Het licht van Christus is niet gedoofd in Iran

Door Iran Alive 26 januari 2026

Met duizenden en duizenden lichamen die opgestapeld liggen in de straten van Iran, is de prijs van de strijd voor vrijheid onmogelijk te negeren. Meer dan 40.000 mannen, vrouwen en jongeren zijn gedood door militaire wapens, waardoor de straten van de stad zijn veranderd in taferelen van onvoorstelbaar verlies. Het land is in rep en roer terwijl families rouwen, gemeenschappen verscheurd zijn door pijn en mensen op alle fronten onder voortdurende druk staan.

Hun wanhopige roep om vrijheid van een wreed regime wordt niet beantwoord met gerechtigheid, maar met geweld – en tot zwijgen gebracht door de autoriteiten.

Te midden van de chaos gebruikt God de kerk in Iran als Zijn instrument van hoop en liefde voor de demonstranten. Behnam is een van die mensen die tijdens een recent protest op wonderbaarlijke wijze onderdak, standvastig geloof en bescherming van gelovigen heeft gevonden.

Lees het verhaal van Behnam

Gisteravond gingen mijn broer en ik de straat op om voor vrijheid te demonstreren. Terwijl we liepen, baden en scandeerden we – totdat plotseling alles veranderde. De veiligheidstroepen openden het vuur.

Te midden van de chaos werd mijn broer in zijn hand geschoten. We stonden niet stil om na te denken. We renden gewoon – door zijstraten en donkere steegjes – totdat we de deur van een flatgebouw open zagen staan. We renden naar binnen.

De conciërge van het gebouw zag ons en leidde ons onmiddellijk naar een van de appartementen. Hij stelde geen vragen. Hij hielp ons gewoon. Iemand in het appartement was verpleegkundige en met het weinige dat ze hadden, hebben ze de hand van mijn broer schoongemaakt en verbonden en voor ons gezorgd.

Na een tijdje beseften we dat we in het huis van een christelijk gezin waren.

Ze stuurden ons niet weg. Ze hielden ons verborgen en zorgden ervoor dat we veilig waren. Ze lieten ons niet gaan omdat ze zich zorgen maakten over wat er buiten met ons zou kunnen gebeuren. Ze toonden ons zoveel vriendelijkheid en zorgzaamheid.

Ze namen zelfs contact op met onze familie en zeiden: “Maak je geen zorgen. Je kinderen zijn bij ons en we zorgen voor ze.”

Te midden van angst, pijn en onzekerheid zag ik iets heel duidelijk: de liefde van God die door Zijn volk werd beleefd.

De straten waren vol geweld, maar in dat huis scheen het licht van Christus nog steeds.”

Bron: Iran Is in Crisis—The Church Needs Us Now!🆘