De hypocriete Hasjemitische koning van Palestina.

Barry Shaw | The View from Israel | 23 sep. 2026

PELONI: De enige, nog zo zwakke band die Jordanië heeft met zijn oorsprong – namelijk de toetreding tot de Volkenbond voor het mandaatgebied Palestina – is het ongefundeerde koningschap van de Hasjemieten, wier enige band met de gebieden die tegenwoordig als Jordanië bekendstaan, voortkomt uit het feit dat de Hasjemieten oorspronkelijk waren uitgekozen om als Britse satrapen te fungeren, teneinde de Britse bezittingen – zowel in termen van mensenlevens als van rijkdom – te behouden. De Hasjemieten hebben de gebieden die hun uiteindelijk werden toegekend om in plaats van Groot-Brittannië te regeren, zelfs niet echt veroverd. Ze kwamen letterlijk gewoon opdagen en kregen 78% van de gebieden onder de Volkenbond voor het mandaat van Palestina cadeau, en het is een essentiële waarheid die zelden wordt opgemerkt dat het oorspronkelijke emiraat Transjordanië, dat door de Britten uit het niets werd gecreëerd, in stand werd gehouden onder Brits bestuur, uitsluitend gemachtigd door de Volkenbond voor het mandaat van Palestina. Jordanië is dus niet alleen Palestina, het is in feite het overgrote deel van Palestina, maar de Hasjemieten waren in werkelijkheid Arabieren.

Laten we eerlijk zijn. Jordanië is Palestina.

Op 22 september 2026 stond de grootste hypocriet van het Midden-Oosten op het podium van de Verenigde Naties.

Koning Abdullah van Jordanië.

Deze man, die op het VN-podium stond en op emotionele toon leugens over Israël vertelde, is de grootste onderdrukker van de Palestijnen.

Hij is immers de koning van PALESTINA.

Er wonen twaalf miljoen Palestijnen in Jordanië. Ongeveer 70% van de Jordaniërs beweert Palestijn te zijn.

Waarom is Jordanië dan geen Palestina?

Vertegenwoordigt deze koning slechts een minderheid van de Hasjemitische bevolking?

Laten we eerlijk zijn. Jordanië IS Palestina.

Er wordt te weinig geschreven over de ontmoeting tussen Chaim Weizmann en de Hasjemitische emir Faisal tijdens de historische Vredesconferentie van Parijs in 1919, waar de herindeling van de regio werd besproken na de val van het Ottomaans-Turkse rijk.

Tijdens deze bijeenkomst, op 3 januari 1919, werd vastgelegd en ondertekend dat „Zijne Koninklijke Hoogheid de emir Faisal, die het Arabische Koninkrijk Hedjaz vertegenwoordigt en namens dit optreedt, en dr. Chaim Weizmann, die de Zionistische Organisatie vertegenwoordigt en namens deze optreedt, zich bewust van de etnische verwantschap en de eeuwenoude banden tussen de Arabieren en het Joodse volk, en zich realiserend dat de zekerste manier om hun natuurlijke aspiraties te verwezenlijken ligt in een zo nauw mogelijke samenwerking bij de ontwikkeling van de Arabische staat en Palestina, en tevens verlangend om de goede verstandhouding die tussen hen bestaat te bevestigen, zijn het volgende overeengekomen; hier volgen de belangrijkste elementen van hun overeenkomst:

Artikel I

De Arabische Staat en Palestina zullen in al hun betrekkingen en ondernemingen worden gekenmerkt door de meest hartelijke welwillendheid en wederzijds begrip, en daartoe zullen naar behoren geaccrediteerde Arabische en Joodse vertegenwoordigers worden aangesteld en gehandhaafd in de respectieve gebieden.

Artikel II

Onmiddellijk na afloop van de beraadslagingen van de Vredesconferentie zullen de definitieve grenzen tussen de Arabische Staat en Palestina worden vastgesteld door een commissie waarover de bij deze overeenkomst betrokken partijen overeenstemming zullen bereiken.

Artikel III

Bij de totstandkoming van de grondwet en het bestuur van Palestina zullen alle maatregelen worden genomen die de meest volledige garanties bieden voor de uitvoering van de verklaring van de Britse regering van 2 november 1917.

Artikel IV

Alle noodzakelijke maatregelen zullen worden genomen om de immigratie van Joden naar Palestina op grote schaal aan te moedigen en te stimuleren, en om Joodse immigranten zo snel mogelijk op het land te vestigen door middel van dichtere bewoning en intensieve bebouwing van de grond.

Bij het nemen van dergelijke maatregelen zullen de rechten van de Arabische boeren en pachters worden beschermd en zullen zij worden bijgestaan bij het bevorderen van hun economische ontwikkeling.

Tijdens deze conferentie werd ervan uitgegaan dat met de „Arabische staat“ Jordanië werd bedoeld en met „Palestina“ de voorloper van de staat Israël.

Bewijs hiervan was de oprichting van de Palestine Electric Company, gesticht door een Palestijnse jood, Pinchas Rutenberg, de Palestine Bank, die later Bank Leumi werd, en de Palestine Post, die de Jerusalem Post werd. Het Palestine Orchestra en de Palestine Football Association bestonden allemaal uit joden van vóór de oprichting van Israël.

Sinds deze ontmoeting tussen Weizmann en Faisal bestaat er een vreedzame tweestatenoplossing. Toen de staat Israël werd opgericht, werd Jordanië het natuurlijke Arabische Palestina. Twee gebieden, twee landen die op natuurlijke wijze van elkaar gescheiden zijn, met Israël ten westen van de rivier de Jordaan en een Arabisch Palestina op de oostelijke oever van dezelfde rivier.

Een natuurlijke, vreedzame, geografisch aantrekkelijke tweestatenoplossing.

Hij is immers de koning van een Palestina ‘van de rivier tot de zee’, met een Palestijns grondgebied dat zich vreedzaam uitstrekt van de Jordaan tot de Rode Zee.

Het enige wat hij hoeft te doen, is eerlijk zijn tegenover zijn volk en de wereld. En dan zullen we voor altijd vrede hebben.

Bron: The Hypocritical Hashemite King of Palestine. – ISRAPUNDIT