De Bijbel noemt ze ‘hoge plaatsen’ | Deel 3

Gary Stearman - 9 april 2026

Lees eerst deel 1 en 2 voordat u verdergaat

Lees eerst deel 1 deel 2 voordat u verdergaat

ZETELS VAN BOVENNATUURLIJKE KRACHT

Overal in de antieke wereld zijn er cirkelvormige doolhoven, altaren en heuvels. In de Golanhoogten bevindt zich een oude steencirkel die volgens archeologen minstens vierduizend jaar oud moet zijn. In het Hebreeuws wordt deze Gilgal Rephaim genoemd, “de Cirkel van de Reuzen”. De cirkel is enorm – meer dan 150 meter in diameter – en bestaat uit vier concentrische ringen van stenen. (zie onderstaande afbeelding)

Deze ringen omringen een cirkelvormig stenen altaar. Oorspronkelijk moet het op enige hoogte boven het maaiveld hebben gestaan. Naar schatting is er meer dan 37.000 ton aan stenen gebruikt voor de bouw ervan! Waarom zouden de mensen uit de oudheid zoveel moeite hebben gedaan om zo'n centrum te bouwen? Archeologen hebben geen idee wat het doel ervan was. Het enige denkbare antwoord is dat ze eer betoonden aan een god of goden, die zij als machtig en waardig beschouwden.

In Amerika waren heuvels, steencirkels en zelfs piramides de hoge plaatsen van heidense verering. Amerikaanse Indianen bouwden honderden ‘medicijnwielen’, steencirkels die verband hielden met de dierenriem en werden beschouwd als plaatsen waar men in contact kon komen met de grote geest.

Overal ter wereld zien we honderden voorbeelden die laten zien hoe ver de mensen in de oudheid gingen om heiligdommen voor hun goden te bouwen. Werden ze gedreven door louter bijgeloof, of ontvingen ze zichtbaar bewijs dat deze goden aanwezig waren?

Het antwoord op deze vraag is cruciaal voor het begrijpen van de aard van afgoderij. Waar het op neerkomt is dit: mensen zullen alles doen om macht te verwerven. En macht is precies de lokroep achter de mystiek van de hoge plaats.

Bewijs van dit simpele feit is te vinden bij het meest actieve ‘machtscentrum’ van vandaag. Het is het neolithische complex van Avebury, dat in het district Wiltshire in Zuid-Engeland ligt. De oude hoge plaatsen daar zijn legendarisch. Meer nog, ze vormen het middelpunt van een fenomeen dat tot de verbeelding van de wereld spreekt.

De Avebury-cirkel is in feite een complex geheel van cirkels. De grootste bestaat uit staande stenen. De diameter bedraagt iets meer dan 420 meter! Buiten deze grote cirkel ligt een aaneengesloten greppel van zo'n zes meter diep! Bij de aanleg ervan werden meer dan 40 ton stenen verplaatst, samen met miljoenen kubieke meter aarde.

Binnen de buitenste cirkel bevinden zich twee kleinere cirkels, die naast elkaar liggen. Niet ver van de Avebury-cirkel ligt Windmill Hill, de locatie van een kleinere cultusplaats. Dit zijn allemaal overblijfselen van oude heuvels in Groot-Brittannië. Ze dateren van vóór de geschiedenis, maar staan bekend als centra van verering.

Niet ver van Avebury ligt het intrigerende monument dat bekend staat als Stonehenge. Ook dit bevindt zich in Wiltshire. De buitenste aarden wal is een cirkel met een diameter van ongeveer 100 meter. Een andere, kleinere cirkel van met krijt gevulde gaten ligt concentrisch ten opzichte van de buitenste. Dicht bij het centrum ligt nog een cirkel van blauwe stenen.

Maar het is in het allereerste centrum dat men de beroemde Sarsen-cirkel aantreft. Met een diameter van ongeveer 33 meter bestaat deze uit verticale stenen, afgedekt door stenen lateien die 4 meter boven de grond uitsteken. In zijn oorspronkelijke staat was het een complete, geplaveide, cirkelvormige muur van massieve stenen. Hoewel archeologen hebben geprobeerd het af te schilderen als een astronomisch observatorium van de oermens, is het in werkelijkheid een centrum van verering. In feite was het de ultieme klassieke hoge plaats.

Om dit feit te benadrukken hebben de moderne heidenen van Engeland, de druïden, Stonehenge en de nabijgelegen oude monumenten toegeëigend, in de overtuiging dat het centra van mystieke kracht zijn. Op hun zogenaamde ‘heilige’ dagen stromen ze naar deze plekken om de eeuwenoude rituelen van hun voorchristelijke voorvaderen uit te voeren.

De afgelopen tweeënhalve eeuw zijn verschillende heidense groeperingen, waaronder de druïden, in Engeland prominent aanwezig geworden, terwijl het christendom aan invloed heeft ingeboet. Enige tijd geleden is zelfs de leider van de Church of England in hun gelederen opgenomen!

Dr. Rowan Williams, de 104e aartsbisschop van Canterbury, wordt beschouwd als radicaal en notoir liberaal, zelfs door andere liberalen. Met volledige kennis van de feiten wijdde hij een homoseksuele priester. Hij daagde openlijk de historische beperkingen uit die de kerk heeft opgelegd aan diverse praktijken die als immoreel worden beschouwd. In de eerste week van augustus 2002 werd hij ingewijd als druïde in de “Gorsedd of the Bards.” Hij komt uit Wales, niet ver van de locatie van talrijke oude monumenten.

Net als de oude Israëlieten wijkt de moderne mens systematisch af van de aanbidding van de Heer en drijft langzaam af naar een ander machtsgebied – de goden van bos en moeras, beek en berg.

