www.wimjongman.nl
ISRAËL EN HET CONCEPT VAN DIRE STRAITS
EEN VOOR ISRAËL - 29 juni 2026
Het seizoen van Dire Straits (in het nauw ) keert elk jaar terug op de Joodse kalender, maar deze keer hebben we een perfecte illustratie van het concept met het inmiddels bekende beeld van de Straat van Hormuz. Gedwongen om zich een weg te banen door gevaarlijke, smalle wateren, moest de wereldwijde scheepvaartindustrie door de met mijnen bezaaide Straat van Hormuz varen, die door Iran wordt gecontroleerd, zonder te weten of hun schepen en bemanningen het zouden halen.
De uitdrukking ‘tussen de straten’ betekent dat men gedwongen is zich een weg te banen tussen ernstige gevaren aan beide kanten – zoals een schip dat probeert zich door een gevaarlijk smalle doorgang te wurmen en de bijna onvermijdelijke schipbreuk probeert te vermijden.
“De drie weken tussen de data 17 Tammuz en 9 Av in de Joodse kalender staan bekend als de tijd „בין המצרים“, wat „tussen de zeestraten“ of „in een benarde situatie“ betekent.
Dit is een concept dat is gebaseerd op een vers uit het boek Klaagliederen:
Juda is in ballingschap gegaan,
onder verdrukking en zware dienstbaarheid;
Zij woont te midden van de volken,
Zij vindt geen rust;
Al haar vervolgers halen haar in in een benarde situatie. (Klaagliederen 1:3, NKJV)
Klaagliederen is geschreven door Jeremia, de huilende profeet, en gaat over de tijd dat de Babyloniërs de muren van Jeruzalem doorbraken, de tempel verwoestten en het volk in ballingschap voerden. De muren werden doorbroken op de 17e van Tammuz volgens de Joodse kalender, en de tempel werd verwoest op de 9e van Av, maar wat verbazingwekkend is, is hoe vaak het leed het volk van Israël precies op deze data in de Joodse kalender heeft getroffen.
In het Hebreeuwse denken wordt het woord „smal” in verband gebracht met lijden – zoals we in het Engels zouden zeggen „a tight spot” (een benarde situatie). De stam van ‘smal’ is צַר (tzar), waaruit het woord metzarim (מְּצָרִים) is afgeleid, dat ‘smalle doorgang’ betekent, zoals in ‘in een benarde situatie’, en Mitzraim (מִצְרָיִם), wat ‘Egypte’ betekent – het land van het lijden en de onderdrukking van de Hebreeën.
DE STRAAT VAN HORMUZ EN EEN UITZICHTLOZE SITUATIE VOOR ISRAËL
Dit jaar zitten we weer eens in de problemen. De Straat van Hormuz wordt als wapen ingezet om de wereld te chanteren en te dwingen zich te schikken naar het kwaadaardige islamitische regime van Iran. Het Westen lijkt te hebben gecapituleerd, Israël in de steek te hebben gelaten en te proberen de IDF de handen te binden, zodat deze de Israëli’s niet kan beschermen tegen terreuraanslagen van Hezbollah, een Iraanse proxy die vanuit Libanon opereert.
Nog niet zo lang geleden waren we zo hoopvol dat we een regimewisseling in Iran en vrijheid voor de bevolking daar zouden zien, en nog recenter kwamen er zeer bemoedigende geluiden uit Libanon, waarbij de leiders een krachtig standpunt innamen tegen Hezbollah en de kracht van Israël toejuichten om de wurggreep van Hezbollah op het land te doorbreken. Veel mensen zijn bitter teleurgesteld, hier in Israël, maar ook in Iran en zelfs in andere landen in het Midden-Oosten.
Zoals te verwachten was, hebben commentatoren al ingrijpende uitspraken gedaan over wat er zal gebeuren, maar zoals rabbijn Pinchas Taylor, directeur van de American Faith Coalition, onlangs aangemoedigde: de situatie is niet statisch en de omstandigheden zullen zich laag voor laag blijven ontvouwen. In plaats van alles overhaast simpelweg als goed of slecht te bestempelen, is het verstandig om af te wachten en te zien hoe de zaken zich in de loop van de tijd ontwikkelen.
