DE GELOVIGEN: JODEN EN ARABIEREN DIE JEZUS VOLGEN IN ISRAËL

ÉÉN VOOR ISRAËL -16 febr. 2026

Er bestaan wilde ideeën over hoe het leven eruitziet voor Israëlische joodse en Arabische gelovigen in Jezus, maar hoe is de werkelijkheid? Het is zeker niet gemakkelijk, maar sommige virale video's geven een volledig misleidend beeld van wat er met de gelovigen hier in Israël gebeurt... En er zijn enkele geheimen die onder de oppervlakte borrelen en die misschien als een verrassing komen.

RELIGIEUZE VRIJHEID

De staat Israël heeft religieuze vrijheid in de wet vastgelegd en iedereen is wettelijk vrij om te aanbidden zoals hij of zij dat wil. Hoewel filmpjes van orthodoxe joden die op christenen spugen enorm populair werden op sociale media, is de waarheid dat dit soort dingen uiterst zeldzaam zijn. Israël is een multiculturele samenleving met een mix van bevolkingsgroepen en geloofsovertuigingen, en slaagt erin tolerant te blijven, waardoor burgers hun religie in veiligheid en vrijheid kunnen belijden.

Er zijn ongeveer 400 moskeeën in Israël, meer dan 220 christelijke kerken (waaronder katholieke kerken, oosters-orthodoxe kerken, maronitische kerken, Armeense kerken en vele andere) en daarnaast zijn er ook ruim 250 messiaans-joodse gemeenten, waarschijnlijk zelfs bijna 300.

De meeste van de twee miljoen Arabisch sprekenden in Israël zijn moslim of christen, en sommigen volgen de druzische religie. Er zijn ook enkele Israëli's die andere religieuze minderheden volgen, zoals bahá'ís, mormonen, samaritanen en anderen, maar de overgrote meerderheid van de Israëli's (meer dan 70%) is joods. We weten niet precies hoeveel Joodse Israëli's in Yeshua geloven, maar volgens onze enquête in 2017 waren dat er ongeveer 30.000. We denken dat dat er vandaag de dag veel meer zijn, mogelijk zelfs het dubbele.

WORDEN GELOVIGEN VERVOLGD?

Het is volkomen legaal voor Israëli's om over hun geloof te praten, maar niet met kinderen. In het Midden-Oosten wordt het over het algemeen niet als ‘koosjer’ beschouwd om iemand te overtuigen om van religie te veranderen. In veel landen staat de doodstraf op het verlaten van de islam, en hoewel de situatie in Israël heel anders is, beschouwen veel joden bekering als de dood – alsof de persoon verloren is gegaan of uit het huis van Israël is weggenomen. Het wordt gezien als verraad om in Yeshua te geloven, alsof de joodse persoon niet langer joods is (ook al is dat niet zo). Dus hoewel evangelisatie legaal is, wordt het sterk afgekeurd.

Als joodse mensen ervoor kiezen om Yeshua te volgen, doen ze dat in de wetenschap dat ze met moeilijke gevolgen te maken zullen krijgen, vaak afwijzing door familie, vrienden en de bredere samenleving, maar er is geen sprake van geweld of gevaar. Een gelovige kan door zijn familie worden verstoten of in sommige gemeenschappen zelfs als dood worden beschouwd, maar hij zal geen fysiek letsel oplopen.

Natuurlijk is de situatie ernstiger voor gelovigen met een moslimachtergrond in de Palestijnse gebieden en voor degenen die in andere landen onder de shariawetgeving leven, maar zelfs in Israël wordt het leven voor zowel joodse als Arabische gelovigen vaak veel moeilijker voor degenen die de moedige beslissing nemen om Jezus te volgen.

“

VERSCHILLENDE CULTUREN, MAAR DEZELFDE FAMILIE

Joden en Arabieren die Jezus volgen in Israël delen misschien een gemeenschappelijke ervaring van afwijzing door hun gemeenschappen, maar ze aanbidden op heel verschillende manieren.

Messiaanse Joden komen meestal op de sabbat bijeen en aanbidden de Messias in het Hebreeuws. Het is zeer zeldzaam om ergens een kruis of beelden te zien, maar Yeshua wordt vaak op andere manieren afgebeeld, bijvoorbeeld met een menora, omdat Hij het Licht van de Wereld is. Ze volgen de Joodse kalender en vieren de komst, dood en opstanding van Yeshua tijdens de bijbelse feesten van de Heer, in plaats van met Kerstmis en Pasen.

