De Antichrist worden: Deel 2 – Voorlopers van de Antichrist

Door Pete - 24 Sseptember 2026

Deel 1

Toen nam de duivel Hem mee naar een hoge berg en toonde Hem in een oogwenk alle koninkrijken van de wereld. En de duivel zei tegen Hem: „ Al deze macht zal ik U geven, en hun glorie; want dit is mij overgedragen, en ik geef het aan wie ik maar wil. Daarom, als U mij zult aanbidden, zal alles van U zijn.” Lucas 4:5-7

Wij (Randy en ik) hebben een lijst samengesteld van bijbelse en buitenbijbelse figuren (antichristen en typen) die de onderdelen lijken te vormen van het geheel dat de mens der zonde is. Hoewel deze lijst niet uitputtend is, lijken deze personen de rol van ‘type’ op zich te nemen en bepaalde aspecten van het karakter en de aard van de antichrist uit te dragen. Naast elke naam staat het belangrijkste kenmerk van die persoon dat hem het meest in verband brengt met de toekomstige antichrist. Nogmaals: geen van de genoemden is DE antichrist, maar slechts prototypes van de komende laatste wereldleider. Met de geschiedenis en de Heilige Geest als onze gids zullen we een pad uitstippelen van het verre verleden naar de nabije toekomst, naar deze man die de antichrist zal worden.

De weg van Kaïn (de mens der zonde)

Wee hen! Want zij zijn de weg van Kaïn ingeslagen, hebben zich gretig in de dwaling van Bileam gestort en zijn omgekomen in de opstand van Korach. Judas 1:11

In zijn toespraak tot de afvalligen die de kerk zijn binnengeslopen om het ware evangelie van Jezus Christus te verdraaien, noemt Judas hier drie voorbeelden uit het Oude Testament van mannen die vreselijke slechtheid hadden bedreven. Hij begint hier met Kaïn (de oudste zoon van Adam en Eva), die, nadat zijn offer van werken was afgewezen, de zonde in zijn hart en gedachten laat woekeren. Wat is dan de weg van Kaïn? Welnu, de Bijbel vertelt het ons. God, die wist wat er in zijn hart omging, vraagt aan Kaïn:

Waarom ben je boos? En waarom hangt je gezicht? Als je goed doet, zul je dan niet aanvaard worden? En als je niet goed doet, ligt de zonde aan de deur. En haar begeerte is op jou gericht, maar jij moet over haar heersen. Genesis 4:6-7

Kort daarna werd Kaïn door de zonde overmand, en hij stond op in woede en sloeg zijn broer Abel neer op het veld. Dit is de eerste fysieke moord die in de Bijbel wordt genoemd. [Technisch gezien heeft Satan Adam en Eva indirect vermoord door hen te misleiden zodat zij God ongehoorzaam werden]. Nadat dit is gebeurd, vraagt God retorisch aan Kaïn waar Abel is, en Kaïn doet alsof hij niet weet waar zijn broer is. Hier merkt God op dat het bloed van Abel vanuit de aarde om wraak riep (Gen. 4:10). Vervolgens vervloekt God de aarde, zodat deze niet langer haar volle opbrengst zou voortbrengen. Bovendien wordt hij nu door de zonde verteerd en vreest hij voor zijn leven, dus plaatst God een merkteken op Kaïns voorhoofd, opdat niemand hem uit wraak zou doden.

Wat hier interessant is, is tweeledig: ten eerste dat God hem rechtstreeks waarschuwt voor wat de zonde met hem zou doen. Ten tweede dat God een merkteken op zijn voorhoofd aanbrengt. We weten dat volgens Openbaring 13:16-18 de Antichrist ook een merkteken op zijn volgelingen zal aanbrengen. In plaats van hen zevenvoudig te beschermen, zal het merkteken van het beest de drager voor eeuwig verdoemen. Bovendien verklaarde Jezus dat Satan vanaf het begin een moordenaar was, en afgezien van wat hij Adam en Eva aandeed, geloof ik dat Hij hiernaar verwees.

