Wat zag Darby?
Zoals u wellicht wel weet, mensen die de leer van de opname vóór de Verdrukking verguisden, nemen vaak hun toevlucht tot het toeschrijven van wat zij als een ketterse leer beschouwen aan John Nelson Darby (1800–1882), een Anglo-Ierse predikant van wie zij beweren dat hij het idee had gestolen uit het beroemde visioen van een 15-jarig Schots meisje genaamd Margaret MacDonald in 1830.
Zoals ik al bij diverse gelegenheden in de loop der jaren heb besproken, is dit echter simpelweg niet het geval. Niet waar, nooit gebeurd. Einde verhaal. En dit kan gemakkelijk worden aangetoond aan de hand van historische geschriften uit die periode.
Om nog maar te zwijgen van het ongemakkelijke feit dat verschillende uitspraken die Margaret MacDonald in haar visioen deed, schaamteloos in tegenspraak zijn met een scenario van pre-verdrukking.
Oeps. Maar één ding had ik nog nooit gedaan (hoewel ik er al lang toe geneigd was): nauwkeurig onderzoeken wat Darby precies dacht eind 1827, terwijl hij herstelde van een paardrijongeluk waarbij een geschrokken paard zijn been tegen een deurpost verpletterde— een herstelperiode die volgens betrouwbare bronnen duurde van ongeveer oktober 1827 tot januari 1828. Houd er echter rekening mee dat een verrassend groot aantal mensen deze periode een jaar eerder plaatst, namelijk van oktober 1826 tot januari 1827—– net als ik, totdat ik voor dit artikel wat onderzoek deed.*
*Opmerking: De latere datum van oktober 1827 tot januari 1828 is gebaseerd op een aantal zeer betrouwbare, onafhankelijke bronnen, terwijl de eerdere, vaak geciteerde datum van oktober 1826 tot januari 1827 is gebaseerd op één verkeerd gedateerde brief die in het bezit was van de Plymouth Brethren, de groep die Darby in 1825 mede had opgericht. Volgens sommigen hebben de Plymouth Brethren uiteindelijk de zeer twijfelachtige vroegere datum gepromoot om de tijdsduur tussen Darby’s openbaringen en andere openbaringen over de Opname die in de daaropvolgende jaren verschenen, zo groot mogelijk te maken. Hoe dan ook… geloof me maar: ga uit van de latere datum uit '27–'28.
Maar hoe dan ook, het was een zeer ernstige verwonding en Darby bleef de rest van zijn leven merkbaar mank lopen.
Darby schreef later dat de Heilige Geest hem in 1827 verschillende belangrijke bijbelse waarheden openbaarde, die hem op heel natuurlijke wijze tot het inzicht brachten dat de Opname van de Kerk logischerwijs vooraf moet gaan aan de Grote Verdrukking.
Met andere woorden, volgens zijn geschriften:
Terwijl hij niets anders kon doen dan in bed liggen en het Woord bestuderen, openbaarde God hem verschillende belangrijke waarheden uit de Schrift die, alles bij elkaar genomen, hem in de richting wezen van een visie op de pre-verdrukking Opname.
Nu, moet je begrijpen dat John Nelson Darby, als er één ding was, een uiterst nauwgezette theoloog was. Hij heeft niet van de ene op de andere dag alles bij elkaar geraapt tot één gelikt, pre-verdrukking-pakket. Hij rende in 1827 niet opgewonden de straat door om iedereen te vertellen dat hij er 100 procent zeker van was dat de Opname moest plaatsvinden vóór de Verdrukking! (Nou ja… hij was weliswaar bedlegerig, maar je snapt wat ik bedoel.)
Niet eens in de buurt. Darby bleef zich erover buigen en het Woord bestuderen, en in de loop van de daaropvolgende jaren werkte hij het uit tot een bijbels gefundeerde, vollediger ontwikkelde leerstellige leer die de belangrijkste eindtijdgebeurtenissen in een specifieke, bijbels logische volgorde uiteenzet. In zijn latere geschriften wijst Darby de periode aan waarin hij in 1827 herstellende was, als het moment waarop God hem verschillende bijbelse waarheden openbaarde die hem naar de drempel van de pre-verdrukking-visie op de Opname leidden, en die ervoor zorgden dat hij vorm begon te geven aan die specifieke eindtijdleer.
Maar dat leidt tot de vraag die me al jaren intrigeerde, maar waarvoor ik nooit de tijd had genomen om het speurwerk te doen... totdat ik besloot om aan dit artikel te gaan werken, namelijk:
Wat precies heeft God Darby in 1827 laten zien waardoor hij de waarheid van de opname vóór de Verdrukking begon in te zien, en waardoor hij deze begon uit te werken tot een meer volwassen leerstelling?
Met andere woorden, in 1827...
En één ding kan ik je nu al vertellen:
Het grootste deel van het antwoord bevestigde slechts
wat ik al geloof, hetzij op basis van mijn
eigen studie, hetzij door de leer van anderen.