Vlakbij Stonehenge ligt nog een cirkel. Deze heet Woodhenge en lijkt dezelfde religieuze functie te hebben gehad als zijn grotere buur. Maar in het hedendaagse postchristelijke Engeland krijgen alle locaties een nieuwe energie.

KRACHTKRINGEN

Het is belangrijk op te merken dat de cirkels, altaren en heuvels in de regio Wiltshire nauw verbonden zijn met een fenomeen dat sinds het midden van de jaren negentig internationale aandacht heeft gekregen. Honderden graancirkels verschijnen in graanvelden die liggen tussen Avebury en Silbury in het noorden, en Stonehenge en Woodhenge in het zuiden. Er is nauwelijks een mens in leven die niet op de hoogte is van het debat over graancirkels. Zoals aan het begin van dit artikel vermeld, beschouwen filmproducenten het fenomeen als echt.

Boeren begonnen de cirkels in het begin van de jaren negentig op te merken. Rond de oogsttijd waren de graanstengels naar de grond gebogen zonder te zijn gebroken. Bij de knikken in de stengels waren sporen van verhitting te zien. Maar hoewel ze platgedrukt waren, bleef het gewas groeien. Getuigen verwonderden zich over de uitgestrekte wervelingen van graan binnen de cirkels.

Sommige grappenmakers, zoals Dave en Doug, beweren voortdurend dat zij het ondeugende werk hebben verricht. Anderen zeiden dat de prachtige en geometrisch perfecte ontwerpen het menselijk vermogen te boven gingen.

De beroemde “Windmill Hill”-formatie was een wonder van kunst en techniek. Onderzoek en navraag wezen uit dat deze binnen een periode van ongeveer twee uur moet zijn uitgevoerd. De diameter bedroeg meer dan 270 meter!

In 1997 verscheen een wiskundig en geometrisch wonder van overlappende driehoeken in een veld aan de voet van Silbury Hill. Het had een diameter van 107 meter en werd omlijnd door een rand van 126 kleine, perfecte cirkels. Silbury is de locatie geweest van vele formaties … ingewikkelde combinaties van cirkels en symbolen die velen interpreteren als een geheimzinnige boodschap van buitenaardse wezens. Natuurlijk denken ze aan ‘buitenaardse wezens.’ Maar bijbelse buitenaardse wezens – de gevallen engelen – zijn in staat tot dit werk en tot het zich voordoen als halfgoden.

Toch redeneren mensen dat buitenaardse wezens van ergens elders in de melkweg nu de aarde bezoeken. In plaats van wereldwijde hysterie te veroorzaken door zich plotseling te openbaren, laten ze de mensheid langzaam wennen aan hun aanwezigheid. Ze doen dit door de omvang en complexiteit van hun bizarre cirkelvormige constructies geleidelijk te vergroten.

We willen één vraag stellen: zijn dit ‘buitenaardse wezens’, of zijn het de oude goden die, bij gebrek aan de zegen van de Heer, zich opnieuw doen gelden? Gevallen engelen en demonen bieden de beste verklaring voor de huidige reeks paranormale verschijnselen. Lichten in de lucht, ontvoeringen, energievelden en psychologische verstoringen zijn allemaal symptomen van de duistere wereld.

Al decennia lang verzamelen sekten van ‘gelovigen’ zich bij nieuwe graancirkelformaties. Graancirkelanalisten, die zichzelf ‘cerealologen’ noemen, bestuderen het fenomeen regelmatig, documenteren de nieuwste ontwikkelingen en brengen verslag uit aan de gelovigen.

Bezoekers van pas gemaakte locaties melden gevoelens van elektriciteit, tintelingen, vreemde geluiden, gerinkel – zelfs het geluid van een koor in de verte! Sommigen beweren visioenen te hebben gehad terwijl ze in het midden van de cirkels stonden.

Men zou kunnen aanvoeren dat het te ver gaat om een verband te leggen tussen de oude steencirkels en de nieuwe graancirkels. Integendeel, het is gemakkelijk voor te stellen dat de ouden plaatsen met veelvuldige graanactiviteit in steen vastlegden als gedenktekens.

De werkwijzen van de demonische wereld vertonen een opmerkelijk consistente verschijningsvorm. Hun hedendaagse werkwijzen zijn dezelfde als hun oude. Het enige wat ze veranderen is de uiterlijke verschijningsvorm die ze gebruiken om de goedgelovigen te misleiden.

Voor de mensen van weleer namen ze de aanvaardbare gedaante aan van de oude goden: Baäl, Astarte, Diana, Isis en anderen. Aan de moderne ‘wetenschappelijke’ denkers presenteren ze zich als superwetenschappelijke buitenaardse wezens, in staat om van het ene sterrenstelsel naar het andere te reizen.

Aan de gelovigen presenteren ze zich wellicht als de maagdelijke ‘koningin van de hemel’. Voor neopaganisten zijn ze de geascendeerde meesters van een hogere dimensie.

Hoe dan ook, ze nodigen de gelovigen uit om hen te aanbidden, van wie sommigen ervan overtuigd zijn dat de wereld op het punt staat vernietigd te worden door een milieucrisis, een nucleaire oorlog of een verdwaalde asteroïde.

Maar voor christenen zijn deze mysterieuze wezens de vijand, een afleiding van het ware geloof. Door studie en geestelijke paraatheid weten we dat ze, ongeacht hun uiterlijk, altijd hetzelfde zijn:

“Want wij hebben niet te worstelen tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van deze duisternis, tegen de geestelijke boosheden in de hemelse gewesten” (Ef. 6:12).

Op een paar cosmetische wijzigingen na zijn de nieuwe hoge plaatsen dezelfde als de oude. De echte waarheid is deze: zij vertellen ons dat het oordeel nabij is.

Bron: The Bible Calls Them High Places | Part 3