Donkere luchten

Door Tom Gilbreath 22 september 2026

11 mei 1970 was een tragische dag voor mijn geboortestad Lubbock, Texas. Dood en vernietiging waren op komst, maar de dag was aangenaam verlopen. Kort voor zonsondergang stond ik op een leuning van het hek in de achtertuin, zodat mijn hoofd hoog genoeg was om een andere jongen aan de andere kant van het hek te zien en met hem te praten. Toen we begonnen te praten, leek alles normaal. Maar het gesprek eindigde abrupt toen ik me realiseerde dat het plotseling donker was geworden. Ik keek omhoog en zag waarom. De blauwe lucht was vervangen door kolkende, donkere, dreigend ogende wolken.

De plotselingheid van de verandering gaf me een gevoel van opwinding, maar ook een steek van angst. Ik had mijn hele leven in de ‘tornado alley’ gewoond, maar ik had nog nooit zulk weer gezien. Bij mij thuis bleef het die nacht rustig. Maar een paar mijl verderop zou een F5-tornado 26 mensen het leven kosten. Elk van die sterfgevallen was een tragedie, maar het aantal doden lijkt nog steeds wonderbaarlijk laag. De tornado raasde door zowel bedrijfs- als woonwijken met windsnelheden die Ted Fujita – de bedenker van de Fujita-schaal voor tornado-intensiteit – schatte op meer dan 290 mijl per uur.

Ik heb nagedacht over die nacht en de plotselinge verduistering van de hemel, omdat ik eerder deze maand een soortgelijke ervaring had tijdens het schrijven van een artikel met de titel „9-11 2.0“. Ik schreef: „Er vindt een nieuwe 9/11 plaats in Amerika. Het gebeurt voor onze ogen. Maar het is zo groot en zo verschrikkelijk dat onze hersenen moeite hebben om te interpreteren wat onze ogen ons vertellen. Er is een cascade van ineenstortingen aan de gang.“

President Trump zegt dat alles op rolletjes lijkt te lopen, en daar zit een kern van waarheid in. Op 16 september publiceerde The New York Post een artikel met de kop: „Amerikanen zijn rijker dan ooit — en de armoede is op een historisch dieptepunt.“ Wat kun je economisch gezien nog meer wensen? Uit gegevens van het Amerikaanse Census Bureau blijkt dat het mediane gezinsinkomen, zelfs gecorrigeerd voor inflatie, op een historisch hoogtepunt staat. En het armoedecijfer is lager dan ooit tevoren!

Maar in augustus overschreed de Amerikaanse staatsschuld de grens van 40 biljoen dollar. In 1981 hield president Reagan een landelijk uitgezonden toespraak tijdens prime time, waarin hij waarschuwde dat de Amerikaanse staatsschuld binnenkort 1 biljoen dollar zou bereiken. Gecorrigeerd voor inflatie komt 1 biljoen dollar toen neer op 3,7 biljoen dollar in hedendaags geld. Maar we zitten nu op 40 biljoen dollar. Is onze huidige welvaart geleend? Is het tijd om de rekening te betalen?

De Bijbel leert dat morele kracht en economische kracht onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Psalm 107:34 zegt: „Een vruchtbaar land wordt onvruchtbaar vanwege de goddeloosheid van degenen die er wonen.“ Spreuken 11:11 in de New Living Translation zegt: „Rechtvaardige burgers zijn goed voor een stad en laten haar bloeien, maar het gepraat van de goddelozen verscheurt haar.“ Spreuken 14:34 zegt: „Gerechtigheid verheft een volk, maar zonde is een schande voor elk volk.”

De politiek zal dit niet oplossen. We moeten dringend de boodschap van het Evangelie verkondigen – en ernaar leven. God heeft Amerika de afgelopen 250 jaar vele malen gered toen mensen op hun knieën gingen om te bidden. In onze arrogantie zijn we vergeten dat de fundering – de innerlijke kracht – van een natie niet economisch, maar moreel is. Juist daar wint de in elkaar stortende ineenstorting terrein en vaart. Redding is nog steeds mogelijk omdat God almachtig is. Maar om gered te worden, moeten we ons tot de Redder wenden.

Bron: The Hal Lindsey Report | Hal Lindsey