Openbaringen uit ‘Revolution’
Commentaar op bijbelse profetieën
Geplaatst door Gary Ritter | 16 september 2026
Transcript:
Bij het lezen van het nieuwe boek van Eric Metaxas, Revolution, over de Amerikaanse Revolutie, kwam ik er niet alleen rijker uit omdat ik die tijd eraan had besteed, maar ook met talrijke inzichten die ik voorheen niet had. Het is met 680 pagina’s een behoorlijk omvangrijk boek, maar ik vond het erg interessant en het is zo geschreven dat het me echt meesleepte in het verhaal.
Wat ik zo verfrissend vond, was te zien hoe grondig de leiders van de revolutie, evenals het gewone volk in de koloniën, in de Schrift geworteld waren. Al die onzin dat Amerika door deïsten zou zijn gesticht, wordt gemakkelijk ontkracht als je de originele brieven en uitspraken bekijkt die door zo velen in die tijd zijn gedaan en in het boek zijn opgenomen. Even terzijde: volgens de Encyclopedia Britannica heeft het deïsme de volgende definitie:
In het algemeen verwijst deïsme naar wat men ‘natuurlijke religie zou kunnen noemen: de aanvaarding van een bepaald corpus aan religieuze kennis dat bij ieder mens aangeboren is of verworven kan worden door het gebruik van de rede, en de afwijzing van religieuze kennis wanneer deze verkregen is via openbaring of de leer van welke kerk dan ook.
Als ik dit lees, lijkt het mij dat het deïsme een vorm van seculier pantheïsme is, wat op het eerste gezicht nogal tegenstrijdig is. Ik interpreteer het echter als het idee dat God in alles en iedereen aanwezig is, maar dat er geen opperwezen bestaat. Het besef van dit innerlijke goddelijke kan worden verkregen door eigen inspanningen. Het is een concept uit de Verlichting dat een Schepper-God ontkent en de rede boven elke mogelijke tussenkomst of openbaring van een Opperwezen verheft.
Dit was over het algemeen niet wat de Amerikaanse kolonisten geloofden. Er liep in feite een sterke christelijke rode draad door de bevolking van die tijd. Interessant genoeg identificeerden zij zich met de Israëlieten en hun relatie met God. Zij wisten dat zij niet dezelfde verbondsband met Hem hadden, maar beseften dat de manier waarop zij naar Hem keken en handelden, een zeer grote invloed had op hoe Hij hen zou behandelen. Met andere woorden, zoals ik in mijn vele commentaren heb benadrukt, hebben onze daden altijd gevolgen. Dit was een belangrijke drijfveer voor de revolutie als geheel, zoals ik straks zal beschrijven.
Deze mentaliteit stond in schril contrast met die van de Britten. Vergeet niet dat de puriteinen en pelgrims aanvankelijk Groot-Brittannië waren ontvlucht en naar Amerika waren gekomen vanwege vervolging vanwege hun geloofsovertuigingen. Zij zochten de vrijheid om hun christelijke geloof te belijden, vrij van de beperkingen van de regering en de gevestigde kerk. Feit is dat Groot-Brittannië was uitgegroeid tot een corrupte, goddeloze natie die er behagen in schepte God te bespotten door middel van talrijke geloofsovertuigingen en praktijken die hun rebellie tegen het christendom en de Tien Geboden toonden. Noem één van de Geboden, en zij streefden met verve het tegenovergestelde na. Toen de Britse legers onze kusten bereikten om de koloniale horigen weer onder de knoet van de koning te brengen, beoefenden zij elke mogelijke gruwel die zij in hun thuisland hadden geleerd. Overspel was een favoriete bezigheid van een groot deel van de Britse militaire en regeringsleiders terwijl zij voor de kroon vochten.
Dus vanaf het allereerste begin hebben we deze grote scheiding tussen geloof en gewoonten. De kolonisten wisten vanuit hun christelijke overtuiging dat zij, willen zij Gods zegen ontvangen bij hun revolutionaire streven, God voor ogen moesten houden en Zijn geboden een integraal onderdeel van hun dagelijkse leven moesten maken. Alleen door deze mentaliteit aan te nemen en hun leven op deze manier te leiden, zou Gods hand op en voor hen zijn.
Dit kwam nergens duidelijker tot uiting dan in de houding van elk leger en de individuele soldaten. George Washington was uiterst afgestemd op deze christelijke denkwijze en dit gedrag. Hij tolereerde geen afschuwelijk gedrag van zijn troepen. Dit was ook een integraal onderdeel van de opvattingen van de leden van het Continentale Congres, die leiding gaven aan het conflict en civiel toezicht hielden op het leger. Wanneer de Amerikanen gevangenen namen, behandelden ze die dan ook goed. Op het slagveld, wanneer de vijand zich overgaf, werden ze op humane wijze van voedsel en onderdak voorzien. Door zich zo te gedragen weerspiegelden zij wat zij hadden geleerd uit de uitkomst van bijbelse veldslagen en brachten zij Jezus’ gebod in praktijk om hun vijand lief te hebben en hem goed te behandelen. Het doet denken aan de keer dat het Syrische leger de profeet Elisa en zijn dienaar Gehazi omsingelde. De Heer verblindde de troepen en opende de ogen van Gehazi, zodat hij Gods leger van engelen kon zien dat hen in grote getale omsingelde. In plaats van hun dood te bevelen, leidde Elisa de vijandelijke soldaten Samaria binnen en liet de stadsbewoners hen te eten geven en ongedeerd naar huis terugkeren.
