Waarom deze rabbijn christelijke zionisten verdedigt tegenover zijn eigen gemeenschap

Tamar Stein - 10 augustus 2026

Een rabbijn en een zwarte rondreizende predikant zaten tegenover elkaar in een Starbucks in Dallas, en de rabbijn stelde uiteindelijk de vraag waar hij al maanden omheen draaide.

“Kunnen we het hebben over de olifant in de kamer?”

De predikant wilde weten welke olifant.

De vervangingstheologie, vertelde de rabbijn hem. De leer dat de Kerk de beloften heeft geërfd die God aan het Joodse volk heeft gedaan en dat het verbond niet langer aan hen toebehoort. Bijna tweeduizend jaar lang heeft dat idee preken, catechismusboeken en een groot deel van de westerse beschaving gevormd.

De predikant leunde over de tafel heen. “Die mensen hebben de Bijbel nog nooit van kaft tot kaft gelezen. Rabbijn, ik heb de Bijbel van kaft tot kaft gelezen, en u kunt niet geloven dat de Joden zijn vervangen.”

Rabbi Yitzchok Adlerstein vertelde dat verhaal onlangs in Universal Zionism, de podcast gepresenteerd door rabbi Tuly Weisz, de oprichter van Israel365. Hij verzamelt al twintig jaar dit soort momenten.

Hij was twintig jaar lang directeur interreligieuze zaken bij het Simon Wiesenthal Center in Los Angeles, en nu leidt hij de afdeling wereldwijde geloofsbetrokkenheid bij Israel365. Hij groeide op in een wijk in Upper Manhattan waar veel overlevenden woonden; op weg naar huis van school werd hij daar door katholieke kinderen gepest, en hij volgde jarenlang onderwijs aan orthodoxe yeshiva’s die geen enkele interesse hadden in christenen.

Toen gaf iemand hem een visitekaartje met het woord interreligieus erop, en leerde hij over de lutherse kerk. Daarna over de methodisten, vervolgens over de episcopalen en daarna over de presbyterianen.

Dit is waarom dat belangrijk is voor iedereen die van Israël houdt en de Bijbel serieus leest.

Joodse toehoorders stellen Adlerstein elke keer binnen de eerste paar minuten dezelfde vraag. Zijn christenen niet alleen aardig tegen ons vanwege hoe hun verhaal afloopt? Zijn joden niet slechts figuranten in iemands eindtijdscenario?

Hij beantwoordt die vraag al twintig jaar in synagogen, tijdens lezingen en aan eettafels, en zijn antwoord begint met een bekentenis. Die christenen bestaan. Daar is hij zeker van, en zijn christelijke vrienden bevestigen het. Na twee decennia waarin hij dit werk fulltime heeft gedaan, heeft hij er nog steeds geen enkele persoonlijk ontmoet.

In plaats daarvan heeft hij mensen ontmoet die de Schrift serieus genoeg nemen om hun leven erdoor te laten vormgeven. Ze lezen Genesis 12:3 en geloven dat dit van toepassing is op naties en op individuele levens, inclusief die van henzelf.

Adlerstein doet niet alsof het wantrouwen ongegrond is. Tweeduizend jaar christelijke geschiedenis heeft Joden goede redenen gegeven om op hun hoede te zijn, en hij zegt ronduit dat sommige mensen hen nog steeds kwaad willen doen. Zijn motto valt in zes woorden samen: we respecteren, en we blijven op onze hoede.

Dan houdt hij op voorzichtig te zijn met zijn eigen volk. Word wakker en zie de realiteit onder ogen, zegt hij tegen hen. Joden leven weer temidden van bevolkingsgroepen die echte haat koesteren, dichter bij het vooroorlogse Europa dan iemand wil toegeven, en Israël heeft elke vriend nodig die het kan krijgen.

Hij heeft hier ook niets zelf verzonnen. Vóór zijn eerste missie naar het Heilige Land met christelijke gasten gaf een vooraanstaande Torah-autoriteit hem één instructie:

Doe geen concessies aan de joodse trots.

Dus de rabbijn met de yeshiva-opleiding en de moeder die de Holocaust heeft overleefd, staat voor joods publiek en vertelt hen dat veel van hun christelijke vrienden precies zijn wat ze lijken te zijn. Vervolgens vertelt hij hen iets moeilijkers, namelijk dat deze vriendschappen niet alleen nuttig zijn. Ze bieden een kans die Joden al tweeduizend jaar niet meer hebben gehad.

Dat zag hij een paar weken geleden opnieuw in Treblinka.

Adlerstein stond in dat bos naast een katholieke priester die in Lublin een centrum voor joods-katholieke verstandhouding leidt. De rabbijn sprak Kel Maleh Rachamim uit. De priester las Psalm 23 voor.

Vervolgens gebruikte Adlerstein zijn toespraak om kritiek te uiten op de manier waarop de laatste twee pausen het recht van Israël op zelfverdediging hebben benaderd. De pers pikte het op.

Daarna liepen de twee mannen door de bomen terug naar de bus, en Adlerstein vroeg de priester of hij graag een uitleg zou willen horen over de Torah-lezing van die week.

Dat wilde hij wel.

Adlerstein deelde er een en is volledig vergeten welke het was, een detail dat hij zonder gêne vrijwillig vertelde in de podcast. Wat hem bij bleef was de reactie, dezelfde die hij al vele malen aan zijn eigen sjabbat-tafel had gezien. Christenen vinden het heerlijk om iets onverwachts te horen over een tekst die ze al koesteren. Het maakt hen niet joods, en het maakt hen niet bang. Het is het enige op aarde dat alleen het joodse volk kan doorgeven.

De predikant in Dallas had zijn deel al gedaan. Hij had het hele boek gelezen, voor zichzelf uitgewerkt wat hij geloofde over het verbond, en vervolgens gewacht op een rabbijn die bereid was om erover te gaan zitten praten.

Adlerstein is al twintig jaar die rabbijn.

Hij zou graag zien dat meer joden erbij komen zitten.

Als je je ooit hebt afgevraagd wat een orthodoxe rabbijn werkelijk vindt van christelijke steun voor Israël, dan is dit het gesprek waarin hij daar antwoord op geeft.

Klik hier om de volledige aflevering van Universal Zionism te bekijken.

Bron: Why this rabbi defends Christian Zionists to his own community - Israel365 News