www.wimjongman.nl

(homepagina)


PESACH, HET FEEST VAN DE VRIJHEID

EEN VOOR ISRAËL - 31 maart 2026

()

Pesach staat ook bekend als het Feest van de Vrijheid (Hag haCherut – חג החרות) vanwege de ingrijpende manier waarop God de twaalf stammen van Israël bevrijdde na eeuwen van slavernij in Egypte, waardoor ze eindelijk vrij waren. Het is een bijzonder moment voor het gezin, met symbolische gerechten om die dag van bevrijding te herdenken. Naast de educatieve elementen op de Pesachtafel staat het navertellen van het verhaal centraal in de viering.

God droeg Zijn volk op het verhaal in de eerste persoon na te vertellen, alsof het ons is overkomen… want in zekere zin is dat ook zo.

“Op die dag zult gij uw zoon zeggen: ‘Het is vanwege wat de Heer voor mij heeft gedaan toen ik uit Egypte kwam.’” (Exodus 13:8)

We herbeleven het Pascha-verhaal in onze eigen tijd en brengen het in verband met ons eigen leven, zodat het verhaal voortdurend levend blijft in ons collectieve bewustzijn. Vrijwel elke joodse feestdag volgt het bekende patroon: “Ze probeerden ons te doden, God redde ons, laten we eten!” Vandaag, zo’n 3500 jaar later, lijkt dat verhaal niet zo ver weg.

()

NIVEAUS VAN VRIJHEID

Er is overal veel vrijheid te vinden in het verhaal van de Exodus. Het belangrijkste gebeuren is natuurlijk de uiteindelijke ontsnapping uit de slavernij in Egypte door de Rode Zee te doorkruisen, maar er zijn zoveel niveaus van vrijheid dat het geen wonder is dat het het Feest van de Vrijheid wordt genoemd.

Ten eerste waren de Hebreeuwse slaven vrij om te geloven of te twijfelen toen Mozes terugkwam met zijn staf en een goddelijk verlossingsplan.

Ten tweede waren ze vrij om te kiezen of ze de instructies van God zouden opvolgen toen de plagen toesloegen: ze hadden de keuze om het bloed van een lam op hun deurposten te smeren… of niet.

Ten derde waren ze vrij om in Egypte te blijven als ze dat wilden, of om de uitweg te nemen die God had voorzien. Ze hoefden niet te gaan.

Ten vierde hoefden ze niet in te stemmen met een verbond met God, maar dat deden ze wel.

God hecht waarde aan vrijheid. Veel meer dan we misschien beseffen.

God geeft vervolgens Zijn wet en sluit het verbond met Israël op de berg Sinaï. Hij legt de Tien Geboden vast en begint instructies te geven over hoe ze als vrije mannen en vrouwen moeten leven. En weet je wat het eerste punt op de agenda is?

“Wanneer je een Hebreeuwse slaaf koopt, zal hij zes jaar dienen, en in het zevende jaar zal hij vrijuit gaan, zonder iets te betalen.” (Exodus 21:2)

Dat stond bovenaan de lijst. Het punt met slaven is dat ze vrijgelaten moeten worden.

Maar daar houdt het niet eens op. God zegt dat wanneer slaven hun vrijheid krijgen, ze uit eigen vrije wil kunnen kiezen om te blijven als ze dat willen. Degenen die blijven, ondergaan een vreemd ritueel waarbij weer bloed op de deurposten komt:

“Maar als de slaaf duidelijk zegt: ‘Ik houd van mijn meester, mijn vrouw en mijn kinderen; ik wil niet vrijuit gaan,’ dan zal zijn meester hem voor God brengen, en hij zal hem naar de deur of de deurpost brengen. En zijn meester zal zijn oor doorboren met een priem, en hij zal voor altijd zijn slaaf zijn.” (Exodus 21:5-6)

Ze zijn vrij om te gaan en ze zijn vrij om te blijven. Het is hun vrije keuze, en een kwestie van liefde.

Geen wonder dat de Pesachweek bekend staat als “Zman Cheiruteinu”, de tijd van onze bevrijding. Het is het Feest van de Vrijheid.

WAAROM VRIJE WIL ZO BELANGRIJK IS

Zonder echte vrijheid om te kiezen, kan er geen echte liefde zijn. Als we gedwongen worden om te volgen, zijn we nog steeds slaven. Maar God zorgt er, door vrijheid te geven — door op vrijheid aan te dringen — voor dat als mensen Hem volgen, dat is omdat ze dat echt willen. Vanuit liefde.