Maar een deel ervan was nogal een verrassing.
Maar voordat we ingaan op de inzichten die de Heilige Geest in 1827 aan Darby openbaarde, laten we eerst voor eens en voor altijd afrekenen met één knagende kwestie.
Adiós, Maggie!
Ik wil even de tijd nemen om deze onzin uit de weg te ruimen voordat we tot de kern van het artikel komen, en het is iets waarvan ik oprecht hoop dat elke ‘post-tribber’ het zou lezen. De meesten van hen zouden waarschijnlijk een gekunstelde reden hebben om te volhouden dat ik het helemaal bij het verkeerde eind heb, maar eerlijk gezegd kan me dat niets schelen.
In het voorjaar van 1830 leed de 15-jarige Margaret MacDonald al twee jaar aan wat vermoedelijk tuberculose was en was ze daardoor bedlegerig (en ik heb gelezen dat ze op dat moment zo zwaar door haar toestand werd getroffen dat ze soms waanvoorstellingen kreeg). En toen had ze haar zogenaamde visioen. Het werd doorgegeven aan een aantal predikanten, en het werd uiteindelijk gepubliceerd in 1840 (in hetzelfde jaar dat ze op 25-jarige leeftijd overleed). En sindsdien hebben aanhangers van de ‘pre-verdrukking’-leer zich erop gestort en hun best gedaan om het te presenteren als een beschrijving van een ‘pre-verdrukking’-opname.
Volgens hun verhaal kreeg John Nelson Darby, zodra haar visioen de ronde begon te doen, er lucht van en begon hij dit aan een naïeve, nietsvermoedende kerk te verkopen als de „geheime“ pre-verdrukking-Opname, die laffe gelovigen in staat zou stellen om zelfs het geringste vleugje vervolging tijdens de toekomstige Verdrukking te ontlopen.
Het verbaasde niemand dat er ook „licht bewerkte“ versies van haar visioen de ronde deden, waarin enkele ongemakkelijke passages waren gewijzigd (zo niet geschrapt).. .passages die enkele problematische punten vermeldden, zoals de volgende:
• Haar oorspronkelijke transcript vermeldt expliciet dat de kerk een „vurige beproeving“ zal ondergaan, en in de gegeven context is dit vrijwel zeker een verwijzing naar de Verdrukking en de daarmee gepaard gaande oordelen.
• In haar oorspronkelijke transcript staat dat de Kerk „door de Antichrist zal worden gezuiverd”. Nee, om twee redenen: (a) De „zuivering“ van de Gemeente vond plaats aan het kruis, en (b) Satans man zuivert niemand tijdens de Verdrukking. Daarvoor is hij slechts een charismatische vredestichter die aan wereldwijde bekendheid wint.
• Haar oorspronkelijke transcript beschrijft slechts één enkele komst van Christus voor zuivering en oordeel tijdens (na??) de Verdrukking—geen tweedelige gebeurtenis waarbij Hij komt om de Gemeente vóór dat oordeel uit de wereld weg te nemen, en daarna terugkeert met de verheerlijkte Gemeente om het koninkrijk te vestigen (zoals bepleit door de pre-verdrukking-leer) . Haar visioen zou dus lijken te verwijzen naar een opname na de verdrukking (of mogelijk pre-verdrukking), maar het is zo onduidelijk en dubbelzinnig dat het moeilijk te zeggen is. In feite is er maar één ding dat duidelijk is:
Het beschrijft niet een pre-verdrukking opname.
Waar het op neerkomt is dit:
De oorspronkelijke versie van Margarets
visioen legt de nadruk op voorbereiding en
lijden tijdens het oordeel, in plaats van
voorafgaande onttrekking daaraan.
En ‘voorafgaande verwijdering uit het oordeel’ is een treffende omschrijving van de gezegende hoop die de Schrift duidelijk aan de Gemeente belooft.
Niet alleen dat, maar zoals we in het vervolg van dit artikel nog uitgebreider zullen bespreken, legde Darby in zijn latere geschriften vast dat hij eind 1827 de fundamentele bijbelse logica begon in te zien dat de Opname voorafgaat aan de Verdrukking. Margaret MacDonald had haar visioen ongeveer tweeënhalf jaar later, begin 1830. De timing maakt de beweringen van voorstanders van de post- -verdrukking op zijn best ongeloofwaardig, en in het slechtste geval een regelrechte leugen, bedoeld om de leer van de gehate Opname vóór de Verdrukking te vergiftigen en te ondermijnen.
Voor de goede orde: het lijkt erop dat John Nelson Darby Margaret MacDonald in 1830 daadwerkelijk heeft ontmoet. Naar verluidt bezocht hij haar toen hij in Port Glasgow was om de uitbraak van wilde charismatische verschijnselen te onderzoeken binnen de kerkgenootschap waaraan Margaret verbonden was. Hij concludeerde (net als een aantal andere vooraanstaande predikanten in de regio) dat deze uitbarsting van charismatische activiteit op zijn best buitensporig en onbijbels was, en in het slechtste geval door demonen geïnspireerd.