De opstandigheid van Nimrod (de man der wetteloosheid)

Kush verwekte Nimrod; hij begon een machtige man op aarde te worden. Hij was een machtige jager voor het aangezicht van de Heer; daarom wordt er gezegd: „zoals Nimrod, de machtige jager voor het aangezicht van de Heer.“ En het begin van zijn koninkrijk was Babel, Erech, Accad en Calneh in het land Sinear. Vanuit dat land trok hij naar Assyrië en stichtte Nineve en Calah (dat is de hoofdstad). Genesis 10:8-12

De tweede antichristelijke figuur die we in de Schrift tegenkomen is Nimrod, de zoon van Kush, de kleinzoon van Cham en de achterkleinzoon van Noach. Nimrod werd beschreven als een „machtige jager voor het aangezicht van de Heer“. We zouden hem echter ook wel kunnen beschouwen als ’s werelds eerste superheld. Hij zou ook gezien kunnen worden als ’s werelds eerste dictator of tiran. Volgens bepaalde oude en historische documenten (waaronder de Goddelijke Komedie) was Nimrod (wiens naam in het Hebreeuws rebel betekent) in feite een reus (wat zijn vermogen om over andere mensen te heersen aannemelijk zou kunnen maken). In die tijd (ongeveer 100 jaar na de zondvloed) waren de mensen zich gaan verzamelen op de vlakten van Sinear (Irak-Syrië, Vruchtbare Sikkel), in plaats van zich te verspreiden en de aarde opnieuw te bevolken, zoals God hun had opgedragen (Gen. 9:1).

Het was in Babel waar mensen (vermoedelijk op aanwijzing van Nimrod) begonnen met de bouw van een grote toren. Er is veel gespeculeerd over waarom ze deze toren precies bouwden, maar het enige wat de Schrift vermeldt is dat ze deze bouwden om een naam voor zichzelf te maken en niet over de aarde verspreid te worden. (Gen. 11:4) Bovendien is het hier dat God neerdaaalt en de talen verwart, waarna Hij de mensen op bovennatuurlijke wijze over de aarde verspreidt (Gen. 11:9).

De overeenkomst tussen Nimrod en de toekomstige Antichrist is deze geest van rebellie (of wetteloosheid). Nimrod was de eerste dictator ter wereld, en de Antichrist zal de laatste zijn. We weten dat volgens Daniël 8:25 en Openbaring 13:1 de komende antichrist opschepperig, trots en godslasterlijk tegen God zal zijn, tot het punt dat hij gelooft dat hij God is. Bij het lezen van de buitenbijbelse boeken van Jasher en Josephus lijken dit dezelfde kenmerken te zijn als die van Nimrod. Over Nimrod voegt Josephus toe:

Het was Nimrod die hen tot een dergelijke belediging en minachting jegens God aanzette. Hij was de kleinzoon van Cham, de zoon van Noach, een moedige man met grote kracht in zijn armen. Hij haalde hen over om hun geluk niet aan God toe te schrijven, alsof het door Zijn toedoen kwam dat zij gelukkig waren, maar te geloven dat het hun eigen moed was die dat geluk had bewerkstelligd. Ook veranderde hij de regering geleidelijk in een tirannie, aangezien hij geen andere manier zag om de mensen van de vreze Gods af te brengen dan hen in een voortdurende afhankelijkheid van zijn macht te brengen. Hij zei ook dat hij wraak op God zou nemen, mocht deze van plan zijn de wereld opnieuw te verdrinken; want hij zou een toren bouwen die te hoog was om door het water te worden bereikt. En dat hij wraak op God zou nemen voor het vernietigen van hun voorvaderen.

Nu was de menigte maar al te bereid om het besluit van Nimrod te volgen en het als lafheid te beschouwen om zich aan God te onderwerpen; en zij bouwden een toren, waarbij zij geen moeite spaarden en in geen enkel opzicht nalatig waren in het werk; en vanwege de grote hoeveelheid handen die eraan werkten, groeide hij zeer hoog, sneller dan iemand had kunnen verwachten; maar de dikte ervan was zo groot en de bouw zo stevig, dat de toren daardoor, bij nader inzien, minder hoog leek dan hij in werkelijkheid was. Hij was opgetrokken uit gebakken bakstenen, aan elkaar vastgezet met mortel van bitumen, opdat er geen water in zou kunnen binnendringen. Toen God zag dat zij zo waanzinnig handelden, besloot Hij hen niet volkomen te vernietigen, aangezien zij niet wijzer waren geworden door de vernietiging van de vroegere zondaars; maar Hij bracht verwarring onder hen teweeg door hen verschillende talen te geven, en ervoor te zorgen dat zij, door de veelheid van die talen, elkaar niet meer konden verstaan. De plaats waar zij de toren bouwden, heet nu Babylon, vanwege de verwarring van die taal die zij voorheen gemakkelijk begrepen; want de Hebreeën bedoelen met het woord Babel: verwarring... (Josephus, de Verzamelde Werken, Boek 1, Hoofdstuk 4)