De Britten daarentegen waren letterlijk hun tegenpolen: ze wierpen een negatief licht op zichzelf en deden precies het tegenovergestelde van wat hun tegenstander deed. Op het slagveld, wanneer kolonialisten zich overgaven, accepteerden de Britse soldaten die wapenstilstand niet op een genadige manier, maar doorboorden ze hen vaak gewoon met hun bajonetten. De mannen die zij gevangen namen, werden onder barre omstandigheden geplaatst, met weinig voedsel en onvoldoende onderdak. Het schokkende feit is dat onder deze omstandigheden duizenden meer mannen stierven in Britse gevangenschap dan er op het slagveld omkwamen.
Wanneer de Britten een stad veroverden, toonden zij hun superioriteit door te verkrachten, te moorden en te plunderen. Zij vonden dat zij hier recht op hadden, omdat de Amerikanen immers rebellen en verraders van de Britse kroon waren en geen rechten hadden. Ze werden niet als gelijken of burgers beschouwd; dit was vanaf het begin een cruciale houding die de Revolutie veroorzaakte. De kolonisten hadden geen vertegenwoordiging in het Parlement; ze werden gezien als een kolonie waarvan het enige doel was om in de behoeften van Engeland te voorzien. Dit laaghartige gespuis dat zich tegen dat idee verzette, werd niet eens als mannen beschouwd die een eerlijke behandeling verdienden.
Bij het lezen van de beschrijvingen van de Britse wreedheden moest ik onwillekeurig denken aan de terroristische aanslag van Hamas op Israël op 7 oktober 2023, en hoe zij de mannen, vrouwen en kinderen in de gemeenschappen die zij aanvielen verkrachtten, vermoordden en op andere manieren mishandelden. In de praktijk was er werkelijk weinig verschil met wat de Britten deden.
De vraag is dus: waarom? Het komt allemaal neer op eerbied voor en gehoorzaamheid aan de Ene ware God. Groot-Brittannië was, net als heel Europa, – zelfs toen al – hard op weg om zijn christelijke erfgoed te verwerpen. In het geval van Hamas gaat het natuurlijk om islamisten die de valse, heidense god Allah aanbidden. Waar het op neerkomt is dat het eigenlijk geen verschil maakt wat je aanhangt als je niet oprecht en trouw bent aan de God van de Bijbel. De vloek uit Romeinen 1 treedt in werking en het morele karakter van mensen vervalt tot gruwel en verontreiniging, wat precies is wat zulke personen in de praktijk brengen.
Dit heeft zowel nationale als persoonlijke gevolgen. Groot-Brittannië was de zetel van het rijk waarover ‘de zon nooit ondergaat.’ Het was de enige wereldmacht die haar macht en dominantie over de hele wereld uitstraalde. Gezien zo’n heerschappij dachten velen ongetwijfeld dat het onmogelijk uit die positie zou kunnen vallen. Maar eens te meer geldt het recente gezegde van FAFO: ‘Fool Around, Find Out’ (Rommel ermee, dan kom je erachter). In dit geval rommelde Engeland ermee door God te ontkennen, Hem te bespotten en elk vals of zelfbenoemd afgodsbeeld te aanbidden dat het volk maar wilde. Het christendom werd voor hen een lachertje, en iedereen die het volgde, werd beschouwd als ontrouw aan de koning en zijn valse religie, het katholicisme. Sorry, mijn katholieke vrienden, maar de religie die door het Vaticaan wordt gepropageerd is een sekte, omdat veel van haar praktijken niet bijbels zijn. Wijk af van het ware christendom zoals dat in de Schrift wordt weergegeven, en je komt onvermijdelijk terecht bij een dwalende leer en het ontbreken van ware verlossing. En dan gebeuren er heel wat nare dingen.
Groot-Brittannië begon, in de nasleep van de nederlaag tegen het ragtag koloniale leger, aan zijn lange neergang. Wat volgens mij de spreekwoordelijke nagel aan de doodskist van het Verenigd Koninkrijk was, was de manier waarop het de Joden behandelde die na de Tweede Wereldoorlog terugkeerden naar wat spoedig Israël zou worden. In plaats van de Joden goed te behandelen, zelfs na alles wat ze tijdens de Holocaust hadden doorstaan, verachtten de Britten hen en moedigden ze de Arabieren aan in hun Palestijnse fantasieën. In hun hart waren ze Arabisten. Denk maar aan Lawrence of Arabia.