En Darby kwam in wezen tot dezelfde conclusie met betrekking tot het visioen van Margaret MacDonald, en voelde zich daarom verplicht de hele puinhoop aan de kaak te stellen.
Maar het punt is dat wat er zich tussen Darby en MacDonald afspeelde niet was dat zij zijn hoofd vulde met stralende beelden van een opname pre-verdrukking, iets wat voor hem verleidelijk nieuw was.
Het komt erop neer dat ik, wat betreft de ontwikkeling van de leer van de opname vóór de Verdrukking, slechts één ding te zeggen heb tegen onze dierbare Margaret MacDonald en haar beroemde visioen:
Adiós, Maggie!
En neem gerust dat ‘visioen’ van je mee.
Wat Darby zag...
Het valt me op dat het voor moderne gelovigen gemakkelijk is om achteraf terug te kijken op de vroege ontwikkelaars van diverse bijbelse leerstellingen en dingen te denken als...
„Tja! Zagen ze dan niet dat A natuurlijk vóór B moet gebeuren?!”
Hoewel het voor ons vandaag de dag misschien „voor de hand liggend” is, is het simpele antwoord... .
Nee, het was niet zo vanzelfsprekend voor hen waarom A vóór B moest plaatsvinden.
En de reden is simpel – we zijn geneigd één fundamentele waarheid te vergeten:
Ze waren misschien nog maar net begonnen de realiteiten van A en B te begrijpen... .de precieze tijdsrelatie tussen A en B vormde wellicht een extra laag van complexiteit die tijd kostte om te ontrafelen.
Tegenwoordig krijgen we grondig uitgewerkte en bijbels onderbouwde leerstellingen op een presenteerblaadje aangeboden door bekwame bijbeldocenten. Met andere woorden: we hebben het geluk te kunnen profiteren van de vruchten van eeuwenlange, intensieve en diepgaande studie van Gods Woord door legioenen mannen die hun leven aan die studie hebben gewijd.
En John Nelson Darby
is toevallig een van hen.
En we komen zeker een aantal van dit soort ‘A vóór B’-gevallen tegen wanneer we het hebben over wat Darby in 1827 begon in te zien met betrekking tot de leer van de opname vóór de Verdrukking. In 1827 begon Darby net in te zien (dat wil zeggen: God begon hem net te laten zien) enkele van de fundamentele principes die hij later, met behulp van verdere studie van het Woord, nauwkeuriger en op een meer bijbelgetrouwe manier in elkaar zou passen.
Het valt me dus op dat een goede manier om dit alles te karakteriseren is te zeggen dat, wat de leer van de opname vóór de Verdrukking betreft...
In 1827 legde de Heilige Geest
verschillende bouwstenen voor Darby neer.
Darby bracht de daaropvolgende
jaren door met het opvullen van de gaten.
Sommige van deze punten klinken vandaag de dag misschien vanzelfsprekend – maar 200 jaar geleden waren ze dat nog lang niet. In het begin van de negentiende eeuw had de Kerk zich nog niet zo ver losgemaakt van de beklemmende beperkingen van het formele, geïnstitutionaliseerde christendom als in de eenentwintigste eeuw.
Hoe het ook zij, hier volgen enkele van de fundamentele punten die God Darby in 1827 liet zien terwijl hij herstelde van zijn paardrijongeluk, en het zijn inzichten die hem naar de drempel van de leer van de opname vóór de Verdrukking leidden. Veel bronnen zetten deze uiteen en leggen ze in enigszins andere bewoordingen uit, maar de volgende punten vormen de kern van wat God aan John Nelson Darby in 1827 openbaarde, volgens Darby’s latere geschriften:
1. Het absolute gezag van de Schrift.
2. Gelovigen zijn in Christus en verenigd met Christus in de hemel.
3. Daardoor heeft de Gemeenteeen hemelse roeping.
4. Christus komt om Zijn Gemeente tot Zich te nemen.
5. Israël heeft een toekomstige aardse profetische bestemming.
6. De hemelse bestemming van de Gemeente moet worden onderscheiden van de toekomstige aardse bestemming van Israël.
Laten we daarom eens kijken naar deze punten die God in 1827 aan John Nelson Darby openbaarde en die hem deden inzien dat de Opname vooraf moet gaan aan de Verdrukking.
1. Het absolute gezag van de Schrift.
Volgens Darby was een van de eerste dingen die de Heilige Geest hem tijdens zijn maandenlange herstelperiode na zijn ongeluk inprentte, ogenschijnlijk eenvoudig en duidelijk, maar in de hoogste mate diepgaand:
Het absolute gezag van de Schrift.
Natuurlijk had Darby, net als bijna elke bekwame predikant, de Bijbel altijd al erkend als het Woord van God. Maar net als vandaag de dag werden predikanten in die tijd in de meeste gevallen leerstellige standpunten en interpretaties opgelegd door de specifieke denominatie waartoe zij formeel behoorden, in plaats van dat zij uitgingen van hun eigen, weloverwogen interpretaties van wat zij dachten dat Gods Woord zei en betekende.