Er kan nog een laatste verband worden gelegd met de plaats waar Nimrod zijn hoofdkwartier vestigde. Dit zal ook dezelfde geografische locatie (demonische bolwerk) zijn waar de Antichrist het zijne zal vestigen.

De verharding van de farao (De eigenzinnige koning)

Een ander antichristelijk personage dat we in de Schrift tegenkomen, is de Egyptische farao die de Hebreeën tot slavernij dwong. Hoewel hij niet specifiek bij naam wordt genoemd, was het hoogstwaarschijnlijk farao Neferhotep I die de rol van hoofdantagonist speelt in het drama van de uittocht uit Egypte. Wanneer we in de Bijbel de verslagen lezen die leiden tot de uittocht van de Joden uit Egypte, zien we een interessante ontwikkeling in de verharding van het hart tegen de enige ware God. Na een periode van vrede en welvaart in Egypte onder het leiderschap van Jozef te hebben genoten, nam het aantal Hebreeën toe, en hun succes werd een bedreiging voor de cultuur en het leiderschap om hen heen. Uiteindelijk herinnerde een farao zich Jozef niet meer en maakte hij de Hebreeën ronduit tot slaven en onderwierp hij hen aan uiterst zware arbeids- en levensomstandigheden. (Gen. 15:13-14, Ex. 1:8-14) Hier in Egypte zou de farao de eerste van vele door de overheid opgelegde kindermoorden tegen het Hebreeuwse volk instellen. Hoewel de farao zich er waarschijnlijk niet van bewust was, was hij slechts een instrument dat door Satan werd gebruikt om de komst van Degene die uit het zaad van de vrouw geboren zou worden (Gen. 3:15) te verhinderen.

De haat van Haman (De Draak)

Een duidelijk teken dat de Bijbel ons geeft voor die antichristelijke geest is de bovennatuurlijke en volkomen irrationele haat tegen het Joodse volk. Waarom is antisemitisme antichristelijk? Welnu, aangezien de fysieke nakomelingen van Abraham, Isaak en Jakob hun onvoorwaardelijke en eeuwige beloften van zegeningen van God hebben ontvangen (Gen. 12, 15, Jer. 31, enz.), behoren zij tot een bijzondere groep mensen. Door de hele geschiedenis van de christelijke kerk heen is er een sterk gevoel van supercessionisme geweest. Momenteel, in onze bedeling, is er BINNEN het lichaam van Christus geen onderscheid tussen Jood en heiden (Gal. 3:28). Maar het feit dat er BINNEN het lichaam van Christus geen onderscheid is, betekent niet dat God Zijn beloften aan hen heeft ingetrokken, noch dat Hij hun unieke positie in Gods overkoepelende plan heeft vervangen. Zij (en Israël) zijn een voortdurende herinnering aan Gods trouw, en dat is de reden waarom Satan hen met een passie haat.

Opvallend is dat het verhaal van Esther zich afspeelt in het geografische gebied van wat tegenwoordig Iran is. In die tijd stond het simpelweg bekend als Perzië. Dit gebied is al lang een bolwerk van Satan en zijn handlangers. Van daaruit moest de engel die kwam om de eindtijd aan Daniël te openbaren, terugkeren en zijn strijd voortzetten tegen (namelijk) de vorst van Perzië (Dan. 9:20-23, 10:10-14, 20). Het is duidelijk dat Satan zijn duistere krachten had ingezet om koste wat kost te voorkomen dat dit inzicht Daniël zou bereiken, en hun hoofdkwartier bevond zich nu juist daar waar Esther en Mordechai gestationeerd waren om de genocide op hun volk te voorkomen. Haman (de antagonist in dit verhaal) is slechts een ander voorbeeld van een antichrist die door Satan wordt gebruikt om het Joodse volk te vernietigen. In de laatste dagen zal de antichrist ook proberen het Joodse volk uit te roeien, en zelfs slagen in wat Hitler had gedaan. Hitler roeide een derde uit, maar de antichrist zal tweederde uitroeien (Zach. 13:8).