AFWACHTEN…
Hij haalde een beroemd Chinees spreekwoord aan dat als volgt luidt:
Een boer en zijn zoon hadden een geliefd paard die ze op de boerderij vertrouwden. Op een dag liep het paard weg en kwamen hun buren het slechte nieuws brengen: „Je paard is weggelopen,” zeiden ze tegen de boer. „Wat een pech!”
De boer antwoordde: „Misschien. We zullen wel zien.”
Een paar dagen later kwam het paard terug… en bracht nog een aantal andere paarden mee. De buren waren dolblij en zeiden: „Wat een geluk!”
De boer zei opnieuw: „Misschien. We zullen wel zien.“
Later die week probeerde de zoon een van de nieuwe paarden te trainen. Hij werd eraf geworpen en brak zijn been. De dorpsbewoners kwamen hun medeleven betuigen: „Wat een pech!“
De boer zei: „Misschien. We zullen wel zien.“
Weken later kwamen soldaten om alle gezonde jonge mannen voor de oorlog in te lijven, maar ze namen de zoon van de boer niet mee…
De boer in de gelijkenis begreep dat dingen kunnen veranderen en volledig kunnen omslaan, waarmee hij de wijsheid toonde om af te wachten wat er zich mettertijd ontvouwt.
Als vervolgde Messiaanse predikant adviseerde Richard Wurmbrand na 15 jaar marteling in een Roemeense gevangenis: „Het rad van het leven kan de keizerlijke arts in de gevangenis doen belanden, maar het blijft draaien. Het kan mij terugbrengen naar het paleis, en mij zelfs op de troon zetten.”
Hoewel Richard en zijn vrouw Sabina onder de communisten onvoorstelbare wreedheden moesten doorstaan, werden ze uiteindelijk op wonderbaarlijke wijze vrijgelaten. Ze richtten een organisatie op ter ondersteuning van vervolgde gelovigen en hebben met ballonnen Bijbelteksten naar China en Noord-Korea gestuurd, vanuit Zuid-Korea via luidsprekers het evangelie over de grens verkondigd, traktaatjes naar Cuba laten zweven, Bijbels naar vele communistische en islamitische landen gesmokkeld en mensen ondersteund die lijden vanwege hun geloof. Het is onmogelijk te berekenen hoeveel levens hierdoor voor eeuwig zijn beïnvloed. Het rad van het leven is zonder meer gedraaid, precies zoals hij zei.
EEN VOLLEDIGE OMMEKEER?
De situatie in het Midden-Oosten verandert snel. De overwinning op het Iraanse regime en zijn handlangers lijkt ons op het cruciale moment door de vingers te zijn geglipt, maar alleen God weet wat de toekomst in petto heeft. Bid alstublieft met ons mee om bovennatuurlijke wijsheid voor degenen die beslissingen nemen: dat de Libanese leiders standvastig blijven in hun vastberadenheid om de ketenen van Hezbollah af te werpen, en blijf bidden voor een doorbraak in Iran. Bid dat het evangelie niet wordt belemmerd en dat gelovigen vrij kunnen reizen.
“De tijd van grote nood wordt gekenmerkt door tragedie en rampspoed, en het is gebruikelijk dat Joden vasten in de maand Tammuz, de vierde maand in de bijbelse kalender.
In Zacharia 8 wordt de vierde maand echter met heel andere connotaties genoemd…
De profeet verkondigt dat de traditionele vastentijd een tijd van vreugde zal worden:
„Zo zegt de Heer der heerscharen: Het vasten van de vierde maand en het vasten van de vijfde en het vasten van de zevende en het vasten van de tiende zullen voor het huis van Juda tijden van vreugde en blijdschap en vrolijke feesten zijn. Hebt daarom de waarheid en de vrede lief.” (Zacharia 8:19)
Laten we bidden dat we in deze tijd van grote nood zo’n ommekeer mogen zien, voor doorbraken in de hemel en op aarde, en overwinning voor de waarheid en de vrede.
Bron: Israel and the Concept of Dire Straits