Dit is belangrijk omdat liefde zo fundamenteel is voor God. Vrije wil is wat de mens echte keuzevrijheid geeft en een daadwerkelijke relatie met God mogelijk maakt, en dat is waarvoor Hij ons heeft geschapen. Hij legt de keuze duidelijk voor aan Israël: leven of dood, zegen of vloek, en spoort hen aan: “Kies het leven!” Ook wij krijgen die keuze vandaag.

Vrijheid is echter, zoals men zegt, niet gratis. Er wordt een hoge prijs betaald, maar niet door ons.

God heeft al het zware werk gedaan als het gaat om verlossing: wij hoeven alleen maar uit de slavernij te stappen, knipperend in het licht, als gevangenen die ontdekten dat de deuren openzwaaiden en hun ontvoerders verdwenen waren.

Hij heeft het gedaan.

Het paaslam is het perfecte beeld van de verlossing die nog moest komen. Het was niet door enige verdienste van de Israëlitische huishoudens dat de vernietigende engel hun huizen voorbijging en hen spaarde. God keek niet naar hun levens, Hij keek naar het bloed op de deurposten. Het Pascha wijst op de vrijheid van zonde die werd betaald door Yeshua de Messias, die Zijn leven gaf zodat wij vrij konden wandelen. Maar alleen als we dat willen.

De Thora, de wet die op de Sinaï werd gegeven, was een handleiding voor een bevrijd volk, die hen leerde hoe ze in vrijheid moesten leven na generaties van slavernij. Je kunt het volk uit Egypte halen, zo luidt het gezegde, maar dan moet je ook Egypte uit het volk halen. Vrijheid kan in een oogwenk plaatsvinden, maar het duurt wat langer om de mentaliteit van slavernij te overwinnen.1

Ook wij moeten leren hoe we kunnen wandelen in de vrijheid die met grote offers voor ons is verworven, en niet terugvallen in oude denkwijzen en slaafse gewoonten.

“De Messias heeft ons vrijgemaakt om vrij te zijn – sta dus vast en laat je niet opnieuw een slavenjuk opleggen.” (Galaten 5:1)

STRIJDEN VOOR VRIJHEID

In deze Pesach-tijd is Israël in oorlog met het islamitische regime van Iran, het brein en de financier van alle terreurgroepen die vastbesloten zijn de Joodse staat te vernietigen, in een strijd voor vrijheid. En het lijkt erop dat het islamitische regime, net als de farao, hardnekkig weigert het volk te laten gaan.

Net zoals de farao zijn volk dwong om Hebreeuwse baby’s in de Nijl te gooien, dwingt de ayatollah het Iraanse volk al decennia lang om “Dood aan Israël! Dood aan Amerika!” te scanderen. De dood is zo ongeveer het tegenovergestelde van vrijheid, en het Iraanse volk heeft er genoeg van. De overgrote meerderheid weigert mee te werken aan de genocidale aspiraties van hun regime en probeert wanhopig hun ketenen af te werpen.

Catherine Perez Shakdam, een moderne Esther, is een joodse vrouw die tien jaar lang undercover in Iran leefde als journaliste en alle leiders van het regime ontmoette. In een recent interview zette ze de vrijheid in culturen die op de Bijbel zijn gebaseerd tegenover de onderdrukkende theocratie in Iran.2

“Niemand mag je voorschrijven hoe je dingen moet zeggen, hoe je je moet gedragen en wat je moet geloven,” benadrukte ze. “Je bent vrij geboren. We zijn uit Egypte weggetrokken en ik denk niet dat iemand de wens heeft om terug te keren onder het juk van een mens,” waarbij ze opmerkte dat het Pesach bijna voor de deur stond. “Voordat de Israëlieten uit Egypte konden vertrekken, moesten we vrijheid uitspreken,” zei ze. “Verlaat Egypte. Doe het nu.”

Aan de ene kant is 47 jaar onderdrukking onder het islamitische regime in Iran een druppel op een gloeiende plaat vergeleken met de 2500 lange jaren Perzische geschiedenis. Aan de andere kant heeft de IRGC bijna 50 jaar de tijd gehad om in terreur te investeren. Ze zijn zeer goed uitgerust en de strijd is hevig.

“Vrijheid is niet gratis, zoals we in Amerika zeggen,” zei de Iraanse predikant Reza Safa.3 “Het is meestal een zeer hoge prijs, maar het mooie daarvan is dat uit die tirannie en die bereidheid om door te zetten en te strijden tegen kwade krachten, veel goeds zal voortkomen.”

Hij moedigde ons aan om geduldig te zijn en zegt dat het de moeite waard zal zijn om een tijdje iets meer te betalen voor benzine.