De misleiding van Antiochus Epiphanes (De Kleine Hoorn)

Hoewel hij niet DE antichrist is, is Antiochus IV Epiphanes een heerser die het meest nauwkeurig voorafschaduwt wat de toekomstige antichrist zal doen met betrekking tot de vervolging van de Joden en de ontheiliging van de Joodse Tempel. Hij was een Seleucidische koning, afkomstig uit een tak van het voormalige Griekse Rijk onder Alexander de Grote. In Daniël (Dan. 7:8, 21, 11:29-31) worden de wrede en fel antisemitische daden van Antiochus beschreven, waarna het verhaal direct overspringt naar de laatste dagen, waarin de antagonist verschuift van Antiochus naar DE Antichrist (Dan. 11:31-45).

In 167 v.Chr. beging Antiochus een „gruwel der verwoesting“; hij richtte namelijk een altaar voor de Griekse god Zeus in de Joodse tempel op en offerde daarop een varken. Antiochus eiste vervolgens heidense offers in alle Joodse dorpen. In het dorp Modein kreeg een Leviet genaamd Mattathias, die vijf zonen had, de opdracht het offer te brengen. Mattathias weigerde en doodde de soldaten en de dorpsbewoner die zich vrijwillig had aangemeld om het offer te brengen. Dit leidde tot de Makkabeeënopstand, onder leiding van de zonen van Mattathias. Israël verkreeg voor een tijdje zijn vrijheid van de Seleuciden en werd later door de Romeinse Senaat erkend als een onafhankelijke staat. De jaren waarin de Joden werden geleid door de nakomelingen van Mattathias worden de Makkabeeën- of Hasmoneeënperiode genoemd. (Link)

De Joodse historicus Josephus had in zijn werk „De Joodse Oorlog“, hoofdstuk 1, ook veel te melden over Antiochus Epiphanes, met name over diens verwoesting van Jeruzalem en de ontheiliging van de Joodse tempel. Ook uit bepaalde apocriefe boeken (1 en 2 Makkabeeën) kunnen we meer details ontlenen over de korte heerschappij van Antiochus IV Epiphanes. Toen Jezus uitlegde dat er in de laatste dagen een toekomstige gruwel der verwoesting zou plaatsvinden, verwees Hij daarbij naar het boek Daniël en de gruwel der verwoesting die Antiochus had begaan (Dan. 11:31, Matt. 24:15).

Het lot van Karel de Grote (de ruiter op het witte paard)

Karel de Grote (742-814) was koning van de Franken van 768 tot 814 en keizer van het West-Romeinse Rijk van 800 tot 814. Hij stichtte het Heilige Romeinse Rijk, stimuleerde het Europese economische en politieke leven en bevorderde de culturele bloei die bekendstaat als de Karolingische Renaissance. (Link)

Hoewel Karel de Grote geen bijzonder wrede of slechte heerser was, heeft zijn populariteit door het verslaan van de Moren in Spanje, de Saksen in het noorden en de Hunnen in het oosten door de eeuwen heen een lange schaduw geworpen op het idee van een herrezen Romeins Rijk. Waarschijnlijk zal juist dit soort roem door het verslaan van hun vijanden ook datgene zijn wat het Beest zal gebruiken om Europa opnieuw te verenigen (Openb. 6:1-2, 13:4). De belangrijkste wapens van de Antichrist zullen misleiding, verraad en geweld zijn. Hij zal valse vredesverdragen aanbieden, die zijn ware bedoelingen zullen verhullen, net als een ijzeren vuist verborgen in een fluwelen handschoen.

Zijn populariteit zal helpen om uiteindelijk de belemmeringen voor een volledige hereniging van Europa weg te nemen; daarna zal hij zijn wil over de hele aarde gaan opleggen. De overwinningen van Karel de Grote (net als die van de toekomstige Antichrist) katapulteerden hem naar het hoofd van zijn koninkrijk. Hij werd zowel het hoofd van de regering (het Heilige Roomse Rijk) als het hoofd van de rooms-katholieke kerk. De Antichrist zal het hoofd van de regering worden (het Beest), en uiteindelijk het voorwerp van de verering ervan, waarbij hij uiteindelijk de Hoer (die voorheen de afvallige kerk was) zal verdringen.