Als iemand tegenwoordig bijvoorbeeld predikant is bij de Assemblies of God, is hij verplicht te onderwijzen dat de wonderbaarlijke gave van het spreken in tongen, die 2000 jaar geleden volop in werking was, ook vandaag de dag nog steeds in werking is. Dat is hoe dit kerkgenootschap de Schrift leest en interpreteert (en ik weet dit alleen maar omdat dat de kerk was waar mijn familie naartoe ging toen ik klein was).
Het eerste wat God dus wilde doen, was Darby van dat alles bevrijden, zodat het gemakkelijker zou zijn om „hem een paar dingen te laten zien“ zonder dat die dingen door een of ander door mensen bedacht denominatie-filter moesten. Darby schreef later:
Er gebeurde een ongeluk waardoor ik een tijdje aan de kant kwam te staan; mijn paard schrok en gooide me tegen een deurpost. Tijdens mijn eenzaamheid namen tegenstrijdige gedachten toe; maar door veel zielsworsteling kregen de Schriftgedeelten volledige overhand over mij [...en over welk theologisch systeem dan ook waarin hij was opgeleid]. Ik had ze altijd al als het Woord van God beschouwd. [Inspiratie was niet het punt... het ging om overheersing.]
(nadruk & [opmerkingen] toegevoegd)
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 3, #226 [Bron]
Deze houding van ‘het primaat van de Schrift’ maakte het voor Darby gemakkelijker om eenvoudigweg het Woord te bestuderen en daarin dingen te zien die hij voorheen over het hoofd had gezien.
En hij had de opname pre-verdrukking zeker nog nooit eerder in het Woord gezien.
2. Gelovigen zijn in Christus en verenigd met Christus in de hemel.
Een fundamenteel punt dat de Heilige Geest in 1827 bij Darby benadrukte, was het simpele feit dat elke wedergeboren gelovige in Christus is. We zijn dus, in zeer reële zin, verenigd met Christus in de hemel. Darby schreef:
Toen ik ging begrijpen dat ik in de hemel met Christus verenigd was, en dat bijgevolg mijn plaats voor God werd vertegenwoordigd door die van Hemzelf, [met andere woorden, de plaats die Christus inneemt is waar wij binnenkort, heel binnenkort, zullen zijn] moest ik wel tot de conclusie komen dat het voor God niet langer een kwestie was van dat ellendige „ik ", dat mij gedurende zes of zeven jaar had vermoeid in het licht van de eisen van de wet. Het werd mij toen duidelijk dat de kerk van God, zoals Hij die beschouwt, uitsluitend bestond uit degenen die zo met Christus verenigd waren, terwijl het christendom, zoals het uiterlijk gezien wordt, in werkelijkheid de wereld was, [dat wil zeggen, de organisatorische, gevestigde „kerk“ (de Rooms-Katholieke Kerk, enz.) was in werkelijkheid slechts een deel van een verloren wereld] en kon niet als „de kerk“ worden beschouwd...
(nadruk & [opmerkingen] toegevoegd)
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 3, # 226 [Bron]
De Heilige Geest maakte Darby duidelijk dat ware gelovigen in Christus zijn, en dat dit niet veel omvatte van wat Darby „het christendom” noemde.
Of wat ik graag „kerkelijkheid“ noem.
Het feit dat gelovigen „in Christus“ zijn, was in Darby’s tijd natuurlijk niet radicaler nieuw dan het vandaag de dag is. We zien dit op verschillende plaatsen in het Nieuwe Testament. Bijvoorbeeld:
11Beschouwt uzelf dan ook als dood voor de zonde, maar levend voor God in Christus Jezus, onze Heer.
(Romeinen 6:11 / nadruk toegevoegd)
Darby beschreef het ook als volgt:
Ik was in Christus, aanvaard in de Geliefde, en zat in hem in de hemelse gewesten… Dit leidde mij rechtstreeks tot het besef van wat de ware kerk van God was, namelijk degenen die in de hemel met Christus verenigd waren.
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 1, #308 [Bron]
Het punt is dat de Heilige Geest Darby hiermee totaal verraste, omdat dit aantoonbaar de eerste stap was op een leerstellige reis waarnaar Hij hem leidde. Hij liet Darby inzien dat de plaats die Christus inneemt, de plek is waar gelovigen zich geestelijk nu bevinden, waar zij zich in de toekomst fysiek zullen bevinden, en waar wij altijd zullen zijn. Christus is momenteel in de hemel, en dat is waar wij binnenkort, heel binnenkort, zullen zijn.
3. Als gevolg daarvan heeft de Kerk een hemelse roeping.
De Kerk heeft dus een hemelse positie omdat zij verenigd is met een hemelse Christus. En dit brengt ons heel natuurlijk bij een ander punt waarop de Heilige Geest Darby de aandacht vestigde.
De Kerk heeft een hemelse roeping.
