www.wimjongman.nl

(homepagina)


De grote leugen van ‘Groot-Israël’

10 maart 2026 door Daniel Greenfield

()

Tucker Carlson, die de islam, de sharia, Hamas en Hezbollah heeft verdedigd, vloog voor een paar uur naar Israël, net lang genoeg om een valse bewering te doen dat hij werd lastiggevallen door de Israëlische veiligheidsdienst (wat later werd weerlegd door videobeelden) en om Trumps ambassadeur Mike Huckabee te berispen met allerlei islamitische propaganda, zoals zijn bewering over een “Groot-Israël."

De voormalige FOX News-presentator, die nu een groot deel van zijn tijd in de moslimwereld lijkt door te brengen en sprak over het kopen van een huis in de terroristische staat Qatar, heeft de afgelopen jaren steeds meer beruchte figuren zoals de door Soros gefinancierde VN-functionaris Jeffrey Sachs, de zus van George Stephanopoulos en John Mearsheimer ingezet om deze specifieke leugen te verspreiden.

Het uitgangspunt van de leugen is dat Israël oorlogen begint om haar grondgebied in het Midden-Oosten uit te breiden.

Wetende dat ambassadeur Huckabee een evangelische christen is die gelooft in de letterlijke waarheid van de Schrift, daagde Tucker hem uit over het ‘van de Nijl tot de Eufraat’ in Genesis 15:18 als zijn idee van ‘Groot-Israël’. (Deuteronomium stelt daarentegen dat de grenzen zullen lopen ‘van de woestijn tot Libanon en van de rivier – de Eufraat – tot de Westelijke Zee’.

Mainstream media-commentatoren die religieuze mensen vragen of ze in de waarheid van bijbelse profetieën geloven, is een oud cynisch spel van de liberale media. En Tucker gebruikte het om de islamitische ‘grote leugen’ te ondersteunen dat Israël zich uitbreidde, terwijl het in werkelijkheid al 50 jaar aan het krimpen is.

Het is een kwestie van eenvoudige wiskunde.

Israël was op zijn grootst in de jaren zeventig, toen het ongeveer 33.000 vierkante mijl controleerde: een gebied ter grootte van South Carolina. Als onderdeel van Carters vredesakkoorden van Camp David uit 1978, die Egypte het afgelopen decennium op flagrante wijze heeft geschonden, heeft Israël de Sinaï, ongeveer 23.000 vierkante mijl, een gebied ter grootte van West Virginia, afgestaan, waardoor het ongeveer 10.000 vierkante mijl overbleef.

Dat is de grootte van Massachusetts.

(Het grondgebied van Egypte is meer dan 380.000 vierkante mijl groot. En toch eiste het, na verschillende oorlogen tegen Israël te hebben verloren, enorme territoriale concessies van een land dat minder dan 3% van zijn omvang heeft.

Tijdens de Oslo-akkoorden van Bill Clinton droeg Israël rechtstreeks 1/10 van haar resterende grondgebied, ongeveer 1.000 vierkante mijl, ook bekend als ‘Gebied A’, over aan de controle van de PLO. Gebied B, dat ongeveer 500 vierkante mijl beslaat, zou onder gezamenlijke controle komen te staan, met verdere concessies als onderdeel van een definitief akkoord. Daardoor kromp Israël van Massachusetts tot New Hampshire.

Ondertussen bereikte Israël een akkoord met Jordanië waarbij nog meer land werd afgestaan als onderdeel van het ‘Eiland van de Vrede’, dat onder Jordaanse soevereiniteit zou vallen, maar toegankelijk zou blijven voor Israël.

(Jordanië heeft een grondgebied van meer dan 34.000 vierkante mijl, ofwel meer dan drie keer zo groot als Israël.)

In 1997 opende een Jordaanse moslimsoldaat het vuur op een groep joodse meisjes uit de zevende en achtste klas die een rondleiding door het gebied kregen, waarbij 7 meisjes omkwamen en 5 gewond raakten. De terrorist wordt in Jordanië als een held beschouwd en de meerderheid van het Jordaanse parlement heeft opgeroepen tot zijn vrijlating. Hij is vrijgelaten. Twee jaar later sloot Jordanië de toegang tot het land voor Israëlische boeren.

Ondertussen werd er nooit een definitief akkoord bereikt met de PLO, omdat haar leider Yasser Arafat en zijn door communisten opgeleide opvolger Mahmoud Abbas meerdere onderhandelingspogingen hebben afgebroken en doorgingen met het uitvoeren en financieren van terroristische aanslagen tegen Israëlische burgers.

Toch bleef Israël grondgebied afstaan dat door islamitische terroristen zou worden bezet.

Tijdens de top in Wye River in 1999 stemde Netanyahu ermee in om nog eens 11% van Judea en Samaria af te staan, terwijl de regering-Clinton 13% eiste in ruil voor een einde aan het terrorisme. De terugtrekking werd veel beperkter toen de islamitische terroristische aanslagen voortduurden.

Als reactie hierop werkte Bill Clinton aan het ten val brengen van de regering-Netanyahu en verving hij deze door premier Ehud Barak, die momenteel in ongenade is gevallen vanwege zijn banden met Clintons vriend Jeffrey Epstein.

Barak stemde in met een meerfasige overdracht van 18% van Judea en Samaria. Dat omvatte een eenmalige overdracht van 400 kilometer.