De opkomst van Hitler (valse Messias)

Nu de Tweede Wereldoorlog achter ons ligt, maar nog steeds in zoveel levende herinneringen aanwezig is, maken we ons vaak schuldig aan het bevooroordelen van onze mening over de nazi’s door de uitkomst van de oorlog en de kennis van al hun slechte daden. Maar als men in de tijd zou kunnen teruggaan naar de Roaring Twenties, en zonder kennis van de toekomst, zou men een gebroken en ontredderd Duitsland zien dat probeerde de draad weer op te pakken en te herstellen van zijn rampzalige militaristische misstappen tijdens de Eerste Wereldoorlog.

In de jaren twintig bouwde de Nationaal-Socialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP), kortweg NAZI, langzaam maar zeker haar politieke basis en structuur op. Hun latere opperbevelhebber, Adolf Hitler, zou deze jaren (1926-1929) de stille jaren noemen. Deze stille jaren waren echter een bloeiperiode voor politieke activiteit, waarbij marxisten, communisten en socialisten (van alle stromingen) allemaal om de macht streden in de Weimarrepubliek.

Toch slaagden de nazi’s er in deze jaren niet in om zoveel aanhang te verwerven als ze hadden gehoopt; zelfs met hun fel geladen oproepen tot raciale superioriteit, nationalisme en antisemitisme waren het goede tijden en was Duitsland op de weg naar herstel. Wat Hitler ontbrak, was niet de boodschap of zijn vermogen om die boodschap over te brengen, maar de omstandigheden. Zoals Rahm Emmanuel, de voormalige stafchef van Obama, ooit treffend opmerkte: je laat een goede crisis nooit onbenut voorbijgaan. Hitler deed dat wel.

In een ander deel van de wereld, op Wall Street in New York, speelden zich gebeurtenissen af die een einde zouden maken aan deze rustige periode voor Adolf Hitler en die er uiteindelijk toe zouden bijdragen dat de nazi’s in Duitsland aan de macht kwamen. Op 29 oktober stortte de aandelenmarkt op Wall Street in, met rampzalige gevolgen voor de hele wereld. Eerst in Amerika, daarna in de rest van de wereld, gingen bedrijven failliet, stortten banken in en raakten mensen in een oogwenk hun spaargeld kwijt. De werkloosheid schoot al snel omhoog, en armoede en hongersnood werden voor iedereen een reële mogelijkheid. De mensen raakten in paniek. Regeringen leken machteloos tegen de wereldwijde economische ineenstorting. Angst heerste. Regeringen stonden op de rand van de afgrond. De Grote Depressie was begonnen. Adolf Hitler wist dat zijn tijd was gekomen. (Link)

Het verraad van Obama (The Fierce King)

Nu ik net de ergste acht jaar uit de Amerikaanse politieke geschiedenis heb meegemaakt, heb ik niet de behoefte om de volledige lijst van schandalen en wandaden van ene Barack Hussein Obama nog eens op te sommen… want die waren legio. Afgezien van zijn raadselachtige verleden en zijn bliksemsnelle opkomst naar de macht, was Obama (als karakterstudie) net zo’n raadsel als de verweerde sfinxen die stil in de Egyptische woestijn zitten. Hij was/is dubbelzinnig, en een van de angstaanjagendste erfenissen die hij achterliet, was zijn oprichting (of heropleving) van een ‘deep state’ en een schaduwregering (vergelijkbaar met het tijdperk van J. Edgar Hoover). De poging tot een Democratische staatsgreep tegen onze huidige president was een openlijke en beledigende poging om een rechtmatig gekozen president te delegitimeren door federale instanties en medeplichtige media in te zetten om Trumps politieke overwinning in diskrediet te brengen. Dit alles om te zeggen dat de komende antichrist waarschijnlijk op vrijwel dezelfde manier aan de macht zal komen. Hij zal immers de volledige steun van Satan hebben (Lucas 4:5-7). Zijn verleden zal in mysterie gehuld zijn. Zijn vermogen om de waarheid te manipuleren zal Obama doen lijken op een volslagen amateur.

