Inwoners van Gaza: vreemdelingen of buitenlanders?

Awaken Biblical Prophecy Commentary

Geplaatst door Gary Ritter | 8 april 2026

Transcript:

Hoe moeten we naar Gaza en zijn bevolking kijken? Moeten we de kwestie bekijken door een wereldse, seculiere bril, vanuit een zogenaamd nieuwtestamentisch christelijk perspectief, of op basis van wat God in Zijn heilige Woord zegt? Dit is een serieus onderwerp, vooral gezien de manier waarop Israël vandaag de dag wordt bekeken vanuit een anti-Gods standpunt. Het is niet antisemitisme dat de wereld tegen Israël opstookt met betrekking tot Gaza, het is, puur en simpel, jodenhaat; in feite het haten van wat God liefheeft. En dit geldt ook voor een groot deel van de kerk.

Maar al te vaak denken wij als christenen dat de manier waarop wij het Nieuwe Testament interpreteren het alfa en omega van ons geloof is. Dit is echter onjuist, omdat het Oude Testament buiten beeld wordt gelaten en het geloof vandaag de dag uitsluitend wordt gevormd door de geschriften van het Nieuwe Testament. Hoe kan ik dit zeggen? Simpel. Jezus zei dat Hij kwam om de Wet en de Profeten te vervullen. Waar kwamen deze vandaan? Het Oude Testament. Wat Jezus dus deed, was voltooien wat door God in het oude Israël was overgebracht, niet het vervangen.

De kwestie die bij veel mensen woede opwekt, heeft te maken met Gaza. Israël wordt afgeschilderd als een kolonisator, een usurpator van het Palestijnse volk dat al sinds mensenheugenis aan de kuststrook woont, en erger nog, als een genocidale apartheidsstaat. Iedereen met enig basiskennis van Israël via de bijbelse en seculiere geschiedenis weet dat dit een leugen is. Palestijnen zijn niets anders dan Arabieren die in de loop der jaren Israël zijn binnengekomen en weer vertrokken, en die geen enkele legitieme aanspraak hebben op Gaza, noch op de rest van Israël. Wat betreft de bewering van genocide: aangezien deze wellicht afkomstig is van Hamas, zou het nuttig kunnen zijn om een beetje bijbels onderscheidingsvermogen te betrachten.

Toen God het land Kanaän gaf aan het volk dat Hij had uitgekozen om Hem heilig te zijn, gaf Hij zeer specifieke instructies over wat er moest gebeuren met de heidenen die daar op dat moment woonden, en eerlijk gezegd, voor altijd. Let op: Gods aanwijzingen staan in Deuteronomium 20:16-18:

16 Maar in de steden van deze volken die de Heer, uw God, u als erfdeel geeft, zult u niets in leven laten dat ademt, 17 maar u zult hen aan de totale vernietiging wijden, de Hethieten en de Amorieten, de Kanaänieten en de Ferezieten, de Hivieten en de Jebusieten, zoals de Heer, uw God, geboden heeft, 18 opdat zij u niet leren te handelen naar al hun gruwelijke praktijken die zij voor hun goden hebben gedaan, en u zo zondigt tegen de Heer, uw God.

God verklaarde dat dit land van Hem was en dat Hij Zijn Naam daar zou vestigen. Het was Hem heilig, en Hij zou geen heidense volken noch hun gruwelijke praktijken toestaan in Israël. Hierover viel niet te onderhandelen. Israël slaagde er niet in zijn deel van deze zuivering van het land na te komen, maar dat doet niets af aan Gods bedoeling. Dit alles gaat terug op de Tien Geboden, met bijzondere nadruk op de eerste twee. God zou niet toestaan dat andere goden, afgoden, bloedvergieten of seksuele immoraliteit Zijn land of Zijn volk, de Joden, zouden besmetten. Hij waarschuwde dat als Israël er niet in zou slagen de bewoners van het land te verdrijven, zij een valstrik en een doorn in de zij van Israël zouden zijn. Dit is precies wat er gebeurde.

Is God van gedachten veranderd hierover? Natuurlijk niet.