Tijdens de top in Camp David in 2000 aanvaardde Barak de ‘Clinton-parameters’ voor, in de woorden van Bill Clinton, “een Palestijnse staat in ongeveer 97 procent van de Westelijke Jordaanoever, de ruil meegerekend, en heel Gaza," samen met de landruil waarbij Israëlische gemeenschappen zouden worden geannexeerd in ruil voor meer land in Israël. Arafat wees dit af en begon een nieuwe oorlog. Barak ging wel door met een ‘eenzijdige terugtrekking’ uit Libanon, waardoor Hezbollah het voorheen christelijke land kon veroveren.

In 2003 voerden premier Ariel Sharon en later premier Ehud Olmert een eenzijdige terugtrekking uit Gaza door, waarbij de joodse bevolking met geweld werd verdreven en Hamas aan de macht kwam. Hierdoor kwam 141 vierkante mijl Israëlisch land onder controle van de terroristen.

Tegen de tijd dat Obama werd gekozen, was Israël gekrompen tot 8986 vierkante mijl, oftewel de grootte van New Jersey. Er volgden meer onderhandelingen met John Kerry en ook meer islamitisch terrorisme.

Sindsdien heeft president Trump de Israëlische controle over de Golanhoogte, ongeveer 400 vierkante mijl, en heel Jeruzalem, nog eens enkele tientallen mijlen, erkend. Dit was land dat Israël al controleerde, maar het bevestigde in ieder geval dat dit land legitiem deel uitmaakt van Israël.

In de afgelopen 50 jaar is het gebied onder Israëlische controle gekrompen van ongeveer 33.000 vierkante mijl tot 10.000 vierkante mijl en vervolgens tot ongeveer 9.000 vierkante mijl. Over de exacte cijfers kan worden gediscussieerd en er is decennialang gedebatteerd over de manier waarop ze precies moeten worden berekend, maar het staat buiten kijf dat Israël niet alleen niet is gegroeid, maar gestaag is gekrompen.

In de afgelopen twee generaties heeft Israël ‘vredesakkoorden’ gesloten met de PLO en Jordanië, waarbij land werd ingeruild voor vrede (zonder ooit vrede te krijgen), en heeft het zich eenzijdig teruggetrokken uit Gaza en Libanon, waardoor nog meer land werd overgedragen aan islamitische terroristen, zonder dat dit vrede opleverde.

Israël groeit niet alleen niet van ‘de Nijl tot de Eufraat’, maar krimpt voortdurend.

Wanneer Tucker Carlson beweert dat Israël na de bloedbaden van 7 oktober tegen Hamas in Gaza vecht om een ‘Groot-Israël’ te creëren, gaat hij voorbij aan het feit dat Israël zich in de eerste plaats uit Gaza heeft teruggetrokken. Als het doel was om een ‘Groot-Israël’ te creëren, dan was dat wel een vreemde manier om dat te doen.

Maar het doel van een ‘grote leugen’ is om de waarheid om te draaien. Om daders en slachtoffers, goed en kwaad, en waarheid en leugens om te draaien. De afgelopen 50 jaar is het grondgebied van Israël gekrompen, terwijl dat van de moslimentiteiten aan en binnen zijn grenzen is toegenomen. Als je daar de waarheid over vertelt, wordt het maar al te duidelijk wie er uitbreidt, wie er koloniseert en wie er werkelijk een ‘Groter’ territoriaal geheel aan het opbouwen is.

‘Groot-Israël’ is een leugen die door moslimlanden en hun pionnen wordt verspreid om hun invasie en kolonisatie te rechtvaardigen en een ‘Ummah’, een Groot-Islam, te creëren om het hele Midden-Oosten te domineren.

En daarna de wereld.

Het enige deel van het Midden-Oosten dat nog niet onder de heerschappij van de islam staat, is Israël.

Iedereen die met u over ‘Groot-Israël’ praat, wil u afleiden van ‘Groot-Islam’. En de beoogde grenzen van Groot-Islam zijn, zoals islamitische geestelijken en leiders keer op keer hebben gezegd, de hele planeet. Het is in naam van deze ‘Groot-Islam’ dat Europa en Amerika zijn overspoeld met massale moslimmigratie, net zoals Israël dat ooit was.

Europa, Amerika en het Westen worden, net als Israël, ‘kleiner’, hun land wordt in tweeën gedeeld en gesegregeerd in ‘no-go zones’ waar islamitische wetten en islamitische terreur heersen en geweld en dood zaaien.

De christelijke en joodse wereld zijn gestaag gekrompen, terwijl de islam is gegroeid. En iedereen die dit opmerkt, wordt beschuldigd van ‘islamofobie’, van het smeden van plannen voor oorlogen tegen de islam, in plaats van het erkennen van een oorlog die al meer dan 1000 jaar woedt.

“Is de islam echt slecht?” vroeg Tucker in een recente uitzending. “Of is dat hoe ze door de politieke elite worden afgeschilderd om eeuwigdurende oorlogen te creëren?”

Wie voert die voortdurende oorlogen? Hoe werd Constantinopel Istanbul? Waarom werd Spanje bezet door de Moren? Wat is er gebeurd met de christenen in het Midden-Oosten? Waar komt de moslimbevolking van Israël vandaan? Waar komen de moslims in Londen en New York vandaan?

In plaats van te vragen naar ‘Groot-Israël’, wat is het standpunt van onze leiders over ‘Groot-Islam’?

Daniel Greenfield is Shillman Journalism Fellow bij het David Horowitz Freedom Center. Dit artikel verscheen eerder in het Front Page Magazine van het centrum.

Bron: The Big Lie of “Greater Israel” by Daniel Greenfield