz wordt een ramp voor de wereldeconomie

Michael Snyder - 15 juni 2026

Toen ons werd verteld dat de verlenging van het staakt-het-vuren met Iran “de gratis openstelling van de Straat van Hormuz” zou omvatten, besefte ik niet dat dit slechts voor een periode van 60 dagen gold. Zoals u hieronder zult zien, zullen de Iraniërs na afloop van die 60 dagen op permanente basis schepen mogen laten betalen voor het passeren van de Straat van Hormuz. Alle schepen die zonder toestemming proberen de Straat te passeren, zullen worden aangevallen door het Iraanse leger. Met andere woorden: het nachtmerriescenario dat we de afgelopen maanden hebben doorstaan, zal worden geïnstitutionaliseerd. Ik ben geschokt dat Amerikaanse onderhandelaars hier daadwerkelijk mee zouden instemmen. Nu de Iraniërs de touwtjes in handen hebben, betwijfel ik ten zeerste of de stroom van olie en aardgas uit de regio op korte termijn zal terugkeren naar het niveau van voor de oorlog, en alle olie en aardgas die wel wordt geëxporteerd, zal aanzienlijk meer gaan kosten dankzij de afperspraktijken die de Iraniërs zullen gaan toepassen.

Dit is zo vernederend.

Het enige dat Amerikaanse onderhandelaars uit deze eerste onderhandelingsfase hadden moeten halen, was de permanente, tolvrije openstelling van de Straat van Hormuz.

Maar in plaats daarvan hebben ze de soevereiniteit over de Straat van Hormuz aan Iran overgedragen…

Het Iraanse staatsnieuwsagentschap Fars citeerde maandag een “goed geïnformeerde bron” die zei dat het vredesakkoord tussen de VS en Iran “voor het eerst de aanvaarding door de VS inhoudt van het recht van Iran om vergoedingen te heffen voor maritieme diensten” in de Straat van Hormuz.

Volgens de bron werd “expliciete nadruk op de Iraans-Omaanse soevereiniteit over de Straat van Hormuz” aan de overeenkomst toegevoegd tijdens “de laatste momenten van de onderhandelingen”.

Deze laatste herzieningen van de overeenkomst zouden hebben bepaald dat “het toekomstige beheer van maritieme diensten in de Straat van Hormuz” zal worden “bepaald” door Iran en Oman, dat aan de andere kant van de straat ligt.

De Iraanse onderhandelaars hebben de Amerikaanse onderhandelaars aan de onderhandelingstafel volledig weggevaagd.

Ik zou andere, minder beleefde manieren kunnen bedenken om dat te zeggen, maar ik denk dat ik dat maar niet zal doen.

Het enige goede nieuws is dat er een periode van 60 dagen zal zijn waarin schepen die momenteel vastzitten in de Perzische Golf de Straat van Hormuz kunnen passeren zonder dat er kosten in rekening worden gebracht…

De bron vertelde Fars dat deze wijzigingen in de overeenkomst betekenen dat “de Verenigde Staten in feite het recht van Iran hebben aanvaard om de bijbehorende servicekosten te innen,” nadat een periode van 60 dagen van tolvrij varen door de straat is verstreken.

“Dit principe wordt elders in de tekst herhaald. Iran zal de doorgang van schepen slechts gedurende 60 dagen kosteloos toestaan. Dit betekent dat de Verenigde Staten het principe van het heffen van vergoedingen hebben aanvaard, terwijl ze slechts een vrijstelling van 60 dagen van Iran hebben bedongen,” aldus de bron.

Nu dit precedent is geschapen, hoe lang duurt het dan voordat we zien dat andere landen belangrijke knelpunten over de hele wereld gaan monetariseren?

Dit is een rode lijn die nooit, maar dan ook nooit had mogen worden overschreden.

Het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft bevestigd dat zodra de periode van 60 dagen is verstreken, een “maritieme servicekosten” zal worden opgelegd aan alle schepen die door de Straat van Hormuz willen varen…

Iran zal een “maritieme servicekostenvergoeding” heffen in de Straat van Hormuz, zei de woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken maandag, terwijl Teheran “diep wantrouwen” uitte jegens de VS, ondanks de ondertekening van een memorandum van overeenstemming met Washington om de oorlog te beëindigen.

In een gesprek met verslaggevers zei Esmail Baghaei, woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken, dat Iran geen tol zou heffen voor schepen die de cruciale zeestraat passeren onder een nieuwe kaderovereenkomst met de VS.