Een van de geboden die Hij gaf, had betrekking op die volkeren, anders dan de Joden, die, althans voor een tijd, in Israël woonden. God wilde dat alle mensen eerlijk behandeld zouden worden, maar Hij maakte een duidelijk onderscheid tussen die heidenen in het land die Hem zochten en degenen die geen interesse in Hem als hun God hadden. We zien dit onderscheid tot op zekere hoogte in Deuteronomium 14:21:

“Je mag niets eten dat vanzelf is gestorven. Je mag het geven aan de vreemdeling die in je steden woont, zodat hij het kan eten, of je mag het verkopen aan een buitenlander. Want jullie zijn een volk dat heilig is voor de Heer, jullie God.

Hier hebben we de twee soorten heidenen die in Israël zouden kunnen verblijven: de ene een vreemdeling, de andere een buitenlander. Wat is het verschil?

Een vreemdeling wordt gedefinieerd door het Hebreeuwse woord ger (Strong’s #1616). Het wordt ook vertaald als buitenlander. Hier volgt een bespreking van dit woord:

Het woord duidt een niet-inwoner aan die zich heeft gevestigd onder het verbondsvolk — noch een voorbijgaande reiziger (die een “vreemdeling” genoemd zou kunnen worden), noch een geassimileerde “inwoner van geboorte”, maar een gevestigde buitenstaander die onder de burgerlijke jurisdictie van Israël leeft. De Schrift koppelt dergelijke inwoners consequent aan andere kwetsbare groepen (de wezen en weduwen), waarbij de nadruk wordt gelegd op hun behoefte aan bescherming en hun potentiële opname in het leven van de gemeenschap.

Hier is de sleutel:

Vreemdelingen die er wonen ontvangen niet alleen humanitaire zorg; velen worden uitgenodigd tot de eredienst van Israël, op voorwaarde dat zij zich onderwerpen aan de voorwaarden van het verbond met Jahweh.

Daarom moeten zij beter worden behandeld dan andere heidenen, waarbij dat dode dier aan hen moet worden gegeven, en niet verkocht zoals aan ongelovigen die in feite worden beschreven als vreemdelingen buiten het verbond.

Het Hebreeuwse woord voor vreemdeling is nokri (Strong’s #5237). Het wordt in de definitie vaak gekoppeld aan een overspelige vrouw. Hier volgt een bespreking van deze term:

De term duidt personen, praktijken of voorwerpen aan die buiten de verbondsgemeenschap van Israël vallen.

Er zijn talrijke waarschuwingen met betrekking tot culturele en geestelijke corruptie. Nehemia's hervormingen vermelden dat “zij alle vreemdelingen uit Israël verwijderden” (Nehemia 9:2), een reactie op het syncretisme dat was binnengeslopen door gemengde huwelijken en handel.

Gezien dit inzicht, wie en wat zijn de mensen van Gaza? Zijn het vreemdelingen die een verbond zoeken met de God van Israël, of zijn het vreemdelingen buiten die verbondsgemeenschap die datgene wat van God is, willen verdraaien en vernietigen?

Aangezien de inwoners van Gaza de islam aanhangen, een heidense religie, en het inherente verlangen daarvan is om de Joden uit het land Israël te verwijderen, zou het heel duidelijk moeten zijn.

Hoe moet er nu met de bevolking van Gaza worden omgegaan? Volgens Gods Woord – niet onze nieuwtestamentische gevoeligheden – zijn zij vreemdelingen, gedefinieerd als mensen die overspel en syncretisme brengen dat het volk van God verontreinigt. Dit is een gruwel voor Gods bedoeling voor iedereen die in Israël woont – Gods land, dat niet eens aan de Joden toebehoort. Het behoort Hem toe.

Even terzijde: laten we eens nadenken over de kwestie die vandaag de dag in de Amerikaanse rechtbanken speelt rond het veertiende amendement met betrekking tot zogenaamd burgerschap door geboorterecht. Dit luidt:

“Alle personen die in de Verenigde Staten zijn geboren of genaturaliseerd, en onderworpen zijn aan de jurisdictie daarvan, zijn burgers van de Verenigde Staten en van de staat waarin zij verblijven.”

