www.wimjongman.nl

(homepagina)


Waarom de nieuwe poging van Iran om een akkoord te sluiten om de oorlog te beëindigen lijkt te stagneren

Iran heeft een plan voorgesteld om de Straat van Hormuz te heropenen in ruil voor een zeven dagen durend staakt-het-vuren, maar de VS lijken hier geen belangstelling voor te hebben, aangezien ze na zes maanden conflict meer resultaten willen laten zien.

Door Seth J. Frantzman | 27 september 2026

( )

President Donald J. Trump, Het Witte Huis, publiek domein

De indruk bestaat dat Iran de uitputtingsblokkade in de Straat van Hormuz langzaam aan het verliezen is.

Teheran gokte erop dat het de scheepvaart zou kunnen afsnijden en hoopte dat dit de wereldmarkten in rep en roer zou brengen. Het wilde onderhandelingsruimte om de VS onder druk te zetten om de oorlog en de blokkade te beëindigen. Maar de VS heeft de bluf van Iran grotendeels doorzien.

De vraag is nu waarom Iran is begonnen te praten over een zevendaagse versoepeling van de blokkade. Dat staakt-het-vuren-plan wordt al meer dan een week geopperd.

Teheran dacht waarschijnlijk dat het dit tijdens de Algemene Vergadering van de VN voor elkaar zou kunnen krijgen. Wat er echter gebeurde, is dat de VS weinig interesse toonden. In de meeste berichten wordt deze koele reactie in ieder geval beschreven als een afwijzing door de VS van het Iraanse voorstel voor een zevendaagse interim-overeenkomst.

De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi zou zaterdag hebben gezegd dat Teheran nog geen formeel antwoord uit Washington had ontvangen. Hoewel Iran een voorstel had gedaan om de Straat van Hormuz te heropenen, hebben de VS dit afgewezen, zo meldde Rudaw Media Network, een nieuwszender in de autonome regio Koerdistan in Noord-Irak.

De voorwaarden van Iran voor het heropenen van de Straat van Hormuz

Araghchi’s „opmerkingen kwamen enkele uren nadat [de Amerikaanse president Donald] Trump tegen Rudaw in het Witte Huis had gezegd dat hij het voorstel van Iran om de Straat van Hormuz binnen zeven dagen te heropenen, had ‘afgewezen’,“ aldus het bericht.

Islamic Republic of Iran Broadcasting citeerde Araghchi zaterdag toen hij tegen journalisten in New York zei: „We hebben de eerste reactie van de Amerikaanse president gezien, maar er is ons nog niets meegedeeld door de bemiddelaars.”

Rudaw Media Network citeerde een Iraanse diplomaat die zei: „Het heropenen van de Straat van Hormuz hangt af van het voldoen aan deze voorwaarden; en we zullen beslissingen nemen op basis van een definitief antwoord van de bemiddelaars.”

“De voorwaarden van Iran voor het heropenen van de strategische waterweg omvatten de vrijgave van zijn bevroren tegoeden, een einde aan de oorlog op alle fronten, inclusief in Libanon, en het opheffen van de Amerikaanse zeeblokkade tegen Iran”, aldus het bericht.

Het is dan ook onduidelijk of de regering-Trump bereid zou zijn om te worden gezien als een partij die toegeeft aan Iran. De VS hebben sinds februari veel geïnvesteerd in deze oorlog. Ze zullen daar iets voor terug willen zien.

Een van de belangrijkste doelen is te voorkomen dat Iran kernwapens verwerft. De focus van de oorlog heeft echter niet echt op het nucleaire programma gelegen.

Dit roept een raadselachtige vraag op, aangezien Iran het grootste deel van de besprekingen heeft verlegd naar de kwestie van de Straat van Hormuz. Teheran heeft dus gebruikgemaakt van zijn nabijheid tot de strategische waterweg om deze tot het belangrijkste discussiepunt te maken.

„Het Iraanse initiatief volgt op de hervatting van de diplomatieke contacten tussen Washington en Teheran deze week in New York, in de marge van de 81e Algemene Vergadering van de Verenigde Naties“, meldde Rudaw Media Network. „Araghchi en de Amerikaanse speciale gezant Steve Witkoff hebben dinsdag via Qatari-bemiddelaars gesprekken gevoerd.“

De VS wacht nu af wat Iran gaat doen. De regering-Trump lijkt te denken dat de tijd in haar voordeel werkt en dat ze kan wachten tot de tussentijdse verkiezingen.

Zelfs als er weer een soort memorandum van overeenstemming met Iran komt, of een akkoord, zal de VS iets willen hebben om te laten zien na zes maanden van conflict, en dat is de sleutel.

Tot nu toe bezorgt Teheran de VS geen „overwinning.“ Iran heeft het over het voor zich uitschuiven van de beslissing en het sluiten van meer tussentijdse overeenkomsten. Dit probeerde het in de zomer ook al.

Teheran lijkt ook de handen van zijn onderhandelaars te binden, zodat er sowieso geen akkoord tot stand kan komen. De VS vertrouwt dit soort Perzische bazaar-onderhandelingen niet meer.

„Ik geloof dat we direct na de verkiezingen een akkoord zullen sluiten,“ zei Trump. „Wordt er een akkoord gesloten met Iran waardoor het land zich kan heropbouwen en een veel groter land kan worden dan het ooit was… of vernietig ik de Islamitische Republiek en doe ik dat snel… zonder enige kans op overleving en zonder hoop?“

Iran denkt dat het aan de winnende hand is

Zolang de VS gelooft dat de uitputtingsslag langzaam in hun voordeel verloopt, is er geen reden om nog een kortetermijnakkoord aan te gaan waarvan Iran profiteert. Teheran zal met meer moeten komen dan zijn „zeven dagen“-concept, en het zal wellicht zijn eisen voor Amerikaanse concessies moeten bijstellen.

Iran denkt dat het aan de winnende hand is. Ook de VS denkt dat het aan de winnende hand is. Wanneer beide partijen denken dat ze aan de winnende hand zijn, is het moeilijker om tot een akkoord te komen.

Waar Trump in het verleden in uitblonk, was beide partijen het gevoel van een overwinning geven. De uitdaging vandaag is dat beide partijen geloven dat de tijd in hun voordeel werkt.

Bron: Why Iran’s new push for a deal to end the war appears to be stalling – analysis – ISRAPUNDIT