Aangezien gelovigen verenigd zijn met een hemelse Christus, zijn wij in feite Zijn lichaam, en daardoor hebben wij een hemelse roeping of bestemming.
De Heilige Geest bracht passages zoals deze onder de aandacht van Darby:
3Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegeningen in de hemelse gewesten in Christus: 4Zoals Hij ons in Hem heeft uitverkoren vóór de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk voor Zijn aangezicht zouden zijn in liefde:
(Efeziërs 1:3–4 AKJV / nadruk toegevoegd)
2Richt uw aandacht op de dingen die boven zijn, niet op de dingen die op aarde zijn. 3Want jullie zijn gestorven, en jullie leven is verborgen met Christus in God. 4Wanneer Christus, die ons leven is, verschijnt, dan zullen ook jullie met Hem verschijnen in heerlijkheid.
(Kolossenzen 3:2–4 AKJV / nadruk toegevoegd)
En de Heilige Geest gebruikte dergelijke passages om Darby tot de conclusie te brengen dat de juiste positie van de Gemeente hemels is, en dat bijgevolg de roeping of bestemming van de Gemeente gericht is op de hemel, niet op de aarde. Daardoor begon Darby in te zien dat, de bijbelse profetieën zich in de regel voornamelijk richten op de aardse toekomst van Israël, en niet op de hemelse toekomst van de Gemeente. Zoals Darby het verwoordt:
Tegelijkertijd zag ik dat de christen, die zijn plaats in Christus in de hemel heeft, op niets anders hoeft te wachten dan op de komst van de Verlosser, om daadwerkelijk te worden geplaatst in de heerlijkheid die reeds zijn deel is in Christus.
(nadruk toegevoegd)
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 3, #226 [Bron]
Ik hou ervan dat:
Het enige waar we op wachten is Jezus!
Wat ons brengt bij:
4. Christus komt om Zijn Kerk tot Zich te nemen.
De Heilige Geest begon Darby dus duidelijk te maken dat Christus zou komen om Zijn Kerk tot Zich te nemen, en dat was het enige waar de Kerk naar uit mocht kijken. Bijvoorbeeld:
1Laat uw hart niet verontrust zijn; u gelooft in God, geloof ook in Mij. 2In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor jullie te bereiden. 3En als Ik heenga en een plaats voor jullie bereid, zal Ik terugkomen en jullie tot Mij nemen, opdat jullie, waar Ik ben, ook daar mogen zijn.
(Johannes 14:1–3 AKJV / nadruk toegevoegd)
Darby vermeldt op verschillende plaatsen in diverse brieven het feit dat Christus zou komen om de Kerk mee te nemen om bij Hem in de hemel te zijn:
Ik zag in dat woord de komst van Christus om de kerk in heerlijkheid tot Zich te nemen.
– The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 3, #226 [Bron]
Dit is uiterst belangrijk, want hier zei Darby niet alleen dat Christus zou terugkeren – hij zei dat Christus zou terugkeren met als enig doel de Gemeente bij Zich in de hemel te nemen.
In dezelfde geest schreef Darby ook:
De komst van de Heer was de andere waarheid die mij door het Woord in gedachten werd gebracht, als datgene waarop, indien ik in de hemelse gewesten in Christus zou zitten, als enige moest worden gewacht, opdat ik met Hem in de hemelse gewesten zou mogen zitten.
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 1, #308 [Bron]
Dit maakt deel uit van het kernidee achter de op handen zijnde, „elk moment“ verwachte verschijning van Christus in de wolken om zowel levende als overleden gelovigen uit het Tijdperk van de Kerk van de aarde weg te halen en hen bij Hem in de hemel te brengen:
De Opname.
5. Israël heeft een aards profetisch lot dat in de toekomst zal plaatsvinden.
Hoewel Darby inzag dat het enige waar de Gemeente op hoefde te wachten, was om bij de Opname naar de hemel te worden opgenomen, had Gods volk Israël heel andere dingen om naar uit te kijken hier op aarde. Een ander belangrijk onderdeel van wat Darby in 1827 zag, richtte zich op Israël en Gods profetische plannen voor Zijn verbondsvolk in de eindtijd.
Een belangrijk aspect dat God aan Darby openbaarde tijdens zijn herstelperiode, was wat de profeet Jesaja beschrijft in hoofdstuk 32, namelijk een toekomstige aardse “dispensatie” die Israël te wachten stond:
Jesaja xxxii. bracht mij bij de aardse gevolgen van diezelfde waarheid... maar ik zag een duidelijke verandering van dispensatie in dat hoofdstuk, wanneer de Geest zou worden uitgestort over het Joodse volk, [Jes. 32:15] en een koning in gerechtigheid zou regeren. [Jes. 32:1]
(nadruk & [opmerkingen] toegevoegd)
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 1, # 308 [ Bron]
Een donderslag bij heldere hemel: Dit was een totale verrassing voor mij—toen ik voor het eerst Darby’s verwijzing naar Jesaja 32 zag, echt waar… ik dacht: “Jesaja wat?!”