Het land van het zogenaamde Palestina werd door het Britse mandaat en vervolgens wettelijk door de Verenigde Naties specifiek voor de Joden als toevluchtsoord gereserveerd. Britse troepen weigerden hen zelfs de toegang toen ze vanuit Europa vluchtten, en gingen zelfs zo ver dat ze militaire actie ondernamen tegen hen die naar hun oude thuisland terugkeerden. Zoals je je kunt voorstellen, viel dit niet in goede aarde bij God.
We komen bij het heden en zien het resultaat. Omdat het Zijn volk in feite had vervloekt, bracht God de vloek uit Genesis 12:3 in werking. En sindsdien is Groot-Brittannië, samen met de rest van Europa, tot op de bodem gezonken, terwijl het zijn soevereiniteit verliest aan de moslimhorden die vrijelijk het land zijn binnengekomen en de natie hebben ontheiligd. Ja – aan diezelfde Arabieren die de Britten zo hoog in het vaandel hadden staan. Daar is niets ironisch aan. Het land is nu onderworpen aan de islam, en niemand durft dat te betwisten.
Laten we deze les ter harte nemen door even stil te staan bij Amerika; dat eens zo stralende baken van vrijheid, zo dapper veroverd met het bloed, de rijkdommen en de tranen van de kolonisten tijdens de Amerikaanse Revolutie. Onze Founding Fathers wisten in hun geschriften dat we deze natie niet zouden kunnen behouden als het volk zich van het ware christendom zou afkeren. Maar we zien dat er vanaf het allereerste begin krachten waren die zich tegen dit ideaal verzetten. We hoeven alleen maar te kijken naar de vele vrijmetselaarsinvloeden en -symbolen die onmiddellijk de kop opstaken en in de beginjaren werden ingevoerd. Als je deze tragedie nog niet hebt bestudeerd en in actie hebt gezien, staat je een hartverscheurend moment te wachten als je er onderzoek naar doet.
Satan is nooit tevreden. Hij wordt treffend beschreven als een brullende leeuw die op zoek is naar prooi. Zo hebben hij en zijn volgelingen door de jaren heen ons christelijke fundament stukje bij beetje uitgehold, totdat we nu op de rand van de afgrond balanceren. Bedenk eens hoe de marxistisch-communistische agenda de afgelopen honderd jaar ons land is binnengedrongen via de overheid, scholen en kerken. Bedenk ook hoe er zo intensief wordt aangedrongen op islamitische praktijken zoals de sharia. De islam heeft onder de oppervlakte gewerkt en zich een weg gebaand naar de hoogste machtsniveaus. Met de rood-groene alliantie van linkse activisten en islamisten, die de harten en geesten van jongeren, ouderen en veel te veel vrouwen heeft veroverd, is de waarheid dat Amerika zich niet meer kan herstellen.
Wanneer wij, die deze situatie door een bijbelse, profetische bril bekijken, zien we dat alles wat God in Zijn Woord heeft voorspeld, in vervulling gaat. Ik heb mijn zelfgekozen titel ‘Mr. Doom and Gloom’, wat op het eerste gezicht zeker een nogal pessimistische omschrijving is. Je zou ook kunnen zeggen dat wanneer we het naderende oordeel over de wereld verkondigen omdat de toorn van God bevredigd moet worden, zo’n visie fatalistisch is, dat wil zeggen: onvermijdelijk en onontkoombaar. Welnu, ja, dat is precies wat het is, want God heeft het gezegd en Hij heeft de tijd beschreven waarin het zou gebeuren.
Er zijn mensen die naïef optimistisch zijn en denken dat er geen Opname of Grote Verdrukking zal zijn, maar voor degenen in het christelijke kamp die dit standpunt hebben ingenomen, is het jammer dat ze simpelweg de letterlijke tekst van de Bijbel niet geloven. Misschien zien ze wel of misschien zien ze niet de griezelige parallellen tussen het oude Israël, het lot van Groot-Brittannië en onze natie, met de godvijandige ijver die ons allemaal verbindt. Keer je als natie van God af, en die natie zal de gevolgen ondervinden: zij zal ten onder gaan. Wat Israël betreft, heeft de Heer altijd beloofd de Joden te herenigen en te herstellen; dat geldt niet voor Groot-Brittannië of Amerika.
Helaas is onze natie op het punt van haar ondergang gekomen, die in een stroomversnelling zal raken zodra de ware gemeente wordt opgenomen wanneer Jezus op die glorieuze dag in de wolken voor ons komt. Het is bitterzoet. Er is zoveel bloed vergoten voor de oprichting van ons land, maar we hebben het verspild. In plaats van uit te kijken naar de heropleving van Amerika, zouden wij allen die de Naam van Christus belijden, nu vooruit moeten kijken naar de glorie van het Duizendjarige Rijk, wanneer we zullen leven in de utopische wereld waar Christus regeert en heerst vanaf Zijn troon in Jeruzalem.
Dat is waar ik mijn blik op richt. Ik vertrouw erop dat jullie dat allemaal ook doen.
Bron: Awaken Biblical Prophecy Commentary – Revolution’s Revelations | Gary Ritter
