www.wimjongman.nl
Een historische energiecrisis is onvermijdelijk: de Amerikaanse olievoorraden zijn al zeven weken op rij gedaald en de wereldwijde olievoorraden zullen binnenkort het laagste niveau ooit bereiken
Michael Snyder 10 juni 2026
Nu de oorlog met de Iraniërs weer in volle gang lijkt te zijn, is er geen weg meer terug. President Trump heeft zojuist tegen verslaggevers in het Witte Huis gezegd dat “we hen gaan aanvallen en heel hard zullen aanvallen”, en dus zou het nu voor iedereen duidelijk moeten zijn dat er op korte termijn geen enkele vorm van “deal” zal komen. Dit betekent dat we afstevenen op een historische energiecrisis van ongekende omvang.
Tot nu toe hebben we de volledige gevolgen van de oorlog met Iran nog niet ondervonden, omdat we onze commerciële olievoorraden en nationale strategische reserves hebben aangesproken.
Maar die buffer raakt snel uitgeput en in de niet al te verre toekomst zal deze op zijn.
Laat me dit proberen te illustreren op een manier die vrijwel iedereen zal kunnen begrijpen.
Als je vandaag je baan zou verliezen, zou je waarschijnlijk nog genoeg geld hebben om de rekeningen minstens een paar maanden te blijven betalen.
Maar als je binnen een bepaalde tijd geen nieuwe baan zou vinden, zou je mogelijk het risico lopen op straat te worden gezet.
We worden geconfronteerd met een soortgelijk scenario wat betreft de wereldwijde olievoorraden.
We hadden genoeg opgeslagen om het minstens een paar maanden vol te houden, maar ergens deze zomer zullen we kritieke niveaus bereiken.
Zodra we dat stadium bereiken, zullen de benzineprijzen door het dak gaan en zullen tekorten en rantsoenering zich over de hele wereld verspreiden.
We zullen niet zonder olie komen te zitten.
Maar we zullen niet genoeg hebben zodat iedereen evenveel kan gebruiken als normaal.
Vandaag werd gemeld dat de wereldwijde olievoorraden tegen het einde van dit jaar het laagste niveau zullen bereiken sinds het begin van de registratie…
De olievoorraden in 's werelds grootste economieën stevenen af op het laagste niveau sinds ten minste 2003, aangezien de voorraden in recordtempo slinken als gevolg van de gederfde productie door de oorlog in Iran, aldus de Amerikaanse Energy Information Administration (EIA) dinsdag.
De totale olievoorraden in de lidstaten van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) zullen in december dalen tot iets minder dan 2,3 miljard vaten, aldus de EIA, op basis van de huidige aanname dat het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz waarschijnlijk pas begin 2027 weer op het niveau van vóór het conflict zal liggen. De OESO-voorraden zijn nog nooit zo laag geweest sinds de EIA in 2003 begon met het bijhouden van gegevens, aldus het agentschap in zijn maandelijkse rapport “Short-Term Energy Outlook”.
De snelle afname van de voorraden, die nodig is om de 11 miljoen vaten per dag aan gederfde productie in het Midden-Oosten te compenseren, legt de basis voor een scherpe stijging van de olieprijzen in de komende maanden, aldus het agentschap.
Op dit moment kampt de wereld met een olietekort.
Met andere woorden: we verbruiken veel meer dan we produceren en dit kan niet oneindig doorgaan.
Hier in de Verenigde Staten zijn de olievoorraden voor de zevende week op rij gedaald…
De Amerikaanse voorraden ruwe olie daalden voor de zevende week op rij en de productvoorraden lieten gemengde resultaten zien, doordat raffinaderijen hun capaciteitsbenutting opvoerden, zo blijkt uit gegevens die woensdag door de Amerikaanse Energy Information Administration zijn vrijgegeven.
Dit is een ramp in slow motion die iedereen ziet aankomen.
Een expert uit de sector waarschuwt dat zelfs als de Straat van Hormuz morgen zou opengaan, we te maken krijgen met “verstoringen die waarschijnlijk minstens drie tot zes maanden zullen duren”…
David Victor, directeur van het Deep Decarbonization Initiative aan de Universiteit van Californië in San Diego, zei dat volgens zijn analyse, zelfs als de oorlog morgen zou eindigen en de Straat van Hormuz volledig open zou zijn, “we onszelf al hebben opgezadeld met verstoringen die waarschijnlijk minstens drie tot zes maanden zullen duren.”
Prijzen, legde Victor uit, zouden niet noodzakelijkerwijs gedurende die hele periode rond hun oorlogstijdhoogte blijven. Het einde van de oorlog zou eerder een vertraagd effect hebben op de energiemarkten om dezelfde reden als het begin van de oorlog: het kost tijd voordat een dergelijke verandering doorwerkt in de wereldwijde toeleveringsketens.
Natuurlijk gaat de Straat van Hormuz morgen niet weer open.
In feite is er geen einde aan de oorlog met Iran in zicht.
We krijgen dus te maken met een aantal grote problemen.
Het is niet alleen een olietekort waar we mee te maken krijgen.
Zoveel belangrijke grondstoffen die normaal gesproken uit het Midden-Oosten komen, worden niet geëxporteerd, en dit zal zich op duizenden verschillende manieren manifesteren.
Zo kampen ziekenhuizen in India nu al met een zeer ernstig tekort aan kankermedicijnen als gevolg van de oorlog in het Midden-Oosten…
Indiase ziekenhuizen raken zonder twee levensreddende kankermedicijnen nu de oorlog in Iran de aanvoer van grondstoffen blijft verstoren.
De voorraden van cisplatine en carboplatine, twee van de meest gebruikte chemotherapie-medicijnen in het land, zijn de afgelopen drie weken opgeraakt, aldus artsen en vertegenwoordigers van de farmaceutische industrie.
De twee nauw verwante medicijnen zijn afgeleid van platina, een edelmetaal waarvan de prijs sterk is gestegen als gevolg van het conflict in het Midden-Oosten en de sluiting van de Straat van Hormuz, en vormen de ruggengraat van de behandeling van ongeveer 60 procent van de gevallen van vergevorderde kanker.
En het Wereldvoedselprogramma van de VN wordt nu al gedwongen voedsel weg te halen bij de hongerigen om het te geven aan degenen die verhongeren…
De gevolgen van de oorlog in Iran bedreigen nog eens miljoenen van de meest kwetsbare mensen met hongersnood of erger, vertelde Carl Skau, waarnemend uitvoerend directeur van het Wereldvoedselprogramma (WFP), aan CNN.
De sluiting van de Straat van Hormuz heeft de brandstofkosten exponentieel opgedreven, waardoor de operaties van de organisatie veel duurder zijn geworden. De stijgende brandstofkosten hebben ook de voedselprijzen wereldwijd opgedreven. En de broodnodige aanvoer van kunstmest uit de Golf om gewassen te verbouwen in landen als Soedan is belemmerd door de verstoring van deze cruciale waterweg.
Het is een verwoestende combinatie voor een organisatie die al onvoorstelbare keuzes moest maken vanwege aanzienlijke bezuinigingen op de financiering.
“Op veel plaatsen nemen we al voedsel weg bij de hongerigen om het aan de uitgehongerden te geven,” zei Skau.
Dit is de realiteit van het leven in 2026.
Wijdverspreide wereldwijde voedseltekorten komen eraan.
Er is nu geen manier meer om dit te vermijden.
De gevolgen van de oorlog in het Midden-Oosten zijn al overal ter wereld voelbaar, maar wat we nu meemaken is nog maar het begin.