In 1855, bijna drie decennia nadat God hem deze dingen tijdens zijn herstelperiode had getoond, beschreef Darby het als volgt:
Tijdens mijn retraite [d.w.z. zijn herstel na zijn ongeval], leerde het 32e hoofdstuk van Jesaja mij duidelijk, namens God, dat er nog een door Hem geordende bedeling moest komen; een toestand die op geen enkele wijze tot nu toe tot stand was gekomen. Het besef van mijn vereniging met Christus had mij het huidige hemelse deel van de heerlijkheid gegeven, terwijl dit hoofdstuk duidelijk het bijbehorende aardse deel uiteenzet.
(nadruk & [opmerkingen] toegevoegd)
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 3, # 226 [Bron]
In dezelfde brief vertrouwt Darby toe dat hij destijds niet onmiddellijk alle stukjes die God hem in 1827 liet zien, in elkaar wist te passen:
Ik was niet in staat om deze dingen op hun juiste plaats te zetten of ze in de juiste volgorde te rangschikken, zoals ik dat nu kan; maar de waarheden zelf werden mij toen door God geopenbaard, door de werking van Zijn Geest bij het lezen van Zijn Woord. [Merk op dat Darby vrijuit toegeeft dat hij in 1827 nog niet alle stukjes die de Heilige Geest hem had getoond, in elkaar had gepuzzeld... het kostte hem nog enkele jaren studie om de details van het hele scenario uit te werken.]
(nadruk & [opmerkingen] toegevoegd)
— The Writings of J.N. Darby: Brieven, deel 3, #226 [Bron]
Maar God had Darby de belangrijkste bouwstenen gegeven die hij nodig had. En een van de meest cruciale bouwstenen is het laatste punt:
6. De hemelse bestemming van de Kerk moet worden onderscheiden van de toekomstige aardse bestemming van Israël.
Hier begonnen de bouwstenen eindelijk op een logischere manier in elkaar te vallen. Darby zag in dat de Kerk een hemelse bestemming of roeping heeft, en dat Israël een toekomstige aardse bestemming heeft zoals beschreven in Jesaja 32. Met andere woorden, Darby zag twee verschillende werkterreinen:
Hemels: Christus en de Gemeente.
Aards: Israël en haar beloofde koninkrijk.
Met betrekking tot zijn visie op deze twee werkterreinen schreef Darby:
Ik word met de dag meer getroffen door het verband tussen de grote principes waarmee mijn geest door en met God werd beziggehouden, toen ik ontdekte... ...de kerk als Zijn lichaam; Christus die komt om ons tot Zich te nemen; [de Opname] en daarnaast [zie opmerkingen hieronder] daarmee samenhangend, de instelling van een nieuwe aardse bedeling, uit Jesaja 32 (meer in het bijzonder het einde); [het beloofde koninkrijk van Israël] dit alles werd terzijde gelegd bij E.P.’s in 1827. [“E.P.” is Edward Pennefather, de zwager van Darby die ongeveer 30 mijl van Dublin woonde, bij wie Darby het grootste deel van zijn herstelperiode doorbracht.]
(nadruk & [opmerkingen] toegevoegd)
— The Writings of J.N. Darby: Letters, deel 1, #206 [Bron]
Let op Darby’s gebruik van het woord „daarnaast” in het bovenstaande citaat. Dit suggereert dat hij deze twee waarheden samen in gedachten had: (a) de Opname, en (b) de aardse profetische bestemming van Israël, waaronder hun koninkrijk dat door Christus wordt geregeerd, zoals beschreven in Jesaja 32.
Het leek Darby tegen-
strijdig dat er een hemelse
Gemeente nog op aarde
zou
zijn terwijl Israël
werd voorbereid op hun
aardse koninkrijk.
Maar aangezien God Darby had laten inzien dat de Kerk een hemelse bestemming had en niets anders te verwachten had dan de Opname — en dat de profetische bestemming van Israël aards was — begon Darby in te zien dat de toekomstige bestemming van Israël, namelijk het oordeel gevolgd door de vestiging van een door Christus geregeerd koninkrijk, logischerwijs moest volgen op de Opname. Met andere woorden, je zou kunnen zeggen...
Het leek Darby onlogisch dat er een hemelse Kerk nog op aarde was terwijl Israël werd voorbereid op zijn aardse koninkrijk.
Als gevolg daarvan begon Darby het idee te overwegen dat deze gebeurtenissen tot verschillende eindtijdfasen -tijdfasen of -segmenten moesten behoren. Na deze openbaringen die hij tijdens zijn herstelperiode in 1827 van God ontving, werd Darby geconfronteerd met de volgende reeks bouwstenen:
• De Kerk heeft een hemelse bestemming, en Israël een aardse bestemming.
• Christus komt om Zijn hemelse Gemeente weg te nemen.
• Gods aardse bestemming voor Israël wordt hervat.
• Nu de hemelse Gemeente is opgenomen, ontvouwt zich de aardse bestemming van Israël.