Zoals iedereen die dit volgt weet, is de interpretatie die altijd is gehanteerd de eerste clausule, d.w.z. Alle personen die in de Verenigde Staten zijn geboren of genaturaliseerd.

Het onvermijdelijke gevolg hiervan is dat ‘anchor babies’ en allerlei andere verdraaiingen van dit amendement zich hebben kunnen verspreiden, wat ertoe heeft geleid dat miljoenen mensen in Amerika wonen zonder enige loyaliteit aan onze natie.

Maar nu wordt er een redelijke logica naar voren gebracht, namelijk die van de tweede clausule, d.w.z. onderworpen aan de jurisdictie daarvan.

Wat betekent dit? Het stelt in feite de vraag: Waar ligt je loyaliteit? Als die bij de VS ligt, is er niets aan de hand; als die bij een vreemd land ligt, dan is de eerste clausule nietig. Het is pijnlijk duidelijk geworden dat veel te veel buitenlanders geen enkele wens hebben om te assimileren. Ze zijn als de overspelige vrouw die iedereen die ze aanraakt corrumpeert en syncretistische overtuigingen door het hele land verspreidt.

Met andere woorden, er is geen verschil tussen deze ontrouwe mensen die hier in Amerika wonen en die heidenen in Israël die geen behoefte hadden om de God van Israël te zoeken. Op het moment van schrijven van dit commentaar was er nog geen uitspraak van het Hooggerechtshof over deze zaak. We kunnen alleen maar hopen en bidden dat zij doen wat juist is volgens de wet en in Gods ogen.

Eerder in mijn commentaar getiteld Het Land Dat Braakt wees ik op twee zeer profetische passages betreffende Gaza en zijn toekomst. Het zijn Zefanja 2:4-7 en Zacharia 9:5-7. Ik zal ze nu niet herhalen, maar misschien wilt u ze nog eens bekijken, hetzij door terug te gaan naar dat eerdere commentaar, hetzij via de bijbelse links naar de passages die ik in dit transcript verstrek.

Zoals Tania Koenig het goed heeft samengevat in deze eenvoudige punten, zegt God in deze profetieën dat de heersende geest uit Gaza zal worden verwijderd en dat er een overdracht van gezag zal plaatsvinden:

• Gaza wordt leeggehaald
• Gewelddadig gezag wordt verwijderd
• Trots wordt afgesneden
• Bloed wordt uit zijn mond weggenomen
• DAARNA: rust, overblijfsel en herstel verschijnen

Wat we zien met de absolute ontmanteling van Gaza, van de gebouwen tot de terreurtunnels van Hamas, tot de mensen die ontdekken dat het voor hen geen bewoonbare plek is, lijkt in hoge mate op zijn minst een gedeeltelijke vervulling van deze profetieën. Het is ook zeer twijfelachtig of Trumps Gaza Board of Peace enige echte vooruitgang zal boeken tegen wat God voor dit gebied heeft verordend, ondanks de technocratische inspanningen die momenteel gaande zijn. Zelfs als ze dat wel doen, zal het zeker niet lang duren.

Gaza behoort aan God toe. Gaza is een integraal onderdeel van Israël. Ongeacht hoe de heersers van deze wereld dit land willen aanpassen aan hun wil, en op dezelfde manier, hoe christenen ook denken dat Gaza moet worden overgedragen aan de zogenaamde Palestijnen, ik zou er geen weddenschap op willen aangaan dat dit tegen de wil van God in zal gebeuren.

We moeten de hele Schrift raadplegen en bestuderen om God en Zijn bedoelingen te begrijpen. Natuurlijk schieten we altijd tekort, maar we kunnen in ieder geval besluiten om bij elke kwestie aan Zijn kant te staan wanneer we Gods Woord lezen en Zijn inzicht zoeken.

Bron: Awaken Biblical Prophecy Commentary – Gazans: Sojourners or Foreigners? | Gary Ritter