Arabische christenen daarentegen aanbidden op zondag en in de Arabische taal, en Kerstmis en Pasen zijn belangrijke feestdagen. Er zijn veel kruizen en christelijke symbolen in Arabische kerken, en men is veel meer bereid om zich te identificeren met de wereldwijde kerk.

Voor Joodse mensen, die de afgelopen 2000 jaar door de kerk zijn vervolgd, kan de associatie met de bredere kerk pijnlijk zijn en worden gebagatelliseerd. Zoals u ziet, kunnen bijeenkomsten ingewikkeld zijn! Maar zeker niet onmogelijk. We zijn tenslotte één nieuwe mens in Messias!

EENHEID TUSSEN JODEN EN ARABIEREN

Hier bij ONE FOR ISRAEL dienen Messiaanse Joodse gelovigen zij aan zij met Arabische christenen, en we werken allemaal in harmonie samen. Dit is voor ons het dagelijks leven, maar we zijn zeker niet uniek. Er zijn joodse en Arabische gelovigen die overal in Israël gelukkig samen aanbidden, dienen en leven. Er zijn veel gezamenlijke aanbiddingsbijeenkomsten met liederen in het Hebreeuws en Arabisch, en op dit moment hebben honderden Israëlische gelovigen zich verbonden tot een gezamenlijke vastenperiode van 40 dagen, gefaciliteerd door de aanbiddingsgroep Solu.

“

“Het was ongelooflijk om de zegen te ervaren van elkaar te leren kennen en de hemel te proeven in de liefde en eenheid onder deze dierbare broeders”, zei dr. Erez Soref aan het einde van een masterprogramma voor Joodse en Arabische voorgangers. "We konden moeilijke en pijnlijke kwesties bespreken in een geest van liefde en vergeving. We hebben geleerd om openhartig te zijn tegenover elkaar in uitdagende en persoonlijke kwesties, en onze harten te delen.“

Messiaans-joodse predikant Meno Kalisher gaf toe: ”De Arabische predikanten waren voor mij nieuwe schepselen. Helemaal nieuw. Ik kende ze niet eerder. Maar toen je al onze jongens bij elkaar bracht, luister, hadden we plezier!" Nu heeft zijn gemeente zowel joden als Arabieren, evenals een Arabisch outreachteam dat een integraal onderdeel van de gemeente is.

Ondertussen had de Arabische predikant Saleem Shalash tien jaar geleden zijn eigen twijfels en vragen in de aanloop naar de cursus. “Zijn ze echt gelovigen? Geloven ze in de Messias? Geloven ze in Jezus?” Hij vroeg zich af hoe zijn joodse collega's erover dachten. Tegenwoordig zet zijn kerk in Nazareth, Jesus the King, zich in om het joodse volk in Israël te dienen en hen hulp te bieden samen met het evangelie.

“We bezochten een weduwe, een joodse weduwe, een overlevende van de Holocaust, en ik herinner me dit bezoek omdat het heel bijzonder was. We schrijven in drie talen op onze voedselpakketten: in het Arabisch, Hebreeuws en Engels. Ze keek me aan en zei: ”Bent u Arabier?“ En ik zei: ”Ja, mevrouw."

Ze zei: ‘Hoe komt het dat Arabieren voedsel brengen aan [iemand] die Joods is? Wij zijn vijanden.’ Ik zei: ‘Nee, dat zijn we niet.’

‘Hoezo?’ vroeg ze. Saleem antwoordde: ‘Vanwege jullie Messias.’

En dat vat de situatie samen.

“

Joodse en Arabische gelovigen zijn misschien niet ieders favoriet in de Israëlische samenleving, maar we worden evenzeer geliefd door één Vader en gered door het bloed van dezelfde Zoon.

Waar eens vijandschap was, heeft Yeshua ons samengebracht en ons “één nieuwe mens” in Hem gemaakt:

“Want Hij is onze vrede, die ons beiden één heeft gemaakt en in Zijn vlees de scheidsmuur van vijandschap heeft afgebroken door de wet van de geboden, uitgedrukt in verordeningen, af te schaffen, opdat Hij in Zichzelf één nieuwe mens zou scheppen in plaats van de twee, en zo vrede zou stichten, en ons beiden in één lichaam met God zou verzoenen door het kruis, waardoor Hij de vijandschap zou doden.” (Efeziërs 2:14-16)

Bron: The Believers: Jews and Arabs who Follow Jesus in Israel