“We hebben altijd volgehouden dat we geen doorvaarttol willen heffen, maar er zullen wel vergoedingen worden aangerekend voor navigatiediensten, milieubescherming, scheepsverzekering en andere noodzakelijke diensten,” zei hij tijdens een persconferentie.

Hoeveel zullen “navigatiediensten, milieubescherming, scheepsverzekering en andere noodzakelijke diensten” dan per schip kosten?

Een miljoen dollar?

Twee miljoen dollar?

Het regime in Teheran zou binnenkort wel eens in het geld kunnen zwemmen.

En zoals ze in het verleden hebben laten zien, gebruiken ze hun geld graag om hun “revolutie” naar andere landen te exporteren.

Als je je misselijk voelt na het lezen hiervan, is dat zeker een begrijpelijke reactie.

Maar laten we ons even een uiterst optimistisch scenario voorstellen waarin Iran alle schepen toestaat door de Straat van Hormuz te varen en slechts een “redelijke” beschermingsvergoeding in rekening brengt.

Zelfs in zo'n scenario zou het lang duren om alle mijnen te verwijderen die de Iraniërs hebben gelegd.

Sommigen zeggen dat dit weken kan duren, terwijl anderen volhouden dat het maanden kan duren.

Bovendien hebben reders en verzekeringsmaatschappijen tijd nodig voordat ze ervan overtuigd zijn dat het weer veilig is om door de Straat van Hormuz te varen…

Ondertussen zullen reders, verzekeraars en scheepsbemanningen ervan overtuigd moeten worden dat het veilig is om door de Straat van Hormuz te varen voordat het maritieme verkeer op volle schaal kan worden hervat.

“Zelfs als de Straat als heropend wordt beschouwd, betekent dit niet automatisch dat het verkeer onmiddellijk weer normaal zal verlopen”, vertelde Dimitris Ampatzidis, Maritime Risk & Compliance Manager bij Kpler, aan NBC News.

“Schepen die vertraging hebben opgelopen of zijn tegengehouden, hebben tijd nodig om uit te varen, hun reizen af te ronden en mogelijk terug te keren voor nieuwe ladingen,” zei hij. “Dat proces kan ongeveer 2–3 maanden duren.”

Ik ben het volledig eens met die inschatting.

Bovendien kan het maanden duren voordat de olie- en aardgasproductie in de regio weer op volle kracht draait…

Producenten in het Midden-Oosten zijn gedwongen om de olieproductie met meer dan 10 miljoen vaten per dag stil te leggen sinds de Straat van Hormuz drieënhalve maand geleden werd gesloten. Producenten zullen maanden nodig hebben om de oliebronnen weer volledig op het oude productieniveau te brengen, terwijl de status van de Straat van Hormuz – zelfs als deze vrijdag zoals verwacht weer opengaat – nog steeds onduidelijk is.

Dit is een zeer belangrijke factor die bij de reguliere media lang niet genoeg aandacht krijgt.

Een expert uit de sector heeft gewaarschuwd dat het Irak “ongeveer een jaar” zou kosten om de productie weer op het oude niveau te krijgen…

“Landen als Irak kunnen voor veel grotere uitdagingen komen te staan, omdat ze een veel grotere productiestop hebben gehad en hun velden moeilijker toegankelijk zijn,” zei Alan Gelder, senior vicepresident raffinage, chemicaliën en oliemarkten bij Wood Mackenzie.

“Het kan best een jaar duren voordat ze weer op het oude niveau zitten,” vertelde de expert aan AP.

Natuurlijk zijn er ook overal in de Perzische Golfregio olie- en aardgasinstallaties die ernstig beschadigd of vernietigd zijn.

Het volledig herstellen en herbouwen van al die infrastructuur kan jaren duren.

Ondertussen zullen de wereldwijde energievoorraden steeds krapper worden.

Wat ik zojuist heb beschreven, is het absoluut beste scenario.

Wat zou er dan gebeuren als het staakt-het-vuren mislukt en er opnieuw oorlog uitbreekt?

Persoonlijk geloof ik dat dat een veel waarschijnlijker scenario is.

Er wordt wel gezegd dat het oorspronkelijke staakt-het-vuren met Iran het meest geschonden staakt-het-vuren in de geschiedenis was, en degenen die ervan overtuigd zijn dat een verlenging van dat staakt-het-vuren met 60 dagen op magische wijze alles beter zal maken, zijn niet rationeel.

Bron: Giving Iran Permanent Control Of The Strait Of Hormuz Will Be A Disaster For The Global Economy