www.wimjongman.nl
‘Antisemitische dictator’: de Turkse militaire verankering in Syrië en Erdogans voortdurende complot om Israël te vernietigen
Door Breanna Claussen - 24 augustus 2026
(Foto: CommonSpace Images)
De doelstellingen van Turkije zijn geen mysterie. De Turkse president Recep Erdoğan en functionarissen binnen het land roepen al jaren openlijk op tot de invasie en vernietiging van Israël, evenals tot de ‘bevrijding’ van Jeruzalem van de joden.
In een vurige toespraak riep Erdoğan onlangs op tot het einde van de joodse staat en de ‘waanvoorstelling van het Beloofde Land,’
‘Met Allahs toestemming zullen we dit nooit toestaan’, verklaarde hij, eraan toevoegend dat de vernietiging van Israël de ‘plicht van de mensheid’ is.
Om dat doel te verwezenlijken, werkt Turkije aan het versterken van haar positie in Syrië en rukt het stap voor stap op richting de grens van de Joodse staat.
Israël zag onlangs hoe een Turkse delegatie een bezoek bracht aan de luchtmachtbasis Abu Al-Duhur, die werd beschouwd als een van de grootste bases in Syrië voordat deze in 2013 werd verlaten, en die op 43 mijl van de grens met Turkije en op minder dan 200 mijl van Israëlische nederzettingen ligt. De Israëlische inlichtingendienst vernam dat Turkije van plan was om naast de onmiddellijke inzet van Turkse troepen ook radar- en verdedigingssystemen op de basis te stationeren.
Nadat een „directe waarschuwing“ aan het regime in Syrië om verdere Turkse militaire verankering te voorkomen, onbeantwoord bleef, kregen de Israëlische Defensietroepen (IDF) groen licht van de premier en de minister van Defensie om aanvallen uit te voeren op de luchtmachtbasis, die plaatsvonden in de nacht van maandag op dinsdag.
De Israëlische minister van Defensie, Israel Katz, beschreef de goedkeuring van de aanval en verklaarde dat Erdogan „met de hand in de koektrommel was betrapt en gedwongen werd om terug te krabbelen,“ en voegde eraan toe: „Het zou beter zijn voor Erdoğan om zijn van de werkelijkheid losstaande, fantasierijke retoriek tegen Israël in de Turkse Grote Nationale Assemblee voort te zetten dan te proberen de vastberadenheid van Israël om zichzelf te verdedigen op de proef te stellen.“
Turkije probeerde de beschuldiging om te draaien en bestempelde Israël als de dader van „expansionistisch en destabiliserend beleid.“ Netanyahu’s internationale woordvoerder Doron Spielman reageerde met een opgenomen toespraak waarin hij benadrukte dat de Joodse Staat troepen heeft ingezet in slechts „één tiende van 1%“ van Syrië (nabij de Golanhoogten); ondertussen heeft Turkije een „aanzienlijke militaire aanwezigheid“ opgebouwd die ongeveer 5% van het Syrische grondgebied bezet—wat neerkomt op een 50 keer grotere aanwezigheid dan die van Israël.
„We zullen niet toestaan dat Turkije zich in Syrië vestigt en gestaag zuidwaarts oprukt richting de Israëlische grens,“ onderstreepte Spielman, waarbij hij de nadruk legde op de gevaarlijke retoriek uit Ankara waarin wordt opgeroepen tot de vernietiging van de Joodse staat, evenals van de Verenigde Staten (een NAVO-bondgenoot van Turkije).
Vrijdag drong Erdogan er bij Interpol op aan om een ‘Red Notice’ uit te vaardigen tegen premier Benjamin Netanyahu en 35 andere Israëlische functionarissen, met het verzoek dat internationale wetshandhavingsinstanties stappen ondernemen om de Israëli’s op te sporen, te arresteren en uit te leveren met het oog op vervolging. Het kabinet van de premier (PMO) noemde deze stap een „zielige poging om de leiders en soldaten van Israël te intimideren“ en voegde eraan toe dat het verzoek om een Red Notice „nergens toe zal leiden.“
„Erdogan is een antisemitische dictator die Koerden heeft afgeslacht, Hamas-terroristen onderdak biedt, de helft van Cyprus bezet houdt en een recordaantal journalisten en politici die zich tegen hem verzetten gevangen zet“, aldus de verklaring van het PMO. „Hij probeert nu zijn agressie tegen Israël uit te breiden naar Syrië. Israël zal dit niet tolereren.“
Arutz Sheva benadrukte in een actueel opiniestuk met de titel „Het masker van de NAVO is gevallen: Turkije ontpopt zich als een dodelijke bedreiging voor Israël en het Westen“, de absurditeit dat Turkije nog steeds onder de bescherming van de NAVO valt, en noemde dit een „act van strategische zelfmoord voor de westerse wereld en een directe, existentiële bedreiging voor het voortbestaan van Israël“.