Beoordeling

Uiteindelijk geloof ik dat de geschiedenis een geweldige leermeester is (voor wie bereid is te leren) over wat er in de laatste dagen te wachten staat. Ik geloof dat elk van deze mannen op zijn eigen manier ofwel een antichrist was, ofwel een type antichrist, en dat ze dienen als voorbeelden. De antichrist zal hoogstwaarschijnlijk iemand zijn die we totaal niet verwachten. Hij wordt de „kleine hoorn“ genoemd omdat hij uit de anonimiteit oprijst en drie andere heersers onttroont (Dan. 7:8, 8:9).

Omdat Satan niet alwetend is en niet in de toekomst kan kijken, weet hij niet wanneer de Heer met de Opname zal terugkeren. Ik geloof dat er vandaag de dag waarschijnlijk talrijke antichrist-kandidaten in leven zijn, en dat hij, afhankelijk van de omstandigheden, degenen kan activeren van wie hij denkt dat zij zijn doelen het meest efficiënt zullen verwezenlijken. Als we terugdenken aan de Tweede Wereldoorlog, was Hitler niet de eerste leider aan wie Satan toegang begon te verlenen tot de koninkrijken van de wereld, maar ook aan Benito Mussolini, keizer Hirohito en Jozef Stalin. Deze mannen begonnen allemaal aan de macht te komen rond dezelfde tijd dat het Ottomaanse Rijk werd verslagen en de Balfour-verklaring de Joden het recht gaf om terug te keren naar het land van hun voorouders.

Wat maakt iemand dan tot een goede kandidaat voor de antichrist? Welnu, als Satan dacht dat het tijdperk van de Tweede Wereldoorlog waarschijnlijk profetisch van belang zou zijn, en hij destijds zijn opties op vier wereldleiders uitoefende, dan denk ik niet dat hij daar nogmaals in zal trappen. Hij zag de nederlaag van de nazi’s en de As-mogendheden. Hij zag de terugkeer van Israël; hij heeft gezien hoe het land de afgelopen zeventig jaar heeft overleefd en bloeide te midden van een zee van islamitische instabiliteit. Hij heeft de explosieve toename van de belangstelling voor de Opname van de Kerk vanuit het christendom gezien, met boeken als Hal Lindsey’s Late Great Planet Earth en de Left Behind-serie. Satan is, als er iets is, een meester in het observeren en voelt waarschijnlijk al lang voordat de meesten het doorhebben aan wanneer de profetische winden beginnen te draaien.

Het lijkt erop dat Satan, met de verrassende verkiezingsoverwinning van de outsider Donald Trump, misschien overrompeld is. Als hij zelf al niet overrompeld was, dan waren zijn menselijke handlangers (d.w.z. de seculiere, Christus-verwerpende wereld) dat in ieder geval wel. Ik durf te wedden dat hij momenteel koortsachtig bezig is zijn koplopers op te stellen voor de aanstaande functie van Antichrist.

Wat ik echter interessant vind, is dat Trump gedurende de afgelopen tweeënhalf jaar van zijn presidentschap bij vrijwel elke stap gedwarsboomd, gehinderd, aangevallen enzovoort is, MET uitzondering van wat Israël betreft. Alsof hij ertoe werd geleid zich uitsluitend te richten op dat kleine landje in het Midden-Oosten.

• Hij beloofde Jeruzalem te erkennen als de hoofdstad van Israël, en dat deed hij.


• Hij beloofde de Amerikaanse ambassade te verplaatsen van Tel Aviv naar Jeruzalem, en dat deed hij.


• Hij stond Benjamin Netanyahu bij en steunde hem als een naaste bondgenoot tijdens de Israëlische verkiezingen.


• Hij erkende de Golanhoogten officieel als onderdeel van Israël.


• De Deal van de Eeuw?

Dit zou allemaal niet zijn gebeurd als Hillary Clinton de verkiezingen had gewonnen.

Ik geloof dat dit de joden die een derde tempel willen meer moed heeft gegeven dan wat dan ook. Wat decennialang de status quo was, heeft Trump op zijn kop gezet. Wat de orthodoxe joden sinds 1948 ontbrak, hebben ze nu eindelijk in de vorm van hoop. Hoop dat het nu tijd is om de derde tempel te herbouwen. Hoop dat ze eindelijk net genoeg politieke steun hebben van ‘s werelds grootste natie om met de bouw van deze tempel te beginnen. Het enige probleem is nu om de moslims van de Rotskerk te verdrijven.