Hoewel dit ons de fundamentele opbouw van de pre-verdrukking-leer laat zien, volstaat het te zeggen dat Darby nog een paar hiaten moest opvullen.
Dus nogmaals... een belangrijke kanttekening:
Niet zo snel: Nogmaals, we moeten voorzichtig zijn en vermijden te zeggen dat Darby eind 1827 het hele profetische panorama van de „pre-verdrukkingse Opname, de zevenjarige Verdrukking en de wederkomst van Christus om het Duizendjarige Rijk in te luiden” al volledig uitgewerkt zag in bijbelse details. Volgens zijn eigen getuigenis deed hij dat niet, althans nog niet. Het kostte hem nog enkele jaren studie om veel van de details en de systematische volgorde van de zaken met vertrouwen en bijbelse zekerheid uit te werken.
Een nuttige manier om naar Darby’s denken te kijken, dat voortkwam uit wat God hem in 1827 liet zien, is als volgt:
Darby vroeg niet simpelweg “Wanneer vindt de Opname plaats volgens een of andere profetische tijdlijn?” Hij begon meer in de volgende richting te redeneren:
V. Wat is de roeping van de Gemeente?
A. Hemels.
V. Waar gaat de Verdrukking over?
A. Het aardse lot van Israël, waaronder Gods oordeel, gevolgd door hun beloofde koninkrijk onder heerschappij van Christus.
V. Zal de Gemeente op aarde blijven om die periode door te maken?
A. Nee. Waarom zou dat zo moeten zijn? Hoe zijn deze twee met elkaar te rijmen? De Gemeente moet worden opgenomen in de hemel voordat Gods aardse profetische plan voor Israël wordt hervat — een plan dat Gods oordeel over zowel Israël als de wereld omvat, voorafgaand aan de vestiging van Israëls beloofde koninkrijk. Natuurlijk zal de Gemeente met Christus terugkeren om een rol te spelen in dat koninkrijk, maar dat is een andere kwestie.
Mensen die de opvatting hebben dat de Gemeente in de Verdrukking terechtkomt, moeten uitleggen waarom de Gemeente onderworpen zou moeten worden aan oordelen die uitdrukkelijk gericht zijn op Israël en een gevallen wereld die Gods volk heeft vervolgd. Even ter herinnering:
Het oordeel over de Gemeente is een gedane zaak door het bloeddoordrenkt kruis op Golgotha 2.00 jaar geleden
We hebben een lange weg afgelegd!
Voordat ik afsluit, wil ik erop wijzen dat we, voornamelijk dankzij de vervulling van profetieën waarvan we in de loop der jaren getuige zijn geweest, een lange weg hebben afgelegd in ons begrip van het eindtijdscenario sinds 1827, toen God Darby deze paar principes liet zien die hem ertoe brachten de logica van een opname pre-verdrukking in te zien.
Tegenwoordig beschouwen de meeste mensen die een duidelijk, bijbels onderbouwd begrip hebben van het eindtijdscenario, het feit dat de Opname vóór de Verdrukking plaatsvindt als zo goed als vaststaand. Waarom? Simpel:
Omdat ze weten dat geen enkele andere visie
bijbelse logiek heeft.
Ik probeer niet over te komen als een soort bijbelse betweter (wat ik niet ben— er is genoeg dat ik niet weet), maar als iemand niet op zijn minst kan inzien dat de Opname simpelweg moet plaatsvinden vóór het begin van de Verdrukking om een hele reeks duidelijke, overtuigende bijbelse redenen, dan mist hij een stap of drie in wat de Bijbel duidelijk leert over het eindtijdscenario.
En het stemt me triest om te zeggen, maar de kerk van vandaag zit vol met mensen die in dat opzicht aanzienlijk meer dan een paar stappen over het hoofd zien.
Tegenwoordig bespreken scherpzinnige wachters eerder wat meer obscure, gedetailleerde punten, zoals de relatieve timing van de aanval van Gog en Magog, de etnische achtergrond van de man die de antichrist zal worden, enzovoort, enzovoort. Voor zulke mensen is het feit dat de Opname plaatsvindt vóór de Grote Verdrukking zoiets als „Nou…ja.” Met andere woorden…
Voor bijbelkundige wachters van vandaag
vormen de meeste punten die we in dit
artikel hebben besproken, absoluut basiskennis.
Maar ze zijn nog steeds van cruciaal belang.
Het enige wat ik in dit artikel wilde doen, was je enig inzicht geven in wat God aan John Nelson Darby in 1827 openbaarde, waardoor hij de waarheid van de Opname pre-verdrukking inzag, dat is alles. Maar ik ben blij te kunnen melden dat toegewijde, bijbelkundige wachters van deze tijd terug kunnen kijken en oprecht kunnen zeggen:
We hebben een lange weg afgelegd!