„Al bijna een halve eeuw hebben de politieke hoofdsteden van de westerse wereld zich overgegeven aan een onvergeeflijke strategische waanvoorstelling,“ zo begon het artikel. „Ze hebben zorgvuldig de geruststellende fictie in stand gehouden dat Turkije een onmisbare, zij het ietwat weerbarstige, bondgenoot van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie is. Ze hebben systematisch een oogje dichtgeknepen voor imperialistisch expansionisme, systematische binnenlandse tirannie en de methodische verspreiding van radicale islamistische invloed over de hele wereld.“
„Vandaag is die luxe van strategische opzettelijke blindheid volledig aan diggelen geslagen,“ benadrukte de schrijver. „In de praktijk heeft deze ideologische vijandigheid [van Turkije] zich gemanifesteerd als een directe, agressieve militaire escalatie die erop gericht is het regionale machtsevenwicht te veranderen. Turkije breidt zijn militaire aanwezigheid in heel Syrië uit en dringt zo dicht mogelijk op Israël af. De geopolitieke bedoeling achter deze troepenbewegingen is voor elke serieuze militaire analist overduidelijk. Door het instellen van illegale bezettingszones, versterkte buitenposten en de integratie van radicale Syrische milities in hulptroepen creëert Ankara een onwrikbaar territoriaal steunpunt. De gerichte aanval van Israël op de luchthaven van Abu Dhur in Idlib was een waarschuwingsschot gericht tegen Turkije, niet tegen Syrië. Het was een direct, ondubbelzinnig signaal dat Jeruzalem de oprukkende dreiging aan zijn noordgrens onderkent en niet zal toestaan dat een agressieve militaire cordon zich om zijn grondgebied heen sluit.”
“De tijd voor diplomatieke verzoening, transactionele compromissen en opzettelijke blindheid is voorbij,” vervolgt het artikel. “Westerse landen moeten de realiteit van de Turkse dreiging onder ogen zien… voordat de strategische schade onomkeerbaar wordt.”
De escalatie tussen Israël en Turkije is voor christenen van enorm belang. De Bijbel verzekert ons dat de Turkse plannen om de Joodse Staat binnen te vallen niet lang bij retoriek zullen blijven. Ezechiël 38 beschrijft een toekomstige strijd waarin Turkije de krachten bundelt met Iran, Rusland en anderen om een invasie te lanceren, waarbij hun legers vanuit het noorden als een zwerm de bergen van Israël bestormen.
Ten noorden van de bergen van Israël ligt tegenwoordig het ernstig gedestabiliseerde Syrië, waarvan het ragtag-leger regelmatig dreigementen tegen de Joodse Staat uitroept.
Eerder deze maand werd het Syrisch-Arabische leger in Damascus gefilmd terwijl het riep: „Er is een storm opgestoken! Laat vernietiging neerdalen in het heetst van de strijd! Ik kom voor je, Jood, ik kom op je af als een berg van vuur! Ik maak munitie voor je van mijn eigen lichaam! Ik maak rivieren van je bloed! Allahu Akbar!“
De hoofdstad van Syrië is ook profetisch van belang. In Jesaja 17:1 lezen we over een onbekende toekomstige gebeurtenis die Damascus tot een onbewoonbare „ruïneuze hoop” zal maken. Hoewel niet wordt vermeld hoe deze vernietiging zal plaatsvinden, blijft Syrië een belangrijk land om nauwlettend in de gaten te houden.
Enkele dagen geleden verklaarde Rafael Grossi, het hoofd van het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA), dat de nucleaire waakhond van de VN een aanzienlijke hoeveelheid nucleair materiaal uit het Assad-tijdperk had ontdekt in „Site 99“, een faciliteit die na de val van het vorige regime door het IDF was gebombardeerd om de toegang tot de nieuwe rebellenregering af te sluiten.
„We hebben het over enkele tonnen nucleair materiaal dat voor kwaadaardige doeleinden zou kunnen worden gebruikt,“ benadrukte Grossi.
Minister van Buitenlandse Zaken Asaad al-Shaibani hield vol dat zij van plan zijn het nucleaire materiaal in „Syrisch nationaal beheer“ te houden voor „civiele en vreedzame doeleinden,“ wat Damascus zijn „soevereine en wettelijke recht“ noemde.
Volgens berichten die door Arutz Sheva worden aangehaald, „heeft Jeruzalem Washington duidelijk laten weten dat het niet zal tolereren dat nucleair materiaal binnen de Syrische grenzen blijft.“
Naarmate de situatie rondom de natie Israël steeds onstabieler wordt, weten we wellicht niet welke verschuivingen, escalaties of retoriek er de komende dagen en maanden zullen ontstaan. Wat we wel weten, is dat de voorspelde gebeurtenissen in de toekomst zullen plaatsvinden, precies zoals de Bijbel beschrijft – en dat het voortbestaan van Israël niet ter discussie staat.
Geen van de complotten van de vele vijanden van Israël om het land te vernietigen zal slagen. Zelfs wanneer de Joodse staat zich militair niet adequaat kan verdedigen, zoals beschreven in Ezechiël 38-39, zal God Zelf rechtstreeks ingrijpen om de bescherming van Israël te waarborgen, zodat iedereen het kan zien. Turkije mag dan wel een beroep doen op de valse god van de islam om te helpen bij de invasie en vernietiging van de zogenaamde „waanvoorstelling van het Beloofde Land“; door dit te doen zal het onbedoelde resultaat, net als bij de profeten van Baäl in de tijd van Elia, de verheerlijking van de God van Israël zijn, in een wonderbaarlijke demonstratie van almachtige kracht.
Breanna Claussen is de oprichtster, voorzitter en hoofdredactrice van Harbinger’s Daily, en werkt samen met bedieningen over de hele wereld om gelovigen te onderwijzen en toe te rusten, zodat zij moedig kunnen staan vanuit een bijbels wereldbeeld.