Dit is wat Satan naar mijn mening uiterst nauwlettend in de gaten houdt, en hij bereidt nu zijn man/mensen voor om de controle over te nemen. Hij zal de Gog-Magog-coalitie aanwakkeren om te proberen de herbouw van de derde tempel preventief te dwarsbomen. We weten dat dit op glorieuze wijze op hem zal terugslaan en juist de aanzet zal zijn om de derde tempel daadwerkelijk tot stand te brengen. Ik geloof dat ergens tijdens dit conflict zowel de Rotskoepel als de Al-Aqsa-moskee zullen worden verwoest, wat de weg zal vrijmaken voor de herbouw van de tempel.

Met zoveel profetische activiteit die gaande is, weet hij dat de Opname nabij is; hij weet echter niet wanneer deze plaatsvindt. Hij weet dat de Opname moet plaatsvinden voordat de 70ste week begint, omdat hij de Schrift kent, en de Schrift verlegt de focus van de Kerk terug naar het volk van Israël. Bovendien, als hij niet geloofde dat de Opname vóór de Grote Verdrukking plaatsvindt, zou hij niet zoveel tijd en energie hebben verspild aan pogingen om deze bijbelse leer te vernietigen, te corrumperen of in diskrediet te brengen.

We weten dat er in het profetische woord geen melding wordt gemaakt van een natie van het type VS, dus de volgende meest waarschijnlijke opties voor zijn pool van potentiële kandidaten lijken afkomstig te zijn uit Europa of het Midden-Oosten. We weten dat Satan in de laatste dagen ook de koningen van het oosten (Openb. 16:12) zal gebruiken om tegen Israël op te treden, maar hij houdt hen waarschijnlijk in zijn reservetroepen om ze als laatste redmiddel in te zetten.

We weten nu dat wat in de Tweede Wereldoorlog (en daarvoor) ontbrak, de technologie was om alles te verwezenlijken wat Openbaring 11 en 13 lijken aan te geven. We weten dat de technologie eindelijk het punt heeft bereikt waarop alles kan worden verwezenlijkt waarvan de Schrift zegt dat het moet gebeuren (het merkteken van het Beest, wereldwijde communicatie en reizen, massavernietigingswapens, enz.).

We weten dat het christendom deze laatste fase van de kerkgeschiedenis is binnengetreden, namelijk het Laodiceaanse tijdperk. Dit komt doordat de cultuur (voornamelijk in het Westen) zichzelf in hoog tempo ontmantelt en steeds barbaarser, hedonistischer, pluralistischer en heidens wordt. Er is intense druk op de kerk uitgeoefend om haar te dwingen zich te schikken naar de wil van de cultuur, in plaats van dat de kerk standvastig blijft in het evangelie van Jezus Christus.

Wat dit alles betekent, is dat Satans man of mannen van het moment vandaag de dag leven. Deze mannen hebben waarschijnlijk toegang tot grote macht, maar zullen tot nu toe nog niets van dat politieke kapitaal hebben ingezet. Deze mannen zullen niet eens bekend zijn bij het grote publiek, maar worden door velen in de geopolitieke wereld hoogstwaarschijnlijk beschouwd als de „macht achter de troon“. Deze mannen (net als de prototypes van de antichrist vóór hen) zijn waarschijnlijk scherpe waarnemers van de toestand in de wereld en weten hoe ze hun doelen kunnen bereiken zonder de indruk te wekken dat ze een wereldregering nastreven.

Ze zullen waarschijnlijk toekijken hoe de huidige lichting wereldleiders vandaag de dag stuntelt, struikelt en er een puinhoop van maakt, en leren van hun fouten. Ze zijn waarschijnlijk nauw verweven met zowel de bank- als de technologiesector. Ze zullen eerder dan wie ook toegang hebben tot en kennis hebben van de baanbrekende technologieën die het landschap zullen veranderen. Deze bevoorrechte mannen zijn als wandelende Manchurian Candidates die op het juiste moment zullen worden geactiveerd om hun veroveringstocht in hun respectievelijke gebieden te beginnen.

Vervolg: de conclusie van ‘Becoming Antichrist: Deel 3’

Bron: Becoming Antichrist: Part 2- Forerunners of the Antichrist