'27 of niets
Mensen die vasthouden aan een opvatting over de Opname die plaatsvindt tijdens de Verdrukking (post-verdrukking, pre-wraak, wat dan ook) moeten uitleggen waarom de Gemeente, die verenigd is met de hemelse Christus, alle of enige van de oordelen van de Verdrukking moet doorstaan—oordelen die uitdrukkelijk gericht zijn op Zijn volk Israël en een gevallen wereld die hen heeft vervolgd, en niet op het lichaam van Christus. En elk enkel argument van zulke mensen dat ik ooit heb gehoord, valt net zo plat als een Crêpe Suzette en kan met een minimum aan bijbelonderzoek worden ontkracht.
In de loop der jaren ben ik in wezen gestopt met discussiëren met degenen die de leer van de Opname vóór de Grote Verdrukking behandelen alsof het niet veel meer is dan het krankzinnige geklets van een stel aluhoedjes die te doodsbang zijn voor het idee om tijdens de 70e week van Daniël een nagelriem te krijgen om de „waarheid " van een van hun standpunten over de opname tijdens de verdrukking in overweging te nemen.
En als dat bij sommigen
daarbuiten in het verkeerde keelgat
schiet, is dat echt jammer.
Een paar jaar geleden had ik misschien gezegd: „Hé, kom maar op”, maar ik heb op de harde manier geleerd dat dat tijdverspilling is. Dus ik ben volkomen tevreden om me te onthouden van discussies over het tijdstip van de Opname— daar is het nu te laat voor, en het leidt mensen alleen maar af van belangrijkere zaken.
Over de Opname gesproken: ik hoop dat het je niet ontgaan is dat het geklaag tegen de leer van de Opname, met name de leer van de pre-verdrukking, tegenwoordig in veel delen van de Kerk toeneemt en heviger wordt, om nog maar te zwijgen van de wereld. Waarom? Dat is simpel: Satan heeft het druk gehad.
En als Satan druk bezig is, is het meestal de moeite waard om daar aandacht aan te besteden.
Ik vind het bijna vervelend om dit te noemen, want de afgelopen jaren ben ik op een punt gekomen waarop ik meestal beleefd probeer weg te blijven van alles wat ook maar een vleugje voorspelling over de Opname heeft. Niet omdat ik denk dat er per se iets mis mee is, let wel—het is gewoon dat ik er totaal niets van bak.
Ik bedoel, ik ben geen domkop, maar als mensen beginnen te praten over de banen en posities van kometen en sterrenbeelden, krijg ik gewoon een glazige blik in mijn ogen.
Maar terwijl ik aan dit artikel werkte, zorgde dit hele idee dat God aan John Nelson Darby een reeks inzichten in de aard van de ‘pre-verdrukking’ Opname zou hebben geopenbaard ervoor dat de woorden ‘1827’ veranderden in een soort mantra die ik steeds in mijn achterhoofd hoorde:
En ik kon niet anders dan denken dat het over ongeveer drie maanden (tromgeroffel, alstublieft...) 2027 zal zijn, de 200ste verjaardag van Darby’s ervaring waarbij de Heilige Geest hem deze inzichten gaf in de komst van Christus voor Zijn Kerk in de Opname vóór de Verdrukking en Zijn handelingen met Israël in de eindtijd tijdens die periode. En dat kleine deuntje begon te veranderen in:
En ik begon me af te vragen of God wel aan jubilea deed. En ja hoor, voor ik het wist rook ik die geur weer...
Oké, goed dan... .alleen deze ene keer. Hier is een leuk idee voor je: Merk op dat het getal 27 gelijk is aan 33 (d.w.z. 3 x 3 x 3). Het getal 3 staat voor goddelijke volmaaktheid, vooral in de zin dat de Drie-eenheid de volmaaktheid van Gods persoon en aanwezigheid is. In de uitdrukking 33 lijkt het alsof er een klein deel van God de wolken in vliegt, wat min of meer is wat er gebeurt bij... je weet wel, de Opname. Min of meer. Best handig, hè?
Zucht... Oké, terug naar de echte wereld. Dus nu weet je waarom ik de neiging heb om voorspellingen over de Opname te vermijden.
Ja, ja, ik weet het… hoe groot is de kans, hè?
Greg Lauer – OKT '26
Als je dit artikel leuk vindt,
deel het dan met iemand!
1. Weide met hooibaal IA gegenereerd via Creen
2. Foto van John Nelson Darby in Genève, 1840 (auteur onbekend), aangemerkt als publiek domein [PD] , meer details op Wikimedia Commons
3. Wat zag Darby? door Greg Lauer (eigen werk)
4. “Zes losse bakstenen die met de uiteinden tegen elkaar op een houten tafel liggen” – prompt, afbeelding gegenereerd door ChatGPT, 24 september 2026
5. Grote bliksemflits boven een klein stadje © Pixabay
6. Jezus gekruisigd op Golgotha © Pixabay
7. 1827 door Greg Lauer (eigen werk)
8. 2027 door Greg Lauer (eigen werk)
Bijbelcitaten:
Alle bijbelteksten zijn ontleend aan de World English Bible, tenzij specifiek vermeld als de King James Version (KJV) of de American King James Version (AKJV).