“Ik geloof dat een nieuw Iran een plaats van vrijheid zal worden,” zegt hij. “het christendom zal zich over het hele Midden-Oosten verspreiden. Want, weet je, sinds we 24/7 naar Iran uitzenden, zijn tienduizenden moslims tot Christus gekomen en velen van hen zijn nu predikanten. Ze prediken in Afghanistan. Ze zijn in Azerbeidzjan. Ze zijn in Turkmenistan. Ze zijn overal bezig het evangelie van onze Heer Jezus Christus te verspreiden. Kunt u zich dat voorstellen? Een van mijn dromen is dat ik, zodra dit regime valt, naar Iran ga om een universiteit op te richten, een christelijke universiteit. En dat we daar predikanten kunnen opleiden voor het hele Midden-Oosten.”

“Er is een jonge generatie in dat land – heel actief, heel energiek, die van het Westen houdt, van Amerika houdt, van Israël houdt. Ik denk dat de mooiste dagen van het Midden-Oosten nog voor ons liggen,” zegt hij. “Ze hebben gedroomd van een dag als vandaag. Ze hopen op verandering, op vrijheid… Ze willen bevrijding van dit kwaadaardige regime,” vervolgt pastor Safa. “Ze snakken zo naar verandering. Weet je, ik heb vrijheid nooit begrepen totdat ik de roep hoorde die uit Iran komt… Ik geloof dat God hun gebed heeft gehoord. Ik geloof dat God hun roep heeft gehoord. En ze zoeken, ze hunkeren, ze zijn hongerig naar vrijheid.”

“Wij hier in Amerika weten wat vrijheid is. We hebben ervoor gevochten. We hebben er de prijs voor betaald. Dat doen we nog steeds. Ik bid tot God dat we dit mogen begrijpen en onze krachten en harten mogen verenigen met het Iraanse volk, zodat zij dat mogen ervaren. In de kostbare naam van Jezus,” bad hij.

Een andere Iraanse gelovige, Farnoosh genaamd, bevestigde de hoop van pastor Safa op een nieuwe dag van vrijheid die naar Iran komt.

Farnoosh zei tegen dr. Erez Soref: “Ik ben erg enthousiast over wat er in Iran gaat gebeuren. 
Ik heb in een openbaring gezien wat er gaat komen, en het zal het werk van Gods hand zijn. En de wereld zal weten dat God echt is, en dat Jezus de weg is,” zei ze. “Deze mensen die bij een valse god zijn geweest en voor vrijheid hebben betaald, de waarheid zal hen bevrijden. Ze hebben gevraagd, geschreeuwd om een koning, en ze zullen de Koning der koningen als hun koning krijgen. En deze golf, dit vuur, zal naar Israël gaan, de hele wereld overgaan, en mensen zullen zeggen: God is echt. En in deze opwekking geloof ik met heel mijn hart dat Iran het epicentrum van dit alles zal zijn, en daarom ben ik zo enthousiast.”

Iran heeft een grote bestemming dat nog vervuld moet worden. Laten we ons deze Pesach aansluiten bij hun hartenkreet: “Laat mijn volk gaan!”

()



1. Os Guinness, The Magna Carta of Humanity: Sinai’s Revolutionary Faith and the Future of Freedom (2021)

White Horse Inn-podcast, Os Guinness over The Future of Freedom, 3 oktober 2021

Hoe primitief de wet van het Oude Testament voor veel volgelingen van het Nieuwe Testament ook mag lijken, het was een radicale breuk met de tirannie en slavernij van de culturen om hen heen. De wet legde de basis voor een rechtvaardige en vrije samenleving. Os Guinness is een denker die veel heeft geschreven over het buitengewone en bevrijdende karakter van het Mozaïsche verbond, dat hij een “Magna Carta” voor de mensheid noemt. Hij merkt op dat er een vorm van scheiding der machten bestaat, waarbij zelfs koningen aan de wet onderworpen zijn, aangezien de profeten het recht hadden hen aan de kaak te stellen volgens de normen van de wet. De wet bracht een nieuwe mate van gelijkheid, de waarde van het menselijk leven en vele andere fundamentele principes die de basis vormen van de joods-christelijke samenlevingen in het Westen. Kortom, Gods wet werd gegeven om mensen in staat te stellen vrij te leven. God haalde Zijn volk uit de slavernij in Egypte, maar zij moesten leren vrij te zijn.

2. CBN-interview met Reza Safa https://youtu.be/ZAo9DWMTLCg?si=vXar2YDOtSRqPSnu

3. Revelation TV-interview met Catherine Perez Shakdam https://revelationtv.com/watch-video/the-middle-east-report-true-story-undercover-in-iran-face-to-face-with-evil-146246

Bron: Passover, the Feast of Freedom